Bir ev, bir sır ve susturulan gerçekler… Murat, gündüzleri kendi dükkânında çalışan, geceleri ise kimsenin bilmediği bir hayatı yaşayan bir adamdır. Annesinin evlilik hayalleri, mahalle baskısı ve gizlenen ilişkiler, tek bir akşamda iç içe geçer. Söylenen bir yalan, kapanan bir kapı ve geride kalan kırık kalpler… Bazı gerçekler saklandıkça büyür. Bazı suskunluklar ise en yüksek çığlıktır. Bu hikâye; aşk, korku ve cesaretsizlik arasında sıkışmış hayatların, bir çay masasında dağılan dengelerin ve “şimdi değil” denilen anların romanı.

Çapkın sırıtışını görünce sordum “Kaç sevgilin var lan senin?” sorumla birlikte sırıtışı iyice yüzüne yayıldı fakat cevabı pek yüzüyle uyuşmuyordu “Ayıp ediyorsun namuslu çocuğum ben”

eskişehirde okumaya başlayan bir kızın gözünden hayatı anlatan kurgu

Yıllar sonra basit bir DNA testi yüzünden hayatı tepetaklak olan His, travmalı geçmişi ile yeni ailesine alışabilecek mi? Bir ömür boyunca kendini ait hissedemeyen, acılarıyla büyüyen, yaralarını sessizce içinde taşıyan bir kız... Şimdi ise hiç tanımadığı bir aileye, hiç bilmediği bir hayata "ev" demeyi öğrenmek zorunda. Peki geçmiş, gerçekten geride bırakılabilir mi? Asi tavırlarının ardına sakladığı kırık bir çocuk kalbi, yıllardır susturduğu acılarla yüzleşebilecek mi? Yoksa kader, ona yine aynı karanlığı mı sunacak? Küçük bir beyaz ışık, ona mutlu sonlu bir masal mı? Yoksa kaderi en baştan beri yazılmış olan hikayeleri mi vaadedecek? Peki His, 𝘔𝘢𝘷𝘪 𝘨ü𝘭𝘭𝘦𝘳𝘪 𝘢𝘳𝘵ı𝘬 𝘴𝘦𝘷𝘦𝘣𝘪𝘭𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘮𝘪? Yoksa mavi güller, ona hep kaybettiklerini hatırlatan, dokunmaya bile cesaret edemediği bir hatıra olarak mı kalacaktı? 💙⃝🌹 Çünkü her masal mutlu bitecek diye bir kural yoktur. Asıl masal, mutsuz sonu hak edenlerin hikayesidir. Vedalar aslında sarılıp, gitmek değildir. Bir gün ansızın hayata sırtımızı dönüp, bir daha geri gelmeyeceğimizi yokluğumuzula can acıtmak demektir. Ve, her imkânsız olay, imkân dahilinde değildir. Bir cümlede imkânsız geçiyorsa, bilinmeli ki; hayal kurmak bile insana zehir gibi gelir. ◇ ❝𝘌𝘭𝘣𝘦𝘵 𝘨ü𝘯𝘦ş 𝘥𝘰ğ𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ ❝𝘎ü𝘯𝘦ş 𝘣𝘦𝘯𝘪𝘮 𝘪ç𝘪𝘯 𝘩𝘪ç 𝘥𝘰ğ𝘮𝘢𝘺𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ • 𝘉𝘦𝘯 𝘏𝘪𝘴, 𝘷𝘢𝘳𝘭ığı 𝘩𝘪𝘴𝘴𝘪𝘻𝘭𝘪𝘬𝘵𝘦𝘯 𝘪𝘣𝘳𝘦𝘵 𝘰𝘭𝘢𝘯 𝘏𝘪𝘴.

Korkularını işiyle başarılarıyla kapatmaya Çalışan bir kadın bir gün en büyük korkusunu gözlerinde orman yanan bir adamda görür.

Araf dediler bana. Dünya üzerinde bana koyulabilecek en son isim bile değilken hem de. Ben ya heptim ya hiç. Ya siyahtım ya beyaz. Ya var ya da yok. "Bunun için koydum bu ismi sana" demişti bir keresinde başkan. "Dünya senin bildiğin gibi bir yer değil,arada griler var,Araf var arada" demişti.

"Derin",yüzeyde sıradan görünen bir hayatın altında saklı kalan duyguların,yarım kalmış cümlelerin ve unutulmamış acıların hikayesidir.Her insanın içinde kimseye göstermediği bir dünya vardır bu kitap,o dünyanın kapısını aralar.

Kayıp bir gece de tüm dünyası değişen genç bir kadın kendisini daha önce kurallarına hiç alışkın olmadığı bir ülkede bulur. İzinsizce adım attığı ülkenin sert yasalarıyla karşı karşıya kalacağından bir haber kendisini köle pazarında bulur. Zalimce pazarda uçuk fiyatlara gideceğini görüp direnmeye çalışırken kalabalığı yaran sert bir ses duyar; "Köle benim! " Arlen Revenor & Alyesa Varden

çok üşendim açıklama yazmaya okuyun plss

Bazı insanlar bir meslek seçer. Bazıları ise hayatta kalabilmek için ona tutunur. Çocukluğu sevgiyle değil, korkuyla; güvenle değil, sessizlikle geçti. Geride bırakmak istediği aile, peşini hiç bırakmadı. O ise geçmişinden kaçmanın tek yolunu disiplin, eğitim ve görevde buldu. Yıllar sonra, Özel Kuvvetler Komutanlığı`nda kıdemli üsteğmen olarak en zorlu operasyonlara katılan genç kadın, savaşmayı çoktan öğrenmişti. Fakat bu kez karşısındaki düşman yalnızca görev sahasında değildi. Geçmişin gölgeleri yeniden karşısına çıktığında, kaçmak artık bir seçenek olmayacaktı. Çünkü bazen en büyük mücadele, insanın kendi hayatıyla başlar.

Anne ve babası ölen Eflal.. Eflal`e iki yıldır aşık olan Taygun...

ÖNSÖZ Bu kitap, doğru ile yanlış arasındaki çizginin silindiği bir yerde başlar. İnsanların kendilerini savunmak için sustuğu, suskunluğun zamanla bir dile, o dilin de bir karara dönüştüğü bir yerde. Dengesizler, düzenin dışına itilmiş insanların hikâyesi değildir yalnızca; düzenin bizzat kendisiyle hesaplaşan karakterlerin anlatısıdır. Burada yaşananlar bir tesadüfün sonucu değil, birikmiş duyguların, bastırılmış öfkelerin ve ertelenmiş yüzleşmelerin kaçınılmaz patlamasıdır. Bu sayfalarda anlatılan dünya, güvenli değildir. İnsanlar yarım kalır, kararlar gecikmez, bedeller ertelenmez. Sevgi, korunaklı bir alan değil; çoğu zaman insanı en savunmasız hâline getiren şeydir ve kayıp, yalnızca bir eksilme değil, insanın içindeki dengeyi bozan bir kırılmadır. Bu romandaki karakterler kusursuz değildir. Hataları vardır, zaafları vardır ve çoğu zaman doğru olanı değil, katlanabildikleri yolu seçerler. Çünkü bazı insanlar için adalet bir kavram değil, bir eylemdir ve eylemler, sonuçlarıyla birlikte gelir. Anlatılanlar bir kahramanlık öyküsü değildir. Bu, bir adamın ya da bir grubun “iyi” olmak için verdiği mücadele de değildir. Bu kitap, insanın sevdiğini kaybettiğinde neye dönüşebileceğini, sınırların hangi noktada anlamını yitirdiğini ve bir kez geçilen çizgilerin neden geri dönülmez olduğunu anlatır. Okurdan beklenen, taraf tutması değil; tanıklık etmesidir. Çünkü bu hikâyede herkes kendi gerekçesiyle haklıdır ve herkes, bir başkasının felaketinde pay sahibidir. Dengesizler, rahatlatmak için yazılmadı. Teselli sunmak, yol göstermek ya da umut dağıtmak gibi bir niyeti yok. Bu metin, yalnızca olanı olduğu gibi anlatır: Sert, karanlık ve filtresiz. Eğer bu kitabın sayfalarını çevirmeye devam edersen, şunu bilerek ilerle: Burada bazı soruların cevabı yoktur. Bazı yaralar kapanmaz ve bazı insanlar, bir kez değiştiğinde, bir daha eski hâline dönmez. Bu bir hikâye değil sadece. Bu, bir kırılmanın kaydıdır.

90 lar dan bir mahalle..

Maskeler, insanların yüzünü gizlerler peki içlerindekilerini duygularını gizlemeye gücü yeter miydi maskelerin? Ben Ada Atay sonuna kadar gizleyecektim ,duygularımı sonuna kadar saklayacaktım gerçek yüzümü, ne için ? İşte bunu bende sizinle beraber görecektim. _____________________________________________ Görevi kabul etmiştim neden? Babamı bulabilmek için...

Peri, yeni tanıştığı Efe`den hoşlanmaktadır. Bu heyecanını en yakın arkadaşlarıyla paylaşırken bilmediği bir gerçek vardır. En yakın arkadaşı Emir de ona âşıktır. Fakat ne Emir duygularının adını koyabilmiştir ne de Peri, onun kalbindeki yerini bilmektedir. Biri yeni bir aşka adım atarken, diğeri aynı duyguyu sessizce içinde yaşamaktadır. Söylenmeyen hisler, yanlış zamanlar ve küçük tesadüfler, üç gencin hayatını hiç beklemedikleri bir yöne sürükler. Çünkü bazen en büyük hikâyeler, hiç söylenmeyen duygularla başlar. Ve kalpler konuşmaya başladığında, hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalamaz.

İlk kitabım o yüzden hatalarıma takılmayınız

Duru yks sınavından çıkmıştı. Eve gidiyordu fakat evde onu beklemeyen bir şey vardı. İşte Sina Akıncı ve Duru Kurt`un hikayesi...

Azêm şimdilerde yalnız bir adam...ama aslında yıllardır sevilmek için çırpınırken büyümek zorunda kalan bir genç. Artık tamamen bittiğini ve yalnız kaldığını düşündüğü anda hayat ona yepyeni deneyimler kazandıracak bir sürpriz yapıyor.

Bazı insanlar hayatımızdan gider... ama bize bıraktıkları hiçbir zaman kaybolmaz. Elera Karaca, çocukluğundan beri taşıdığı yaralarla büyümüş, kendi içinde sessiz savaşlar veren bir kızdır. Bir babadan kalan kırgınlıklar, bir annenin hiç eksilmeyen sevgisi ve bir abinin korumaya çalışan kalbi arasında Elera, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalır. Yıllarca kaçtığı anılar, sakladığı duygular ve hiç söyleyemediği sözler gün yüzüne çıktığında, Elera kendine şu soruyu sormak zorunda kalır: İnsan, kendisine acı veren geçmişiyle nasıl barışır? Belki de bazı kayıplar bizi eksiltmez. Belki de geriye kalanlar, bizi biz yapan şeylerdir. Bana Kalanlar; kırılmış bir kızın, sevginin izlerini bulma ve kendi hikâyesini yeniden yazma yolculuğu.

Hayat tozlu pembe değil derler yanılıyorlardı. Hayat tam olarak tozlu pembeydi. Herkes sanır ki bu renk iyi ,güzel ,eğlenceydi ama öyle değildi. Tozlu pembe bir çocuğun hayatının mahv olduğunu belli eden bir renkti. Benim hayatım tam olarak dışardan güzel mutlu içerden can yakar hayatını mahv eder. Ben ise o tozlu pembe hayatın içinde beyazdım ama benim içimdeki beyazın anlamı barış sevgi değildi . Ölümdü kefendi kimsenin sevmediği o ölümdüm ben. O hayatın içinde dimdik durmaya yıkılmamaya çalışan bir ölümdüm…. Oysaki herkes yıkılırdı…. Herkesin yıkıldığı bu dünyada benim yıkılmama izin verilmiyordu Çünkü Neden herkes Aysima haleder Aysima hep mutlu Aysima’nın hayatı çok güzeli Bunun gibi bir sürü söz yıkılırken bile yanlız yıkılırdım. Bir insan yanlız yıkılırken en güçsüz halindedir ama ben yanlız yıkılırken bile güçsüz olmazdım. Bir insan mükemmel bir hayat yaşamazdı ama mükemmel bir hayat yaşıyormuş gibi rol yapabilirdi. Bana öğretilen buydu roler ve maskeler. O roller maskelerin altında o kadar çok durdum ki gerçek beni unutum. Kalbim yanıyordu sanki kor düşmüştü. Canım acıyordu ama kimse söylememe izin vermiyordu. Ellerim titriyordu ama kimse fark etmiyordu. Belkide görünmeyi hak edecek kadar değerli değildim. Bir kişi ya çok değil bir toz zerresi kadar sevse yeter . Çok mu şey istiyordum. İstemiyordum ama başkasına muhtaç aciz bir kadındım.Ben güçlğ bir kadın değildim güçlü görünmek zorunda kalan bir kadındım. Birincisine herkes hayran kalırdı. İkincisine herkes nefret ederdi. Ben yine ve yine nefret edilendim. Benim hikayem o tozlu pembenin içindeki beyazın güçsüzlüğünü nasıl bir maske takarak güçlü göründüğünü anlatıyordu…

Küçüklükten beri ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gören Asya`nın bir gece babası tarafından evden kovulmasi sonucu bir parka gitmesi. Gittiğinde babası kızına birşey gelmesinden değilde başına bela almamak için kızının peşinden gelmesi orda çıkan ikisi arasındaki kavgaya ise bir kişinin daha katılması bu kişi ise en başta ABD olmak üzere birçok ülkede aranan seri katil Ayaz Demir Algan olmasıdır.

Bazı sırlar toprağa gömülür... Sırla birlikte bir beden verilir toprağa bedel olarak. Bazı sırlar hiçliğe gömülür; hiçlikle birlikte insan kendisini de gömer o sonsuzluğa... Yanan bir evin külünden doğanlar, dokundukları her şeyi yakmaya mahkûm mudur? Ben Tan... Dokunduğum her şeyi yaktım. Yıkılan hayatların kalan küllerinden kendime yeni bir hayat kurdum. Sevdiğim adamın gözlerine bakıp koca bir yalan gördüm, bu yalandan bir ömür yarattım. Ben ateşin de, o yangının da ta kendisi oluverdim.

"Hayatta İmkansız Diye Birşey Yoktur"

yeni bir sehirde liseye baslayan adanın muthis ask ve lise hayatı…

Ağrının en büyük aşiretleri sen birinin kızı olan rojin güzelliğiyle zekasıyla tüm ağrının dilinde rojin aşiretin içinde en hakkaniyetli ağa kızıdır. Bu özelliğini her yerde belli eder. Sonucu ne olursa olsun. Gözü kara deli doludur. Hukuk fakültesi son sınıf öğrencisi. Hayali okulu bitirip iyi bir avukat olmak haklının yanında durup haksizin karşında olmak. Okulu bitince mesleginj en iyi şekilde yapmak ama bilmez ki abisinin kan davalılarinin kızıni kaciracagini. Sonucu ona pahalıya mal olacağını. Hep birlikteyiz izleyip göreceğiz. Bu hikaye gerçek hayatlardan esinlenilmiştir.