Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu`ya gitti. Ayşe`nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih`e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih`in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi

Küçük bir mesaj sayesinde adam sevmeyi kadın ise sevilmeyi öğrenmişti. Adam Yüzbaşı kadın ise doktordu, kadının doktor olması belki kaderiydi bilinmez ama Yüzbaşının kaderi daha onbeş yaşındayken başlamıştı ve seçilmişti. . . . (ASKER KURGUSU umarım beğenirsiniz) . . .

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

Gökçe son senesini de bitirip bir an önce işini eline almak istiyordu. Aşkmış sevgiliymiş hiç umurunda değildi. Tabi hayatın ona farklı bir planı vardı. Karan. Karan Boz. Mahallenin ağır abisi.Doktor. Boz derlerdi ona . Aşkla meşkle hiç işi yoktu Karan`ın. Tabi Gökçe`yi görene kadar.

doktor olan hüma yıldırım ailesinden uzak kalmamak için izmire döner ve babasının albay olduğu karargahın sağlık ocağında doktor olarak çalışmaya başlar en fazla ne olabilir ki ...

GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR! "Bazı aşklar zamanla değil , zamansızlıkla sınanır. Onun adı Hümasra`ydı. Ne bir kuştu , Ne bir kadın...Belki de sadece gökyüzüne yazılmış bir dua...

Bu "konuşmanı istemiyorum", aslında yıllar önce de konuşmadın" demenin başka bir yoluydu.. ... Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎ ‎Birde bu masalın en önemli çizgisine yıllar sonra sahip olmuşlardı. . ‎ ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎ Hayat onlara yeni bir yol çizmişti,İki yaralı kalp.Babası tarafından geri planda tutulan hayatı boyunca yanlız kalacağını düşünüp erkeklere güvenemeyen bir hemşire. ‎ ‎Annesinin Şehit olmasının ardından soğuk duygusuz gözüken birine dönüşen Asker. ‎İkili için yeni bir hayat yeni bir kader çizilmişti. ‎Yolları kesişen ikili birbirinin yaralarını sarıp kendilerine bir masal yaratmışlardı. ‎Bu yolun sonunda ikilinin sonu nasıl olur bilemeyiz ama bir birine olan sevgilerini en içten bir şekilde okuyacağızz. ‎

Askerim biçim biçim ölürüm askerim için...

Aşk Riva`ya hiç uğramamıştı. ya da o, kapıyı hiç açmamıştı. 25 yıl boyunca kalbi sesiz kalan bir kadın... Hissetmemeyi bilmediğini sana bir ruh... Ve zamanı geldiğinde her şey değiştirecek bir karşılaşma. peki aşk, ondan bu kadar uzak kalmış birini bulduğunda ne olur? kaçılır mı... yoksa sonunda teslim mi olunur?

İki düşman aşiret doğan aşk hikayesi

Kahramanların hikayesi

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi… Bu sıradan bir aşk hikayesi değil kitabın sonuna geldiğinizde kalbiniz Defne ve Levent’in aşkında kalacak...

Ben Aden Merkür. Ama o gece değil. O gece yalnızca Merküresi’ydim... kalbini anonim bir hesaba saklayan, nöbet sabahını beklerken bir yabancıyla aşka bulaşan bir kız.

1999’un o uğursuz sabahında deprem sadece binaları yıkmadı… henüz birkaç günlük olan bir bebeği de ailesinden kopardı. Yıllar geçti. Ece, o depremde hayatta kalmış bir bebek olduğunu bilmeden başka bir aileyle büyüdü. Ta ki bir gün… karşısına üç yabancı çıkıp şu cümleyi kurana kadar: “Sen bizim kardeşimizsin.” Ece o an evlatlık olduğunu öğrendi. Ve yıllardır ait sandığı hayatı, bir anda tuzla buz oldu. Ama işin tuhaf yanı şu: o gün sadece bir gerçek ortaya çıkmadı… bir hikâye başladı. Çünkü ece’nin kalbinde en çok yer kaplayan kişi olan çocukluk arkadaşı rüya da bu ailenin içine dâhil oldu. Ve birbirine kan bağıyla değil, kalple bağlanmış iki kız kardeşe dönüştü. Şimdi bu evde: ▫️ geçmişin yasını tutan ama geleceğe tutunan bir rüya, ▫️ “Aşk`la işim olmaz” diyen bir çağrı, ▫️ yıllar sonra ilk kez kalbi atmaya başlayan bir ece, ▫️ ve kalbini asla kapatamamış bir tarık var. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu: > bir kayboluşun nasıl bir aileye dönüşmesinin, kalpten kalbe uzanan yolların nasıl bir ömürlük iyileşmeye dönüşmesinin hikâyesi. “Bazen bir deprem sadece binaları değil… senin sandığın hayatı da yıkar. Ama bazı yıkıntıların altında, yepyeni bir aile doğar.”

"Aşk bazen bir dokunuşta değil, kalp ritminde başlar..." Nazlı... Aldatılmış, yalnız bırakılmış ama asla teslim olmamış genç bir kadın. Karnında taşıdığı minik kalple yeni bir hayata doğru yola çıkarken, geçmişin izlerini ve geleceğin belirsizliğini Hakkâri dağlarında göğüslemeye hazır. Savaş... Adı gibi sert, bakışları gibi soğuk bir asker. Kimseye açmadığı kalbini, bir kadının sessiz gücüne ve doğmamış bir bebeğin tekmesine kaptıracağını nereden bilsin? Bir karargâh... Sessizlikle büyüyen bir bağ, söylenmeyen cümleler, dokunulmayan duygular... Ve o kalp atışı... Sadece bir bebeğin değil, kırık bir adamla yaralı bir kadının da yeniden başlamasının sesi. Bu hikâyede kan bağı yok... Ama can bağı her şeyin üstünde.

“Bir dizide duymuştum Şifa hemşire. Bence tam olarak bizim şu anki durumumuzu yansıtıyor. Aynen şöyle diyordu: Tamam. Evet, bu bir hata. Hata olduğunu biliyorum. Ama hayatta bazı şeylerin hem hata olduğunu bilirsin hem de tam olarak hata olduğunu bilemezsin. Çünkü hata olduğunu gerçekten öğrenmenin tek yolu o hatayı yaptıktan sonra geriye dönüp ‘evet bu bir hataydı’ demektir. Yani aslında o hatayı yapmamak daha büyük bir hatadır. Çünkü o zaman bütün hayatın boyunca o şeyin bir hata olup olmayacağını bilmeyerek yaşarsın.” Ben sessiz kaldım. Oysa konuşmaya devam etti. “Yani...” “Yanisi şu: yaşayıp göreceğiz, be hemşire. Bunun bir hata olup olmadığını zaman gösterecek.”

Her iz bir yaşanmışlıktır Perla turca -Russel Da Rossi

Yonca, sıradan bir apartman dairesinde sakin bir hayat sürerken, karşıkom komşusunun dünyasının hiç de sıradan olmadığını anlar. Yanlışlıkla başlayan bir tartışma, ardından gelen küçük tesadüfler ve en sonunda hayat kurtaran bir pansuman… Hepsi onu gizemli komşusu Aras’a biraz daha yakınlaştırır. Aras ise göründüğünden çok daha farklı bir adamdır. Sert, mesafeli ve sırlarla dolu. Tehlikeli bir dünyanın içinde yaşarken, kalbine açılan bu kapıyı uzun süre kapalı tutabileceğini sanır. Ama Yonca’nın masumiyeti, merakı ve inadına ışık saçan varlığı, onu beklemediği bir şekilde sınar. Bir çiçek buketiyle başlayan teşekkür, kısa mesajlarla devam eden yakınlaşmalar, iki farklı hayatı aynı kaderde buluşturur. Yonca’nın kalbi, Aras’ın karanlık dünyasında açan tek çiçek olabilir mi? “Bazen en büyük tehlike, en masum bakışlarda saklıdır.”

🔥 GECE DOSYALARI 🔥 Gündüzleri beyaz önlüğüyle hayat kurtaran bir hemşire… Geceleri ise, adaleti kendi elleriyle yazan bir gölge. Lina, sistemin susturduğu seslerin yankısını duyan biri. Adı konulmamış cinayetler, örtbas edilen suçlar, kayıplar… Hepsi onun gizli defterine bir dosya olarak düşüyor. “Gece Dosyaları.” Adaletin karanlık sayfaları... Ama bir gece, her şey değişiyor. Bir dava, bir çocuk, bir iz... Ve karşısına çıkan gizemli bir adam: Karan. Onun da karanlıkta yürüdüğü yollar var. Ama yöntemleri... Lina’nınkinden çok daha acımasız. Peki ya geçmişte ikisini birbirine bağlayan o sır ne? Aşk mı? İntikam mı? Adalet mi? Yoksa sadece... Karanlıkta kaybolmuş iki ruhun çırpınışı mı? Gece Dosyaları, vicdanla intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının, adaletin karanlık yüzüyle hesaplaşmasını anlatıyor. Ve bazen... Adaletin bedeli, can almaktır.

"Her kilidin bir anahtarı vardır, tıpkı her kalbin bir sahibi olduğu gibi... Yıllar önce birbirlerini bulabilmek için mühürlerini bedenlerine kazıyan Asena ve Yaman, kaderin sert rüzgarlarıyla savrulmuştu. Yıllar sonra, karşılaştıklarında ise Yaman, geçmişin izlerini unutmuş, Asena`yı bir terörist sanarak vurmuştu. Oysa mühürleri onları bir araya getirmek için oradaydı... Adaletin, aşkın ve kaderin kesiştiği bu yolculukta, mühür gerçekten sahibini bulabilecek mi?"

Instagram azamet340 Bütün hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En Ufak taklit veya kopya vs. olursa yasal, hukuki işlem başlatılacaktır. Sapık olduğundan korktuğu takıntılı bir hayranından kaçarak sakin ve huzurlu bir hayat yaşamak için Rize`nin ilçesine gönüllü tayin isteyen Ada Öztürk. Bir akşam hiç tanımadığı insanlar tarafından kaçırılırken sakin olmadığını düşündüğü eski hayatını bile aradı.

Gerçek ailem kurgusudur.

Nazlı Akarın Iğdıra askeri hemşire olarak gelmesi geçmiş ve gelecek (...)

30.03.2025 Hemşire Nazlı Aydoğan ve polis memuru Ali Efe Gündüz`ün birbirlerinden habersiz olan sevdalarını konu alıcaz... Aşk tesadüfleri sever;) saçları hafif ıslaktı ve anlına düşmüştü giydiği kıyafetten dolayı vücudu çok belli oluyordu dikkatli bakınca çok yakışıklıymış taş gibi mübarek `Hem sesi hem kendisi karizma çocuğun` İlk defa katılıyorum sana iç ses -"Beni süzmen bittiyse burda ne işin olduğunu açıkla" dedi sırıtarak -"Seni ne süzcem be nereni süziyim ben senin" diye çıkıştım utanmıştım ama bunu fark edemezdi çünkü ben utanınca yanakları kızaran kızlardan değildim :)) -"Tabii kesin o yüzden öyle dikkatli dikkatli bakıyordun" dedi anında hah sen kimsin ki haspam göz devirdim o da ikinci sorusunu yineledi -"Ne işin var burda" -"Az önce melek teyze gün var dedi ama ben mi yanlış duydum" -"Burda oturuyorsun yani bizim mahallede" -"Mahallede oturmakla kalmayıp tam tamına karşı dairenizde yaşıyorum" dedim anında, bir anda kafasını bana doğru çevirdi şaşırmış olmalıydı çünkü bende şaşırmıştım sabah gördüm bitti gitti diye düşünmüştüm ama işte tevafuk -"Karşı dairede mi yaşıyorsun tevafuğa bak sen" dedi -"Neyse benim burda daha fazla durmam uygun değil" deyip arkama bakmadan içeriye geçtim Kısa bir kesit koyayım dedim nasıl sizce Kitap tamamen şahsıma aittir lütfen (ç)almayınız İlk kitabımdır mantık hataları olabilir!

İkimizde tetiğe basıyoruz. Birimiz öldürürken birimiz ölümsüzleştiriyoruz. ~ "Bazen bir bakarsın ki bir fırtına hayatını yıkmak için değil de yollarını temizlemek için gelir." Sus dedi gönlüne Dicle. Alıp başını bilmediği akıntılara götürüyordu bu sevda onu. Çekilmek istedi inci olup bir kabuğa... Onu o derin yerden nefesi yeten çıkarsın yüzeye istedi. Suskun bir şekilde durdu Fırat. Biliyordu bir yerlerde Dicle ve Fırat`ın birleşeceğini. Hikaye belliydi ama imtihanları nasıl olacaktı bilmiyordu. Belki de imtihan dedikleri nasipten öte değildi. İkisi de birbirlerine gurbetti...