0293***:Hola hermosa abogada ,quiero conocerte lo maş pronto posible. Laren": Manyak mısın be?kimsin? canına mı susadın? 0293*****:Nos veremos pronto cariño ,no te preocupes Laren": Yabancı numaradan olmasa hemen bulurdum seni. 0293****":¿Cree que soy una persona tan estúpida que ne revelo a sabiendas ?Me subestima ,abogado .Sólo usted puede salvarme de eşe caso. Laren ":Engel atıyorum yine yazıyorsun pis şerefsiz bekle sen elimden çekeceğin var.

Bir yanda yüreği bir KOR gibi yakan sırlar, diğer yanda o yangından geriye kalan sahte bir yansıma... Genç bir kadının, tozlu bir aynanın derinliklerinde kaybolan benliğini arayış hikayesi. Gerçekler açığa çıktığında, ayna kırılacak ve geriye sadece soğumuş bir kül yığını kalacak. Aynaya her baktığınızda gördüğünüz kişi gerçekten siz misiniz? Yoksa geçmişin isli dumanı ardında saklanan bir yabancı mı?

Hüma & Alihan "Hey sana diyorum, burada insan gibi özür dilemeye çalışıyorum... Demek istediğim sen haklı-" sözünü sertçe kestim. "Söylediğin her sözden beş dakika sonra pişman mı olursun sen." Başımı ona çevirip tek kaşımı kaldırdım. Yüzündeki o mahcubiyet umrumda değildi. "Bende seni her sözünün arkasında duran biri sanmıştım." Alayla gülüp başımı salladım hafifçe. "Gerçi senin gibi bir kendini beğenmişin sözünü aklı olmayan dinler değilmi?" Dişlerimi sıktım. "Çünkü her sözün arkasında durmak yiğitlik ister." Baştan aşağı onu süzdüm aşağılarcasına. "Sende ise o yiğitlik kalmamış." Diyerek başımı önüme çevirdim. 🪶🪶🪶 Yekren & Taryen "Bazen, gerçekte kim olduğunu öğrenmeyi çok istiyorum." Dedi. Sözlerinin dudaklarının arasından çıkan kelimelerle sınırlı olmadığını anlayabiliyordum. Onu çok iyi tanıyordum, ama aslında hiç tanımıyordumda... Bakışlarımı ondan kaçırırken başımı iki yana salladım hızlıca. Söylediklerinin farkındmıydı bilmiyorum. Onun bu söylediklerini zihnimin süzgecinden geçirince ortaya hiç iyi bir manzara çıkmıyordu benim için. "Gerçekte kim olduğumu öğrenirsen eğer... seninle eskisi gibi olamam." Anlayamaz ifadesi ile maskenin altından bana baktığına emindim. Gözlerinin rengini bile bilmezken, onu sözlerimle kırmaktan korktuğum tek insandı... Yine. bir kişiliğim olduğunu bilen tek insansın. Bu şekilde konuşabildiğim, bu şekilede yanında rahat davranabildiğim tek insansın." Bakışlarım tekrar ona döndüğünde sesim boğazıma takılı olan cihaza inat acı çektiğini belli etti. "Ben bu şekilde özgürüm... Özgürlüğümü elimden alma." 🪶🪶🪶 Yazım aşamasındadır düzenlenecektir.

"Şehrin sahibiydi. Aren Sergei Markov." "Onun eli, benim cehennemim." Lina Aslan, Tuna ile ilişkisinde giderek daha kötü sorunlarla karşılaşır. Sevgilisi Tuna, uyuşturucunun kontrolsüz bataklığına saplandıkça öfkesini kaybeder. Lina, bir gün Tuna`yı uyarmak ve konuşmak için yemeğe davet eder. Yemekte Tuna yeniden kriz geçirir, öfkesine yenik düşerek Lina`ya tokat atar. Tam o anda, Yeraltı dünyasının en güçlü ve korkulan figürlerinden biri, şehrin gerçek sahibi Aren Sergei Markov içeri girer. Tuna`nın elinden Lina`yı kurtarır, gözünü kırpmadan Tuna`yı vurur. Lina, ilk kez gerçek bir güven duygusunu hissederken, bu güven kısa sürer. Lina, eski yaşamını geride bırakmak zorunda kalır; artık kendini, tehlike ve ihanetin iç içe geçtiği bir dünyanın tam ortasında bulmuştur. Hayatını korumak için tek çaresi, şehrin hakimi ve acımasız patronu Aren`in yanına sığınmaktır. Artık her adımı, her nefesi tehlikeyle dolu bir oyun sahnesinde atılacaktır.

Babasına para göndermek için yeni bir evde çalışan Yasmin o evein sahibinin ona aşık olacani bilemezdi heleki bu adam mafyayaa

Elvin Vera Karaer bir gecede yerinden edilir. Kaçırılır, bilinmeyen bir şehre bırakılır ve ardında cevaplardan çok sorular kalır. Bu bir düşman mıydı, yoksa Karaer soyadının sessiz bir bedeli mi? Gerçekler açıldıkça güven kaybolur, sınırlar silinir ve bazı sırlar geri dönüşsüz izler bırakır. Kelebeğin Yadigârı, yıkımın içinden geçen bir kadının geride bıraktıklarıyla yazılan hikâyesidir. Çünkü bazı insanlar hayatta kalır... Bazıları ise geriye bir yadigâr bırakır.

17 yılını geçirdiği ailesi gerçek ailesi çıkmazsa ne olur? Güneş üvey ailesiyle kötü günler geçirirken bütün umudunu bağladığı okulundan haksız yere atılır. Bu da yetmezmiş gibi şehrin en kötü okuluna gönderilir. Neyseki şans yüzüne güler ve harika arkadaşlar edinir. Fakat yaklaşık bir sene sonra hayattan yine bir darbe yer.

Sırların içinde yüzdüğün ve yaşadığın hayatın aslında sana ait olmadığı bir gün ortaya çıksa... Ne yapardın? Devam etmeye gücün kalır mıydı, yoksa nefes almak bile ağır bir işkenceye mi dönüşürdü? Peki ya bir anda kendini bitmeyen bir kaçışın içinde bulsaydın? Her adımında izlenildiğini, her nefesinde ölümün sana biraz daha yaklaştığını hissetseydin? Hayatının, sandığından çok daha büyük bir tehlikenin içinde olduğunu öğrenseydin? Ne yapardın? Devam edebilir miydin?

> Güç, bir aileden miras kalabilir… Ama onun bedelini yalnızca hayatta kalanlar bilir. Bayan Valentis, sekiz hanedanlıkla yönetilen yeraltı konseyinin ilk kadın lideri. Küllerin içinden yükseldi, adıyla bile korku salıyor artık. Bay Kraeven ise konseyin en köklü soyunun varisi. Güçlü, acımasız, her adımı hesaplı. İkisinin tahtı farklı ama savaş alanı aynı: Kurulun karanlık ağı. Herkesin gözü onların yerinde, her hamle bir ihanete gebe. Kurallar acımasız, hisler yasak. Ama nefreti besleyen bakışlar, bazen tutkuyu da çağırır. Ve bazen bir fısıltı, çığlıktan daha yıkıcı olabilir. Tahtı olanın düşmanı çok olur. Kalbi olanınsa zaafı…

Öleceği güne kadar, hep savaşacaktı. O ölemezdi, ama öldürebilirdi. Kan için savaşacaktı. Karanlık yuvasıydı. Karanlık onun savaş zırhıydı. Karanlık ölürse, o da ölürdü... Karanlığı yaşatacağına yemin etmişti. Karanlığı yaşatacak, ölümü gösterecekti herkese. Angerona, ölümü tattıracaktı herkese. Lanetini herkese sürecekti. Bu dünyanın adaleti Angerona`ydı. Angerona, dünyaya adaleti getirecek. Kötülere lanetini sürecek, karanlığı büyütecekti. En sonunda adı ölüm ile anılacak. Bu dünyadan kıyamet olarak geçecekti. Angerona, tahta karanlığın meleği olarak geçecekti. Ares, öldü. Angerona, lanetlendi. Dünya yıkıldı. Herkes öldü. Dünyayı ayakta tutanlar lanetlendi. Bu lanet bir ömür sürecekti. Lanetin bittiği gün, Angerona tekrar dünyaya hükmedecekti. Kızıllığın içindeki ölüm, karanlığın içindeki mezar; lanetli kadın, Valeria His.

Geçmişinden tamamen uzaklaşıp, dağın tepesinde herkesten uzak yaşayan adam hiç tanımadığı bir kızı korumak için bıraktığı geçmişine geri döner.

Güç bedende değildir. Akılda, ruhta ve kalptedir. Bir kişinin dış görünüşüne bakarak güçlü diyemezsiniz. Bir kişinin gücünün kapasitesini öğrenmek için ya aklına, kalbine girmeli ve vazgeçilmezi olmalısınız yada ruhunu görmelisiniz. Bedeni yaşayan bir ruh görünmez değildir. Bir göz temasıyla, bir damla gözyaşıyla, bir acı tebessümle ruhu apaçık bir şekilde görebilirsiniz. Cesaretse yüreğin saklısındadır. Kalbini birine kaptırdığın zaman o cesaret, esaretinden kurtulur ve hürlüğe kavuşur. Cesaret iyidir derler ya aslında öyle değildir. Her cesaret beraberinde gözyaşlarını da getirir. Gözyaşları zayıflıktır ama gözyaşlarını gün yüzüne çıkarmamakta cesaretsizlik. Yoksa gözyaşları mıydı bizi acıtan, kalbimiz miydi sonsuz acı salgılayan? Hangisi bize ihanet etti? Acısıyla kanayan kalbimiz mi, ardı ardına akarak kor gibi yakan gözyaşları mı? En büyük çığlık, çaresiz hıçkırıklardır. En büyük ateş gözlerden akan yaşlardır. En büyük kalp sızısı, kalbe düşman olan aşktır. Aşk ölümdür. Aşk acıyı göze almaktır. Aşk içten içe kanayıp dudaklara en içten tebessümü yerleştirmektir. Ve aşk yalan sevgi oyunlarıdır. Kalbe girdiğinde tüm güzellikleri yok eder ve geçici mutluluk eşliğinde eceli getirip avuçlarının ortasına yerleştirirdi. Adeta ‘bak’ derdi. ‘Bak gör bu aldandığın mutluluğun sonuçlarını. Şimdi ağla, haykır, kır dök, öl ve çek zayıflığının acısını ben artık yokum.’ Her mutluluğa aldanmamak gerekir. Çünkü her mutluluğun arkasında acı bir haykırış saklıdır. Her güzelliğin bir sonucu vardır. Tıpkı güzel bir bedeni acı geçmişin kirletmesi ve tüm güzelliği gölgede bırakması gibi. Güzel bir bedeni herkes severdi, önemli olan bir kadının ruhunu ve geçmişini sevebilmekti. Her anlamda karanlığa kuşanmış bir kadına gönlünü kaptıran bir erkek, o kadının karanlığını silmek zorundaydı. Karanlık, karanlığı silebilir miydi? İşte bunu zaman gösterecekti.

Bir kadın aldatılırsa ne olabilir ki...

“Ateş…” Üstüme yürüdüğünde korkuyla geriledim. Geri geri yürürken bir anda sırtım yatakla buluştuğunda hafif gülmüştü. Kalkmama izin vermemek için ağırlığını vermeden üstüme çıktı. “Sen, benim karımsın.” Yatağın üstündeki elime ulaşıp parmaklarımızı birbirine geçirdi. “Ne o adamın torunusun ne de o herifin kızısın, duydun mu? Sen benimsin. Benim karımsın.” “Bir yıl,” dedim, üstüne basa basa. “Bir yıllık karınım, sonrasında izimi dahil bulamayacaksın!” Sesli bir nefes verdiğinde söylediğim her bir kelime dudaklarımızı yaklaştırıyordu, ve ben karşısında nefesimi kontrol etmekte zorlanıyordum. “Göreceğiz bakalım bir yıl mı yoksa bir ömür mü?” Yüzüme iyice yaklaştığında gözlerimi sıkıca kapattım. “Seni gerçekten karım yapacağım günü iple çekiyorum,” dediği an sertçe yutkunmuştum. “İşte o gün, gerçekten benimle tanışmış olacaksın.”

Harika Ayşe! O zaman biraz daha gerilim ve dram ekleyerek, okuyucuyu anında içine çekecek bir hâle getirelim: --- Kısa ve Etkileyici Kitap Açıklaması: Heja, küçük yaşta Babasının acımasız bir mafya tarafından önünde öldürülmesine tanık olur; annesi yaşadığı şokla çocuk gibi bir hâle gelir. Büyüdüğünde, masumları korumak ve karanlık suç örgütlerini yok etmek için acımasız ve zekî bir lider olur. Ancak Heja geçmişinin karanlık gölgelerinin peşini bırakmaz. Heja ve Aral’ın yolları kesişir; güven, ihanet ve gizem dolu bu tehlikeli yolculukta her adım, bilinmeyen sırlarla sınanır ve her seçim, hayatları değiştirecek güçtedir.

Yeraltının karanlık sokaklarında, güç ve ihanetin gölgesinde iki ruh çatışıyor. Aşk, kan ve intikamla yazılmış bir savaş. Yeraltının en güçlü adamı, en büyük düşmanının kızına dört yıldır takıntılıydı. Sahra Karakum… naif görünen ama içinde yırtıcı bir kadın saklayan gizem. İskender Polat’ın istediğini almaktan vazgeçmeye niyeti yoktu. Bu evlilik bir seçim değil… Ya aşkın ya da savaşın başlangıcıydı.

Ferhan Savran öldü. Ardında bıraktığı imparatorluk ise paramparça olmaya hazır. Ailenin tek varisi sayılan Lara Savran yıllar önce ortadan kaybolmuştu belki de bilerek... ta ki şimdiye kadar. Herkes onu ya ölmüş ya da unutturulmuş sanırken, Lara sessizce geri döner. Ama ne için? Miras için mi? Yoksa tahtın ta kendisi için mi? Yeni liderin kim olacağı konuşulurken, gölgelerden çıkan güçlü bir başka isim: Savaş Alkan. Kendi kurduğu düzenin başında duran, soğuk, acımasız ve etkileyici bir mafya lideri. Ferhan`ın ölümüyle birlikte güç dengesi değişirken, Lara`nın dönüşü tüm taşları yerinden oynatır. Savaş plan yaparken Lara oyunu kurar. İki lider adayı. İki bambaşka geçmiş. Bir taht. Ve tek bir kazanan. "Savran: Tahtın Gölgesinde", zekâ, güç ve ihanetle yoğrulmuş karanlık bir mafya masalı.

"Bazı geçmişler gömülmek için değildir." Bir dosya… Bir kayıp… Ve kanla yazılmış bir adalet hikâyesi. İstanbul’un gölgelerinde, kimin dost kimin düşman olduğu belirsiz. Bir kadın, geçmişin kapısını aralarken, sadece kendi kaderini değil, herkesin sonunu da değiştirecek. Ama unutma… Bazı sırlar, öğrenilmemek için saklanır.

VİRAN ALAZ DEMİR Duru Ateş, terk edilmişliğin ne olduğunu çok erken öğrenmiştir. Annesi daha o küçükken hiçbir açıklama yapmadan evi terk etmiş, onu sadece adı “baba” olan bir adamla baş başa bırakmıştır. Mehmet Ateş, kızını hiçbir zaman sevmemiştir. Duru, onun gözünde sadece yükten ibarettir. Ve şimdi o yük, bir borcun bedeli olarak satılmak üzeredir. Mehmet Ateş, tüm borçlarını silmek karşılığında Duru’yu Eyüp Polat adındaki karanlık bağlantılara sahip, takıntılı bir adama vermek ister. Duru bunu reddeder. Ancak babası kararlıdır: O gece Duru, hayatında ilk kez "kendi" olmak ister. Tüm kırgınlıklarını, haykıramadığı öfkelerini bastırmak için bir gece kulübüne gider. İçer, dans eder, kendini kaybeder… Ve bir anda, hiç düşünmeden bir adamı öper. O adam: Viran Alaz Demir. Kim olduğunu bilmeden öptüğü bu yabancı, aslında kimsenin tanımadığı ama herkesin korktuğu biridir. Gizli bir suç örgütünün lideridir. Karanlık, mesafeli, acımasız… Ve o gece her şeyin değişmesine neden olur. Artık Duru’nun kaçacak yeri yoktur. Bir adamın geçmişiyle, gücüyle, öfkesiyle ve tutkusuyla baş başadır. Ama belki de ilk kez, biri onu gerçekten sahiplenmektedir. Aşk mı? Tutsaklık mı? Küller mi, yoksa alev mi? Cevap tek bir cümlede gizli: Benimle yan... Konu bana aittir. Bu kurguyu beğeniceğinizi düşünüyorum. Okuyan hekese iyi okumalar.!

Ben Anna Salvotere Bilinmeyen bir insandan gelen mesaj Yalancılığımı ortaya çıkartan bir an Ve ben Aleyna Alkan Gerçek ben Anna Vlaskinov

Yıllar önce kuzey ve güney olarak ayrılan bir krallığın kaderinin baştan yazılma hikâyesi... İki abisine rağmen kraliçe olabilmesi için tek şansı Gece Avcı`sı olarak bilinen direnişçi liderini bulup saraya getirmek olan bir prensesle direnişçilerin yeni lideri olduğunu herkesten saklayan bir kuzey Lordu. Fakat ikisinin de planlamadığı büyük bir sorun vardır: Birbirlerini yakmaya çalıştıkları alevlerden yükselen aşkın kokusu, hem kendi kaderlerini hem de tüm Oysma`nın kaderini değiştirecek kadar kalplerini çoktan sarmıştır.

Yavuz, bana elindeki tableti uzattığında ona baktım. “Bu ne?” “İzle.” Gösterdiği görüntüyü izledikten sonra birkaç kez daha izledim. İnanmak istemedim, bu görüntüye. Çünkü, bu görüntüdeki kadın benim sevdiğim olamazdı. Bana ihanet edemezdi, yanlıştı. Belki de yalandı da. Tableti geri uzattığımda sessiz kaldım. Masaya parmaklarımı tek tek vurarak düşünmeye çalıştığımda aklıma hiçbir şey gelmedi. Neden? Niye? “Ne yapacağız?” diye sormuştu birisi. Ben de bilmiyordum. İlk defa bir şeyi bilmiyordum ve bilmek istemiyordum. “Aradığımız kişi-“ “Zeynep Hena Erçin.” dedim, ondan önce. “Düşmanım ve aynı zamanda da sevdiğim kadın, biliyorum.” Eğer böyle bir şey yaptıysa, sonu ölümdü.

Kalbine nişan alıp tam 3 kez vurdum. Sert adımlarla yanına giderken sadece yere çökmüş göğüsünden kan geliyordu ve sırıtışı hala yüzündeydi. 2 dakika boyunca bakıştık “Sen niye hala ölmedin amına koyayım!” “Benim kalbim sağda. Doğarken bi farklılık olsun demişim” “O zaman bile hatalıymışsın” ———————— Lisede tanışan iki düşman genç yıllar sonra mafya örgütünün lideri olarak çatışma yaşarlar.

Aslan Kalesi`ne zincirlerle getirilen Derin Alataş, ne korkuyor ne de boyun eğiyor. Geçmişinin küllerinden doğrulmuş bu kadın, hapishanede hüküm süren Baran Keskin’e karşı baş kaldırdığında, kalenin dengesi sarsılıyor. İki güçlü irade, bir ölüm sessizliğinde çarpışırken tek gerçek ortaya çıkıyor: Bu savaşta ya zincirler kırılacak ya da zincirleri tutan eller yanacak.

Bir taşın rengi neyi saklar? Dumanlı kuvars, bir annenin son vedası mıdır? Pembe kuvars, bilmeden çalınan bir hayatın borcu mu?" Acılarla hemhal olmuş bir hayat |Kuvars Güçlü NORA