�K���kl�?�mden �z�r dilerim,kendimden �z�r dilerim.."
Karanl???n,hi�li?in ortas?nda b�y�yen bir �i�ek.Ad? Liva Ak�z �ocuklu?undan beri babas? taraf?ndan ?iddet g�ren,Babas? taraf?ndan �ocuklu?u al?nan ve ajan olmakla zorlanan bir k?z �ocu?uydu Liva.�z annesi onu s?rf s?rt?ndan sa? omzuna do?ru t?rmanan beyazdo?um lekerinden �t�r� terk etmi?ti ��nk� onun gibi �irkin bir k?z?n annesi olamazd? bunu gururuna yediremedi.Liva karanl?k bir ge�mi?e sahip olan bir k?zd? ve zamanla ac?mas?z bir kad?na d�n�?t�.Tek zaaf? sevgi ve merhametti ve bunu bilen say?l? ki?i vard?.Seri katil yakalamak i�in girdi?i bir k�?kte onu �ok ?ey bekliyordu.Yeni bir aile, ger�ekler ve daha nicesi ama en �nemlisi
Giray Alp Akdo?an.
�lkenin korkulu r�yas? bir seri katil.Liva hakk?nda her?eyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda i�inde biryerlerde iyilik vard?r.Sonu�ta ne demi?ler
Her iyili?in i�inde bir k�t�l�k,her k�t�l�?�n i�inde bir iyilik vard?r ve bu ikisi d�nyan?n dengesini olu?turur.
Livan?n i�inde bir k�t�l�k vard?.Giray?n i�indede bir iyilik vard?.
�Senin I????ndaki en b�y�k g�nah benim Liva."
�Olsun,ben senin i�in o g�nah? ta??mayada raz?y?m Giray."

Yıllar önce birbirlerinden koparılan iki çocuk... Biri Azerbaycan`a, diğeri Rize`ye savruldu. Yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında artık aynı insanlar değillerdi. Vera geçmişinden kaçarken, Yalçın onu hiç unutmadı. Fakat onları yeniden bir araya getiren şey yalnızca çocuklukları değildi. Saklanan sırlar, ailelerin verdiği kararlar ve kaçışı olmayan bir anlaşma... Birbirlerini bulmaları tesadüf müydü, yoksa yıllar önce başlayan hikâyenin devamı mı? Çünkü bazı insanlar hayatınıza geri döndüğünde, geçmişi de beraberlerinde getirir. Bazı hikâyeler bitmez. Sadece yıllarca sessizce bekler.

Sınır mı vardı? Yoktu. Çünkü kalp bütün sınırların önüne geçmişti. *** "Gün doğdu nefret ettim senden." Ve bir gün battı, çok sevdim. *** Bu zamana kadar vatan ne dediyse yapmış olan o iki kişi yine vatanın dediğini yapmıştı. Vatan o iki kişiye evlenmeyi emretmişti.

Ferah Dilfeza Yıldız, Kod adıyla Feza, İstihbarat Teşkilatı’nda çalışan bir saha ajanıdır. Son görevinde ekibindeki birinin hatasını üstlenmesi ile ikinci şans olarak Günserin Kasabası’na, açığa alınmış Vural Binbaşını gözlemleme görevi için gönderilir.   Yeni yaratılmış sahte bir kimlik ile Binbaşının hayatına girecek ve Binbaşını sosyal, psikolojik ve gizli olarak gözlemleyecektir.   Yeni ve sahte kimliği, Işılay Günseli Feza.  Gastronomi mezunu, İstanbul’daki küçük restoranını kapatarak Günserin Kasabası’na gelmiş, masum bir kadın rolünde...   Bu süresiz görevi başarı ile tamamladığında Feza olmasına izin verilecek ve ekibi ile görevlere çıkabilecektir.   Açığa alınmış Kara Kuvvetlerinde görev alan Binbaşı Vural Akıner, Günserin Kasabasında kısa süre için görünüşe göre normal bir hayat sürerken, karşı komşusu olarak taşınan genç kadının gözlerindeki fırtınayı fark etmekte gecikmez.   Şüpheler adım adım sarar her yanını, kendini bir yabancı olarak tanıttığı bu kadın kimdir?   Dilfeza için hayatta hiç hataya yer yoktur. Ona kolay gözüken ikinci şansı olan yeni görevinde, hata yapabileceği hiçbir durum olacağını düşünmez ama hayat, her zaman göründüğü gibi değildir. Bir anda çıkan fırtına bile insanı devirebilir. Farklı bir rüzgara kapıldığında kurtulmaya mı çalışacaktır, yoksa fırtınadaki her şeye razı mı gelecektir?   Peki ya Binbaşı, hayatına bir çırpıda giren kadının aslında sahte olduğunu anlayacak mıdır? Kadını her şeye rağmen bu kadar kolay bırakacak mıdır?   “Binbaşı Vural Akıner, Rize. Emredin, komutanım!”   “Feza. Emredin, komutanım!”

AFET �A?RISI

Not: kitap kapa?? de?i?tirilmi?tir!.

Ka�?r?ld??? gece sadece �zg�rl�?�n� de?il, kim oldu?unu da kaybetti.
Karanl?k bir ge�mi?in i�inde b�y�yen gen� kad?n, y?llarca korkunun ve sessizli?in g�lgesinde ya?amay? �?rendi. Ama baz? insanlar k?r?lmazd?� sadece daha tehlikeli hale gelirdi.
O art?k kimseye g�venmeyen, yaralar?yla ayakta duran bir kad?nd?.
Ta ki onunla kar??la?ana kadar.
So?uk bak??lar?yla insan? susturan, g�c�yle herkesi kontrol alt?nda tutan o adam�
Herkes ondan korkuyordu. ��nk� kimse ge�mi?ini bilmiyordu.
Ve kimse, i�indeki karanl???n ne kadar derin oldu?unu tahmin edemiyordu.
Birbirlerine d�?man olmalar? gerekiyordu.
Ama kader, en yaral? insanlar? ayn? yang?n?n i�ine att?.
S?rlar a�??a �?kt?k�a g�ven yerini ihanete, tutku yerini sava?a b?rakt?.
��nk� baz? insanlar birbirini iyile?tirmez�
Birlikte felakete d�n�?�r.
Ve onlar?n hik�yesi bir a?k hik�yesi de?ildi.
Bu, iki karanl???n �arp??mas?yd?.
�Baz? insanlar hayat?na umut gibi girer.
Baz?lar?ysa bir afet gibi.�

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

JK örgütünün kuklası Vasilisa Vasilyeva bu sefer görev için Moskova `dan Ankara`ya uçuyor.Bu seferki görevi Türkiye`nin en iyi Silah sektöründe olan Savunma sanayi holdingleri olan Atalay ailesinin başının evine girmek. Ama ikisinin bilmediği şey ise kader kırmızı iplerini birbirlerine dolamıştı.

🖤 SÖZLEŞME "Her kural bozulmak, her sözleşme yırtılmak içindir."Babasının geçmişteki karanlık hatasının bedelini ödemek zorunda kalan Aslıhan, ailesini korumak için tehlikeli bir yeraltı dünyasının kapısını aralar. Karşısında ise acımasızlığı ve keskin kurallarıyla tanınan, ringlerin yenilmez ismi Koray Şanlı vardır. İki düşman aile, geçmişin kanlı defterlerini kapatmak için iki yıllık zoraki bir evlilik sözleşmesine imza atar.Aslıhan için bu evlilik lüks bir hapishane, Koray içinse duygularına kilit vurduğu taktiksel bir oyundur. Evdeki her adım, birbirlerine dokunmaları bile yazılı maddelerle sınırlandırılmıştır.Ancak karanlıktan gelen gizemli bir tehdit ve geçmişin hesabı, bu soğuk duvarların arasında beklenmedik bir yangın başlatır. Koray`ın aşılmaz maskesi, Aslıhan`ın dik başlılığıyla çatlamaya başladığında kurallar altüst olur.Peki Madde 83 devreye girdiğinde, düşmanının yarasını sarmak kaderi değiştirmeye yetecek midir? Unutmayın bu kurgu gerçek değil karakterleri örnek almayın

???

"Komutan?m..." diye s�ze girdi Aras, bak??lar?n? o Kurter`in �zerindeydi.

"Kolunuz."

Kurter, ba??n? bile kald?rmad? ama o tok ve tahamm�ls�z sesiyle, "Sus," diye homurdand?. "Biliyorum."

"Baya?? k�t� duruyor."

"Laren beni mahvedecek," diye m?r?ldand? di?lerinin aras?ndan.

Aras, "Komutan?m," dedi hayretle kar???k bir alayla. "Kolunuza sapl? bir kur?unla duruyorsunuz, bundan korkmuyorsunuz..." G�lmemek i�in dudaklar?n? birbirine daha sert bast?rd?. "Ama yengenin size �ekece?i azardan m? korkuyorsunuz?"

"Sus lan art?k."

"Hastaneye gidelim mi Komutan?m? S?n?r hastanesine �ekeriz arac?, acilde hemen �?kar?rlar kur?unu."

Kurter, Eymen`in bu pratik ama Laren`in �fkesinin boyutunu kavrayamam?? �nerisine alayla g�ld�.

Hastaneye gittikleri an rapor direkt Laren`in sistemine d�?erdi ve Laren`i biraz tan?yorsa e?er, o hastaneyi basar, her yeri birbirine katard?.

"Aynen," dedi alayc? bir sesle. "Hastaneye gidelim de Laren hastaneyi bass?n."

"Komutan?m..." diye size girdi Aras.

"Ay?pt?r s�ylemesi ama siz naneyi yediniz gibi duruyor."

Ka?lar? an?nda �at?ld? Kurter`in. "Ay?psa s�yleme lan o zaman!"

"Lan sus art?k �enesinin yay?n? kard???m?n Aras`?. Sen sabah y�rek mi yedin de geldin buraya?" Atilla dirse?inin kenar?yla �fkeli bir ?ekilde d�rtt� Aras`?. "Komutan zaten sinirli, sinirinini bizden �?karacak ?imdi."

"Susun lan!" Ba??r?rken sol kolu tehlikeli bir ?ekilde s?zlad? Kurterin. "Benim derdim bana yeter zaten."

Kurter sessizli?e dayanamay?p ba??n? i�lerinden akl? ba??nda olan Eymen`e �evirdi. "Eymen �ok mu k�t� duruyor?"

Eymen umutsuzca iki yana sallad? ba??n?. "�ok k�t� duruyor. Komutan?m."

"Atilla?"

"Durum vahim, Komutan?m."

Aras kendisine sorulmam?? olmas?na ra?men s�ze girdi. "Baya?? da k�t� duruyor Komutan?m. Yenge kesin mahvedecek sizi. O kadar da uyarm??t? operasyona gitmeyin diye." Ard?ndan akl?na gelen ihtimalle korkuyla yerine sindi. "?n?allah yenge size azar �ekerken biz de arada kaynay?p dayak yemeyiz."

Kurter sa? eliyle y�z�n� s?vazlad?. "Laren beni kesin mahvedecek ya...."

"Komutan?m..." Hafif�e g�l�msedi

Eymen. "Kolunuza sapl? bir kur?unla duruyorsunuz, kan kaybediyorsunuz, �l�mlere kafa att?n?z, b�t�n bunlardan korkmuyorsunuz... Yengeden mi korkuyorsunuz?"

?ki yana sallad? ba??n? Kurter. "Laren kur?undan daha tehlikeli. Bu kur?un bana bir ?ey yapamaz ama Laren yapar."

"Bu kadar gerilmeyin Komutan?m ya," G�ld� Atilla. "Doktor Han?m ne yapabilir ki en fazla?"

Bu sefer sinirle Atilla`y? d�rten Aras`t?. "A?z?m?za s?�ar, g�r�rs�n."

Atilla h�l� duydu?una inanm?yordu. "Bence abart?yorsunuz.`

Koyu ye?illeriyle ters ters kar??s?ndakilere bakt? Kurter. "Sen hi� hayat?ndaki kad?ndan azar yedin mi Atilla?"

"Yemedim Komutan?m."

"O zaman kes sesini."

Aras tekrar araya girdi. "Allah bizi Laren yengenin ?errinden korusun, Komutan?m."

"Amin!" dediler hep bir a??zdan.

�ekti?i sessiz amin`in ard?ndan Kurter daha da sinirlenmi?ti. "Yenge deyip durmay?n lan Laren`e! O benim doktorum sadece."

"Yaln?z Komutan?m..." Eymen ciddi bir ifadeyle bakt?. "?nsan doktorundan bu kadar korkmaz."

Atilla devam ettirdi. "Korksa korksa..."

"Hatunundan korkar," diye tamamlad? Aras.

Bu c�mleden sonra aralar?nda gizli gizli g�lmeye ba?lad?klar?nda Kurter onlara ters bir bak?? att?. "Kesin lan g�lmeyi!"

??????

NOT: kitap bana ait de?ildir. Wattpadden

(@YAZALVEN) Adl? kullan?c?n?n kitab?d?r.

𓇢𓆸 Yelda Filiz, çocukluğundan beri hayali olan Ajan akademisine girip başarılı bir şekilde bitirdikten sonra girdiği ekipte 2 yıl boyunca harika bir vakit geçirir. 2. Yılın ortalarında ekipte olan biri yüzünden ekibinden haksız bir şekilde yönetim tarafından atılır ve bundan sonra onun gözünde "dur" kelimesi geçmez.

Hayat, çoğu zaman seksen yıl süren bir yolculuktur. Ama bir asker için... bir saniyede son bulabilir. O bir saniye, Baran için yeniden doğuştu; Mevsim içinse tutunmaya çalıştığı bir bağlanış. Fakat Mevsim’in sarılacak hiçbir dalı kalmamıştı—ta ki bir kiraz ağacının gölgesine sığınana kadar. Şimdi bir seçim zamanı: Kırık dallara rağmen tutunmak mı, yoksa toprağın sessizliğinde kaybolmak mı?

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...

Teşkilat’ın Devşirme kanadında bir amir olan Aylin; ikinci dosyasında ailesinin katili olan ve aynı zamanda bir zamanlar devlete çalışmış bir mafya babası olan Asaf Atalı’nın oğlu, gecelerin prensi Alparslan Atalı’yı öldürmek için Atalı’ların içine sızar. Alparslan’a yakın koruma olarak girdiği ev ise, onun Kara Delik’i olur. Mümkünmüş gibi her zamankinden daha yalnızdır artık Aylin… Her zamankinden daha kayıp. Bir Kibrit çakmak için, önce küle dönüşmek gerektiğini bilemez. O çoktan yanmıştır ama… Aynı zamanda yakmak gerekir bazen. Kara Delik, korkunç bir sondur ama aynı zamanda sonsuzdur da. Silahlar her zaman kötülük için patlamaz onun dünyasında. Bazen, düzeni sağlamak için kaba kuvvete başvurmak gerekir. Güç zayıfın elinde olursa kaosun, güçlünün elinde olursa cehennemin gölgesi düşer yeryüzüne. Güçlü zayıfa, Siyah Beyaza karışırsa… O zaman Dünya`nın sonu gelmiş demektir. “Kaos bizden çalar, devlet bize geri verir.” Tüm hakları saklıdır.

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum. Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. Son söylediklerim onu şaşırtmıştı ama hemen toparlandı. " Sana neden inanayım? " dedi. Bana inamasını beklemiyordum. " Bana inanmana ihtiyacım yok" onaellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

Bu hikaye Lavin Deril Korkut`un ajan olması ve kardeşinin asker olmasıyla beraber tim komutanı Yüzbaşıyla yaşayacağı tehlikeli aşkı anlatıyor.2 tehlikeli meslek ve birbiri için atan 2 kalp hem acılar hem de sevgi bulunduran bu aşkın sonu ne olucak özellikle 2 sinin de bu aşkı istememesi ama her birbirlerini gördüğünde kalplerinin hızlanmasını kontrol edemeyen 2 kişi yenilgiyi ne zaman kabul edip birbirlerine açılacaklar.

Elindeki kripteksi açabilmek için bir kasabaya gönderilen istihbarat ajanı,onu açabilecek tek kişinin Yüzbaşı olduğunu öğrendiğinde,zamanın karanlık dehlizlerine gömülmüş sırların geri sayımı başlar. Geçmişten gelen büyük oyunlar, zamanın kördüğüm kıldığı hakikatler... Gül, kripteksin sırrını çözmek için Yüzbaşı`ya ulaşmak zorundadır. Ancak bu yolculuk, sandığından çok daha tehlikeli, çok daha derindir. Çünkü bazı sırlar, gün ışığına çıktığında yalnızca geçmişi değil, bugünü de kanla mühürler. "Bilmezsen ölürsün, bilmezsen ölürler." dedi. Ve ben bilmedim, öldüm. Bilmedim, öldüler... *** Onlar sadece canlarını değil tüm hayatlarını ortaya koyanlardı aldıkları nefes yedikleri lokma ayak bastıkları toprak bile meslekleri içindi, ölüm ve yaşam arasında yürürken ölümle barışmış yaşamla küsmüştü çünkü yaşam ona zorla sunulmuştu... Attığı her adımda cesareti, disiplini, korkusuzluğu ve kahramanlığı konuşulan adamın etrafına ördüğü duvarlar yalnızca düşman için değil aynı zamanda kendi içindeki kimsesiz büyüyen çocuğa,zaaflarına karşı şekillenmiş büyük bir kalkan.En derinlerinde bir çocuğun kaybolmuş ruhu hiç tatmadığı sevgi ve korkuları vardı. Gözlerini bazen ölümün soğukluğu bazende vatana olan bitmeyen borcunun kutsallığını taşırken şimdi o gözlere yıllar sonra bu gün korku tohumu ekilmişti aslında bu en derinlerine gömdüğü çocuğun fısıltılarıydı . Biliyordu onu bulduğunda kimsenin el uzatmadığı çocuğa o kadının tekrar dokunacağını ... "Ben deniz meltemi bile tatmamış bir toprak sen ise yalnızca ada ülkesinde bir çiçek ..."

Bazı görevler insanları aynı safta buluşturmazdı. Sadece yıllardır saklanan gerçekleri gün yüzüne çıkarmak için verilirdi. Miray ve Ateş, düşmanlıkla büyümüş iki farklı dünyanın parçasıydı. Aynı hedefe bakmaları bile mümkün değilken, şimdi aynı görevin içinde yan yana durmaları gerekiyordu. Kemal’in sesi odada yankılandığında itiraz edecek kimse kalmamıştı. Takımlar birleşiyor. Kısa, net ve geri dönüşsüz bir cümleydi. İlk adımda gerginlik vardı. İkinci adımda güvensizlik. Ama ilerledikçe, kelimelerin arasına sıkışmış gerçekler kendini göstermeye başladı. Söylenen her cümle, saklanan bir sırrı biraz daha açığa çıkarıyordu. Bazı suskunluklar, kurulan cümlelerden çok daha tehlikeliydi. Miray bunun sıradan bir görev olmadığını erken fark etti. Bu, düşmanları aynı yolda yürütmekten çok, geçmişi onlara zorla hatırlatmak için hazırlanmıştı. Ateş içinse bazı gerçekler, yüzleşilene kadar var olmuyordu. Ve artık belliydi: Bu görev tamamlandığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmayacaktı.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

Karanlığın en zifiri anında, durdurulamaz bir tren dik bir yokusa doğru hızla tırmanıyor. içindekiler va o karanlığa gömülecek ya da alevlerin içinden küllerini toplayacak. Türkiye`nin en başarılı, en tehlikeli ajanı Lavinya Arslar için Zaman tam bir yıl önce, kalbini ve geçmişini gömdüğü o lanetli günde durmuştu. Teşkilattaki son gününde, istifa dilekçesini masaya bıraktığında, hayatının en büyük oyunu başlayacaktı. Aynı gün kapısına bırakılan gizemli mektup, tek bir şeyi fisildıyordu. "Hoş geldin. Unutacaksın." Sokaklar bir canavarın ayak sesleriyle sarsılıyordu. Ates Çetesi. Çetenin başında, masum kurbanlarının arkasında kanlı iz|er birakan, zekasıvla devlete mevdan okuyan gizemli bir katil vardı. Bir tarafta adaleti temsil eden ve öfke problemleriyle savaşan bir ajan, diğer tarafta geçmişin kirli intikamını karanlıkta arayan bir katil.. Yalanların gerçeğe, düşmanların aileye, en büyük sadakatlerin ise kanlı bir ihanete dönüstüğü bu karanlık dünyada Lavinya kendi adının lanetiyle yüzleşmek zorunda kalacak. Birbirlerine yalanlarla bağlanan altı kişi, alevlerle kaplı o dik yokuştan sağ çıkabilecek mi? Yoksa her şey, adını kader koydukları o ölümcül ovunun bir parçası mi? "Git ve onların kaderi ol. Çünkü bundan sonra kader, Lavinva Arslan`di."

"Gerçeği bilmek bazen adaletten daha tehlikelidir" Son "Kör nokta" adındaki küresel kırılmanın ardından, insanlığın güvenliğini ve hafızasını zihin çipleriyle devralan FBI ve CIA kontrolünde bir dünya düzeni kurulmuştur. Hikaye; bu renksiz distopyada herkes herşeyi unutmuşken... "Kusurlu" ajan Kira ve onun herşeyi boş vermiş ortağı Dmitry`nin maceralarını odak noktasını alıyor Kira`nın uyduruk bir uzaylı vakasını araştırmak üzere gönderdikleri eski bir deney yetimhanesinde kurumun üst yöneticilerinden Viktor ve Chelomey`ninde dahil olduğu karmaşık bir piskolojik savaş başlar. Görev basit bir casusluk operasyonundan çıkıp, karakterlerin kendi içsel trajedileriyle ve sistemin gizli operasyonlarıyla yüzleştiği karanlık bir hayatta kalma mücadelesine dönüşür.

"Bazı vedalar ölüme bile inat."

Bir tutulma aynı anda kaç hayatı etkileyebilir?. 💕 Gerçek miydi herşey yoksa yalan mı? Bir araç mıydım onun için yoksa gerçekten sevmişmiydi beni? 🖤 Vatan mı Aşk mı? Hangisini seçersem seçeyim kahrolan ben olacaktım..

bazı günler vardır insanı mutlu eden ama öyle zamanlar vardır ki insanı yasa boğan Yağmur Akkan o gün kaybetmişti bir sevdiğini , yasa boğulmustu insanlar hata olarak görmüşlerdi onu. O günden sonra yağmur , hayattan gitmek istedi ama yapamadı onu tutan birşey vardı çünkü. Abisinin yapamadıklarını yapmak. Ardından 3 yıl geçti kızımız 19 yaşına bastığında hayatı tepetaklak oldu istediğine vardı ama geçmişteki bir hata ona engel oldu. Yasak aşkı, geçmişi ve yeni ailesi ile Yağmur Korhanlı büyük bir çıkmaza girmişti peki şimdi ne yapacaktı?

İki kız biri sırlarla dolu biri ise duvarlarla kaplı , Alkaya ailesi , Kimse gerçeği bilmiyor aralarındaki hain yavaşça aileye kök salmıstı Ecem ve Ecrin o kökü koparabilicekmiydi ? Gerçek ailem kurgusu iki ana karakterin gözünden

🪽🪽 Akıncı adındaki bir platformu çökertmek için gönderilen kıdemli üsteğmen Göktuğ ekibiyle birlikte İstanbula gider ve inatçı istihbarat ajanı Yağmurla çalışmak zorunda kalır Hırçın bir Okyanus ve bir çöl bitkisinin aynı ortamda olması ne kadar imkansızsa onların uyumlu olması da bir o kadar imkansızdı Ne Göktuğ yağmura yakalandığının farkındaydı ne de Yağmur o çölden kurtulduğunun 🌵&🌊