🪽🪽 Akıncı adındaki bir platformu çökertmek için gönderilen kıdemli üsteğmen Göktuğ ekibiyle birlikte İstanbula gider ve inatçı istihbarat ajanı Yağmurla çalışmak zorunda kalır Hırçın bir Okyanus ve bir çöl bitkisinin aynı ortamda olması ne kadar imkansızsa onların uyumlu olması da bir o kadar imkansızdı Ne Göktuğ yağmura yakalandığının farkındaydı ne de Yağmur o çölden kurtulduğunun 🌵&🌊

Romantik/ Aksiyon/ Askeri Karanlığın içinden bir ses yükseliyor…
“Gerçek bazen en tehlikeli yalandır.” Bir adım atılıyor.
 Bir silah doğruluyor.
 Bir isim fısıldanıyor. Ve bütün sırlar, tek bir kurşunla dağılmaya hazır. Aybüke’nin adımları, artık geri dönülmez bir yolun taşlarına vuruyor.
Dost bildikleri, düşmana dönüşüyor.
Gölgelerden çıkan her yüz, yeni bir ihanetin habercisi. Dost ile düşman arasındaki çizgi bulanıklaşırken, en yakınında duranların bile yüzleri maskelerle gizlenir. Bir karar, bir adım, bir söz… 
Her şeyin kaderi değişir. Bu defa sadece hayatlar değil; gerçekler de ölümle sınanacak.
Ve gerçeğe en çok yaklaşan, en çok kaybedecek. İhanetin gölgesinde, aşkın sınavında, ölümle yüzleşirken…
 Bir tek soru kalır:
 Kime güveneceksin? “Benim yolumdan gel, seni en büyük kralları bile yöneten bir soytarı yapayım. Tüm dünyayı da senin şaklabanın.” Zaman daralıyor…
Her şey yanıyor… Bir çığlık. Bir dua. Bir kahkaha…
 Ve gerçek, herkesin kanını akıtacak kadar keskin. “Burası başlangıç değil.
Burası sonun doğduğu yer.” Sonra yalnızca o cümle kalıyor: “Öldürsene beni, Elmas. Hadi, öldür.” Bu defa sadece bir timin değil, bir milletin kaderi yazılacak. Ve kaderin adı: Vazgeçtiklerimiz.

bazı günler vardır insanı mutlu eden ama öyle zamanlar vardır ki insanı yasa boğan Yağmur Akkan o gün kaybetmişti bir sevdiğini , yasa boğulmustu insanlar hata olarak görmüşlerdi onu. O günden sonra yağmur , hayattan gitmek istedi ama yapamadı onu tutan birşey vardı çünkü. Abisinin yapamadıklarını yapmak. Ardından 3 yıl geçti kızımız 19 yaşına bastığında hayatı tepetaklak oldu istediğine vardı ama geçmişteki bir hata ona engel oldu. Yasak aşkı, geçmişi ve yeni ailesi ile Yağmur Korhanlı büyük bir çıkmaza girmişti peki şimdi ne yapacaktı?

Bazı borçlar parayla değil, hayatla ödenir. Elfida Karaca, aldığı bir iyiliğin bedelini özgürlüğüyle ödemektedir. Artık her emri yerine getirmek zorunda olan görünmez bir örgütün kuklasıdır. Toygar Altuğ Demiralp ise MG adlı örgütü Türkiye`den silmeye yemin etmiş bir MTAM ajanıdır. Örgüte ulaşabilmek için tek ihtiyacı olan kişi, karşısındaki kadındır. Fakat görevler tamamlanmadan önce duygular ortaya çıkarsa, en büyük tehdit örgüt değil, insanın kendi kalbi olur. Bir askere vatan emanet edilirdi; ama gönül asla.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

İnsanlar lotus çiçeği gibidir…. Bazıları pisliğin içine doğmasına rağmen hep en saf ve temiz haliyle kalır. Bazıları ise oldukları yeri bile beğenmezler ve çürümeye mahkûmdurlar. Ceylan o pisliğin içinde bile en temiz haliyle kalmıştır. Kendisi farkında olmasa bile o çürümeye yüz tutmuş lotusların içine doğmuştur. Geçmişte yapılan tek hata, onun tüm hayatına mâl olmuştur. Bu hikayenin tüm telif hakkı bendedir kopyalama veya taklit etme gibi durumlarla gerekli işlemler başlatılacaktır

AFET ÇAĞRISI Not: kitap kapağı değiştirilmiştir!. Kaçırıldığı gece sadece özgürlüğünü değil, kim olduğunu da kaybetti. Karanlık bir geçmişin içinde büyüyen genç kadın, yıllarca korkunun ve sessizliğin gölgesinde yaşamayı öğrendi. Ama bazı insanlar kırılmazdı… sadece daha tehlikeli hale gelirdi. O artık kimseye güvenmeyen, yaralarıyla ayakta duran bir kadındı. Ta ki onunla karşılaşana kadar. Soğuk bakışlarıyla insanı susturan, gücüyle herkesi kontrol altında tutan o adam… Herkes ondan korkuyordu. Çünkü kimse geçmişini bilmiyordu. Ve kimse, içindeki karanlığın ne kadar derin olduğunu tahmin edemiyordu. Birbirlerine düşman olmaları gerekiyordu. Ama kader, en yaralı insanları aynı yangının içine attı. Sırlar açığa çıktıkça güven yerini ihanete, tutku yerini savaşa bıraktı. Çünkü bazı insanlar birbirini iyileştirmez… Birlikte felakete dönüşür. Ve onların hikâyesi bir aşk hikâyesi değildi. Bu, iki karanlığın çarpışmasıydı. “Bazı insanlar hayatına umut gibi girer. Bazılarıysa bir afet gibi.”

Ajan,aşk ile işi arasında kalır. Bakalım hangisini seçecek?(hüzünlü son var)

"Sevişmek mi istiyorsun?" "Evet, seni şu an arka koltukta becermek istiyorum." 🍷

Kaderleri, doğdukları o karanlık gecede mühürlenmişti. Aynı yetimhanenin soğuk duvarları arasında büyüyen, birbirlerinin yaralarını saran iki çocuk: Sare ve Murat. Yıllar onları ayırdı, ancak intikam yemini olan Roma`nın ışıltılı ve tehlikeli sokaklarında yeniden bir araya getirdi. Artık onlar yetimhane çocukları değil, gölgelerde savaşan birer askerdi. İstihbaratçı Sare Korel, İtalyan mafyası Mancini ailesini içeriden çökertmek için "Selin Armano" kimliğine bürünürken; öldü sanılan çocukluk aşkı Murat Kurtkan, "Victor Salazar" adıyla düşmanın en yakınına, hamlelerinin diğer ucuna yerleşmişti. Ve bu süreçte onlara yardım eden ekip, dostlar da yanlarındaydı. Hedefleri, geçmişlerini kana bulayan acımasız mafya lideri Leonzino Mancini`yi yok etmekti. Ancak Mancini`nin oğlu Carlo ile tehlikeli bir oyun oynayan Sare ve "Nero Gecesi"nin karanlık planlarını çözmeye çalışan Murat için bu görev, sadece bir operasyon değil, kişisel bir savaştı. Aşk, intikam ve ölümün kol gezdiği bu oyunda, son bakış kime mahver olacak?

Bir bakış... Bir an... Ve o andan sonra verilen emir. "O kızı bulun." Yanlış olan bir şeyler vardı. Doğru olmayan ve can yakıcak olan şeyler. O gün bir kız sessizliğin içinden çekilip alındı. Ama hesaplanan, planlanan gerçekleşmedi. ▪️Tüm hakları tarafıma aittir.

Kimseye güvenme. Özellikle de gerçeğe en yakın olana... Arya, teşkilatın en başarılı ajanlarından biridir. Soğukkanlı, zeki ve hata yapmayan biri olarak tanınır. Onun için her operasyon yalnızca çözülmesi gereken bir bulmacadır. Ta ki geçmişten gelen tek bir iz, yıllardır kapalı kalan yaraları yeniden açana kadar... Sıradan görünen bir görev, onu çocukluğundan kalan karanlık sırların peşine sürükler. Attığı her adımda yeni bir bilmeceyle karşılaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi giderek silinmeye başlar. Artık tek bir soru vardır: Gerçekten avcı olan kim? Çünkü bazı oyunlar kazanılmak için değil... Gerçeği saklamak için oynanır.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Anne ve babası ölen Eflal.. Eflal`e iki yıldır aşık olan Taygun...

Bir mektup... Bazen bir insanın hayatını değiştirmeye yeter. Defne Kırımlı, yıllarca yalanların arasında büyüdü. Bir teşkilatın gölgesinde savaşmayı öğrendi, ailesinin karanlık sırlarıyla yaşamayı öğrendi, sevmekten korkmayı öğrendi. Sonra Kansav çıktı karşısına. Onun sığınağı, onun savaşı, onun en büyük zaafı oldu. Tam her şey bitti sandığında, tek bir mektup bütün gerçekleri paramparça etti. Çünkü bazı aşklar tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar kader değildir. Bazı insanlar hayatına seni kurtarmak için değil, seni izlemek için gönderilir. Defne şimdi ardında aşkını, geçmişini ve kurduğu tüm hayalleri bırakıp Zemheri`nin karanlık dağlarına doğru yol alırken; Kansav, sevdiği kadının gözlerinde yeniden yer bulabilmek için kendi geçmişiyle yüzleşmek zorundadır. İhanet ile sadakat arasında... Aşk ile görev arasında... Kan bağı ile kalp bağı arasında... Bir seçim yapılacaktır. Ve o seçim, yalnızca iki insanın değil, nesiller boyunca saklanan sırların da kaderini değiştirecektir. "Beni yalanlarınla bıraktın..." "Belki." "...ama kalbim hâlâ sana dönmenin yolunu arıyor." ZEMHERİ KANATLARI Bazı ayrılıklar bir son değildir. Bazı aşklar ise ölmek nedir bilmez. "Beni yüzüstü bıraktın... Ama kendi ruhunu bende bıraktın."

Cemre`nin hayatı, tek bir gecede geri dönülmez şekilde değişti. Kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde buldu; gücün sadakatten, sırların ise gerçekten daha değerli olduğu bir dünyanın... Bu dünyada herkes bir maske takıyordu. Kendiside buna dahildi. Kendi hakkında bildiği her şeyin bir yalandan ibaret olabileceğini öğrendiğinde, Cemre`nin önünde yalnızca iki seçenek kalacaktı: Kaçmak ya da gerçeğin peşinden gitmek. Fakat bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz. İhanetlerin, hesaplaşmaların ve karanlık sırların arasında Cemre, kalbi ile aklı arasında seçim yapmak zorunda kalırken tek bir sorunun cevabını arayacaktır: Birine güvenmek, onu sevmekten daha mı zordur?

Ölüm ve hayat arasındaki tek fark bir harfti. Ben artık hayat değil ölüm olmak istiyordum... Mafyalar kralından hayatın hikayesi sizlerle..

Hayatın onu sürüklemiş olduğu bir yer vardı yer altı dünyası,o acıların kadınıydı ama acırdı elbet ,elvin gece kılınç doğar doğmaz yalnızlığa mahkum edilmiş bir bebekti çöp konteynırının yanındaydı bir tane cocuk onun ağlama sesini duyup çıkmıştı dışarıya yetimhanenin hemen dibindeydi konteynır çocuk onu alıp girdi içeri ve müdüre selginin yanına gitti merhametli kadındı aldı yurda besledi onu bulan çocuksa kardeşi gibi görmüştü onu fersah kılınç bir gün bile ayrı kalamıyordu kardeşinden elvin koymuştu adını ama kaderin ağları elvine ikinci bir isimde sunmuştu asıl hikaye şimdi başlıyordu işte….

Mina Korkmaz, çocuk istismarıyla mücadele eden, tehlikeli suç şebekelerini çökertmek için görev yapan güçlü ve kararlı bir kadındır. Karanlık geçmişi, zorlu eğitim süreci ve kayıpları onu sertleştirmiştir. Ancak geçmişinden gelen yaralar, görevlerinde sık sık karşısına çıkar. Mina’nın yanında, farklı geçmişlerden gelen ekip arkadaşları vardır: Yiğit Demir, Ege Uysal, Eymen Yıldız, Mirzah Emrali, Burak Öztürk, Bilal Kebzeli, Kerimşah Aynalı ve Vera Suismi. Hikâye; uluslararası suç ağlarının izlenmesi, takip ve operasyon sahneleri, ölümcül kovalamacalar, silahlı çatışmalar ve sürpriz gelişmelerle ilerler. Mina, hem görevlerin hem de kendi iç savaşının ortasında, güven ve ihanet arasında ince bir çizgide yürür. Aksiyonun yanı sıra, ekip içindeki dostluk, çatışma ve romantizm unsurları da derinleşerek hikâyeye duygusal bir boyut katar.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

BOŞANMIŞ, ÇOCUKLU BİR KADIN YENİ BİR MAHALLEYE TAŞINIR... KARŞI KOMŞUSUNUN OĞLUYLA DAHA İLK TANIŞDIKLARI AN ONUN AKLINI BAŞINDAN ALIR... MAHALLE KARIŞIR... "Sen içimde bir ateş yaktın... Ben yaktığın ateşin mavisine bile âşık oldum, Mübrem..." Dudaklarından usulca dökülen sözcükler, yüreğimde şiddetli zelzelelere sebep oldu. Onun sevgisi ruhumu, kalbimi doyuruyordu. Böyle sevmek olduğunu hiç bilmezdim... Nefesim kesildi. Hayranlıkla, aşkla, sevdayla bakakaldım yüzüne. Bu itiraf beni dört bir yandan kuşattı. Böylesine güzel sevilmek de yazılmış meğer benim kaderime. "Benim gecemin sessizliği boğmaz mı seni, Yüzbaşım?" diye sorarken heyecandan kekeledim. Saçımı okşayan eli usulca yanağımda dolaşıp ardından çenemi nazikçe kavradı. Bakışlarımızı birbirine sabitlediğinde dünya bizim için dönmeyi bıraktı. "Bundan gayrı benim yuvam senin gecenin sessizliğindedir, Mübrem..." 04.01.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

"13. İstasyona yeniden hoşgeldiniz,çocuklar." O an hepimiz aynı şeyi hissettik. Bu dosya bir cinayet soruşturması değildi. Bu dosya... Bizdik.

Görevi basitti: Yeraltı dünyasının en tehlikeli adamına yaklaşmak, güvenini kazanmak ve onu içeriden çökertmek. Genç dedektif, yeni kimliğiyle mafyanın içine sızdığında her ayrıntıyı planladığını sanıyordu. Söyleyeceği yalanları, vereceği sahte cevapları, gerektiğinde kimi feda edeceğini bile biliyordu. Hesaplamadığı tek şey ise oyunun karşısındaki adamın ondan daha zeki olmasıydı. O, herkesin korktuğu bir mafya lideriydi. Acımasızdı, güçlüydü ve ihanetin bedelini asla affetmezdi. Fakat karanlığının ardında sakladığı gerçekler, dedektife anlatılan hiçbir şeye benzemiyordu. Güvenilmemesi gereken bir adama güvenmeye başladığında, görev ile kalbi arasındaki sınır giderek silindi. Şimdi her iki taraf da onun sadakatini sorguluyor. Bir tarafta uğruna yıllarını verdiği mesleği... Diğer tarafta düşmanı olması gereken adam... Ve ikisinin arasında, açığa çıkarsa onları yalnızca ayırmakla kalmayacak, hayatta bırakmayacak bir sır. Bu dünyada güller sevgiyle değil, kurşunla açar. Çünkü bazen en tehlikeli silah bir tabanca değil... Güvendiğin insandır.