Bazı hikayelerin tek ele aldığı iki kişidir... Bu onlardan biri değil. Bazı hikayeler okuduğunu sorgulatır... Bu onlardan tam olarak biri. --- Cinayetlerini ünlü kimliğiyle gizleyen bir suikastçı Yeraltı Dünyasının bildiğinden daha fazlası olduğunu keşfederse? Peki ya bunu o dünyaya ait başka bir suikastçıyla birlikte yaparsa? Yeraltı Mahzeni... -Lunara N. T. (Yazılmaya başladığı tarih: 24 Temmuz 2024) Orjinal kurgudur. Tanıtım dışı kitabın bir bölümünün ya da hepsinin başkası tarafından alıntılanması yasal değildir.

İstanbul böyle kapışma görmedi. #adanalı #polis #ajan #aksiyon

Alya, düzenli ve kontrollü bir hayat yaşamaya çalışan genç bir tıp öğrencisidir. Ailesiyle arasındaki görünmeyen duvarlar ve ilk aşkının gölgesi arasında sıkışıp kalmışken, bir gece gelen telefon her şeyi değiştirir. Eve koşarken karanlık bir virajda bir araba ona çarpar. Arabanın sürücüsü Karan’dır. tehlikeli ve geçmişi sırlarla dolu bir adam. O gece sadece Alya’nın hayatı değil, Karan’ın da dengesi değişir. Alya bilincini kaybettiğinde bilmediği bir dünyanın kapısı aralanır: İhanet, gizlenen bir mafya düzeni ve yıllar önce işlenen bir cinayet… Karan’ın karanlığıyla Alya’nın iyileştirme arzusu çarpışırken, ikisi de fark etmeden aynı savaşın içine çekilir. Bazı virajlar yön değiştirmez… Hayatı değiştirir.

Hüma nami değerli lodos 5 abinin en küçük kardeşleriydi ona en büyük abisi büyütmüştü. Annesi onu doğururken ölmüş babası o bebekken ölmüştü abilere hümaye bu işi sokmak istemeseler de Hüma o işi çoktan girmişti bile

Alara Kuzgun`un bir adı vardı. Sonra o ad elinden alındı. Örgüt ona yeni bir kimlik verdi. Gölgelerin Hâkimi. Soğukkanlı. Hatasız. Duygusuz. Ta ki bir gün öldürmek yerine koruması emredilene kadar. Miran Demir. Bir öğrenciyi korumak Alara için basit bir görev olmalıydı. Ama bazı insanlar zayıf noktan olur. Okul koridorlarında başlayan bu görev, rakip örgütlerin, gizli kimliklerin ve ihanetlerin ortasında bir savaşa dönüşür. Ve Alara ilk kez bir seçim yapmak zorunda kalır. Görev mi ? Kalp mi ?

🐰|Yurttaki Diğer insanlar onlardan korkarken sen onlara haddini mi bildiriyorsun?

"Bazı insanlar karanlıktan kaçar, bazıları ise o karanlığı yönetir... Selçuk Saygun babasının gölgesinden uzaklaşıp tek başına yaşamak için çabalarken, aniden gelen haberle geçmişi kapısında bekler. Geçmişiyle yüzleşebilecek mi? yoksa herşeyden uzaklaşıp kendisinden ve geçmişinden kalabilecek mi?

“Kara Timi düşmanın içindeydi. Kara’nın kendisi ise düşmandan bile yakındı.” Gölge adında gizli bir istihbarat ajanı olan Ahu Kara kimliğini belli etmemek için bir teknoloji şirketi kurar. Bir gün aylarca uğraştığı görevde bir mafyanın yanına sızar ama aynı zamanda abisinin timinden yüzbaşıda mafyanın eline düşmüştür.

Kaçarken kurulan bir taht olur mu? O, geçmişinden kaçtığını sanıyordu. Meğer kaçtığı şey, onu zirveye taşıyacak yolmuş. Gücün, ihanetin ve sadakatin iç içe geçtiği bu hikâyede; kim kral, kim piyon belli değil. Taht bazen mirasla değil, kanla kurulur. Bölümler kısa ama tempo yüksek. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

Dosyayı kapattı. Sandalyeye yaslandı. "Normal şartlarda sizi almazdım," dedi açıkça. Mavi`nin kalbi sıkıştı ama sesini çıkarmadı. "Ama," dedi adam. "Bir hafta." Mavi başını kaldırdı. "Bir hafta boyunca kendinizi kanıtlayacaksınız. Verilen her işi yapacaksınız. Sorgulamak yok. İtiraz yok." Bir an durdu. "Başaramazsanız... çalıştığınız günlerin parasını bile alamazsınız." Oda daha da soğudu. Mavi dudaklarını araladı. "Düşünmem içi- "Bir dakikanız var," dedi Karan Aslan. Mavi başını eğdi. Annesi geldi aklına. Ev. O çekmece. O paralar.

Geceleri sokaklar konuşur. Motorlar bağırır, kalpler hızlanır. Ona “sokak serserisi” diyorlar. Çünkü bir kızın bu kadar cesur olmasını affedemiyorlar. Yasak yarışlar, bastırılmış duygular ve kaçınılmaz bir çarpışma… Bu hikâye hızla ilgili değil. Kimliği gizli olan bir çetenin iki üyesinin Kader çarpışması ile ilgili.

Sınıf arkadaşına aşık olmuş ve onu elde etmek için herşeyi göze almış sinirli ve zorba bir erkeğin yaşamı

Birçok acının gün yüzüne çıkışını anlatan bir intikam hikayesi.

Yiğit"Efulum" dedi "Efendim gaybana" dedim "Çok güzelsin" dedi "Sende bir o kadar yakışıklı" dedim.Ikimizde gülümsedik.

Ben ajan naz soylu En büyük mafya lideri Aras karahan

Böyle aksiyonlu olmasını istiyorum.

Ülkü aden yeni bir boks macına çıkmış,onuda emeğinin hakkıyla kazanmıştı.Ülkü 5 uaşından beridir boks ve kickboks yapıyodu.Bir telefon hersey değişti.

Burada herkes yalnız, herkes kimsesiz. Burası İn! Burada adalet yok, acıma yok, güçsüzlüğe yer yok, insanlık yok! Herkes sadece kendi canını düşünür. Herkes hayatta kalmaya çalışır. Kimse dost değildir. Herkes, birbiriyle düşmandır. Burada hiçbir arkadaşlık menfaatten öteye geçemez. Başarısız olamazsın. Başarıya da asla ulaşamazsın. Burası bizim inimiz… Hepimizin İn’i. Özgürlüğe aç, adaleti sadece sözlük anlamıyla bilen çocuklar… Onlar yaşamak zorunda. Yaşatmak gibi bir dertleri yok. Bu, onların özgürlüklerini arama hikayesi. Bu, onların adalet için savaşma hikayesi. “Artık bu çocuklar kimsesiz değil!” diye bağırdım. “Ben varım!” Öfkeyle doldu gözlerim. “Hepinize yeterim!” Anlatılanlar tamamen kurgudur. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. 13.06.2022 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Yavaş ve tehditkar bir şekilde ayağa kalkıp hepsinde gözümü gezdirdim."Benim masama oturuyor,benimle iş yürütüyor ama daha kuralları ezberliyemiyor sunuz haksız mıyım beyler."dediğimde susmaya devam ettiler. "Kural bir."dedim yüksek bir sesle "Bana ihanet eden bana kalmadan kafasına sıkmakta özgür." "Kural iki,kadınlara ve çocuklara el uzatan yine aynı şekilde kendi infazını gerçekleştirir." "Kural üç,Kural bir ve ikiye uyulmazsa ölümleri benim elimden olur ve unutmayın benim size yazdığım ölümler hiç masum olmaz." *** Yeraltı kurucusu olan Hazan Romanov ve Savcı Araf Kılıç`ın hikayesini okumak ister misiniz?

❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Bir sabah her şey hâlâ yerindeyken, akşam olduğunda dünya sessizce çökmeye başladı. Ne sirenler vardı, ne net açıklamalar. Sadece kopan şebekeler, kararan şehirler ve artık insan gibi davranmayan insanlar… Umut, Kerem ve Arda hayatta kalmak için kaçarken, Zeynep ailesini korumak için karanlığa sığınır. Bir baba kaybolur. Bir ev son sığınak olur. Bir kapı açılır… ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Son Umut, zombi kıyametinin ortasında geçen bir hayatta kalma hikâyesi değil sadece. Bu; aile olmanın, kaybetmenin, ve hâlâ umut etmeye cesaret etmenin hikâyesi. Sessizliğin en tehlikeli olduğu bir dünyada, gerçek soru şudur: İnsan kalmak mı daha zor, yoksa hayatta kalmak mı?

Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır... "Bazı yaralar dikiş tutmaz, bazı düğünler alkışla değil silahla başlar." Liliyar, Urfa`nın kavurucu sıcağına sadece bir cerrah olarak değil, kızı Lara`nın geleceğini korumaya ve ailesini bulmaya yemin etmiş yaralı bir anne olarak gelmişti. Ancak bu topraklar merhameti değil, intikamı besliyordu. Bir gece yarısı, elindeki silahla Halil İbrahim Alaca`yı vurduğunda, sadece bir adamın göğsünü değil, iki ailenin arasındaki o dipsiz kuyuyu da deşer. Liliyar, kuralları çiğnedi, bir kurşunu yasak bir odada çıkardı ve imkansızı başardı. Ama kurtardığı o hayat, ona özgürlük değil; boynuna dolanan altın bilezikler, kırmızı kurdeleler ve geri dönüşü olmayan bir Berdel hükmü getirecektir. Bir cerrahın en büyük sınavı, düşmanını yaşatmak mıdır yoksa onunla bir ömür aynı yastığa baş koymak mı? Düşmanla sevdalık yaşanır mıydı? Halil İbrahim Alaca ise bir yanda kardeşinin onuru, diğer yanda hayatını borçlu olduğu bu inatçı kadının bakışları arasında sıkışmıştır. Bir silahın sustuğu yerde başlayan bu evlilik, Urfa`nın gördüğü en büyük savaşa mı yoksa küllerinden doğan bir aşka mı gebe? "Beni yaşattığın için pişman olacaksın doktor," demişti Halil İbrahim. Liliyar ise sadece gülümsemişti: "Seni yaşattım ki, kendi yaktığın ateşte nasıl kül olduğunu izleyebileyim." Bu, bir teslimiyetin değil; bir cerrahın neşteriyle törenin kalbine attığı o en derin kesiğin hikayesi.

Ikimizde katildik ama gercek katil hep bendim

Instagram: azimet340 Bu ve diğer hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir! En ufak kopyalama ve taklitte resmi işlem başlatılacaktır! ***** Özel harekat polisi olan Alparslan Karacabeyoğlu. Yerinde duramayan, hareketli, gözü kara ama ayarsız bir adam. Biraz da deli! Müdürünün illallah ettiği biri. Hakkında ki şikayet dilekçeleri İzmir`den Ankara`ya yol oldu. Ve bir ay korumalığını yapmak zorunda olduğu kız. Nisan Yamaner... Dışardan akıllı uslu ve terbiyeli. İçindeki kızı saymazsak. Son koruması Nisandan kurtulabilmek için kendini vurdu. Bakalım iki deli bir arada kaç gün kalabilir.

Utangaç bir kız olan Mine lise 1`e gitmektedir. Lisede kendisinin bir üst sınıfta bulunan Mert`e âşık olmuştur. Bir gün cesaretini toplar ve âşık olduğu bu çocuk hakkında bilgi toplamaya başlar. Öğrenir ki bu çocuk Eskişehir de bulunan güçlü bir çetenin lideridir. Onu daha yakından tanımak isteyen Mine erkek kılığına girerek bu çeteye katılmaya karar verir. Bakalım Mine çeteye katılabilecek mi? Mert`i tanıyabilecek mi? Eğer merak ettiysen kitabı takip et.