Aşkın Nefesi +15

Yazar Notu: Bu bölüm, karakterlerin geçmiÅŸte yaÅŸadığı bir sözlü/fiziksel taciz olayının bahsini ve yoÄŸun duygusal/tensel çekim sahnelerini içermektedir. 15 yaÅŸ ve üzeri okuyucular için uygundur. Keyifli okumalar!

Tak tak sesi odayı doldururken Can'ı ittirdim. "Sözlerini de pek tutuyorsun maÅŸallah,"diye fısıldarken nefesimi de düzene sokmaya çalışıyordum. Önümdeki sandalyeye tutunarak 'gir' derken Can'a gözlerimle tabletini sordum. Eli boÅŸ gelmiÅŸti ve o da masaya dayanarak soluyordu.
"Sıla,"
Nil'in o tiz ve canlı sesi odaya doldurduÄŸunda gözlerim büyüdü ve iÅŸ yerinden birine yakalanmamış olmanın rahatlığıyla arkamı döndüm.
"Nil, hoÅŸ geldin, otursana," diyerek sandalyeyi gösterdiÄŸimde Can'ı süzerek yerine yerleÅŸti. "KomÅŸu Can da buradaymış," derken sesindeki imayı Can bile anlamıştı.
"O eÅŸantiyon, takılma," diyerek Nil'in karşısına oturduÄŸumda Can gülerek başını salladı ve benim yerime, tabiri caizse, yayıldı.
Ona bakarak göz devirdikten sonra odağımı Nil'e çevirdim. Bir yandan hızlı nefeslerim devam ediyordu, saklama cabalarım kifayetsizdi.
"Ne iyi ettin. Sana çay, kahve baÅŸka bir ÅŸey ikram edeyim,"
Nil bakışlarını Can ile benim aramda gezdirdikten sonra dudağına alaycı bir gülümseme yükledi. Ardından "Kivi varsa alayım," dedi.
Telefona uzanıp çayhaneyi ararken bakışlarını benden ayırmayan Can'a yaklaÅŸmış oldum. Az önceki mesafeyi daha doÄŸrusu mesafesizliÄŸi hatırladığım için nefesim tutuldu. Nefes nefese "bir demli çay, bir kivi," derken Can atıldı. "Bir çay daha," dediÄŸinde gözümü devirerek "Bir de normal çay." dedim ve kapattım.
Yaramazlık yapan bir çocuÄŸa bakar gibi alevli bakışlarımla Can'a bakarak yerime yerleÅŸtim. Nil ne olduÄŸunu anlamak ister gibi tekrar bizi süzdüÄŸünde Can dosyalarımı ileri geri oynatarak dikkat dağıtmaya çalıştı.
Nil telaÅŸlı sesiyle "Sıla, nefes nefesesin. Hastalıktan mı? Nasıl olduÄŸunu merak edip geldim," dediÄŸinde Can burnundan tıslayarak güldü.
"Ä°yileÅŸemedi, iyileÅŸmek istemedi," dediÄŸinde güleç sesi odayı dolduruyordu. Yaptığı kinayeydi elbette.
Nil "Sıla, ne oluyor anlat ya, birazdan saçlarımız dikilecek kıvılcımdan," diye mızmızlandı.
Can'a ters bakış attıktan sonra bakışlarımı karşımdaki Nil'e çevirdim.
"Nil ÅŸuna bakma, önemli olduÄŸunu sanıyor, saçmalıyor." dedim.
Nil, dudaklarını ov der gibi toplayıp gözleri büyüdü. Onun bu tavrına karşı sert sesimle "Nil," dediÄŸimde toparlandı. Yüzünü gevÅŸetip bakışlarını sabitledi ve yerinde dikleÅŸti.
"Ä°yisin o zaman," dedi.
Bacak bacak üstüne atıp sahte bir gülümseme yerleÅŸtirdim yüzüme. "Hiç olmadığım kadar iyiyim,"
Dudaklarını büküp onaylar anlamda kafa salladığında kapım açıldı. Çaycı abla tepsiyle içeriye girdiÄŸinde ona çayların yerini söylerken Can'a bakıp kısa bir donma yaÅŸadı. "Can Bey, dışarıdakiler sizi arıyor," dediÄŸinde Can'ın gözleri çaylar ve masada gezdi ve "Çaktırma burada olduÄŸumu," diyerek iÅŸaret parmağını dudağına götürüp ÅŸÅŸt yaptı.
Kadın kafasını saÄŸa yatırıp kafasındaki karışıklığa aldırmadan servisini bitirince çıktı.
Kapı kapanınca Can'a döndüm. 'çıksana' diyecektim ki açılan aÄŸzımı sertçe kapatıp elimi yumruk yaptım ve tekrar Nil'e odaklanmaya karar verdim. Beni dinlemeyecekti, kendimi yormanın ne alemi vardı?
Nil kivisinden bir yudum aldıktan sonra bardağını sehpaya koydu. Ellerini kucağında birleÅŸtirip sırtını yasladı. "Seni rahatsız eden vardı ya, adı Cengiz, " derken sözünü kestim.
"Tanımıyorum,"
Nil, Can'a yan bir bakış atıp sözünü devam ettirdi. "Çok alkollüydüm. Arkadaşından özür dilemek istiyorum, diyor. O dinlemez seni dedim ama düÅŸtüÄŸü tacizci sıfatından dolayı çok mutsuz,"
Çayımdan höpürdeterek içtikten sonra yediÄŸi damgadan dolayı aldığım keyifle "Beter olsun," dedim.
Can masanın üstüne eÄŸilerek bize yaklaÅŸtı. "Ne tacizi?" derken gözlerinde hem meraklı hem öfkeli bir parlama vardı. Bakışları sabırsız bir aceleyle Nil ve benim üstümde pinpon topu gibi geziyordu.
"Sana ne?" derken ona bakmadım bile.
Nil kaÅŸlarını çattıktan sonra ikimize de kesik bakışlar attı ve adeta öttü. Çenesini tutamıyordu. "Benim doÄŸum günü partimde arkadaşım biraz alkolü kaçırmış, Sıla'ya yanaÅŸmış, 'tanışalım' demiÅŸ. Bizim kızı biliyorsun 'istemem' demiÅŸ. Kıza ısrar etmiÅŸ," derken dayanamayıp sözünü kestim.
"Ben kadınların dilinden anlarım, naz yapıyorsun, dedi. UzaklaÅŸmaya kalktığımda kolumdan tutup durdurdu. 'Fazla naz aşık usandırır, sen kendini çetin ceviz mi sanıyorsun yani?' dediÄŸinde bardağın birini başına boÅŸalttım. Yine gidiyordum ki," dedikten sonra zihnime düÅŸen o anıdan duyduÄŸum rahatsızlıkla gözlerimi birbirine bastırıp pantolonumun kumaşını sıktırdım. Elimdeki bardağın sıcağı yakmaya baÅŸladı tenimi. Titrek ellerle bardağı sehpaya koydum. Daha yeni sakinleÅŸen nefesim yine ritim bozdu.
"Bana bak! Seni burada..." dedikten sonra o küfrü aÄŸzıma yakıştıramadığım için yüzümü ekÅŸittim. "Küfretti iÅŸte. Kaskı da kafasına yedi," diyerek sözümü bitirdiÄŸimde Nil'in de Can'ın bakışları buz kesmiÅŸti.
Nil "Ben olayın bu kadar kötü olduÄŸunu bilmiyordum, basit bir tanışma kavgası sanıyordum." derken sesi titredi.
Can olayın etkisinden daha hızlı sıyrılıp " Ä°ÅŸte benim kızım be, adamın hakkından gelmiÅŸ," diyerek gürledi. ÇocuÄŸu bir zorbayı dövmüÅŸ baba gibi keyiflenmiÅŸti.
Nil'in kanı donmuÅŸ haline deÄŸil Can'ın beni rahatlatmak isteyen yanına sığınarak gülümsedim ve yerime iyice yerleÅŸtim. "Ne sandın?" derken sesimdeki gurur duvarları aÅŸacak cinstendi.
Can "Öyle canım. BoÅŸuna karabasan demedim sana. Sen niye o Cengiz itinden korkuyorsun. Adam senden korksun," derken daha da ÅŸaha kalkmıştı.
"Biraz daha gürle de yakalasınlar seni," dediÄŸimde vücudu hafif sönse de bakışlarındaki canlılık yerindeydi.
Nil bizi süzgeçten geçirdikten sonra ortamı buz kestirecek o soruyu sordu. "Sizin aranızda ne var?"
Aynı anda "Hiç" deyince bu tesadüfe ÅŸaşırarak birbirimize baktık.
Nil gözlerini büyütürken başını öne eÄŸerek üstten bakmayı ihmal etmedi. "Emin misiniz?" dediÄŸinde umursamaz bir ifadeye bürünüp cıkladım ve masamın kenarından sarkan dosyayı düzelttim.
Nil de o konuyu bırakıp baÅŸka bir yere atlamaya karar verdi. Ellerini hevesle bacaklarına sürterek "O zaman bende bir bomba daha var. O gün hasta olunca söyleyemedim. Ben günler önce Kızılay'da gezerken DoÄŸan ile karşılaÅŸtım," dedi tek seferde.
DoÄŸan ismini duyunca kalbim sıkışsa da aldırmaz durmaya çalıştım. Umursamıyor gibi çayımdan bir yudum alırken Nil'den yana bakmadım bile. Benim bu halim Can'ın dikkatini çekmiÅŸ olacak ki radarlarını açıp sinsi sinsi bekledi.
"Seni sordu, seni unutamamış," dediÄŸinde Nil'in yüzüne dik dik baktım. "Nil, bize ne DoÄŸan'dan?"
Can gözlerini kırpıştırıp araya girdi. "Ne? Unutamamış mı? Ne münasebet?" derken omuzları gerginleÅŸmiÅŸ, çenesi kasılmıştı. Sıkıntıyla dudaklarını kaşıması da gözden kaçmamıştı.
Nil, Can'a doÄŸru dönerek sorgulayıcı bakışlarını onun üstünde sabitledi. "Söyle bakalım Can Bey. Kimsin sen? EniÅŸtem mi, komÅŸu mu, basit bir iÅŸ arkadaşı mı? Yarım saattir ağız tadıyla konuÅŸturmuyorsun bizi. Kıskanıyorsun iÅŸte ama sorunca 'aramızda bir ÅŸey yok'. Dökül bakalım," dediÄŸinde bakışlarımla 'hadi cevapla' der gibi Nil'i gösterdim ve keyifle çayımı yudumladım.
Can tuttuÄŸu nefesi bırakıp eliyle masaya hafif vurdu. Açılan kapıyı duymadan "Sıla benim uzatmalı sözlüm, oldu mu Nehir hanım?" dediÄŸinde Nil kaÅŸlarını kaldırarak "Nil" dedi ve bir yandan Can'ın lafını sindirmeye çalıştı.
"Ne zevzek adamsın, ne elin duruyor ne aÄŸzın," diyerek hiddetle ayaÄŸa kalktığımda Pelin dedikodusunu almış, çıkmıştı odadan.
"Yayacak tüm ÅŸirkete," dedikten sonra avuç içimi alnıma bastırdım. Sonra da içime dolan öfkeyi kusmak ister gibi Can'a döndüm. "Arabana veda et Can," dedikten sonra kaskımı alıp odadan fırladım. "Pelin" diye koridoru inlettiÄŸimde arkası dönük olan müdürün sırtı kasıldı ve tek hamlede bana döndü. Ne olduÄŸunu anlamaya çalışır gibi çattı kaÅŸlarını.
Koridordaki diÄŸer iki kiÅŸi fısıldaşırken hızlı adımlarla müdürün dibinde bittim. "Pelin'i kovun müdür bey. Sürekli laf taşıyor ,bıktım artık," diye bağırdım. Kontrolümü kaybetmiÅŸtim. Öfkem Can'a olsa bile bu kızın aÄŸzında bakla ıslanmaması bardağı taşıran son damlaydı.
Can arkamdan hızlı adımlarla geldi. "Siz ona bakmayın Müdür Bey," dedikten sonra beni dürttü. "Birinin ekmeÄŸiyle oynamak kolay mı?" derken sesi çok ciddiydi. DediÄŸinde haklı olsa da kız kendi ekmeÄŸini düÅŸünmezken ben de insaflı olmayacaktım.
Müdür, Can ile benim yakınlığımı inceledikten sonra "Siz de gizli kapaklı iÅŸ çeviriyorsunuz, madem niÅŸanlısınız, önceden söyleyin, milletin aÄŸzı kapansın," dediÄŸinde Can'a ters bakışlarımdan attım.
"Ayrıca Pelin kovulacak," dedi Müdür sert sesiyle. Masasının başındaki Pelin yerinde dikleÅŸip gözleri büyürken bana baktı.
"Sana otuz defa dedikodumu yapma dedim, dinletemedim," diye haykırdım. Parmağım havada ileri geri sallanıyordu. Pelin müdürün yüzüne baktı, ciddi olduÄŸunu anladı ve gözünden yaÅŸlar inmeye baÅŸladı.
Serap odasından çıkıp topuklu sesleriyle gelirken müdürü görmemiÅŸti ki "Ne oluyor burada?" diye söyleniyordu.
Müdür önündeki evrağı imzalarken yüzünü bile kaldırmadan "Åžirket ÅŸirket deÄŸil, gıybet kazanı. Sen de gel tam olsun," dediÄŸinde Serap'ın yüzü ekÅŸidi. Sorgular bakışlarını üstümüzde gezdirdiÄŸinde Can'ın bana deÄŸen koluna kaÅŸları kalkarak baktıktan sonra hışımla odasına geri döndü. Topukluların sesi havayı daha hızlı istila etti.
Benim kapımın kasaya oturma sesi kulağıma geldiÄŸinde oraya baktım. Nil çıkmış, bizi izliyordu. Can ve müdüre kesik bakışlar atıp Nil'in yanına gittim. "Sıla ben sana rahatsızlık verdim, özür dilerim." derken gözleri süzgündü.
"Nil, rahatsızlığım senden deÄŸil, hadi ÅŸimdi git, arayacağım seni," dememle başını salladı ve tek kelime etmeden ağır ağır merdivenlerden indi. O sırada müdürün tok sesi duyuldu. "Ä°kiniz benimle odama geliyorsunuz!"
Önde müdür arkada iki yaramaz öÄŸrenci gibi Can ve ben yürüyorduk. Birbirimize attığımız bakışlarda korku da vardı tedirginlik de.
Müdürün kapısının sesi yankılanırken odasına dalıp masasına kuruldu ve huzursuzca kıpırdanmaya devam etti, biz de karşısındaki sandalyelerde yerimizi aldık.
"Ben size demedim mi; buraya iliÅŸki taşımayın diye. Birbirinizin odasından çıkmıyorsunuz. Madem çok tutkulusunuz, ayrılamıyorsunuz, izin yazayım, evde hasret giderin öyle gelin. Bize de yazık," derken yüzümüze bakmıyordu. DuyduÄŸum bu lafları sindirmeye çalışırken öfkemin damarlarımdaki yakıcı baskınlığı artıyordu.
Tepkisini merak ederek Can'a baktığımda göz göze geldik. Onun gözlerinde ise benimkiyle aynı öfkeden göremedim, umursamıyor gibiydi. Kendi gibi bütün kasları gevÅŸekti.
Müdür "Ben burada böyle ÅŸeyler istemiyorum. Ä°kiniz de kıymetli elemanlarsınız. Sizi aÅŸna fiÅŸne uÄŸruna kovmak istemiyorum ama bu iÅŸ çığırından çıkıyor. Bir dahakine kovulan baÅŸkası olmaz, adımlarınıza dikkat edin," diyerek devam etti.
Müdürden mutad azarımızı yedikten sonra disiplin yememiÅŸ öÄŸrenci sevinciyle ses çıkarmadan ayaklandık ve odadan ayrıldık.
Fakat ben Can gibi deÄŸildim. Sevincim hızla sönmüÅŸ yerini hırslı bakışlarım almıştı. Sözümü tutup arabasını parçalayacaktım.
Elimdeki kaska kararmış gözlerle bakıp merdivenlere doÄŸru depar attığımda Can aklımdan geçenleri okumuÅŸ olacak ki arkamdan yetiÅŸmeye çalıştı. Ama bana öyle bir hırs yüklenmiÅŸti ki yetiÅŸmesi mümkün deÄŸildi. Ben yürüdükçe hızlandım. O hızlandıkça ben koÅŸtum. O koÅŸtukça ben depar attım ama önüme geçirmedim.
Meraklı ve ÅŸaşırmış bakışların arasından ÅŸirketten çıktığımda bir nefes arkamdaydı. Kaskımı hırsla kaldırıp arabanın camına kuvvetli bir darbe indirdiÄŸimde tok ses yayıldı her yere. Kaskımdan çatırdama sesleri çıksa da camda bir çizik bile yoktu ve bileÄŸim daha ilk darbeden incinmiÅŸti. Durmaya tahammülüm yoktu. Tüm gücümü toplayıp bir darbe daha indirdim. Fakat cam tüm gücüyle parlıyordu, kaskım daha da çatırdıyordu.
Bir darbe daha indirmek için kaskımı tam kaldırmıştım ki aniden havalandım. Can belimden tutup çekmiÅŸti ve kucaklamıştı beni. Ayaklarım yerden kesildikten sonra beni arabasından uzaklaÅŸtırdı ve yere koyduktan sonra kollarımdan tutup kendine çevirdi. Ben hırstan ve hıncını alamamaktan, o ise telaÅŸtan dolayı nefes nefeseydik.
"Dur artık," diye bağırdığında vücudundaki mantığın tüm zerresinin öfkeyle dolduÄŸuna emin oldum.
"Bu hırçınlığın çok fazla, yeter artık. Benimle olmaktan korktuÄŸun için herkese, her ÅŸeye zarar veriyorsun, yeter," diye bağırırken sesi sokakta yankılanıyordu. Sesi o kadar yüksek perdeden çıkıyordu ki sarsılmamak mümkün deÄŸildi.
"Sen de istiyorsun, sen de beni istiyorsun, kendini de etrafını da yıkmaktan vazgeç," derken aÄŸzından saçılan tükürükler yüzüme geliyordu. Hipnoz olmuÅŸ gibi ateÅŸ saçan gözlerindeydim ama ben de içten içe yanıyordum. Bu ortalığa saldığımız alevi söndürecek bir serinlik yoktu.
Ä°çimdeki öfkeye teslim olarak kollarımı kaldırdım ve beklenmedik bir hamleyle onu ittirdiÄŸimde biraz sendeledi. Ben ondan daha çok sendeledim.
"Sus Can, sus," diye bağırırken gözlerimden alev fışkırdığına emindim. Renkler silinmiÅŸ, her ÅŸey öfke kırmızısına bürünmüÅŸtü. Merakla ÅŸirketin kapısına doluÅŸup olanları izleyenleri bile göremiyordum.
Kaskımı hırsla yere atıp Can'ın üstüne doÄŸru yürüdüm ve omuzlarından ittirdim. "Sülük gibi yapışan sensin. Ä°stemiyorum bu kızı diye bağırmıyor muydun? Ne deÄŸiÅŸti?"
Geriye doÄŸru sendelese bile beni tutmadı. Durmadı ama sarsılmadı da. Aksine yerinde devleÅŸirken gözleri büyümüÅŸ ve korkunç bir canavara dönmüÅŸtü. AÄŸzından ise yüksek sesle ve ÅŸiddetle geri dönüÅŸü olmayan o sözcükler döküldü.
"Aşık oldum çünkü,"
Her ÅŸey durdu. Kalbim durdu, zaman ve mekan silikleÅŸti. Sokaktaki uÄŸultulu rüzgar, insanların hararetli yorumları, arabaların lastik sesi, miyavlayan kediler, aÄŸaçlardan gelen yaprak hışırtıları uzaklaÅŸtı ve fon müzik gibi yankılandı kulaklarımda.
Gözümü boyayan kırmızılık sönmüÅŸ yerini renkler almaya baÅŸlamıştı. Geriye doÄŸru bir adım atıp hayatın gerçekliÄŸini sorguladım. Bir simülasyonda olup olmadığımı tarttım. Bir illüzyon gösterisine maruz kalıp kalmadığımı anlamaya çalıştım. Ama her ÅŸey hiç olmadığı kadar gerçekti.
Bana olan ilgisini bilsem de böyle bir itiraf beni yerime sabitlemiÅŸti. Gözlerine acı çekerek baktığımda onun gözündeki alevin de sönmeye baÅŸladığını hissettim. Sabit ve yüksek hareketle aldığı nefes aralıkları daha da azalırken bana bir adım attı. Geriye doÄŸru kaçtığımda bakışları daha da soldu. Bir saniye içinde adeta kederinden küçüldü.
"AÅŸk ne Can, aÅŸk ne, neye yarar?" derken başımı sıkıntıyla salladım. Sesim az önceki kadar yüksek deÄŸildi ama sakinlikten de epey uzaktaydı.
Kontrolü eline almak için geç kaldığını anladığı anda kollarımdan tutup kendine çekti beni. "Sana dokunmama sözümü ortadan kaldırıyorum. Çünkü senin tenine, ruhuna, kalbine temas etmeden duramıyorum kızım,"
Her bir kelime tane tane çıktı aÄŸzından. "Bir kere söyledim, hep söylerim artık. Aşığım sana ," derken yakınlığımıza raÄŸmen gözlerindeki o sahiplenici parlamayı görmemek imkansızdı.
Kolları bedenimi sararken kalp atışlarını göÄŸsümde, o topraksı portakal kokusunu ciÄŸerimin her köÅŸesinde hissediyordum.
O benim tepkimi beklerken bakışlarım süzüldü. Bu itiraf beni mutlu etmek ÅŸöyle dursun paramparça etmiÅŸti. Ne yapacağımı bilmez halde titrerken silkelenerek kollarından ayrıldım.
Ağır adımlarla ÅŸirkete doÄŸru yürümeye baÅŸladığımda ayaklarımın beni taşıyamadığını hissederek arabasına yaslandım. Hızla yanıma gelip eÄŸildi, bakışlarımız eÅŸitlenirken elleriyle dizlerinden destek alarak tepkimi bekledi. Sanki bir an bakmasa çok önemli bir ÅŸeyi kaçıracak gibi dikkat kesildi bana. Titrek göz bebeklerini onun gözlerine odaklayamadım. Yanan yanaklarımı soÄŸutmak ister gibi ellerimle yanağını tutarken yere bakıyordum.
"Can bu çok fazla, kaldıramıyorum," dediÄŸimde doÄŸrulup ellerini başına geçirdi. Geri çekilip çaresiz bir tur attı kendi etrafında.
"Tutamadım kendimi, hazır olmadığını biliyordum," diyerek ofladı. Onun bu piÅŸman nefes alışları üzerine yerimde dikleÅŸip arabadan sırtımı ayırdım. KaÅŸlarımı çatıp önünde dikildim. "Neye hazır deÄŸilmiÅŸim ben?"
Gözleri gözlerimle buluÅŸtu. "Aşık olduÄŸunu kabul etmeye," dediÄŸinde idrak etmek için duraksadım ve ardından kahkahayı patlattım. Mutluluk kahkahası deÄŸildi, alaycı ve en çok da inkar tepkisiydi.
Koluna sert ama dostane bir yumruk vurduktan sonra gülmeye devam ettim. "Åžakacı ÅŸey seni, aÅŸk diyor," Bu alaycı kahkahama devam ederken neye çattığını anlamak ister gibi kaÅŸları çatıldı. Yaptığım ironinin altında ezilmemek için gözleriyle etrafı taramaya baÅŸladı.
Sonra gülmeyi durdurdum. BoÄŸazımı temizleyip ciddileÅŸtim. "Can biz annelerinin sevmediÄŸi, sevemediÄŸi çocuklarız. Bizi Dünya doyuramazken birbirimizi mi doyuracağız? Ya da ÅŸunu sorayım sen hissettiÄŸin bu aynı yaradan oluÅŸan yakınlığın aÅŸk olduÄŸuna emin misin?"
Can başını yana çevirip nefesini tazeledi. Bana alaycı bir bakış attıktan sonra eliyle çenemi kaldırdı ve bir adım atıp tüm mesafeyi kapattı. Burnunu burnuma deÄŸirirken nefes alışveriÅŸi deÄŸiÅŸti. Yüzüme deÄŸen nefesi yüzünden ben de ÅŸuurumu kaybetmek üzereydim. "Amacın ne?" derken sesim kesikleÅŸmiÅŸti.
Alınlarımız birleÅŸtiÄŸinde bir elini belime geçirip sımsıkı yapıştı ve imkanı varmış gibi beni daha da kendine çekti. Ä°htiyacım olan cesaret bedenimi terk etmiÅŸti, kılımı kıpırdatamıyordum. BoÅŸta kalan eliyle elimi tuttuÄŸunda elimden yayılan sıcaklık göÄŸsündeki ateÅŸle birleÅŸip tüm bedenimi esir almıştı.
"Bu hissettiğin de mi aynı yaranın yoldaşlığı?" derken sesi boğuktu. Arzunun onu da esir aldığını anlamamak aptallık olurdu.
Öylece duruyorduk, ne ileri ne geri. Neden başını eÄŸip dudaklarımızı buluÅŸturmadığını sorgularken dayanamadım. Başımı saÄŸa eÄŸip tam tüm mesafeleri kapatacaktım ki kafasını geri çekti. Kapattığım gözlerimi araladığımda gururlu gülümsemesini gördüm. "Beni istiyorsun," derken sesindeki naÄŸme en güzel türküden güzel duyuluyordu.
Benim onun bu hareketine karşı yüzüm asılmıştı ki elimdeki eli enseme yerleÅŸti. Beni kendine çekti, iki dudağın arasındaki mesafe epey kısaldı, aradan geçen rüzgar ıslık gibi yaladı teninize, boÄŸazımdan susuzluk dolu bir acı geçti, hasretimiz bitmek üzereydi ki ismimi duymamız üzerine anın büyüsünden hızlıca çıktık.
Sesin geldiÄŸi yöne baktığımda bize doÄŸru sarı saçlı bir adamın geldiÄŸini gördüm. Kim olduÄŸunu anlamak için yüzüne baktığımda mavi gözlerinden tanıdım onu. "DoÄŸan" ismi dudaklarımdan hazin bir hatıranın külleri gibi dökülürken zamanlama yüzünden hayal kırıklığına uÄŸrayan Can ellerini yavaÅŸça çekti üstümden.
Belki gelmese bambaÅŸka bir hayata yelken açma ihtimalim vardı ama on dört yıl öncenin hayaleti dirilmiÅŸti bir kere.