Normal bir okul günü giyilen formalar...Bugün o formalar kanla yıkanacaktı, tüm öğrenciler kendini bir oyunun içinde bulacak ve hayatta kalmak için Tanrı`ya dualar edecekti. Kimisi dualara tutunacak kimisi ise oyunu ciddiye almayacak ve en acı şekilde hayata gözlerini yumacaktı. Verilen görev belliydi; Hayatta kal!

Bazı seçimler vardır… Ve bazılarımız, neyi seçmesi gerektiğini bile bilemez. Zihin durur. Kalp susar. Güven çatırdar. Kolay gibi görünen yollar bazen en zoru olur. Peki, kolay yol nedir ki gerçekten? Birini tanımak mümkün müdür? Ya da tanıdığını sanmak… yeterli midir? Üç genç. İkisi birbirini neredeyse nefesi gibi bilirken… Üçüncü bir adımda, tüm dengeler bozulur. Yeni gelen mi yozlaştırır olanı? Yoksa çürümüş olanı sadece görünür kılar? Manipülasyon, kontrol, seçim ve korku… Derine işleyen, zihninizde yankılanan sorularla örülü bir gerilim. Güvenin sınandığı, maskelerin düştüğü ve seçimlerin kaderi belirlediği bir hikaye.

John annesinin ölümünden 3 yıl sonra annesinin eski eşyaları arasında günlüğünü bulur günlüğünde hafif kan lekeleri vardır ve günlükte şöyle yazıyodur "umarım öldürüldüğümde birisi intikamımı alır" John da bunun üzerine annesinin katilini bulmaya çalışırken katilin yeni hedefi olur

Kim düşman Kim koruyucu BELLİ DEGİL

Kitap Adı: Yansıma Konu: Asel, sıradan bir hayat yaşayan genç bir kadındır. Geçmişinde yaşadığı travmaları unutmaya çalışırken kız arkadaşı ile meslek sayesinde yurtdısına çıkarlar yurtdısında yasadışı işler yapan 2 ağır başlı mafyalar ticaret yoluyla bela asel ve arkadaşını bulur. Sadece huzurlu rahat yaşam saglamak isteyen iki kız bu kötü yollardan sapacak yada hayatta kalmaya çalışacak,taki asel in mesleği ortaya çıkana kadar. "Olmuş olabileceğin kişi olmak için asla geç değil." "Kendi zayıflıklarımızı kabul etmeye başladığımızda büyüme başlar." "Yarın ölecekmiş gibi yaşa." "Doğru olanı yapmak için her zaman doğru zamandır." ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

​"Bazı karşılaşmalar tesadüf değildir, kaçınılmaz bir sondur." ​Karan; İstanbul’un yeraltı dünyasının kurallarını yazan, buzdan bakışlı, ruhu karanlığa teslim olmuş bir adam. Onun dünyasında merhamete yer yoktu, sadece güç ve itaat vardı. ​Gece; Adı gibi sessiz, ama içinde fırtınalar kopan, masumiyetini bu kirli şehirden korumaya çalışan bir genç kız. Kendi halinde sürdürdüğü hayatı, bir yağmur gecesinde yanlış sokakta, yanlış arabanın önünde durmasıyla altüst olacaktı.

Ben o gece ölmedim. Ama o geceki ben de hayatta kalmadı. Duvarlar her şeyi gördü ve ben artık duvarların tanığıydım. Ve duvarların tanığı olduğum ilk gece olsa da, son gece değildi. Yaşanan her şeyi anlatamazın, bazı hikâyeleri dünyaya duvarlar anlatır,çünkü; "Çığlıklar kaybolur, ama duvarlar unutmaz."

“Bir dilek, bir çağrı… ve kıyamet kapını çalıyor.” 🔥 DİKKAT!! Tek bölümlük bir kitaptır devamı yoktur ve "Domm at your service kitabından ESİNLENEREK YAZILMIŞTIR.

Kaçtığın her yol başladığın yere çıkar

Eski çocuklumhn veçti tiyatroya gidio lanetli bi maskeyi buluyor ve sahne başlıyor

Bazı hikayeler bir "merhaba" ile başlar bazıları ise bir çığlıkla. Bu hikaye ise derin bir sessizlikle başlıyor. Hiç kimsenin duymadığı, herkesin görmezden geldiği o sağır edici çocukluk sessizliğiyle... Asena Mia Karam, sadece bir isim değil adaletin bittiği yerde başlayan bir zorunluluğun, küle dönmüş bir geçmişin içinden doğan bir fırtınanın adıdır. Elinizdeki bu sayfalarda masumiyetin nasıl öldüğünü değil, o ölümden nasıl bir güç doğduğunu okuyacaksınız. Siyanür sadece bir zehir değil bir kimliktir. Devletin gölgesinde unutulanların sisteme sığmayanların ve bağ kurduğu her yerden kanayanların kurduğu o görünmez ağın hikayesidir. Bu kitap bir tarafta görevine sadık takıntılı bir askerin diğer tarafta kendi adaletini karanlıkla yazan bir kadının birbirine çarpan nefesidir. Berk ve Asena... İki yabancı mı? yoksa aynı yaranın iki farklı kabuğu mu? Siyanür`ün dünyasına girdiğinizde şunu unutmayın Burada beyaz yoktur. Sadece siyahın tonları ve o karanlığı aydınlatan kan kırmızı ipler vardır. Geçmişin izi teninize kazındığında artık kimin av, kimin avcı olduğunun bir önemi kalmaz. Önemli olan tek bir şey vardır - Hayatta kalmak - Ve bazıları hayatta kalmak için sadece nefes almaz fırtınaya dönüşür. Karanlığa hoş geldiniz.

Sadece...imkansızdı.Böyle bir kadına aşık olamazdım.Hayır!O cadıyı öldürücem ne olursa olsun ölümü benim elimden olucak!(...)

"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.

​"Kendi zihninin kilitlerini açmaya hazır mısın" Peki ya kendi rengini bulmaya ne dersin?

Bir katil ve bir yakuza. İkisi de kendi dünyalarındaydı. Tamamen bağımsız... Ama yolları bir şekilde kesişti. O gece, Dolunay karanlık gökyüzünün tam tepesindeydi. Yağmur ise tüm şiddetiyle yeryüzünü sırılsıklam ediyordu. Henüz farkında değillerdi. Ama o gece, onlar için mezara kadar gidecek bir çatışmanın habercisiydi.

Bir oyuncak bebeğin canlanması

Okumanız gereken konular var göz atın derim

Rus olan bir mafya bir iş için Türkiye`ye gelir ve orada işi uzun sürdüğünden dolayı kalması gerekir ama ona iki günden fazla izin verilmiyordur. Uzun süre kalmak için bir Türk (öğretmen) kadınla anlaşmalı evlilik yapar. Bakalım bu evlilik gerçeğe dönüşecek mi yoksa sahte olup bir gün sona mı erecektir?

İnsan yaratıldı. Hiçbir şey bilmiyor. Karşısında Tanrı`yı buldu. Tanrı, insanla bir oyun oynamak istiyor. "Ebelemece". Her kaybında yeni bir tecrübe kazanan insan hedefi "Hakikate" ulaşabilecek mi?

SOKAKTA İŞLENEN BİR CİNAYET DÜŞÜN O CİNAYETİ ÇÖZDÜĞÜN ADAMA AŞIK OLDUN GERKEÇTEN:AŞKMI ? TESADÜFMÜ ?

4 kız vardı. Bu dört kızın yasadıkları korku ve gerilimli bir anıları vardı. Bir gün ormana gitmislerdi ve bir daha onların izine rastlanmadı…

Liva, geçmişini hatırlamayan bir genç kız… Ama bazı sırlar, hafızasından daha güçlüdür. Geceyi aydınlatan gölgeler arasında, Ares’in adımları peşindedir. Onun gözlerinde hem bir tehdit hem de tanıdık bir bağ vardır. Liva’nın unuttuğu bir geçmiş, Ares’in unutamadığı bir sır… Ve ikisi, istemeden birbirlerine bağlanmıştır. Kaçmak mümkün değildir. Güvenmek tehlikeli. Ve bazen, en karanlık anlarda, hayatın sana sunduğu en yakın kişi, hem kurtuluşun hem de yıkımın tek sebebidir. Aşk ve intikamın kesiştiği yerde, bir sır bekliyor. Ve o sır, her şeyi değiştirecek. ⚕ “Beni hatırlamıyorsun, ama bilmeni isterim… Seni bırakmamamın tek nedeni, seni öldürmem gerekmesi,” dedi Ares, gözleri kırmızıya çalan bir öfkeyle parlayarak. “Geçmişimiz, hatalarımız, ailemin kanı… Her şeyin bedelini ödeyeceksin. Ve ben… bunun için buradayım.” Liva nefesini tutarak ona baktı. Gözlerinde korku vardı, ama bir parça da anlamaya çalışma, anlamaya cesaret etme vardı. “Öyleyse seni durduran ne?” fısıldadı Liva, korkuyla ama aynı zamanda cesaretle. Ares sessizce ona yaklaştı. “Bazen intikam… sadece başkalarını değil, kendini de yakar. Ve bu ateşin içinde… sen ve ben birbirimize mahkûmuz.” YAKINDA...

Bir psikolog .... Bir mafya ... Bir asker ..... Bir aşk .... Bir kafes ..... Bir pusula .....

"Çillliiiii," dedi bana doğru adımlayarak. Şuan ecelim bana doğru adımlıyordu ve ben geri geri gitmekten başka bir şey yapamıyordum. Derince yutkundum, gözlerimden yaşlar akarken. Yüzünü kaplayan simsiyah maskesiyle, yüzünü görmememe rağmen gözlerime bir hedefmiş gibi bakıyor, bildiği halde beni daha da çok korkutuyordu. "Ne oldu az önce ki cesaretli kıza? Korktun mu benden?" Bir robot konuşuyordu sanki benimle. Ağzından homurtuyla alaylı bir gülme sesi çıktı. Ellerimi havaya kaldırarak, geri geri adımlamaya devam ettim. "N`olur ya-yapma, gelme üstüme," dedim titreyen sesimle zar zor konuşarak. Fakat o beni dinlemeden üstüme yürümeye devam etti. Daha hızlı adımlarla. "Geleceğim, ardındansa aileni ve seni dünya üzerinden sileceğim! Hadi yine iyisin, ilk kurban sensin Küçük Saygırcı!" Bu sefer koşmaya başladığında tüm hatlar o anda kopmuştu benden; Bir anda arkama bakmadan koşmaya başladım. Tükenmiş bir haldeydim ama durmuyordum. Çünkü durursam teslim olurdum. Ve ben teslim olmayı istemiyordum... "Barlas! Yakala şunu!" Bana yaklaşan sesiyle daha da hızlı koşmaya çalıştım. Önüme atlayan Barlas`la frenliyecekken son anda yönümü ormanlık alana çevirdim. "Amına koyduğumun piçi! Sana ne dedim lan ben!" Korkumdan kalbim kulaklarım da atıyor, sesleri yankılı duyuyordum. Yakında kalbim göğüs kafesimi parçalayarak çıkmak üzereydi. "Benden kaçamazsın, çilli bebeğim!" Durmadım, aksine daha da güçlendim, çünkü insan bu hayatta kendi ayaklarının üzerinde durmak zorundaydı. Ve ben kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışan masum bir kızdım. Bu hikayenin en masumu bendim...

Ya gerçek sandığın her şey çürük zihninin bir ürünüyse? Ve aslında en büyük düşmanların kelimelerinse? Akın, sessiz ve yalnız başına yaşadığı bir apartman dairesinde aylar önce yazmaya başladığı kitabı sonunda bitirmiştir. O gün ise her şeyin başlangıcı olmuştu.