"Avukat Hanım. Ben öldürmedim." "Ya. Öyle mi? Mesela sana neden inanayım? Mafya olduğu kesinlikle bilinen ama kanıtlanamayan şirketin veliahtı olan birine? Senin sicilinde işlemediğin bir suç var mıdır? Senin için insan öldürmek çok sıradan bir şey olmalı." Fecir gerildi. "İşlemediğim tek suçla şuan suçlanıyorum." Yüsra tekrar kahkaha attı. Ama sinirden gülüyordu. "Işlemediğin tek suç insan öldürmek mi? Güldürme beni mafya oğlu." Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştı. "Bana boş muhabbet geçme. Kısa kes. Ne diye beni ayağına çağırdın?" Fecir gülümsedi. "Tam olarak o inanmadığın şeyi inanılır hale getirmen için." Yüsra birden kaşlarını çattı. "Ne diyorsun sen be? Ne geveliyorsun ne istiyorsun?" Fecir hafifçe gülümsedi. Sesinin tonunu kıstı. Ve sadece Yüsranın duyabileceği şekilde konuştu. "Seni." Fecirin fısıltılı ses tonu Yusranın çatık kaşlarını gevşetirken gözleri hafifçe açıldı. İstemsiz bir şekilde kalbi pır pır attı. "N..Ne?" Fecirin gülümsemesi genişledi. "Avukatım olmanı istiyorum."

Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️

17 Eylül 1998`de, hamilelik sürecini daha sağlıklı geçirmek için eğitim veren bir kurumda çıkan yangın sebebiyle sekiz ayını doldurmuş hamile kadınlardan birkaçı, yangından etkilenip erken doğum yaparlar. Bu sebeple İzmit Seka Devlet Hastanesi`nde, 17 Eylül 1998 gününde toplam 11 çocuk dünyaya gelir. Seneler sonra bir seri katil, 17 Eylül 1998, İzmit Seka Devlet Hastanesi doğumlu iki adamı peş peşe iki sene doğum günlerinde öldürür; biri 17 Eylül 2025`te, diğeri ise 17 Eylül 2026`da vahşice katledilir. Davanın savcısı Erkin Gümüşpala, bunun bir seri cinayet olduğunu kavrar kavramaz deliye döner çünkü yakın arkadaşı Cumhuriyet Savcısı Varan Alp Çakmak da aynı gün, aynı hastanede dünyaya gelmiştir. 17 Eylül 1998, Seka Devlet Hastanesi doğumlu yetişkinler tehlikededir. 2027`ye kadar çözülemeyen dava, gelip çatmıştır. Peki bu tarihten itibaren neler yaşanacaktır? Bir araya gelen kuvöz arkadaşları, seneler sonra anlaşabilecek midir? Üstelik kimi avukat, kimi savcı, kimi polis memuru, kimi doktor olmuşken... BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİ, KURUM VE OLAYLARIN TÜMÜ KURGU GEREĞİ YAZARIN HAYAL ÜRÜNÜDÜR, GERÇEĞİ ASLA YANSITMAMAKTADIR. TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Cezaevlerinin arasındaki köstebek yuvası, İdil’in şüphesiyle çalışmaya başladı. İdil, duyduğu hikâyeden sonra İlay’a gelen mektupların artmasını beklemişti. Bir gece herkes uyurken İlay’ın çantasındaki mektupları alıp şüphesini gerçek kılacak bir şeyler aramaya başlamıştı, ne aradığını kedisi bile bilmiyordu. Tek öğrendiği şey Tayfun’un adı olmuştu. Sabahında herkes bir köşede kahvaltısını ederken yatağında titrek bir bedenle öylece dalıp gitmiş olan İlay’ın yanına gitti. “İlay, yine mi kâbus gördün?” İlay soruya karşılık sadece kafasını sallamıştı. “Bir şey sorabilir miyim?” İdil, kızın bu haline o kadar alışmıştı ki artık normal karşılıyordu. İlay’ın tekrar kafasını sallamasıyla, “Annenin adı ne?” demişti. İlay duruşunu ve bakışı hiç bozmadan boşluğa bakıyordu. İdil cevap gelmeyeceğini anlamışçasına başını sallayıp yataktan kalkarken İlay konuştu, “Aylin,” tek bir cevap, İdil’in kafasındaki bütün soru işaretlerini doldurmuştu. “Gözlerin, onlar çok güzel,” dedi İdil gülümseyerek, “Onlar,” dedi İlay, daldığı boşluktan gözünü ayırmayarak. “Sadece bende var ve bundan hiç hoşlanmıyorum…” sesinin akışı ve kısıklığı çok yavaş hareket ediyordu. Konuşan İlay değil de yerine gelmiş öylesine bir ruhtu, “Böyle düşünme, o gözlere sahip birini tanıyorum.” İdil, İlay’ın saçlarını okşamış ve yanından ayrılmıştı. O an’a kadar İlay, İdil için öylesine sessiz sakin, hukuk okuyan bir kızdı. Ta ki hikâyesini duyana kadar, daha sonra da kendisine kızdı, ‘o gözleri nasıl unuturum’ dedi kendi kendine. Geç olmuştu ama anlamıştı. Levent’in 22 yıldır kayıp olan kızı İlay Nehir, bir yıldır yanı başındaydı, İlay, kehribar rengi gözlerini babasından almıştı.

yıllar önce aynı üniversitede okumuş ve birbirine aşkı olan Oğuz Tuğra ve Duru`nun belirli nedenlerden dolayı ayrılır. yıllar sonra aynı davanın savcısı ve avukatı olarak bir araya gelirler.⚖️ (Kitappad de Geceye Saklı adında ilk kitab)

Türk Mafya Lideri Harun Cihan Aktan ile Cumhuriyet Savcısı Firuze Aldinç... Bir aile meselesi ile yolları kesişen iki insanın hikayesi, Cihan Mavisi.

"Ey kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın." -Gazi Mustafa Kemal Atatürk Albeyaz Yeminler Ceylan Savaş, 28 yaşında bir terörle mücadele savcısı ve geçmişin acılarıyla şekillenen bir kadındır. 1998`de terkedilen küçük bir kız olarak, Türk konsolosluğunun yardımıyla ülkesine döner ve onu büyüten kişi, evlat edindiği babası Albay Kaan Savaş`tır. Albay Kaan, sevgiyle büyüttüğü kızının ülkesine adanmış bir kadına dönüşmesine tanıklık eder. Alpkan Aslan, 29 yaşında Özel Kuvvetler Kıdemli Üsteğmeni, küçük yaşta ailesini kaybetmiş ve devletin kollarında büyümüştür. Zorlu görevleriyle tanınan Alpkan, Cizre`deki "Savaşçı" timinin komutanıdır. 2018`de bir kaza sonucu tanışan Alpkan ve Ceylan, yıllar sonra, 2025`te Cizre`de tekrar karşılaşır. Ceylan, babasının komutanlık yaptığı timle çalışmak için Cizre`ye gelir ve burada Alpkan ile yolları kesişir. "Albeyaz Yeminler", bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda bir kahramanlık destanıdır. Cesaret, kayıplar ve yeminlerle dolu bu yolculuk, onları yalnızca birbirlerine değil, ülkenin geleceğine ve büyük bir savaşa da sürükleyecektir. Eğer hoşunuza gitmişse kitabıma göz atmayı unutmayınn ❤️

Gerçek ailem Tüm okurların dikkatine kitabı okuyanların, baştan okumaları anlamaları için önem teşkil etmektedir.

Massachusetts`in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Serelina hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak gelecek vadeder.

Ben eslem; varlığı yok yokluğu var olan eslem. Babası tarafından reddedilmiş annesinin zambak kızı olan eslem. Hayatım sadece bir kapı ziliyle nasıl bir anda mahvola bilirki…

Mihriban Arslan doğdu kır kalemi Barut Bolatlı dünyaya geldi kır kalemi. Kalem yazmaz Silgi enkaz bırakır olmuş. Bıraktığı kalıntılar arasında kalır. "Beni mi unuttun sadece barut?" Gözlerini yumdu, sesini sanki uzaktan duyuyordum. "Zağlimin kızı ben seni unutmak için sevmedim, unutmamamak için sevdim" derken ölümün izbe kokusunu içime çekmek istedim. Ses tonunun ölümünü duymamam için ne feda etmezdim ki. Arkadaşlar; Siyaset ile ilgili konuların tümü. Aslında kitabın her bir noktası her bir virgülüne kasar kurgudan oluşuyor. Örgütler, siyaset, askeri, her bir unsur kurgudan oluşuyor. Okurken sizi rahatsız edecek çok fazla unsur vardır. Bunun bilincinde okuyunuz. Bu kurgu bir kaç yıl önce yazdığım bir kurgudur. O yüzden zaman kavramlarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım. Yine de gözden kaçan yerler olabilir. Lütfen okurken iyi veya kötü yorumlarınız yapınız. Sevgilerle kalın....

Kampüste birbirine yabancı, aynı çatının altında ise birbirine mecbur... Gaye, Talha`nın sadece ona özel o alaycı gülümsemesiyle başa çıkabilecek mi? "Bazı dersler sınıflarda verilmez, bazı soruların cevabı ise hiçbir notta yazmaz." Buradaki uzun romanlarımın yanı sıra, artık sizin hayal ettiğiniz sahneleri de kaleme alıyorum. İstediğiniz bir sahneyi, karakteri veya klişeyi söyleyin; ben senaryosunu yazıp paylaşayım. Kendi fikirlerinizi benim kalemimden okumak için WhatsApp kanalıma davetlisiniz: 11.Bölümdeki QR kod dan kanalıma gelebilirsiniz hepinizi bekliyorum

Bir doktor ve savcının hikayesi.Zor geçen bir çocukluk..Keyifli okumalar.

Bir imza… Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ülkü Korhan, kendi hayatını yaşadığını sanıyordu. Ta ki Altay Koral’la evlenene kadar. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir anlaşma da değil. Bu… kaçamayacağı bir bağ. Çünkü bazı evlilikler güven üzerine kurulmaz. Sırlar, güç ve tehlike üzerine kurulur. Ve bu hikâyede… En büyük hata, kalbini devreye sokmak olabilir.

``Buluş...`` Aklıma bir ilmek gibi işlenen bu isimle donup kalmıştım. Ne oluyordu? Ben neden bunları düşünüyordum? O isim yıllar sonra neden aklıma gelmişti? Her şey bir sırdan ibaretti ama neyse ki ben sırları zihnin içindeki dehlizlerden gün yüzüne çıkarmayı çok severdim. Peki bu sırrın zihindeki dehlizi neredeydi? İşte bunu bana zaman gösterecekti.

O da bizim gibi kimsesiz, bizden.

Mafya Lideri Tarafından Kaçırılan Umay ve yeni başlangıçlar… (Kitap bazı kitap karakterlerinin isimleri vb şeyleri değişmiştir ve 2. Bölüm de değişmiştir iyi okumalar)

Küçük yaşlarda savcı olmak isteyen Aslı karasu. Yıllarca çaba verip savcı oldu. Bir gün görev için askeriyeye işi düşer ve gıcık bir üsteğmen ile tanışır. Belki hayatın en önemli kararı yada en büyük hatasıydı.

“Kalpler tehlikede, sırlar gölgede… Hukuk salonlarından, karanlık sokaklara; aşk, ihanet ve sadakat arasında sıkışan bedenlerin hikâyesi.

Mira ailesiyle yaşadığı derin ve karmaşık çatışmalar nedeniyle kendi hayatını yeniden kurmak zorunda kalır. Bu kişisel kargaşanın ortasında ailesine karşı yasal süreç başlatmak üzere bir avukata başvurur. Ancak hukuk bürosunun soğuk ve resmi atmosferi, onu beklenmedik bir duygu fırtınasına sürükler. Mira hayatının en zorlu döneminde ona destek olan profesyonel ve gizemli avukatına karşı karşılıksız bir aşk beslemeye başlar.

"Bir tim... Altı yürek... Ve geriye kalan bir yüzbaşı." Yüzbaşı, timini kaybettikten tam bir ay sonra, hâlâ aynı sabaha uyanıyor. Aynı vicdan azabı, aynı sessizlik, aynı boşluk. Bu bir savaş değil, bir sorgulama. Düşman dışarda değil bu kez içeride. Koridorlar daha soğuk, mahkeme salonları daha sessiz, üniforma daha ağır. Bin Ölür Bin Diriliriz, savaşın yalnızca cephede olmadığını anlatan bir hikâye. Adaletin, vicdanın ve askerî disiplinin kesiştiği ince çizgide yürüyen bir adamın içsel çatışmasını gözler önüne seriyor.

Ardeşen`in sisli dağlarında, paslı bir çay fabrikasının kalbinde Türkiye`nin yer altı dünyasını yöneten dokuz damar bir araya geliyor: Vikontluk. Ama bu yıl masada bir yabancı var. Babasının faili meçhul cinayetinin izini süren Avukat Başak Karadağ, sadece bir koltuk işgal etmeye değil, bir imparatorluğu hukukun soğuk neşteriyle parçalamaya geliyor. Onun karşısında ise Vikontluk`un en keskin dişlisi, nabzı öldürürken bile hızlanmayan bir cellat duruyor: Sarp Veysel Savran. Bir yanda intikam yemini etmiş bir kadın, diğer yanda vicdanı nasır tutmuş bir infaz makinesi. Hayalet`in gölgesinde başlayan bu oyunun tek bir kuralı var: Masadan kalkan, bedelini kanla öder.

Adalet, bazen sessiz ve gölgelerde saklı bir güçle gelir. Elara Kovalenko, namı diğer “Kara Zambak”, kadınları öldüren erkekleri hedef alıyor. Her ölüm bir uyarı, her hamle bir plan… Türkiye’den İsviçre’ye, gizli kameralar, sahte kimlikler ve karanlık sırlarla dolu bir dünya. Ama Elara sadece bir suikastçı değil; geçmişinin yükü ve kayıplarıyla şekillenen bir stratejist. Ayrıca katillerin de katili. Kadın cinayetlerini baz aldığım bu kitabımda beraber olur muyuz? :)

"Bazı ruhlar toprağa değil, fırtınaya aittir. Ve fırtınada kök salmaya çalışmak, kıyameti göğüslemektir." Aidiyet, insanın ruhuna vurulmuş en kadim mühürdür; fakat o mühür söküldüğünde, geriye sadece kanayan bir boşluk kalır. Feride, geçmişin paslı zincirlerini kırıp kaçtığında, özgürlüğe değil, koca bir hiçliğe adım attığını sanıyordu. Oysa kader, köksüz kalanların yollarını, en sert rüzgarlarda bile yıkılmayanlarla kesiştirirdi. Bir yanda; öfkesini yumruklarında, merhametini ise nasır tutmuş kalbinin en derin mahzenlerinde saklayan, sokakların kuralsız şövalyesi Aybars Ateş. Sessizliği bir yemin, bakışları ise henüz kopmamış bir kıyametin habercisi... Diğer yanda; adaletin soğuk mermerlerine sığınmış, doğruları kanunların satır aralarında arayan, mağrur ve tavizsiz Nil Kalender. Düzenin koruyucusu, kaosun tam ortasında yanmaya mahkûm bir buz dağı... Ve gölgelerin içinden, geçmişin hayaletlerini birer cellat gibi üzerlerine salan karanlık bir geçmiş. Kağıttan kaleler ile etten duvarların, kanun ile yumruğun, kaçış ile yüzleşmenin savaşı başladığında; herkes kendi arafında yanacak. Çünkü bazı umutlar filizlenmek için güneşe değil, yangına muhtaçtır. Onlar, birbirlerinin yaralarında yurt arayanlardı. Onlar, fırtınanın ortasında kök salmaya cüret edenlerdi. "Adalet, suçlunun gözlerine bakabildiğin yerde başlar; ama aşk, o gözleri kurbanın üzerinden çekebildiğin yerde biter."..

Bir uçak düştü. Pilot hayatını kaybettiğini düşündü ama onun hayatı daha yeni başlıyordu. Bu hikayenin ne başıydı ne de sonu.