Ilk kurgum yanlışlar ola bilr . Şimdiden özür dilerim

Gerçek ailem kurgusu. Erkek versiyonu. Yazdığım ilk gerçek ailem kurgusu.Lütfen buna dikkat ederek okuyun.

Zambak gurubunda işler karışık ! Yılar sonra kayıp kızlarını bulan taşkıran ailesi ve her şeyi bilip sesiz kalan lâl ailesiyle aynı gurupta olan lâl`ın sakladı sırlar çıkıçak mı ? Peki taşkıran`lar lâl`la anlaşabiliçek mi ?

İçerik Uyarısı: içinde uygunsuz sahneler bulunur. +1& içeriklidir. Gazeteci olan başak mafyanın peşine düşerken yaşadığı olayları ele alır.

İRONİ İÇİN YAPILMIŞTIR!!!! Okulda aklımıza geldi 5 işsiz yazmaya başladık umarım YouTube shorts veletlerine benzememiştir!!! Yazım yanlışı yoktur eğer varsa da zaten bilerek yazılmıştır!!

"Bir kalbe iki aşk da sığıyormuş sevgilim; bir vatan bir sen..." Küçüklüğümden beri bir kalbe iki sevginin sığacağına hiç inanmazdım. Bir sevgi varsa bununla yetinmeliydik. Biri varsa diğeri eksik olmalıydı. Annem varsa babam,babam varsa annem olmayacaktı. Böyle de oldu. Hayatımın hiç küçümsenemeyecek kadar büyük bir bölümünü buna inanarak geçirdim. İki sevgiyi asla aynı anda hissetmedim. Bir kalbe iki sevgi sığmıyordu buna emin olmuştum. Sonra gerçek ailem geldi. Bana bir kalbe iki sevginin sığacağına inandıran annem ve babam vardı. Abilerim,hatta kardeşim bile vardı. Çok sevdiler, çok istediler. Anne,baba ve çocuktan oluşan o ailenin içine düşmek beni hiç olmadığı kadar afallattı. Ne yapacağımı asla bilemedim. Ailem vardı bu çok güzel bir şeydi. Abilerim benden nefret ediyordu bu çok kötü bir şeydi. İçine düştüğüm bu ehvenişer yani kötünün iyisi hâli kendi içimde çok uzun sürdü. Ne onlara kendimi açabildim ne de aramızdaki duvarları indirebildim. Beceriksizce kendi çapımda sevdim onları yalnızca. İçimde kimseye hissettirmediğimi sandığım savaşım hiç bitmedi ama ben hepsini çok sevdim. Zaman gerçekten her şeyin ilacıydı. Birdenbire kaldıramadığım o duvarlar kendiliğinden yıkılmaya başlayınca daha iyi anladım bunu. Bir şey istediğimiz anda olmuyorsa zorlamamak gerekiyordu. Daha güzel daha doğru bir anda bizi öyle veya böyle buluyordu. Ve bunlar olurken tüm savaşlarımın, gözyaşlarımın ve acılarımın şahidi ve mükâfatı olan adamlar benimleydi. Şahit abim, mükâfat sevgilim. Abimle kurduğumuz küçük dünyamıza inat,bizden bağımsız kurulan büyük dünyayı ben çok sevdim. 21/09/2021 💫 Kapak: @okyanus_grisi Bu bir KURGU`dur. Gerçek meslek, kişi ve kuruluşlarla alakası yoktur. Aile+aşk kurgusudur💙

Bu kitapta yer alan kişi, kurum ve olaylar hayal ürünü olup, gerçeği yansıtmamaktadır.

Asel, üvey ailesi tarafından şiddet ve işkence görüyordu. Bir gün yaralarına baktırmak için hastaneye gittiğinde gerçek ailesinin onlar olmadığını öğrenir...

​Ölümün eşitliğine inandığınız kadar, aşkın adaletsizliğine de inanır mısınız? ​ ​"Kardeşim" dediğiniz insanın dudakları, zorunluluktan dudaklarınıza değdiğinde bu bir ihanet midir, yoksa bir kurtuluş mu? ​ ​Karanlıktan korkan birinin mezarına ışık dikerler mi bilinmez; ama bu hikayede ışıklar söndüğünde kimin kimi feda edeceğini göreceksiniz. ​ Dostluk, aşkın yükünü taşıyacak kadar güçlü müdür? Yoksa her bağ, kopmak için bir bedel mi bekler? Cevaplar, toprağın altında değil; bu yedi çobanın sessiz çığlıklarında saklı.

Bana bir dilek hakkı verilmişti. Bir dilek, nasıl bir kabusa dönüşebilirdi?

Annesini kaybettikten sonra Mira`nın hayatında geriye yalnızca suskun bir dede, yarım kalan sorular ve yıllardır anlatılan nefret hikâyeleri kalmıştı. Tek bildiği şey, Ataman ailesinden uzak durması gerektiğiydi. Ama bazı insanlardan uzak durmak sandığı kadar kolay olmuyordu. Bir kavga her şeyi değiştirdiğinde Mira kendini geçmişin ortasında buldu. Çünkü yıllardır düşman olarak anlatılan insanların bakışlarında bile saklanan gerçekler vardı. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında insan, en çok kendi ailesinden korkuyordu. "Beni koruduklarını söylüyorlardı. Ama kimse bana neden zarar gördüğümü anlatmıyordu."

Gerçek yaşımınızdaki stresten kaçıp kitap da huzuru arıyorsanız bu kitapa şans verin :) ASLA taciz ,tecavüz, ekonomik sıkıntı,...YOK kısacası burada sadece huzur var.

Her çocuğun karakteri büyüdüğü evin ortmına göre şekillenir. Kimisi aile olmaya hazır ebeveynlerle büyürken, kimisi de istemeden çocuk sahibi olanlara büyür. Bir yandan da umursamayanlar vardır. Sara on yedi yaşına basmış genç ve dikbaş bir kızdır. Hırçın ve asi tavrı etrafındakileri ondan soğutur ama o bunun farkında değil ve sorunun hep başkalarında olduğunu düşünür. Umursamaz anne, meşgul baba, kavgacı erkek kardeş ve zorba bir kız (kardeş) . Ne kadar da harika, değil mi(!) Hep belaya bulaşan Sara bu sefer hangi belayla uğraşacağına karar veremeden kader ona bazı sürprizler yapar. Mesela onun başka bir ailenin öz kızı olması gibi? Bu gerçeğin on yedi yıl sonra ortaya çıkması gibi? Gerçek ailesininde de eski ailesinden çok farkı olmadığı gibi?

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayan yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Elvin Erçil, bu benim hayatım. 05.01.2025

Dağların korkulur rüyası Asena ve gerçek hayatı

Aleyna Furtuna. Şerif Furtuna`nın biricik kızı.

“Üç yaşında kaçırıldı. Hafızasında silik hatıralardan başka bir şey yoktu. Gerçek ailesini, geçmişini, kim olduğunu bile unuttu. Ona öğretilen her şey mutlak gerçekti—ya da o öyle sanıyordu. Ama bir gün, hiç sormadığı sorular cevaplarını aramaya başladı. 22 yıl boyunca inandığı gerçekler sarsılınca, kendini tehlikeli bir oyunun içinde buldu. Peki, geçmiş onu kurtaracak mı, yoksa geri dönülmez bir karanlığa mı sürükleyecek?”

Geçmişi yalanlarla örülmüş asi bir kızın kendi gerçeğini arama ve ona bu acıyı yaşatanlardan intikam alma hikayesidir.gerçek aile kurgusu

"Ben hep böyleydim. Hep camın arkasındaydım. İçeride bir hayat akarken, ben dışarıdan izliyordum. Dahil olmaya çalışıyor ama bir türlü içeri alınmıyordum. Aile dedikleri şeyin kapısı bana hep kapalıydı." *** Yazgı, on sekiz yaşına bastığı günün hemen ertesi, nefret ettiği bir adamla; Özgür Soykan`la zorla nişanlandırılacağını öğrenir. Ardından da, istemediği bir evliliğe sürükleneceğini. Kaçmaktan başka çaresi kalmadığında soluğu, yıllardır uzağında kaldığı gerçek annesinin yanında alır. Ancak onu orada bir kurtuluş değil, yeni bir hayal kırıklığı karşılar. Adını bile bilmediği babasını bulmak için çıktığı yolculuk sonuçsuz kalır. Çünkü o adamın bir hayatı, bir ailesi ve zaten çocukları vardır. Ve Yazgı, o hayatın içinde yalnızca fazlalıktır. Düğün günüyse kafasına sıkmayı çoktan planlamıştır. Ama herkesin ona sırtını döndüğü, umudun tamamen tükendiği o nişan gecesinde beklenmedik bir mucize olur: "Ben Kürşat Zevher. Zorla nişanlandırmak istediğiniz bu kızın gerçek babasıyım!" Bir cümleyle Yazgı`nın hayatı bir gecede altüst olur. Ankara`dan İstanbul`a uzanan bu yeni yolculukta annesinin geçmişte yaptıkları, ailesinin dağılmasından onu sorumlu tutan kardeşleri ve peşini bırakmayan Özgür Soykan, genç kızın kaderine örülmüş sancılı ağın yalnızca başlangıcıdır. Yazgı henüz başına geleceklerden habersizdir.

Bana çok benzeyen, orta yaşlarda ama hâlâ çok yakışıklı olan adam bana döndü. Gözleri özlem doluydu. “Sonunda kızım, hoş geldin,” dedi. Bir dakika... Kızım derken?

[Düzenlenmiş halidir. Her hafta düzenli bölüm gelecek] Wattpad`de nylarien hesabında yayınlanan kurgudur. Kurgu Şahsıma aittir. Hesapta... Keyifli okumalar 🍂🤎

Karşımdaki kadın yüzündeki masum gülümseme ile bana bakıyordu. Sağ elini tokalaşmak için kaldırdı ve konuşmaya başladı. " Merhaba ben Olga." Tuhaf bir aksanla konuştu. " Merhaba bende Birce, sizi tanıyor muyum acaba?" " Ah hayır, ben annenizi böyle ortamlardan tanıyorum. Hep sizden bahsederdi . Bende bugün sizi onun yanında görünce tanışmak istedim." " Hah , anladım. Tanıştığıma memnun oldum." " Bende sonunda sizinle tanıştığım için çok memnunum. Gerçekten çok güzelsin." dedi. Mahcubiyetle başımı eğip konuşmaya devam ettim. " O sizin güzelliğiniz Olga hanım." Gerçekten çok güzel bir kadındı. Kızıl saçları ve ela gözleri ile prenseslere benziyordu. Bu sefer Olga bana gülümsedi . Ona seslenilmesi ile arkamdaki ona seslenen kişiye seslendi ve yanına çağırdı. Ben hala ona bakıyordum. "Bak birce bu adamda benim nişanlım." Bahsettiği kişiyi görmek için kafamı bize doğru gelen adama çevirdim. Gördüğüm kişiyle ağzımdan tek bir kelime döküldü. Onunda aynı şekilde. " Dmitri." " Balım." * Kitapta şiddet ve uygunsuz içerik bulunabilir.

“Bazı şehirler insanı çağırmaz… geri alır.” Mihri, Mardin’e bir kazı için geldi. Ama bu şehir, onun aradığı bir şey değildi. Aksine… ondan saklanan bir geçmiş vardı. Miran Alaz Savran, bu toprakların sahibi değil… kaderiydi. Ve Mihri, farkında olmadan düşman olduğu bir ailenin tam ortasına yürüdü. Kader onları bir araya getirdi. Öfke birbirlerine yaklaştırdı. Ama kayıp… her şeyi yok edebilir. KÖK Kader • Öfke • Kayıp

Seren doğduktan sonra bir hemşire tarafından kaçırıldı ve 7 yaşında da sokağa atıldı. 17 yaşında liseye giderken biriyle tanışır ve o kişi hayatını değiştirir.

Herşey bir telefonla çökmeye başladı.