Yağmurun altında söylenmeyen cümleler, bir kitabın arasında unutulan mektuplar ve dokunulamayan duygular.

Bir yazlık kasabada başlayan küçük bir bağ… Yıllarca solmadan saklanan iki renk. Gonca bileğinde mavi bir geçmiş taşıyor. Eren ise pembe bir sırrı. Aynı sınıfta yolları yeniden kesiştiğinde, biri gerçeği biliyor. Diğeri ise henüz hatırlamıyor. Bir çocukluk anısı, bir anonim mesaj, ve yarım kalmış bir yaz… Hatırlamak bazen sevmekten daha cesurcadır.

En yakın arkadaşımla geçmişe yolculuk konulu kitap yazdık. 🌓🌞🌕🖤 Sevdiği adama yaptığı bir hata yüzünden geçmişe yolculuğa çıkan kız hiç tahmin etmediği şeylerle karşılaşır. Geçmişe rafa kaldırılmış tozlu anıların gün yüzüne çıkışı ve aşkın her zorluğa göğüs getirmesini anlatan gerilimli bir aşk hikayesi Yazarlar Aslı🌑 Elif Ecrin🌞

Doğduğu gün kaçırılarak ailesinden koparılıp bir evin kapısına bırakılan, kaderi ailesinin düşmanı tarafından baştan yazılan bir kız. Yıllarca kızlarını arayan düşmanın bir nefes uzaklarında olduğundan habersiz, çabalayan bir aile. Doğru yönü bulmak neden bu kadar zor, pusulanın ibaresi neden durmak bilmeden dönüyor, yoksa onu biri mi şaşırtıyor?

Yağmur Damlaları, anonim bir mesajla başlayan sıradan görünen ama giderek karmaşıklaşan bir bağın hikayesi. lise son sınıf okuyan Narel Su Acar bir gece hiç tanımadığı bir erkekten mesaj alır. Kim olduğunu bilmediği bu kişiyle konuşmak istemez ama konuşma inatla sürer. İkisi de geri adım atmaz. Sorular, kısa cevaplar ve bitmeyen bir çekişme gecenin içine yayılır. Mesajlar ilerledikçe erkek, kendisiyle ilgili küçük ipuçları vermeye başlar. Narel`in her gün gördüğü biri olduğunu söyler. Kimliğini açık etmez ama konuşmayı da bırakmaz. Bu anonim bağ, meraktan çok daha fazlasına dönüşür. Bu hikaye; kimliklerin gizli kaldığı, inatların konuşmayı sürdürdüğü, ve gerçeğin yavaş yavaş yaklaştığı bir süreci anlatır. Yağmur damlaları, bir mesajla başlayan ve sonucu kimse tarafından tahmin edilemeyen bir hikayedir.

"Ben sizi tanımıyorum" dedi genç kız. Oysa `tanımıyorum` dediği insan onun hem katili hemde kahramanı olan adamdı. "Beni çok iyi tanıyorsun" dedi genç adam. Öyle ki uzun süredir bu kıza çok aşıktı. Ama kim bilebilirdi ki aralarına uzun duvarlar çekileceğini. Ya da nedenini kim bilebilirdi ki? Genç kız bilir iken genç adam bilmiyordu fakat öğrenecektir. -Bizim hikayemiz 3 Şubat 2022`de başladı. (Argo içerir.) Başlama tarihi: 21.08.2024 Bitiş:??

Hayat her zaman en ummadığın,beklemediğin yerden vurur önemli olan senin buna karşı olantepkindir.İşte buda benim bu olaylara nasıl tepki verdiğimi anlatan hikayem.Bu geçmişimle ve geleceğimle olan bağlantı

Başlangıcını yağmurlu bir günün üstlendiği, biraz buruk ama içler ısıtan bir aşk hikayesi. Bu hikayenin Ana karakterleri Işık ve Burak olsada en büyük rolü Kitaplar ve sanat üstlendi.

Neva & Enes’nın serüveni…

yaşadığın gerçeklik sana ait

Yaşadığım olayları özetleyeyim anlattığım bir kitap tır Yazar mert Yılmaz Basın evi YOK Kitap çıkış tarihi 21haziran

Hayatın koşuşturmacası içinde bazen durup etrafımıza bakmayı unutuyoruz. Oysa ki, doğanın bize sunduğu güzellikler ve içinde barındırdığı canlılar, aslında bize her an bir şeyler anlatmaya çalışıyor. Bu hikâyede, bir çocuğun gözünden doğanın sesine kulak veriyoruz. Ormanın huzur dolu atmosferi, sonbaharın renk cümbüşü ve masum bir kedinin gözlerinde saklı olan derin hikâye, bizi hem duygulandırıyor hem de düşündürüyor. Bu hikâye, sadece bir piknik macerası değil, aynı zamanda doğayla, hayvanlarla ve insanlıkla kurduğumuz bağın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatan bir yolculuk. Kedinin gözlerinde gördüğümüz o masum bakış, bize sessiz kalmış tüm canlıların sesi olmamız gerektiğini fısıldıyor. Belki de onların dilini anlamak için büyük bir mucizeye ihtiyacımız yok; sadece biraz merhamet, biraz duyarlılık ve biraz da çaba yeterli. Bu hikâyeyi okurken, belki siz de kendi çocukluğunuza dönecek, doğayla iç içe geçen anılarınızı hatırlayacaksınız. Ya da belki, bir kedinin, bir kuşun ya da bir karıncanın bile aslında ne kadar önemli olduğunu bir kez daha fark edeceksiniz. Çünkü her bir canlı, bu dünyadaki dengenin bir parçası ve onların sesine kulak vermek, hepimizin sorumluluğu. Umarım bu hikâye, sizde de doğaya ve hayvanlara karşı daha derin bir sevgi ve merhamet duygusu uyandırır. Kediciğin isteğini yerine getirip, onların sesi olmaya var mısınız? - "Doğa, bize değil, biz doğaya aitiz. Onu korumak ve sevmek, insanlığın en büyük görevidir."

"Derin bir nefes alarak yüzüne baktım son kez. Kapalı gözlerinden öptüm. Kabloların bağlı olduğu göğsüne yaslandım. Yaralarla dolu olan kollarıyla sardı beni. Saçlarımdan öptü. Kulağına fısıldadım tekrar, beni hissetsin diye. Hissederdi. O beni hissederdi, tanırdı." ¤ Saatler geçiyordu, o kapılar iki yana açılmıyordu, gözyaşları durmuyor, hıçkırıklar kesilmiyordu. Genç kızı iki arkadaşı zor bela kaldırıp dışarı çıkardı ama ayakta duramıyordu ki o. Dermanı kalmamıştı. Yavaş ve derince bir nefes aldı, sanki anlamıştı. Yaslandığı duvarda kayarak yere düştü, bir çığlık kopardı. Canı yanıyordu, nasıl kopmayacaktı o çığlık? Canı gidiyordu. Annesi sustu, bahçedekiler sustu, ağlayanların gözyaşları dindi. Nefesler tutuldu. Çünkü son nefes verilmişti. Ameliyathaneden tiz bir makine sesi yükseldi. Sanki dünya sustu. Herkes durdu. Zaman durdu. Genç adamın kalbi durmuştu. Genç adam, son nefesini, sevdiği kadının çığlığı ile vermişti. ¤ Tüm hakları saklıdır

İlk mektubu açtı. Yazdığı mektup Levent’e aitti. Onun için yazdığı mektubun ilk satırları sesli okudu. Yenildim Levent. Ben içimdeki canavara yenildim. Kâbuslarıma, umutsuzluğuma yenildim. Ben bu hayata karşı yenildim.

Geçmiş hayatını ve arkadaşlıklarını puslu bir anı olarak geride bırakan ve yepyeni bir hayata başlayan Simon, bir gün sınıfına yeni birinin nakil olmasıyla anılarını tekrardan gün yüzüne çıkarır. Kendi benliğinden şüphe duyacak hale geldiğinde bile geçmiş peşini bırakmaz. Bir yandan eski dostluklarını hatırlayıp onları tekrardan bir araya getirme amacıyla sıkıcı hayatına yenilik ve heyecan katarken diğer yandan anılarının peşinden onu takip eden travmalarıyla tekrardan yüzleşmek zorunda kalır. Fakat hayat ne onun için eskisi gibi neşeli ve endişesizdir ne de bir araya getirmeye çalıştığı arkadaşlarının. Her birinin zamanla farklı sorunları ve sorumlulukları olduğundan eskisi gibi kayıtsız eğlenme lüksleri olmadıklarını anlarlar. Simon’ın arkadaşlarıyla olan ilişkilerini konu alan, belirli toplumsal sorunlara ve travmaları barındıran kısa bir hikayedir.

Hayatı bir anda değişen, hayalleri altüst olan Lâlin gerçekleri öğrendiğinde her şeyin bir yalan olduğunu anlayacak..“Kimdim ben onun için? Sonu yazılmış bir hikaye mi? Onun hayatında ki rolüm neydi? Kafamın içinde durmadan dönen sorular. Belki de asla cevabını alamayacağım sorular. Ne yapmalıyım? Gitmeli miyim, yoksa bu bilinmezliğin içinde kalıp kendimi mi kaybetmeliyim?

Sevdan ne kadar büyükse acısıda o kadar büyük olur..

4 kişiden oluşan LOS VALİENTES çetesi 5. üyeleriyle trajik bir tanışma hikayesine sahiptir. İlayda yurttan valizleri ile dışarı çıkmış reşit olduğu için artık içinde barınamayacağı fakat 15 yıldır evi olan yere kırgın gözlerle bakıyordu...

Saklanan bedenime ve ruhuma ithafen.

Her sevda unutulur mu? Kalbe gömülür mü? Yokluğuna kabullenilir mi? Bazen sadece hikaye sandığımız gibi değildir Peki her hikaye mutlu sonla bitmeyi hak eder mi?

BYT-1 (Boyutlar Arası Yolculuk) İlk sorun babam kayıptı. İkinci sorunsa hafızamda büyük bir boşluk vardı. .. ........ ..... ..... Küçüklüğümden beri kayıp babamı ararken geçmişin beni sürüklediği bu yerde neresiydi ? İlki dünya olmadığı kesindi. ........ ....... ..... . Dünyaya ait olup bir o kadarda Mortnia`ya ait olmam ilk başlarda çok saçma gelmişti. Tabi aslında her ikisi arasında bazı açıklıklar ortaya çıkasıya kadar. ........................................................... Kitabı 3 kitap olarak düşündüm. Birbirinden kısmi olarak bağımsız olacaklar lakin aynı evrende geçecekler. 3 kitapta da farklı karakter olacak.

Yüzbaşı ve savcı hikayesidir. Eskiden tanışan iki kişinin arasındaki ilişki arkadaşlık mı aşk mı yoksa ortaklık mı olacak?

Uzun zamandır rüyalarımda gördüğüm tek şey tanımadığım bir adamdı. Sürekli değişen bir görünüş ve asla değişmeyen bir yüzle hep karşımda duruyordu. Peki kimdi bu adam ? Neyin nesiydi ?

Okul, zamanla insana benzer. Önce yabancıdır, sonra seslerini ayırt etmeye başlarsın. Ben en çok sessiz olanını tanıdım. Ders aralarında yükselen kahkahaların, hızlı adımların arasından geçip okulun en az uğranan yerine bakardım. Kimsenin fark etmediği bir kapıya. Kütüphane, aceleye gelmeyen bir yerdi. İçeri girildiğinde zilin hükmü biter, saatler başka türlü işlerdi. Rafların arasındaki toz, yıllardır dokunulmamış kelimelerin hatırası gibiydi. Orada dururken, okulun gürültüsü arkamda kalırdı. Ben kitapları seçmedim önce. Sessizliği seçtim. Masaya oturup hiçbir şey yapmadan beklediğim anlar oldu. Sadece nefes alıp raflara bakmak, bana huzur veriyordu. Sonraları fark ettim; bazı alışkanlıklar insanın mesleğine dönüşür. O zaman adını koyamamıştım. Sadece bildiğim bir şey vardı: Bu okulda en çok kendim olduğum yer burasıydı.

Geri dönüşün imkansız olduğu, keskin virajlarla dolu bir yaşantı...