Zevzekçe Bir Güven

Merhabalar sevgili okurlar, bu bölüme kadar gelen herkese bir sorum var. Seni bu hikayede tutan ne oldu?
Evet ben pek okurla iletiÅŸime geçen bir yazar deÄŸilim ama acemiliÄŸimi mazur görün. Dijital dünyada iÅŸlere çok hakim deÄŸilim.
Hikayemden alıntılar paylaştığım, duyurular yaptığım @yazarsenazek sayfasından da haberdar edeyim sizi.
Ben 2016'larda, 2018'lerde Wattpad'de takılırken yazarlar okurlarına bir isim buluyordu. EÄŸer hoÅŸunuza giderse biz de öyle bir ÅŸeyler yapabiliriz. Tavsiyelere açığım.
Satır arası yorumlarınızı heyecanla bekliyorum. En sevdiğiniz kısmı mutlaka işaretleyin olur mu?

Ä°yi okumalar dilerim.

Can ile önlü arkalı oturma odasına girdiÄŸimizde babam ve Fikri amca oturmuÅŸ, çay içiyorlardı. Fikri amca "Çifte kumrular da geldi," derken neÅŸesi yerindeydi. Gözleri parlarken çayını höpürdeterek içince duyduklarımı zihnimden silip atmak için başımı iki yana salladım ve dolaptan iki çay bardağı alıp tezgahın üstüne koydum. Can bulduÄŸu bir koltuÄŸa yerleÅŸtikten sonra babamın "Ne kaynattınız yukarıda?" sorusunu cevapladı, "Havadan sudan konuÅŸtuk,"
"Evlilik tarihi ne zaman, yazın düÄŸün var mı?" dedi Fikri amca.
Ben o sırada bardaklara çayı koymuÅŸtum, tepsiyle Can'a ikram ettim ve diÄŸerini de elime alıp oturdum. Tam kendimi yerleÅŸtirip bir yudum almıştım ki Can umutla "Sıla, ÅŸeker de getirir misin?" dedi.
Sırtımı koltuÄŸa iyice yaslarken bacak bacak üstüne atıp "Kendin alsana, yeri belli," dedim.
Babam "Kızım, misafire öyle denir mi? Ayıp," diyerek karşı çıktı.
Göz devirerek "Damat adayın deÄŸil mi? Misafir de deÄŸil yabancı da. ÖÄŸrensin, kalksın,alsın " dediÄŸimde Fikri amca daha da keyiflenerek sırıttı.
"Oldu bunlar, " dediÄŸinde babam gözlerini hafifçe kısıp, karşısındaki manzarayı bir bulmaca çözmek ister gibi süzdü.
Can tadı kaçmış gibi bir gülümsemeyle ayaklandıktan sonra ÅŸekerini ve kaşığını alıp oturdu. Babam "Can, oÄŸlum, kusura bakma, Sıla iÅŸte," derken mahcup görünüyordu.
Fikri amca "DüÄŸün diyorduk, ne zaman?" diye araya girdiÄŸinde babam isyan etti. "Ne düÄŸünü ÅŸimdi Fikri, ne konuÅŸtuk biz?"
Fikri amca sertçe bardağını tabaÄŸa koyarken camların oluÅŸturduÄŸu tık sesi odaya dağıldı. Anlaşılmak ister gibi öne doÄŸru eÄŸilerek "Ne konuÅŸmuÅŸuz Selami, evlendirecektik hani bunları? Can Sıla'ya neÅŸe katacaktı, Sıla Can'a biraz ciddiyet öÄŸretecekti," dedi.
Can gülerek çayı hemen yanındaki sehpaya koydu. Gülmesi kahkahaya döndüÄŸünde hepimiz odada bomba patlamışçasına bakışlarımızı ona diktik. Kahkası bitince "Sıla mı ciddi? Baba ben bu kızla 7 24 beraberim. Ä°ÅŸte ciddi ama diÄŸer zamanlarda huysuz kedi gibi," dediÄŸinde iz bırakan bakışlarımı ona sabitledim.
Beklemediğim atak babamdan geldi. "Mutlu etmeyi bilmezsen kadınlar hep huysuz kedi gibi olur,"
"Bence Can kadınları senden iyi biliyordur, babacığım. Daha iÅŸe girer girmez tüm kadınları topladı etrafına," dediÄŸimde kor gibi yanan bakışları fırlatma sırası Can'daydı.
Fikri amca birden ciddileÅŸerek "Can! Sen karı kız peÅŸinde mi koÅŸuyorsun?" dediÄŸinde ben bile ondan korkmuÅŸtum. Gevrek gülerken, espri yaparken iyiydi ama kızarken heykel kesilmemek elde deÄŸildi.
Can "Baba sen ona ne bakıyorsun, kızlar benim peÅŸimde koÅŸuyor. Gerçi biri hariç " dedi ve alev alev yanan bakışlarını gözlerime sabitledi. Ben onun bu imalı bakışları altında ezilirken savunmaya geçtim. "DoÄŸru, kızın birinden kaçarken beni de kalkan yapmayı ihmal etmedi," dedim.
Fikri amca tekrar yumuÅŸarken babamı dürtmeyi ihmal etmedi. "Bunlar karı koca gibi didiÅŸip duruyorlar, bir imza kalmış," derken keyifle güldü ve höpürdeterek bardağı boÅŸalttı. Ardından bardağı kaldırarak "Gelin Hanım, hadi kayınbabana bir çay koy," dedi.
Çayımı sakince yanımdaki masaya koyduktan sonra çok kiloluymuÅŸ gibi zorla kalktım ve çaydanlığı alıp Fikri amcanın dibinde bittim. "EmekliliÄŸin tadını çıkarmak istiyorsan bir daha bana gelin hanım dememeni öneririm. Damatlık hayallerini oÄŸlun kendi başına kursun," diyerek çayı bardaÄŸa doldurdum.
Benim bu lafım üzerine babam keyifle dudağını diÅŸlerken Can babasına laf attı." Sen karşımda kim var sanıyorsun Fikri Bey. Bir karabasan, bir kara mamba, bir karadul,"
Tüm bunların üstüne Fikri amcanın morali bozulmak ÅŸöyle dursun daha da keyiflendi. Çayından bir yudum aldıktan sonra "Gözlüklerinden belli ki sana da Kara mamba bulaÅŸmış," dedi ve ayağıyla babamı dürttü.
Babam gülerken "Hayret bir ÅŸey," diyerek gözlerini devirdi ve çayından içti.
Bu eÄŸlenceli, samimi ortama bakarken çayımdan bir yudum aldığımda Can ile göz göze geldim. Birden aklıma o mesajın gelmesiyle gülümsemem yüzümde soldu.
Can'ın bakışları telaÅŸla üstümde asılı kalırken "Sıla, iyi misin? " diye sordu.
"Yok bir ÅŸey" diyerek bakışlarımı ondan kaçırdım. Onun tatmin olmadığını ise beni ağırca süzmesinden tahmin ettim.

Saat ilerleyince Fikri amca tekrar çay almadan ayaklandı. Can da ona eÅŸlik ederken "Biz müsaade isteyelim," dediler. Onları kapıya kadar geçirirken Can bana döndü. Babası ayakkabılarını giyerken Can fısıldayarak "Yarın seni yedi gibi alırım," dedi. Ben aÄŸzımı açmadan başımla onaylarken babamın ters bakışlarına maruz kaldık.
Fikri amca ayakkabılarını giyip basamaktan inince Can ayakkabılarını giymeye baÅŸladı. Benimle yüz yüze gelen Fikri amca " Ä°yisin, iyisin. Sen tam bana layık gelinsin," diyerek kolumu dürttü ve geri çekilip Can'ı bekledi. "Hiç akıllı adam deÄŸilsin. Kabusun olacağım bu gidiÅŸle Fikri amca," dediÄŸimde Can da doÄŸruldu ve kendini durdurmadan güldü. Babama baktığımda onun da dudaklarını birbirine bastırdığını gördüm. El sallayarak yanımızdan ayrıldıklarında gözden kaybolana kadar izledik onları. Ardından kapının kasaya oturma sesinin eÅŸliÄŸinde eve girdik.

Babam Can'dan boÅŸalan koltuÄŸa oturduÄŸunda yüzünde de hüzünlü bir dudak kıvrılması belirdi. Aynı yerime oturarak babamın bu halini inceledim. "En son görüÅŸtüÄŸümüzde Can'ın seni fethetme ihtimalini konuÅŸmuÅŸtuk. Aradan tam bir ay geçti ve baÅŸardı. Vay be, kızımı paylaÅŸma fikri ÅŸu an hiç hoÅŸ gelmiyor," derken odadaki boÅŸluÄŸa bakıyordu.
"Baba , ne fethetmesi, ne paylaÅŸması. Biz sadece iÅŸ arkadaşıyız, diÄŸer insanlara göre daha iyi anlaşıyoruz onunla, hepsi bu,"
"OÄŸlanın gözlerindeki o sahiplenici bakışı gördüm ben Sıla. GeçtiÄŸimiz ay böyle deÄŸildi. Abayı yakmış bile," derken yüzü hüzünle gölgelendi. Halbuki evlenmemi isteyen oydu.
"Baba beni korkutuyorsun, deme böyle,"
"Peki o zaman, Can ile aynı evde yaÅŸama fikri ÅŸu an nasıl geliyor sana? Aynı mutfakta baÅŸbaÅŸa yemek yemek, aynı banyoyu kullanmak, aynı yatakta..." diyordu ki hiddetle sözünü kestim.
"Baba sen babasın ya, bu kadar açık konuÅŸulur mu?"
Gözlerini boÅŸluktan ayırıp bana baktı. VedalaşıyormuÅŸuz gibi nemlendi gözleri. "Gerekirse konuÅŸulur, annen olsaydı onunla konuÅŸurdunuz ama yok, ne yapalım? Sen sorumu cevapla, nasıl hissettiriyor bu saydıklarım,"
Annemle sevgili meselelerini paylaÅŸmak... Liseye baÅŸladığım zamanlar onunla gönül iÅŸleri hakkında konuÅŸurduk. EÄŸlenceli gelirdi o zamanlar. Kıkırdardık bazen, ÅŸimdi yanımda olsaydı kesin babam gibi davranırdı. Gözlerim o puslu anıların verdiÄŸi buruk hüzünle yaÅŸlanırken hayal etmeye baÅŸladım. Uyandığımda ilk gördüÄŸüm ÅŸeyin Can'ın yüzü olması, o banyodan yüzünü kurulayarak çıkarken kapıda karşılaÅŸmamız, mutfakta baÅŸbaÅŸa yemek yemek eskisi kadar ürkütmüyordu beni. Ama evlilik birbirine temas etmeden aynı evi paylaÅŸmak demek deÄŸildi.
Yeri gelecek el ele tutuÅŸulacak, yeri gelecek birbirine sarılacaktın. Can gibi biri bence temas bağımlısıydı. Åžayet evlenirse eÅŸine dokunmadan duramayacak biri gibiydi. Kendimi onunla sürekli göz göze, el ele hayal etmek biraz bunaltmıştı beni.
"Baba benim fikrim hala deÄŸiÅŸmedi. Can da dahil kimseyle bir ÅŸeyler paylaÅŸmak istemiyorum, bu konu artık kapansın. Hem adağınızın gerçekleÅŸmediÄŸini Can da öÄŸrendi. Sen de Fikri amcaya söylesen iyi olur," dediÄŸimde önce korkuyla yerinde dikleÅŸti ama beni sakin görünce tekrar yerine yerleÅŸti. Gözlerimde ne gördü bilmiyorum ama ifadesi tamamen deÄŸiÅŸti. "Ona anlattın her ÅŸeyi, yıllarca benimle bile bu konuyu konuÅŸmazken onunla konuÅŸtun yani?" derken hayal kırıklığına uÄŸramış gibi omuzları çökmüÅŸtü.
"Baba-kız bağı özel derler, kızların ilk aÅŸkı babalarıdır derler ama sen beni es geçip doÄŸrudan Can ile baÄŸ kurdun yani," diye devam etti.
Onun bu duraksaması ve yıkılmasına anlam veremiyordum. "Baba, senin istediğin de biriyle bağ kurmam değil mi? Ne istiyorsun tam olarak?" diye isyan ettim.
Bana dönüp ÅŸefkatle elimi yaÅŸlanmış avuçlarının arasına aldı. "Kızım biriyle yalnızlığını paylaÅŸman çok güzel ama sen beni bile o kadar kabullenmemiÅŸken baÅŸkasını kabullenmen zoruma gidiyor,"
Babamın yanaklarından süzülen o bir damlaya baktığımda içim titredi. Onun hüznü kızını paylaÅŸmaktan fazlasıydı. "Baba ben geçmiÅŸi eÅŸelemeyi, sana hesap sormayı istemiyorum ama kırgınlıklarım var. Seni suçladığım çok yer var yoksa seni bu dünyadaki her ÅŸeyden daha çok seviyorum," diyerek elini öptüÄŸümde benim gözümün yaşı da onun eline bulaÅŸtı.
"Bana bağırmanı, çağırmanı, hesap sormanı çok isterdim Sıla. Kızsaydın ama ÅŸu araya koyduÄŸum mesafeler olmasaydı be kızım. Ben yaptığım hatanın farkına çok geç vardım. Düzeltemiyorum, seni kurtaramıyorum, elimde de tutamıyorum," derken göz bebekleri titredi. OturduÄŸum yerden kalkıp cılız kollarımla sardım etrafını. Yanağımı başına yaslayıp hüznüne ortak oldum. O hıçkırdıkça ben aÄŸladım, ben aÄŸladıkça onun piÅŸmanlığı arttı. Ama geçmiÅŸi geri getirmeye gücümüz yetmedi. Sonrasında üstümüze düÅŸen sessizlikten geriye saatlerin tiktakları ve yorgun düÅŸen ağır nefeslerimiz kalmıştı..

Saat altı buçuÄŸu gösterirken yavaÅŸça doÄŸruldum yatağımdan. Köyden kalkıp iÅŸe girmeye alışık olmadığım için bu saatlerin yenice doÄŸan neÅŸesine de pek ÅŸahit olmamıştım. Bu sabah beni horozların ötüÅŸü, ineklerin böÄŸürtüsü ve süt kamyonun kornaları karşılamıştı. Odamın ince yükünü ıskalayıp yüzümü aydınlatan güneÅŸ kibarca selamladı beni.
Yorganı yavaÅŸça üstümden atıp yüzümü yıkamak üzere banyoya yöneldim. Babamın o hafif horultusu ise onun henüz uyanmadığının habercisiydi.
MutfaÄŸa girip basitçe bir omlet yaptıktan sonra her gün olan hazırlığımı yerine getirip Can'ı beklemeye baÅŸladım. Evde sıkılmak yerine bahçeye çıkmaya karar verdim ve o sabah saatlerinin köy telaşını oturduÄŸum yerden izlerken kapının kıpırtısıyla babamın sevecen sesi doldu kulağıma. "Ben uyuyakalmışım, gidiyor musun?" diyerek sarıldı ve başıma ÅŸefkatli bir öpücük kondurdu.
Gözlerini kapamış babamın sıcaklığını derinden hissederken duyduÄŸum korna sesi üzerine yerimde irkildim. Babam doÄŸrulup hızla ayağına terliklerini geçirdi ve emin adımlarla arabaya yöneldi. Ben de peÅŸi sıra o yöne giderken babam ÅŸoför koltuÄŸunun kapısını açtı. "Bana bak delikanlı, aranızda ne var ne yok bilmiyorum. Ama tek bildiÄŸim Sıla benim bu hayatta sahip olduÄŸum tek ÅŸey, sevdiÄŸim tek insan. En kıymetlim, onun gözünden senin sebep olduÄŸun bir damla yaÅŸ akmayacak," dediÄŸinde Can babamın kolunun altından gözüken gözlerime odaklandı. Åžefkat barındıran bir bakıştan sonra yüzü ciddileÅŸti ve babama yöneldi. "Selami amca, aramızda bir ÅŸey yok ama ben de Sıla'ya kıymet veriyorum. AnlaÅŸacağımızdan emin olabilirsin," dediÄŸinde babam yerinde dikleÅŸti.
"Pekala delikanlı, sana güveniyorum . Size iyi yolculuklar" diyerek kapıyı kapattı ve bana döndü.
Gözlerindeki o kız babası sertliÄŸi anında silinip yerini hasret dolu bir hüzne bıraktı. Kollarını kocaman açıp bana sarıldı ve saçlarıma ufak öpücükler bıraktı. Ben ise ona her zaman sarıldığımdan daha sıkı ama tam da teslim olmamış gibi hafif gevÅŸekçe sarıldım. Ayrıldığımızda yanaklarımı okÅŸayıp "Hadi bin artık, iÅŸe geç kalmayın " dedi. Onu arkamda gönlü buruk halde bırakarak arabaya bindim.
Can gaza bastığında yavaÅŸça oradan ayrıldık. Babama ellerimi sallarken önce babam sonra ev yavaÅŸça küçülüp gözden kayboldu. YaÄŸmurdede virajları bir bir arkamızda kalırken nihayet odağım Can'a dönmüÅŸtü.
Yüzüne baktığımda aÅŸina olduÄŸumun aksine siyah çerçeve ve sarı camları görünce duraksadım. "Alıştım kırmızıya, siyah garip gözüktü," dediÄŸimde güldü.
"Sana da günaydın Sıla, baba kız formunuzdasınız yine,"
"Sabahı ÅŸeriflerin hayır olsun Can Efendi, sen de bugün modundasın. Emaneti teslim aldın, tam gaz gidiyorsun maÅŸallah"
Benim iÄŸneleyici sesimi es geçip " Bu gözlük bana daha çok yakıştı, daha karizmatik oldu bence. Hayatı daha renkli görüyorum artık," dedi neÅŸeyle.
"Bence de rengine renk kattı," derken radyoyu kurcalamaya baÅŸladım. Radyonun cızırtılı sesleri arasında Can'ın sesi duyuldu. "Babanı dikiz aynasından süzdüÄŸümde sana ne kadar düÅŸkün olduÄŸunu iyi anladım, sonrasında piÅŸman olmuÅŸ demek ki, ayrıca sen emanet olamayacak kadar ... Ne diyeceÄŸimi bilemiyorum. YolculuÄŸun tadını çıkar iÅŸte."
Hızlı hızlı düÄŸmelere basarken sabırsız göründüÄŸüme emindim. "Bazı ÅŸeyleri düzeltmeye çalışıyor, sana ültimatom vermesi kucağına atmasından iyidir, deÄŸil mi? Ayrıca güzel bir ÅŸarkı bulursam yolculuÄŸun tadı daha iyi çıkacak, eminim."
"Motor sürerken ÅŸarkı dinliyordun sanki, iki günde arabalı oldun, birazdan radyodan yanık kokusu gelecek," dediÄŸinde eÄŸlendiÄŸi sesinden belliydi.
"Sen 90'larda yaÅŸamıyorsan kulaklıktan haberin olması lazım. Ayrıca dünyanın en iyi, en harika arabalarını yan yana getirsen benim Kara mücevherim etmez," derken radyodan o beklediÄŸim ÅŸarkı çıktı. Sırtımı rahatça koltuÄŸa yaslarken gözlerimi kapattım ve her bir notayı bütün hücrelerimde hissetmeye çalıştım. Sözler baÅŸladığında "GüneÅŸ yerinde, her ÅŸey yolunda," diye eÅŸlik etmeye baÅŸladım.
KaÅŸlarını kaldırarak bana bakarken bakışları insanın içini ısıtan cinstendi. "Seni neÅŸesi yerinde görmek güzel, öbür türlü çekilmiyorsun."
Bu lafın altında kalmayacaktım. Åžarkının nakaratını aÄŸzımda söndürüp kaÅŸlarımı çattım. Sesime hakim olmaya çalışarak "Seni de ciddi görmek güzel Can, zevzek halin çekilmiyor," dedim.
"Ben de laf sokan karabasan nerede diyordum, aa, buradaymış. HoÅŸ geldin, sefa getirdin," derken alayla güldü.
"Zevzek de teÅŸrif etti aramıza. Çok konuÅŸma, arabanı sür," derken yüzümdeki gerginlik kalkmıştı. YumuÅŸamış çene hattıma hayret ederken ona sevecen bir bakış attım. Yüzünde gördüÄŸüm güven veren ifade içini ısırıyordu.
Arabada sadece motor sesi ve radyoda çalan rastgele ÅŸarkılar duyulurken Sincan'a giriÅŸ yaptık. Ä°ÅŸ yerine bir saatten az kaldığı için yüreÄŸimin sıkıştığını hissettim. Köy gerçek olabildiÄŸim ve hissettiÄŸim tek yerdi. Her geldiÄŸimde hüzne boÄŸulsam da ÅŸu an her zamankinin aksine Ankara gibi hissetmiyordum.
"Sıla kötü görünüyorsun, dün de arada soldun, bir sıkıntı mı var?" dedi Can. DüÅŸüncelerimden sıyrıldığımda arada beni incelediÄŸini fark ettim. Dün gelen mesaj canımı sıkıyordu ama önemli olup olmadığını bilmeden Can'a bir ÅŸey söylemek gereksizdi.
"Bir ÅŸey yok, sadece köyden gelince pazartesi sendromuna girdim." derken yola baktım sadece. Ä°nandığını umuyordum.
"Peki," dedikten sonra tekrar sözcüklerimiz sustu.
KapüÅŸonumu başıma çekip oturduÄŸum koltuÄŸa gömülerek dışarıyı izlemeye baÅŸladım. Elim birden cebimdeki telefona deÄŸince kalbimin buz ttuÄŸunu hissetsem de dikkatimi dışarıya verdim. Köyün o melodik telaşının aksine son derece uyumsuz görünen, uÄŸultulu bir koÅŸturmaca vardı buralarda.
"Herkes iÅŸe gidiyor gibi," derken sesi duygusuzdu. Aklında düÅŸünceler uçuÅŸuyor gibiydi.
Nihayet o tanıdık koca binayı gördüÄŸümüzde Allı Turna yavaÅŸça süzülüp yerine kondu. Can "Yolculuktan memnun kaldın mı?" diyerek bana döndü.
"Ellerine saÄŸlık, saÄŸ salim vardık," derken kemerimi çözdüm.
"Sıla," demesi üzerine kapının kulpundaki elim duraksadı. Bana bir ÅŸeyler sormamasını umarak yüzüne döndüÄŸümde gözlerinde bilgiç bir parlama gördüm. "Sendromun her neyse, güneÅŸin yerinde olduÄŸunu unutma, olur mu?" dediÄŸinde yüzümde buruk bir tebessüm hızla belirip kayboldu. "Her ÅŸey yolunda," dedim kısık sesimle ve indim arabadan.
Can arabayı kilitleyip hızlı adımlarla ÅŸirkete girdiÄŸinde ardından yürüdüm. O adımlarını her attığında birilerini selamlarken arkasında kalmaktan rahatsız olup yanına geçtim. Önüne geçmeyi planlarken merdivenlere vardık ve Can hızlandı. O hızlandıkça ben de hızlandım. Ä°kimiz de diÄŸeri öne geçmesin diye uÄŸraşırken çalıştığımız kata vardık. Soluk soluÄŸa durakladığımızda bize bakan bir sürü insanla karşı karşıya geldik. Onlar bizi, biz onları süzerken Serap'ın kızgın yüzünü fark ettim. Başı dikti ama gözleri alev fışkırıyordu. Ne olduÄŸunu biliyor mu diye Can'a baktığımda aynı ÅŸaÅŸkınlığı onun yüzünde de gördüm. Pelin kibar ama koÅŸan adımlarıyla yanımıza gelip bizi titretecek o cümleyi patlattı. "Müdür bey sizi odasında bekliyor."