Mavi, Siyah ve Kahve +15

Bir elimde papatya buketi, diÄŸer elimde o yıkıcı not, yanımda telaÅŸlı bakışları benim ile buketin arasında gezen Can vardı. Gözlerim boÅŸluÄŸa dalmış, eklemlerim kilitlenmiÅŸti. Can'ın sarı camların arkasındaki bakışları bile beni kendime getirmeye yetmiyordu.
Benim donukluÄŸum üzerine daha da telaÅŸlanan Can kırılacak bir vazoymuÅŸum gibi kibarca kollarımdan tutup oturttu beni. Önümde diz çökerek gözlerimden ruhuma ulaÅŸmaya çalıştı. Onun bu çaresiz çırpınışları sonucunda gözlerimi hareket ettirmeye gücüm yetti sonunda. Can'ın korkudan titreyen göz bebeklerine baktım. "Bunlar kimden geldi sence?" dedim titreyen sesimle.
Notu elimden alıp hiç okumamış gibi tekrar okudu. KaÅŸları çatıldı, diÅŸlerini birbirine bastırdı. Notu bir böcek gibi ezerken yüzündeki damarlar belli oluyordu. Ayaklanıp odada gergin voltalar atarken notu çöpe fırlattı. Ben sadece onu izliyor, tepki veremiyordum. Aklına gelen bir ayrıntıyla ayaklarımın dibine çöktü. Başını indirip gözlerimizi sabitlemeye çalıştığında çöken omuzlarımı dikleÅŸtirdim. "Sıla, bunu yollayan daha çok takip eden, potansiyel gören biri ama aklıma biri geliyor," derken yutkundu, "Baban. Biyolojik baban..." derken dilini bir ÅŸeyler ısırıyor gibi tedirgindi.
"Azmi Dündar mı yani?" dedim fısıltıyla.
Göz bebekleri büyüdü, ellerini dizlerime koydu."Tanıyorsun yani?"
Hayır anlamında başımı salladım. "Sadece adını biliyorum, fazlası yok." dedim ve ayaklandım. Elimdeki o kabarık buketi çöpün dibine doÄŸru iyice bastırdım. Tüm hıncımı, kinimi yutsun ister gibi bastırdım. Ä°ÅŸim bittiÄŸinde ellerimi silkeleyip Can'ın yanına geçtim. "O adam olduÄŸunu sanmam, yıllar önce terk etmiÅŸ, niye otuz bir yaşındaki bir kadının peÅŸine düÅŸsün ki. Çocuklar bıcır bıcır konuÅŸurken tatlı, yetiÅŸkin olduÄŸunda deÄŸil," dedim net bir sesle. Yerime yerleÅŸip bacak bacak üstüne attıktan sonra elimi yelpaze gibi salladım. Benim bu rahat hareketlerim üstüne Can da yerden kalkıp karşımdaki sandalyeye oturdu. Sehpadaki tabletine dokunmuyordu bile. Tek odağı benmiÅŸim gibi gözleri üstümdeydi. "Aklıma biri daha geliyor ama o da terk etti zamanında beni, niye on dört yıl sonra karşıma çıksın," derken dirseÄŸimi kolçaÄŸa, başımı elime yasladım.
"Eski bir erkek arkadaÅŸ mı?"dedi Can. Gözleri kısılmış, elleri titriyordu.
"Åžaşırdın deÄŸil mi? GeçmiÅŸte bir sevgilim olacağını düÅŸünmüyordun," derken Azmi'yi unutmaya çalışıyordum. Konu deÄŸiÅŸtirmek daha iyi olabilirdi.
"Evet, senin gibi buzdan duvarları olan bir kadının bir zamanlar dünyasına birisini aldığını bilmek insanı sarsıyor," dediÄŸinde alnındaki damarın netleÅŸtiÄŸini gördüm.
"Bir zamanlar buzdan duvarlarım yoktu, on beÅŸ yaşındaydım. O zaman çocuktuk. Bir çocukluk hevesinin peÅŸinde koÅŸmaz herhalde," derken sesim düzelmeye baÅŸlamıştı.
Beni ağır ağır süzerken Adem elması belirginleÅŸti. Bacağını hafifçe sallıyordu, sorgular bakışlarını fark etmemek imkansızdı. Onun bu göz hapsinden kaçmak için ayaklanıp tabletini aldım ve eline tutuÅŸturdum. "Hadi, goygoy bitti"
Bilgisayarımın başına geçtiÄŸimde birden zihnimde o bir çift mavi göz canlandı. Lise birdeyken dersten kaçışlarımız ya da ailemden arkadaşıma gideceÄŸim diyerek izin aldıktan sonra sinemaya gidiÅŸlerimiz, el ele tutuÅŸmalarımız, gülüÅŸlerimiz film ÅŸeridi gibi aklımdan geçerken gülümsediÄŸimi fark ettim. Onunlayken hayat canlıydı, güzeldi, parlaktı.
"Åžu gülümsemenin sahibi neler kaybettiÄŸini bir bilse."
Birden daldığım boÅŸluktan, seslenen Can'a baktım. Elindeki tablete raÄŸmen iÅŸine deÄŸil bana odaklanmıştı. Onun bu halini sevmemiÅŸtim. Acıyla yutkunduktan sonra önümdeki çayını sürükleyerek ona doÄŸru uzattım. "SoÄŸudu ama, içmek istersen," diyerek yüzüne bakmadan bilgisayara döndüm.
Bardağın tabağın içinde dönme şıngırtısıyla beraber pat diye önündeki sehpaya koydu. "Ä°çmeyeceÄŸim ama soÄŸuduÄŸu için deÄŸil, tadım kaçtı,"
Oflayarak yüzüme düÅŸen saçları silkeledim. "Benim de tadım kaçtı, hem de senden daha fazla ama mızmızlanmıyorum Can. Hayat devam ediyor," diyerek sert bakışlar attım ona.
Kaşlarını kaldırarak "Evet, haklısın, devam ediyor," dedi ve ayağa kalktı. "Ben daha fazla rahatsızlık vermeyeyim sana,"
"Rahatsız deÄŸilim," diye seslenmeme raÄŸmen omuz silkeleyerek odadan çıktı ve bana yüksek bir kapı çarpma sesi bıraktı.
Onun çıkmasıyla çöpteki buket bana göz kırptı. Sahibi her kimse korkunç biriydi. Åžakaklarımı ovalayıp sakinleÅŸmeye çalıştım ama mümkün gözükmüyordu. Arkama yaslanıp boÅŸ tavanı izlemeye baÅŸladım, ışığın iki cm uzağındaki sinek pisliÄŸi bile gözüme batmaya yetti.

Duvardaki saat biri gösterdiÄŸinde başımı gömdüÄŸüm bütün her ÅŸeyi kapattım. Bilgisayarı kapatınca aÅŸina olduÄŸum ışık yüzünden gözüm karardığı için kırpıştırdım. Pencereden süzülen zayıf ışık rahatsız etmesin diye başımı kapıya dönerek ayaÄŸa kalktım ve guruldayan karnımı memnun etmek için dışarıya çıktım.
Can'ın kapısına doÄŸru giderken Serap yanıma dikildi. "Sıla konuÅŸabilir miyiz?" dedi kibirli bir gülümsemeyle.
Yüzüme düÅŸen saçları geriye doÄŸru savurduktan sonra net bir sesle "Elbette," dedim.
"Odama geçelim," diyerek o yönü gösterdiÄŸinde "Gerek yok bence, özel konuÅŸulacak bir ÅŸey yok," dedim. Üstümdeki gözlerini yana çekerken sesli bir soluk aldı. "Pekala," dedikten sonra doÄŸrudan konuya girdi. "Can ile aranızda ne var?"
Bu saçma soru karşısında onun gergin yüzünün aksine daha rahat bir tavır aldım. "Kimseyi ilgilendirmez, sana hesap verecek deÄŸilim," dediÄŸimde kaÅŸları daha da çatıldı.
" Ä°kimizi de ayakta oynatıyor, kadın dayanışması," diye fısıldadı. Bir kedi yavrusu sever gibi dudağımı büktüm. Tam o sırada Can odadan çıkınca bizi yan yana gördü. Hiç beklenmedik bir manzaraya bakar gibi gözlerini üstümüzde gezdirdiÄŸinde seslice gülüp öksürdüm. "Afedersin Serap'çığım, sinirlerim bozuldu," dedikten sonra bakışlarımı bir Can'da bir Serap'ta gezdirdim. Can gelecek bombayı hissedip dudağını diÅŸlediÄŸinde tekrar güldüm. "Ne senin zekan kadın dayanışmasına yeter, ne Can'ın zekası beni ikinci kadın yapmaya. Sen bu hayal dünyasıyla otur, senaryo yaz, en azından iÅŸine yarar,"
Serap geri çekilip kısılan gözleriyle dediÄŸim ÅŸeyi düÅŸünürken arkamı döndüm. Adım seslerim koridorda yankılanırken yanıma bir portakal serinliÄŸi geldi. "Kara mamba iÅŸ başında," dedi gülerek. Merdivenden adımlarım inerken ben de Can'a takıldım. "Zevzek gecikti, nerelerde acaba?"
Yan yana gülerek inerken ne not aklımdaydı ne papatyalar.
Can bana eÅŸlik ederek o bistroya adımını attı. Her zamanki yerime otururken karşımda Can'ın neÅŸe saçan bakışları ve güven veren omuzları vardı. "Evet ne söylüyoruz? Kurt gibi acıktım, sakın az piÅŸmiÅŸ antrikot deme, sevemedim onu," diyerek burun kıvırdı.
"Sen benimle aynı yemeÄŸi yemek zorunda deÄŸilsin Can, istediÄŸini söyle,"
Bizi gören garson geldiÄŸinde yerimde dikleÅŸerek "Çıtır ÅŸnitzel alayım," dedim.
Can da mantarlı makarna sipariÅŸi verince tekrar baÅŸ baÅŸa kaldık. "Ä°yi görünüyorsun," dedi masanın üstüne eÄŸilerek.
"Serap iyi geldi," diyerek burun kırıştırdım.
Oflayarak geri çekildi, "Amacı ne anlamıyorum ki, iki beraber vakit geçirdik diye karım gibi davranıyor,"
BeklemediÄŸi bir soru sordum. Bu ihtimal beynimi karıncalaÅŸtırsa da her ÅŸeyi deÄŸiÅŸtirirdi. DoÄŸru söylemesini umarak "Onunla yattın mı?" dedim.
Çenesi kaskatı kesildi, gözleri kor Alev gibi parladı, nefesi keskinleÅŸti ve derin bir nefes alıp geriye yaslandı. Ben de yaslanıp kollarımı göÄŸsümün altında birleÅŸtirip gözlerimi kıstım. Gözlerini birbirine bastırıp açarken " Ben doÄŸru mu duyuyorum? Sen bana yatak hayatımı mı soruyorsun? " dedi. Sesini kıstı. "Yattın mı ne demek?" diyerek aniden öne eÄŸildi.
Kenarda bulunan su ÅŸiÅŸesini önüme alıp iÅŸaret parmağımla kapağındaki daireyi takip ettim. "Otuz yaşında bir erkek birey olarak yattın mı demenin anlamını bileceÄŸini umardım. Aynı yataÄŸa girdiniz mi? Yatay, dikey bir takım ÅŸekiller..." derken sesimi bilgiç bir tona bürüdüm ama Can lafımı kesti. "Ne münasebet!"
Sesi kısık ama keskindi. Nefesi kulaklarımdan girip ensemdeki tüyleri kabarttı.
"Çok demagoji yaptın, cevap ver," diyerek geriye yaslandım.
Hiddetle ayaklanıp masaya vurdu."Sana ne?" dedi ve çaprazımdaki masaya geçti.
"Ne oldu? Küstün mü yine?" dedim elimi kaldırarak.
"Ben haddi aÅŸanlarla muhattap olmuyorum," diyerek kollarının manÅŸetlerini düzeltti ve başını hafif soluna çevirerek doÄŸrudan önüne baktı.
"Bence yattın, yoksa bu kadar büyük tepki vermezdin," diye fısıldadığımda gözlerini devirdi ve yemeklerimiz geldi. Garson benim bulunduÄŸum masaya baktı. Karşımı boÅŸ görünce "ArkadaÅŸ o masaya kaçtı," dedim. Dudaklarım hafif kıvrılırken garson benim sipariÅŸimi önüme bırakıp Can'ın yanına geçti. Can da sipariÅŸini alınca hiç tepki vermeden yemeÄŸini yemeye baÅŸladı.
Ona yandan bakışlar atarken bıçağımı tabaÄŸa daha fazla sürterek rahatsız edici sesler çıkardım. Bana bakmadı. Ä°lk lokmayı aÄŸzıma attıktan sonra beÄŸendiÄŸimi belli eden sesler çıkardım. Can yine bakmadı. Sadece önündeki tabağı bitirmekle meÅŸguldü. Ayağımı masanın bacağına vurarak tak tak sesi çıkardım. Can yine bakmadı. Etrafa göz atmaya karar verdim. Çıkardığım seslerin ilgisini çeken var mı diye merak ettim ama herkes kendi halindeydi. Klasik bıçakların tabaÄŸa sürtme sesi, kibar çiÄŸneme sesleri ve loÅŸ bir müzik vardı.
Ne yaptıysam Can bana bakmadı, yemek bittikten sonra yanından geçerek hesabı ödemeye gittim. Aynı hızda yanıma dikilirken "Masa 13" dedim. Kasiyer "Ayrı ayrı mı?" diyerek parmağıyla ikimizi birden gösterdiÄŸinde kartımı uzattım. "Beraber," dediÄŸimde aynı hızda o da kartını uzattı. "Hangisinden alayım?" diye sordu Kasiyer. Aynı anda "Benden " dediÄŸimizde birbirimize baktık. Ben ona burun kıvırırken Can kasiyere döndü. "Geçen bu hanımefendi ödedi. Åžimdi sıra bende ," deyince Kasiyer tereddütle Can'dan kartı alıp pos cihazına deÄŸdirdi. Onay sesiyle Can'a kartı teslim ederken omuzlarımı silkeleyerek yanından ayrıldım.
Åžirkete girdikten sonra kendimi odama kapatıp bilgisayarda kalan iÅŸlerimi hallettim. Sonrasında odamdan çıkıp Can'ın odasının önüne geçtim. Nefesimi tazeleyip pat diye kapısını açtığımda tabletiyle çizim yapıyordu. Masasının üstü rengarenk ve dağınıktı. SoÄŸumuÅŸ olduÄŸunu düÅŸündüÄŸüm bir kahve de yanı başındaydı. GiriÅŸ ÅŸeklimden benim geldiÄŸimi anladığı için yüzüme bile bakmadan iÅŸine devam etti.
Cebimden çikolatalı gofret çıkarıp tam gözünün göreceÄŸi noktaya uzattım. 'Hadi barışalım" dediÄŸimde önce gözleri büyüdü. Sonra ağır ağır başını kaldırıp boÅŸ bakışlarını üstüme dikti. "Ne bu ÅŸimdi?" dediÄŸinde gofreti önüne bırakıp sandalyeye oturdum. "Belli ki regl dönemindesin. Çikolata iyi gelir dedim,"
Paketi alıp açtı ve gözlerini gözlerime dikerek çıtırt sesi eÅŸliÄŸinde yedi. Lokmasını hızla yiyip yuttuktan sonra "Senin niye böyle olduÄŸun belli. Senin regl dönemin hiç bitmiyor," dedi ve aynı hareketle tekrar bir ısırık aldı.
Onun bu halinden aldığım keyifle yerime iyice yerleÅŸirken bacak bacak üstüne atıp yüzüme gelen saçları savurdum. "Evet, bu kadar sık yumurtladığım için yakında yumurta rezervim tükenecek ve menopoza gireceÄŸim,"
Gofreti bitince avucunun içinde buruÅŸturup çöpe attı. Yerinde doÄŸrulduÄŸunda sırtını koltuÄŸuna yaslayıp beni süzdü. Bakışları soÄŸuktu. Ve o soru döküldü dudaklarından. "Seni bilgisayar başındayken gülümsetmeyi baÅŸaran eski sevgilinle yattın mı Sıla?"
Bakışlarımı yüzünden çekip önüme döndüm. Önce boÅŸluÄŸa sonra avuçlarıma bakıp bir kahkaha patlattım. Can ne yaptığımı anlamaya çalışır gibi kaÅŸlarını çatarken boÄŸazımı temizledim. "Daha on beÅŸ yaşındaydım Can. Takdir edersin ki yatmadım. Ama sen bana bu netlikte bir cevap bile veremedin."
Önündeki tableti bana uzattı. "Baksana, merak ediyordun, " derken elleri titriyordu. Ben kıymetli bir hazineyi devralır gibi kibarca elinden aldım ve incelemeye baÅŸladım. O yıkık, dökük, rutubetli evin projesi o kadar canlı ve estetik duruyordu ki aÄŸzım açık kalmıştı. Mint yeÅŸili country tarz bir mutfak tasarlamıştı. Bir taraf ocak, tezgah , lavabo,masa vs. DiÄŸer tarafta fırın ve dolaplar vardı. Vitrin bile vardı. Masayı duvara dayamış tepesinden retro bronz bir askı lamba sallanmıştı. Mutfağın diÄŸer alanını ise spotlar aydınlatıyordu. Bütün ev benzer zevklerle döÅŸenmiÅŸken hızla bizi ortak acıda buluÅŸturan çocuk odasına baktım. Her ÅŸeyi aileye tarif ettiÄŸi gibi dizayn etmiÅŸti. Korsan gemili bir yatak, ahÅŸap sade bir masa ve figürlü bir dolap tasarlamıştı. Yatağın başına balık stickerli duvar kağıdı tasarlamış, tavanı yıldızlarla donatmıştı. Her bir ayrıntısı o kadar güzel ve hayat doluydu ki ışıldayan gözlerle Can'a bakmadan duramadım. Onun solgun gözleri benim neÅŸemle biraz olsun ısınmıştı. "Ellerine saÄŸlık Can Bey, çok güzel olmuÅŸ," diyerek tableti eline uzattım. Dudakları hafif kıvrıldığında "SaÄŸ ol," dedi ve tableti kenara koydu.
Ellerini ve kollarını masanın üstüne koyup bakışlarını üstüme dikti. Bir ÅŸey diyeceÄŸi belliydi. "Söyle bakalım, var bir karın aÄŸrısı," dediÄŸimde güldü. "Yatmadım Sıla, hatta için rahat edecekse söyleyeyim hiçbir kadınla yatmadım. Çapkın deÄŸildim, sana yalan söylemiÅŸtim. Bir kaç kız arkadaşım oldu ama hepsiyle gezdik tozduk o kadar,"
Bu kadar mahrem bilgi üstüne önce bakakaldım, bana bu denli ayrıntı vermesini beklemiyordum. Ardından toparlanıp bir boÄŸaz temizleme sesiyle gözlerimi kaydırdım ve ayaklandım. "Neyse, beni ilgilendirmez sonuçta," diyerek tam kapıya döndüm ki beni yerime mıhladı. "Yumurtlamak demiÅŸken, bir yerde okudum kadınlar yumurtlama dönemindeyken..." demesiyle sözünü kestim. "O lafı devam ettirme! Terbiyesiz!" Masasının ucundaki kalemliÄŸi tek hamlede devirip kaçar adımlarla odadan çıktım.
Pelin meraklı bakışlarını üstüme saldığında oralı bile olmadan emin adımlarla odama girdim. Kapıyı kapatıp arkasına yaslanınca derin bir nefes aldım. Susturmasam "en ateÅŸli dönemin nasıl olurdu kim bilir," gibi dengesiz bir ÅŸeyler söyleyecekti. Elimi kalbime koyup sakinleÅŸmeye çalıştım. Bugün çok fazla bel altı muhabbetimiz olmuÅŸtu. Bu güzel bir ÅŸey deÄŸildi. Duvarlarımı fazla indirdiÄŸime emin olarak kaskımdaki yansımamla göz göze geldim. YavaÅŸça yaklaşıp masama ellerimi dayayıp kaskımın üstüne eÄŸilerek vizördeki yansımamla burun buruna geldim. Nefes alışveriÅŸim artmış, gözlerimin önüne sis perdesi düÅŸmüÅŸtü. Parmak uçlarımı hissetmiyordum bile. Beni taşıyamayan ayaklarıma acıyarak sandalyeme oturdum.
Åžimdi de çöpe tıktığım papatyalar ile göz göze geldim. Bir dal papatya alıp burnuma yaklaÅŸtırdım. Ä°çime hapsetmek ister gibi kokusunu burnuma iyice çektim. Gözlerimi yumduÄŸumda on beÅŸ, on altı yıl geriye gittim. Annemin ölümüyle gömdüÄŸüm o Sıla'yı gördüm. Gülmesi, gözlerindeki ışıltı, hoplayıp zıplaması canlandı gözlerimde.
Gözlerimi yavaÅŸça araladığımda o penceresinden cılız ışık giren, soÄŸuk, bürokratik odaya düÅŸtüm birden. Gözümden bir damla yaÅŸ yavaÅŸça aktıktan sonra o papatya tanesini tekrar ait olduÄŸu yere attım. Bukete son kez bakıp acıyla mırıldandım. "Kimsin sen? Azmi mi DoÄŸan mı yoksa baÅŸka biri mi?"
Gözümün önünden birinin iç ısıtan mavi gözleri, diÄŸerinin yürek karartan siyah gözleri geçti. Sonra da Can'ın insanın yüreÄŸinde çiçek bahçesi açtıran o kahve gözleri... DüÅŸüncelerimi reddetmek ister gibi silkeledim başımı. Ellerimi saçlarımın arasına geçirip masama gömüldüm. Ben Can'a kapılmıştım, öngörülemez kadar hızlı hem de... Tekrar kanamamak için söküp atmam ÅŸarttı.