Bazı hikayelerin tek ele aldığı iki kişidir... Bu onlardan biri değil. Bazı hikayeler okuduğunu sorgulatır... Bu onlardan tam olarak biri. --- Cinayetlerini ünlü kimliğiyle gizleyen bir suikastçı Yeraltı Dünyasının bildiğinden daha fazlası olduğunu keşfederse? Peki ya bunu o dünyaya ait başka bir suikastçıyla birlikte yaparsa? Yeraltı Mahzeni... -Lunara N. T. (Yazılmaya başladığı tarih: 24 Temmuz 2024) Orjinal kurgudur. Tanıtım dışı kitabın bir bölümünün ya da hepsinin başkası tarafından alıntılanması yasal değildir.

Küçüklükten beri ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gören Asya`nın bir gece babası tarafından evden kovulmasi sonucu bir parka gitmesi. Gittiğinde babası kızına birşey gelmesinden değilde başına bela almamak için kızının peşinden gelmesi orda çıkan ikisi arasındaki kavgaya ise bir kişinin daha katılması bu kişi ise en başta ABD olmak üzere birçok ülkede aranan seri katil Ayaz Demir Algan olmasıdır.

Altı krallık vardı. Barış, ince bir cam gibi aralarında dururdu ve cam her zaman kırılmaya mahkumdur Averia`nın kadim topraklarında Voltrixler yıldırımı, tenebrynler karanlığı, varonlar rüzgarı, frovalar soğuğu, ignariler ateşi taşırdı damarlarında. muhafızlar ise iki dünyanın arasındaydı - ne insan ne de safkan. Sonra üç adam korkaklığın en eski suçunu işledi Kanlarından olan bebekleri oramanın soğuk kalbine bıraktılar ölüm için fakat orman ölüm değildir orman hatırlar bir alfa ejderha, küllerle kaplı kanatların açtı onları yutmadı besledi Kutsal ejderha sütü ile büyüyen o terk edilmiş bebekler, zamanla efsanelerin karanlık kıyısında fısıldanan isme dönüştü: Ejderha Muhafızları Ateş göz bebeklerinde yanıyor, damarlarında kadim bir kudret akıyordu safkan krallıklar korktu korku savaşı doğurdu savaş ise göçü Muhafızlar Endowa diyarına geçti Ama Endowa bir mezarlıktı; yalnızca gömülenlerin değil, unutulmak istenenlerin mezarlığı orada morganlar vardı sürgününün kaslı zinciriyle büyüyen, yüz yıl boyunca intikamı bekleyen bir ırk ve yüz yıl sonra, kan yeniden konuştu Dalya. Annesinin çığlığı kulaklarında hala diri Adı, geceleri çocukları susturan bir fısıltı: Pençe Bir kahraman değil Bir kurtarıcı hiç değil Bir seri katil Ama belki de dünyanın ihtiyaç duyduğu tek şey, bir canavardır Morganları durdurabilecek tek şey, efsanelerde yazan ilk ejderha muhafızına ait kılıçtır Söylenen göre o kılıç morganlarına kıyameti, muhafızların kurtuluşu olacaktır Tam o sırada, yüz yıllardır mühürlü duran Averia-Endowa geçidi tekrar açılır Kanın mı, yoksa barışın mı iki diyar arasında yol bulacağını kimse bilmez çünkü bazı kapılar ışığı bazı kapılar ise karanlığı serbest bırakır Ve bu hikayede... Hiç kimse masum değildir

Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Gündüzleri herkesin güvendiği bir psikolog. Geceleri ise kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Herkül Atilla Ayhan. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Danışanlarından biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. Sessizliğin içinden fısıltılar yükselir. Ve bazı hikâyeler... Zihnin en karanlık yerinde yazılır. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.." Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi Giray Alp Akdoğan. Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur. Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı. “Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva." “Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

Bir hata… Bir oyun… Ve ölümle yüzleşmeye hazır mısınız? Alp Şahin, işe alındığı gün yaptığı tek bir hatayla hayatını bir kâbusa çevirir. Herkes onun bu hatayı telafi etmesini beklerken, patronu Bora Şimşek farklı bir yol seçer: Bir oyun. Ama bu sıradan bir oyun değil… Bora, sadece bir şirket patronu değil; aynı zamanda zekâsını kurbanlarını tuzağa düşürmekte kullanan, karanlık bir geçmişe sahip soğukkanlı bir seri katil. Alp, hayatta kalmak için Bora’nın kurduğu tehlikeli labirentte yolunu bulmak zorunda. Kurallar belli değil. Güvenilecek kimse yok. Kaos içinde ilerlerken tek bir soru aklını kemiriyor: Bu oyundan sağ çıkabilecek mi? Yoksa ilk ve son hatası, hayatına mı mal olacak? Kaos Oyununa hepiniz hoş geldiniz.

|SERİ KATİL KURGUSU| Yükselen ay kendini sana verince karanlığın ışık kaynaklı olmadığını anlayacaksın. Erdem, ailesine bakabilmek için üniversitesini dondurmuş bir kızdır. Hayatını kazanmak için, bir marketin gece vardiyasında çalışmaya başlar. Ancak her şey, devamlı müşterilerinden birisinin alışverişlerine kayıtsız kalmasıyla, farklı bir yönde ilerler.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Arabayla dümdüz bir yolda giderken birden takla atmak gibiydi hayatım; hızlı, aniden ve acı verici. Kader miydi bu olanlar, yoksa kendi kaderimizi biz mi yazıyorduk? Hayat mı sille vuruyordu bize, yoksa insanların acımasızlığı mı? Belki de her şey, içinde olduğumuzu fark edemediğimiz bir simülasyondu. Kim bilebilirdi? Ölünce hakkında ne diyeceklerini düşündün mü hiç? Gerçi bunların hepsi ben öldükten yıllar sonra adımı ve yüzümü insanlara anımsatacak kadar güçlü değildir ama ben hatırlanmak, anımsanmak istiyorum ama yaptıklarımla değil yaşadıklarımla, bana yaşatılanlarla anımsanmak istiyorum. Sizin gözünüzde psikopat bir seri katil değil buna mecbur bırakılmış bir kadın olmak istiyorum. Ben sadece hayatta kalmak için savaştım, kalabildim mi bilmiyorum. Çünkü hayatta kalmak sadece nefes almak, kalbinin atması değildir. İnsan, arkasında bıraktıklarıyla da yaşar. Hatta asıl kişiliği, geride kalanlarda saklıdır. Yaşamın boyunca ne kadar iyi olursan ol, arkanda bıraktıkların seni kötü anlatıyorsa, sonunda kötü biri olarak hatırlanırsın. İnsanlar bir söz, bir hırka, bir anı ya da birini bırakırlar arkalarında ve arkalarında bıraktığı şeyler var olmaya devam ettikçe o kişi hayatta kalmış olur aslında. Benimde sonum öyle olacak, arkamda bırakacağım tek şey bu sayfalar ve bu sayfalar okundukça kulaktan kulağa, elden ele gezdikçe ben hayatta kalacağım. Şimdi söyle bakalım hayatta kalabildim mi?

Aşık olduğu kadından boşandığından beri iç aleminde yalnızlıkla boğuşan Teoman başkomiserin annesinin ölmesiyle başlayan bu sürükleyici hikaye, bedenlerine numaralar kazınmış cesetlerin peşi sıra bulunmasıyla ilginç bir hale bürünür.

(Askıya alındı. Düzenlenecek.) Sırf intikam uğruna kaç yıllık emek verdiği askerliğini heba eden bir yüzbaşı... Ailesinin intikamı için Dünya`ca aranan bir seri katil olsa ne olur? Peki onu yakalamak için kurulan MİT ekibinin lideri olsa ne olur... "Askerliği asla bırakmayacağım diyen ben şimdi asla askerliğe geri dönemeyeceğim bir yola girmiştim. Bundan pişmanmıydım,belki biraz.Genede bazen iyiki yapmışım diyorum bazende acaba bu yola girmesem hayatım nasıl olurdu diye düşünüyordum. Belkide o zaman Ceylan`la bile tanışamazdım.İşte bu fikir herşeyi siktir etmeme neden oluyordu."

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

Bir askerdim, bir denektim ama en eşsizi belkide en kötüsü düşmanına tutulan bir deliydim. Çünkü yaşamı hissetmek için Azrail`i dibime çektim. Ruhunuzdaki beyazın kaybolmaması dileğiyle🤍

Kuyu ve Yıkım Çetelerinin savaşının ortasına düşen Edna, Yıkımın en önemli isimleri haline gelmiştir. Ancak Yıkım Çetesine ona ait bebek getirdiğinde bu hükümdarlığı biter. Yıkım Çetesi ile irtibatı biter. Yıllar sonrasında Yıkım ve Kuyunun işleri kızıştığında Edna`nın geri dönmekten başka şansı kalmaz. Gizli kimlikleri olan Kıvılcım ve Kızıl Tilki ile Kuyuya meydan okuyacakken garip bir şey olur. Kıvılcım adı altında eline bir mektup düşer. Kendisinin yazmadığı bu notun tamamen Kıvılcımın yazdığı bir not gibi olması onu şaşırtır. Bu not aynı zamanda işleri daha da zorlaştırır. Eski iş arkadaşlarını affetmeye çalışması, aynı zamanda düşmanı sayılabilecek Tunç Baran Soykan ile birlik olmasının gerekçesi onu çıldırtır. Hayatını güç bela düzene sokabilen Edna, şimdi büyük bir karmaşanın için kızı Umay`ı da korumak zorundadır. Hainler, kimlikler, geçmişe dair sırlar bu hikayenin temelleridir. Şimdi size soruyoruz, bu karmaşaya var mısınız?

Nora ailesinin intikamını almak için Osman Kaptan`ın korumasında büyüdü ondan aldığı eğitimlerle masumiyetini kaybetti artık tek bir hedefi vardı ailesini vahşice katleden örgütten intikamını almak...

"Sevmenin en acı hâli, imkânsız olduğunu bile bile sevmektir."

O bir kahramandı.. o adalet olmayan bu yerde gerçek adaleti hak edene hakkını vermeye yemin etmiş bir adamdı..o Savaş Kralhan idi. Ve ben Zehra Kralhan olarak hep onun yanında olacak ona hep destek olacaktım..

Gerçekler bazen ay ışığında saklanır. Liya, geçmişinin sessizliğiyle baş etmeye çalışırken kendini bir cinayet soruşturmasının tam ortasında bulur. Yanında, geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan Atlas ve her detayı çözmeye ant içmiş Gece vardır. Üçü birlikte, soğuk bir ay ışığında işlenmiş esrarengiz cinayetleri araştırırken sadece kurbanların değil, kendi sırlarının da gölgesine çekilirler. Bu sadece bir cinayet değil. Bu, karanlıkla yüzleşmenin, dostlukla sınanmanın ve gerçekle başa çıkmanın hikâyesi. Ay ışığı altında hiçbir sır sonsuza dek saklı kalmaz. Ay Işığındaki Cinayet, karanlık sırlar, geçmişten gelen hayaletler ve gökyüzüne yazılmış bir adalet öyküsü...

Her ödenen günahın bir bedeli vardır. kim olursanız olun o bedeli ödersiniz isterse can alanlardan olun...

Sadece kadınları öldüren bir seri katil ve seri katili arayan bir dedektif...

Seri katil Lara`nın intikam almak için çıktığı bu yolda onunla beraber olmak ister misiniz... Geçmişi silemezsin geleceği göremesin ama yarınını belirleyebilirsin...

Sırasıyla gerçekleşen cinayetler... Kimse ne olduğunu anlayamıyor. Herkes büyük bir boşluk içinde.

Karanlığa gömülen şehrin üzerinde şimşekler dans ediyordu. Gök gürültüsü ise sağır eden cinstendi. Sanki ben konuşmadıkça gökyüzü konuşuyor, günahlarımı haykırıyordu adeta. İçimde... Beyaz ve Siyah. Aydınlık ve Karanlık vardı. Hangisinin büyüklüğü daha fazla kestiremiyorum. Terasta duyduğum adım sesleriyle irkilerek çıkışa doğru döndüm. Karan... Panikle geri adım atsamda terasın pervazına yaslanmıştım. Kaçışım yok. Kalbim deli gibi atarken telaşla bir çıkış yolu arıyordum. Ben kafamda bahaneler sıralarken o çoktan sınırlarımı ihlal etmiş bana yaklaşmıştı bile. "Saye!" Kullanmadığım ikinci ismimle seslenince tüylerim diken diken oldu. Herkes, "İclal" olan ilk ismimle seslenirdi. O beni tanıdığından beri hep ıslarla "Saye" diye seslenip durdu. "Bu havada ancak senin gibi biri, bu gökyüzüne kadar uzanan binanın terasına çıkar." Eliyle yanağımı okşamaya başlayınca bir an kalbim yerinden çıkacakmış gibi hissettim. "Saye, sen gerçeği benden ne kadar saklarsan sakla." yüzünü yüzüme yakınlaştırarak "Gözlerinin ardında ki gerçek yüzünü görüyorum." Ve tekrar yineledi sözlerini "Sakladığın o yüzü görüyorum.! "

Tecavüze uğrayıp bunu kaldıramadığı için intihar eden kardeşinin intikamını almak için yaşadığı şehirde mahsum bir hemşire rolünü oynamak zorunda olan EFSUN KAMAN aslında şehirde olan tüm sapıkları ve suçluları ortadan kaldırmaya yemin etmiş acımasız bir katildir

Soluksuz kalmış, kesik nefesleri arasında ellerine baktı. Kızıla boyanmış ellerindeki kaygan his ona yabancı değildi. Yetim bir kız çocuğuyken nasıl bu hale gelebilmişti? Bir tesadüf mü, yoksa kurgulanmış bir oyun mu?