Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

"Kalem kırıldığında adalet yerini bulur derler. Peki ya o kalemi bir katil tutuyorsa?" Ankara’nın gri gökyüzü altında, kendini yazar, kurbanlarını ise birer sayfa olarak gören bir katil... Kurbanlarının son nefesini eski bir daktilonun şeritlerine kazıyan bu karanlık zihin, şehri kusursuz bir tiyatro sahnesine çevirmiştir. Bu kanlı oyunun karşısında, yılların yorgunluğunu gözlerindeki karanlık kuyuya kilitlemiş, aşılmaz bir adam durmaktadır: Başkomiser Borahan Aslan. Ve onun o buzdan dünyasına, inatçı zekası ve içindeki harlı ateşle meydan okuyan genç polis Umay Güneş. İki zıt ruh, kan ve mürekkebin birbirine karıştığı bu labirentte omuz omuza yürümek zorundadır. Ancak katil, romanının en acımasız bölümünü yazmak için kaderin zarını attığında, vurulan sadece sıradan bir beden değil; Umay’ın bütün dünyası olacaktır. O gün geldiğinde, adalet arayışı yerini intikam ateşine bırakacak; hiçbir kurala, hiçbir duyguya yenilmeyen Borahan, paramparça olmuş bir kadını kollarında tutabilmek için kendi inşa ettiği o buzdan şatoyu ateşe verecektir. Mürekkep kuruduğunda geriye sadece acı kalır. Peki, bu hikayenin son sayfasını kim yazacak?

-sana detayları anlattıktan sonra her anında yanımda olmak zorundasın. "Ne kadar yakınında olmak zorundayım?" -olabildiği kadar yakın. Her an nefesini hissedeceğim kadar ki herhangi bir yanlışında o nefesi kolaylıkla kesebileyim. "hayal dünyasında yüzüyorsun." -hayal dünyasının bu kadar güzel olduğunu hatırlamıyorum. düşmandan aşka olan dark romantizm bir kitaptır. ana karakterler seri katil ve bundan dolayı tetikleyici unsurlar bulunmaktadır. şiddet kan sizi rahatsız ediyorsa lütfen bu kitaba hiç başlayın. ama dikkatinizi çekiyorsa bu karanlık yolculuğa dalmaya hazır olun.

İş arayan bir kadın sadece sevgilisi ile birlikte olmak istemiştir fakat onun iş sahibi hiç normal biri değildir. Uyarı📍 Bu kitapta şiddet vardır . Rahatsız olanların okuması tavsiye edilmez . Kapak tasarımı bana aittir .

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.."
Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi
Giray Alp Akdoğan.
Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler
Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur.
Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı.
“Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva."
“Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

Sadece kadınları öldüren bir seri katil ve seri katili arayan bir dedektif...

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

​-Tanıtım- ​Okulun son sınıfıydı. ​Aklımdaki tek şey Güzel Sanatlar sınavını kazanmak ve tuvalime düşecek yeni renklerdi. ​Ama hayat, bütün planlarımı tek bir saat içinde kanla boyadı. ​Sadece resim kağıtlarını almaya gitmiştim. Okulun en üst katındaki o küçük depoya... ​Ve orada, tuvallerin üzerinde onu gördüm. ​Karnından defalarca bıçaklanmış, kıvırcık saçları darmadağın, teni ceset gibi beyazlamış bir kız. Yüzünde ise dehşet. Yüzü ölmenin, dahada beteri öldürülmenin verdiği dehşetle donakalmış. ​Yere dökülen boyaların arasına karışmış, kan kokusu... Tanıtımın tamamı bölüm olarak atılmıştır. Yukarıda bir kısmı mevcuttur. Psikolojik, gerilim, aşk iç içe geçmiş roman. Tüm hakları saklıdır. Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. ~~ ​Katil dışarıda adım adım yaklaşıyor, zaman tükeniyor. ​Ve biz, kimin sıradaki kurban olacağını bilmeden aynı karanlığın içine sürüleniyoruz. ​"Bir kabusun ortasındaydık. Ve bu kabustan uyanmanın tek yolu, katilin koleksiyonunu tamamlamasını beklemekti."

Baz? insanlar �ld�kten sonra ya?amaya ba?lar.
"Peki s�yle bana, biz ya?ayabilecek miyiz herhangi bir anda?"

Bir saplantı ne kadar ileri gidebilir ? "O benden her şeyimi aldı ailemi, arkadaşlarımı , aşkımı, köpeğimi sonra karşıma geçim bana her şeyi vermek istedi "

O bu dünyanın en güzeli. O gri gözlü bir seri katil. O çocukların kahramanı. O bir kimsesiz, herkesin aradığı bir kimliksiz. O Gri. O Ateş Atakanlı. Ve o karanlık gecede her şey değişti. Aşk ise bu denklemde en yeri olmayan şeydi.

Uygunsuz sahneler vardır, hassastır önermiyorum.

Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

Bir sır. Bir seri katil. Ve birbirine güvenmekten başka seçeneği olmayan iki yabancı...

Dünyaca ünlü bir sanatçı ve bir seri katilin takıntısı

Aranan seri katil 2 yıldır sesini daha çıkarmıyordu ve Amerika halkının çoğu bu sessizliğin altındaki korkuyu merak ediyor fakat 2 yıldır ortaya çıkmayan "hayalet` lakaplı katil ilk başlarda kendini daha kurbanının evine girmeden önce kapısına kurbanın bir önceki kurbanının kanıyla sıra sana geldi yazarak belli ediyordu hayalet fakat daha bu 2 yıl sonra ortaya aniden giriş yaparak geldi ve bu sefer kurbanlarının evinin içine onların nasıl öldüreceğini resmederek açıklıyor Amerika halkı bu sefer katile hayalet değilde tuval katili demeye başlıyor bu saatten sonra Amerika halkı mahşeri yaşıyor. Katilden: Size hem yakınım hem uzağım hadi ama o aptal cesaretinizi kullanın ve başlayın bir an önce.

Küçüklükten beri ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gören Asya`nın bir gece babası tarafından evden kovulmasi sonucu bir parka gitmesi. Gittiğinde babası kızına birşey gelmesinden değilde başına bela almamak için kızının peşinden gelmesi orda çıkan ikisi arasındaki kavgaya ise bir kişinin daha katılması bu kişi ise en başta ABD olmak üzere birçok ülkede aranan seri katil Ayaz Demir Algan olmasıdır.

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

Karanlık sokaklarda yalnızca suçlular değil, adalet de gizlenir… Deniz Karan, sıradan bir katil değildi. Onun kurbanları, yıllarca cezadan kurtulmuş suçlulardı. Adaletin sessiz kaldığı yerde, o kendi yöntemleriyle konuşurdu. Ancak asıl hedefi çok daha büyüktür: Suçluları koruyan ve ülke dışına kaçıran güçlü bir isim, devletin başındaki Serkan Kayahan. Bir gece işlediği cinayete tanık olan Arden, devlet için çalışan bir kadın. Onu ele vermesi gerekirken, kalbi aklının önüne geçer. Deniz’e duyduğu yasak aşk, onu adalet ile ihanet arasında bir seçim yapmaya zorlar. Çığlıkların yankılandığı şehirde, herkesin bir sırrı vardır. Peki, en büyük sır ortaya çıktığında kim hayatta kalacak? “Evinden neden çığlık sesleri geliyordu?” “İnsanlar ölürken çığlık atarlar.”

"Sevmenin en acı hâli, imkânsız olduğunu bile bile sevmektir."

Beş yıl… Beş yıl boyunca polis, ardında tek bir iz bırakmayan seri katilin peşinden koştu. Her cinayet kusursuzdu. Her kurban suç dünyasının en karanlık isimlerinden biriydi. Kimse onun kim olduğunu bilmiyordu. Bildikleri tek şey vardı… Sıra herkese gelebilirdi. Şehrin en güçlü mafya lideri ise bugüne kadar hiçbir rakibine boyun eğmemişti. Kurduğu imparatorluk korkuyla ayakta duruyor, adını duyan herkes başını öne eğiyordu. Ta ki yolları, aynı hedefin peşinde kesişene kadar… Bir kumarhane. Tek bir kurban. İki avcı. Biri öldürmek için geldi. Diğeri gerçeği öğrenmek için. O geceden sonra başlayan mücadele artık yalnızca hayatta kalma savaşı değildi. Bu, zekânın güce, sabrın öfkeye ve karanlığın karanlığa karşı oynadığı ölümcül bir satrançtı. Çünkü bu oyunda herkes hamle yapabilir… Ama şah mat yalnızca bir kez gelir.

“Anne sanırım ben bir Hayalete aşık oldum..." 💞

O, kendini katil olarak görmüyor. Ona göre sadece eksik kalan adaleti tamamlıyor. NOCTERRA’da adalet mahkemelerde değil, karanlığın içinde yazılıyor… ve her hüküm, kanla mühürleniyor.

Kanla atılmış iki imza, kaç insanın canına mal olabilirdi? Bir evlilik, kaç hayatı geri dönülemez bir karanlığa sonsuza dek gömebilirdi? Peki ya bir sır? Nereye kadar saklanırdı? Saklanan her sır, bir gün mutlaka gün yüzüne çıkar mıydı? Kanla atılan bu imzalar, küllerinden bir aşkı doğurabilir miydi?" Bir insan kaç kere yanarsa o kadar yanmış, küllerimin oluşmasına izin vermiş, ardından da Anka kuşları misali küllerimden tekrar tekrar dirilmiştim. Beni yakmak için can atan düşmanlarımsa bunu hala anlayamamışlardı. Ateş saçan mermiler diledikleri kadar bedenimi delip geçebilirdi. Ben Anka kuşuydum ölmezdim. Zümrüdüankaydım ölsem bile tekrar dirilmesini bilirdim. Ben Simurg kuşuydum. Beni yakmaya çalışanları diri diri yakar küllerini de koleksiyonuma eklerdim. Tüm Hakları Saklıdır Keyifli okumalar

Size söylediğim her sır sizde kalmalı. Aksi taktirde sizi öldürmek zorunda kalacağım.