Hiçbir dönüş kolay olmayacak

Bir kaza geçirdikten sonra son yıllarını hatırlamayan İdil, herkesin anlattığına göre aşkından kör olduğu adamı ve en yakın arkadaşıyla arasının nasıl bozulduğunu dahi hatırlamamaktadır. Söylenenler vardır, görünenler vardır... bir de gerçeğin gölgesinde kalanlar. İnsanların söylediklerine mi yoksa gerçekte ne olduğuna mı inanacağı konusunda sürekli bir tereddüt içindedir. Hafızasının eksik parçaları, ona her adımda şüpheyle yaklaşmayı öğretmiştir. Sarp, onun için bir gizem gibi kalırken, İdil, gerçekleri ararken kendi içindeki yaraları da sarmaya çalışır. Aşk, suçluluk ve sırlarla örülü bu hikâyede İdil, geçmişini ararken en çok da kalbine güvenip güvenemeyeceğini sorgulayacaktır.

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~

Bal,doğada binlerce yıl bozulmaz.Çoğu bakteri hayatta kalmak ve çoğalmak için neme ihtiyaç duyar.Ama baldaki düşük su içeriği bakteri üremesini engeller.Eğer iyi korunursa bozulma tarihi yoktur.Ben,Balım…Mert’in değişiyle sadece “Bal”da Gerçek bal gibi hiç bozulmadan kalabilecek miydi?

"Sırların ortaya çıkma gibi bir huyu vardı, zamanı geldiğinde birinin hayatına girer zamanı geldiğinde ise canını acıta acıta çıkardı. Benim sırrım ise sadece benim değil, ikimizin de canını yakmıştı. Ve ben sadece benim canımın yanmasını isterdim..."

Karşıdan karşıya geçerken bir arabanın size çarptığını ve adamın başınıza bela olduğunu düşünebiliyor musunuz? Gerçekten kulağa saçma geliyor.

Bir dilek hakkım olsaydı o gün ölmeyi dilerdim...

Sizlerde iz bırakacak olan bir dut reçelide olabilir aşkta..

Elif Asaf`ını kaybetmişti, hemde bir uçak kazasıyla. Onun gidişiyle hayatı durdu. Ruhunun rengi siyaha büründü. Fakat yıllar sonra karşısında tekrar kocasını görünce bir rüya sandı. Sımsıkı o rüyaya tutundu. Taki bütün gerçekler omzuna çökerken o rüyadan uyanmak zorunda kaldı.

Çocukken oynadığımız, güldüğümüz anıların sadece bir anı olup geçtiğini söyleseydiniz keşke... Geçmişe dönüp daha fazlası olmak için elimden geleni yapardım... (Kitabımızın konusu kesinlikle bana aittir bütün haklarım saklıdır! Keyifli okumalar)

Kitap konusu: Derin Alpınar, yeni aldığı arabayla işe geç kalmamak için acele ederken lüks bir spor arabaya çarpar. Araba, başarılı ve soğuk görünümlü bir CEO olan Deniz Ulusoy’a aittir. Olay yerinde Deniz polis çağırmak ister, fakat Derin’in endişeli ve çaresiz hali onu başka bir çözüm sunmaya iter: “Borcunu şirketimde asistanım olarak çalışarak ödeyebilirsin.” Derin mecburen kabul eder ve Deniz’in yanında çalışmaya başlar. Başta ikisi de birbirinden rahatsız olsa da, zamanla aralarında tuhaf bir çekim oluşur. Ancak Deniz, arabayı servise verdiğini Derin’e söylemez; Derin hâlâ borcu var sanarak şirkette çalışmaya devam eder. Bu gerçeği ise Deniz’in düşmanı ortaya çıkarır. Derin, kendisini kandırılmış hisseder ve Deniz’le büyük bir tartışma yaşayarak şirketten ayrılır. Deniz, Derin’e gerçekten âşık olduğunu fark ettiğinde ise onu kaybetmemek için her şeyi göze alır. Bu aşk; karşılıklı inat, tutku, güven ve büyük yüzleşmelerle dolu bir sınavdan geçecektir…

Burçin ve Engin karakterlerimiz bir tiyatro salonundadır. O facia akşamın üzerinden günlerin geçtiği anlaşılır. Burçin her zaman olduğu gibi açık, bir o kadar absürt davranışlar sergilemektedir. Engin ilk kez yalnız başına bir yerlere gitmemenin ne demek olduğunu daha iyi anlar.

"Derin bir nefes alarak yüzüne baktım son kez. Kapalı gözlerinden öptüm. Kabloların bağlı olduğu göğsüne yaslandım. Yaralarla dolu olan kollarıyla sardı beni. Saçlarımdan öptü. Kulağına fısıldadım tekrar, beni hissetsin diye. Hissederdi. O beni hissederdi, tanırdı." ¤ Saatler geçiyordu, o kapılar iki yana açılmıyordu, gözyaşları durmuyor, hıçkırıklar kesilmiyordu. Genç kızı iki arkadaşı zor bela kaldırıp dışarı çıkardı ama ayakta duramıyordu ki o. Dermanı kalmamıştı. Yavaş ve derince bir nefes aldı, sanki anlamıştı. Yaslandığı duvarda kayarak yere düştü, bir çığlık kopardı. Canı yanıyordu, nasıl kopmayacaktı o çığlık? Canı gidiyordu. Annesi sustu, bahçedekiler sustu, ağlayanların gözyaşları dindi. Nefesler tutuldu. Çünkü son nefes verilmişti. Ameliyathaneden tiz bir makine sesi yükseldi. Sanki dünya sustu. Herkes durdu. Zaman durdu. Genç adamın kalbi durmuştu. Genç adam, son nefesini, sevdiği kadının çığlığı ile vermişti. ¤ Tüm hakları saklıdır

Motorcu çocuk Doruk ve Derin adındaki kızın abisi kazaya karışır fakat sonrasında tekrar beklenmeyen bir yerde karşılaşacaklardır.

Sevgilim, bana senin beni unuttuğunu ve artık yoluma bakmamı söylüyorlar. Söyle bana, uğruna kendimi bu denli kaybetmişken senden nasıl vazgeçeyim? Sarılışını, öpücüklerini, geçirdiğimiz şehvetli geceleri, sabahları yanımda uyandığında yüzünde oluşan o sevimli gülüşlerini... Söyle bana ben nasıl unutacağım seni? Sen sevgilim, kalbimden böylesine dolup taşmışken ben nasıl vazgeçeyim? Yol göster bana birtanem, ben sensizlikle sınanmaktan çok yoruldum. Eğer bir gün bu günlük sana ulaşırsa ve bu satırları okuyorsan aç o şarkıyı, bizim şarkımızı. Hatırlamadığın için şarkıyı yazıyorum, biliyorum ki unutmak hiç istemezdin sevgilim. Tak kablolu kulaklıklarını, aç sevdanın son vuruşunu. Bu sana yazdığım son satırlar, çünkü sanırım artık hatırlayacağına dair olan umutlarımı yitirmek üzereyim. Umarım şarkıyı dinlediğinde bizim için tekrar sende bir ışık yanar. Çünkü seni karanlıklara bırakmak istemezdim. 19.09.2025 Seni çok seven, V.

"Her çiçek solardı... ama Kardelen asla." Kardelen Eşlik, 15. doğum gününde geçirdiği bir araba kazasıyla her şeyini kaybeder. Gözlerini açtığında, hayatı artık eskisi gibi değildir. Onu kaçıran kişi, gizemli ve karanlık geçmişiyle tanınan Turan Arf’tır. Ancak bu hikâyede yalnızca Kardelen yoktur. Koray Yakamoz’un gelişiyle geçmişin sır perdesi aralanmaya başlar. Her adımda daha da derinleşen bu hikâyede, gerçek ile yalan iç içe geçer. Kimin dost, kimin düşman olduğu belli değildir. Solmayan Kardelen, umutla karanlığın, aşk ile korkunun iç içe geçtiği sarsıcı bir yolculuk... Yorum yaparsanız çok sevinirim.😽😽

Klasik aile kurugusu

TANIDIK KARIM | YARI TEXTİNG ❤️🐞🖤

isimsiz gelen çiçeğin aşk başlangıcı.

Lâl ve hilâl`in ailesini bulması. (Not: gerçek ailem kurgusu değildir. Aile kızlarını sonradan buluyor ama gerçek ailem kurgusu değil) Diyip geçmeyelim. Buldular bulmasına da, mutlu olacaklar mı? Bu kitapta ikiz olan Lâl ve Hilâl`in ailesini bulmasından sonra yaşadığı olaylar konu alıyor. Hem mizahi olarak eglenceli, hem dram, hem de konusal olarak zevk alacağınız düşünüyorum. Umarım doğru düşünüyorumdur - Ben Hilâl. Kendi hâlinde ikiziyle yetimhanede yaşayan, klasik bir kızım. Hayır kendimi basit görmüyordum ama normal bir insandım işte. Hayatı yaşamayı seven, neşeli, mutlu, enerjik bir kızdım. Ailesiz, yetimhanede büyümem bir yanımı buruk yapsa da ben o yarayı ikizimle kapatmıştım. Birbirimizi sarmıştık. Takii onlar gelene kadar, ruhum sömürülene kadar. - İyi okumalar dilerim.

Her şeyin anlamını bulmaya çalışırken, doktorun söyledikleriyle birlikte, her şeyin bir zamanlar eski haline döneceğini umuyordum.

İlkokulda başlayan "Mendil Var Kimde?" oyunu, yıllar sonra nerelere varacaktı?

İş başvurusu niyetiyle gittiği şirketten böyle ayrılacağımı, böyle bir hayata adım atacağımı nereden bilebilirdim ki... Yeni hayatımda bana eşlik etmeye ne dersinizz?

Yağız ve Mina ünlü iki motorcudur şampiyonluk yarışında Mina`nın başına gelen bir kaza sonucu hem Mina`nın hemde Yağız`ın hayatı eskisi gibi olmayacaktır. Aralarındaki rekabet,arkadaşlık ve aşk duygusunu okumak ister misiniz?

Bir elimde sopa tutarken diğer elimle eniştem denen şahsın ceketinden tutmuştum."Sen baya baya ablamı seviyon ha?" Adama nasıl baktıysam bir uzaylıla anlaşmaya çalışır gibi bakıp "Bak cidden seviyorum." dedi. Sopa ile kafasına vurup "Di yürü git ordan! Seviyon niye bir ay sonrasına düğün tarihi alıyon aptal herif! He bide ben sakatım yapamam diye tutturursunuz şimdi!" Dedim sinirle. İnsan severdi. Ama bir ay sonrasına düğün tarihi alıp tüm yükü kardeşlerine yıkmazdı! ••• Eva yurt dışından dönen ablasının kaza geçirdiğini öğrenir ama ablası yalnız değildir. Yanında sevgilisi ile beraberdir. Eva sevgili durumunu atlatamamışken ablasının bir ay sonrasına düğün tarihi aldığını öğrenip çıldırır. Ablası ve eniştesi hastanede yattığı için tüm yük o ve eniştesinin kardeşine kalmıştır. Bundan hiç hoşnut değildir ve bunlarla uğraşmak istemez ama kendisi rüzgara kapılan yaprak gibi olayların içine sürüklenmişti...