Çocukluğundan beri tek gerçek aşkı olan Ensar`ı başına gelen bir olay sonucu unutmak zorunda kalan Ela, terk ettiği İstanbul`a iş sebebiyle geri döner ve unutulan, geçmişte kalmış bu hikaye yeniden başlar.

Sinan okulun asi ruhu. Kuralları hiçe sayan, kimseyle yakınlık kurmayan, kendi dünyasında kaybolmuş bir genç. Ve Çolpan , okulun onur listesinde adı yazılı olan birincisi. Dışarıdan kusursuz görünen ama içten içe bambaşka hayaller kuran bir kız. Aynı koridorda yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı değişmeye başlar. Bir yanda düzen, disiplin ve beklentiler… Diğer yanda özgürlük, başkaldırı ve bilinmeyenler… Peki, kurallarla dolu bir dünyada hayallerine ne kadar tutunabilirsin? Ve bir kalp, görmezden gelmeye çalıştığı duygulara ne kadar karşı koyabilir?

Ne demişti o. Abin sayılırım ben senin? Ama abim değildi ki. Görürsün sen kardeşi!

“Sen bana küçük mü diyorsun, Aras?” “Küçüksün,” dedi. “Ama etkisi büyük… özellikle bende.” Sınavdan çıkmış ve sadece eğlenmek için kuzeninin yanına İzmir`e giden Nazlı orda hayatının aşkını bulacağından habersizdir. ~Bir Yaz Gecesi~ ✨🌊

"Kovuldum. Yine. Son vermeli miyim ?" Dedi küçük kız. Çıplak ayaklarıyla kaldırımın kenarına oturdu. Yağmur iyice artmıştı. Küçük kız ise öylece dalmış yerde biriken su damlalarını izliyordu. Oldukça ıslanmıştı neyse ki üşümüyordu. Yağmur yağdığı için gözyaşları belli olmuyordu. Bu durum hoşuna gidiyordu. Gökyüzü de onunla birlikte ağlıyordu. Bir süre daha önünde oluşmaya başlamış su birikintisini izledi. Neredeyse ayak bileklerine ulaşacaktı. Aniden üstüne yağan yağmurun kesildiğini fark etti. Bu kim ? Neden bana şemsiye tutuyor? ................................................ Bir insan annesinin karmasından ya da babasının getirmiş olduğu bu karanlık hayattan uzakta mutlu olabilir miydi? Merak ediyorsanız sizi okumaya davet ediyorum. ............................................... Hikaye yukarıda verildiği gibi geçmişten başlıyor. Yaklaşık 5-6 bölüm geçmiş. 4-5 bölüm lise sonrasında ise günümüz olarak devam edecek. her zamanki gibi yine elimde soğumuş kahvem ve günlüğümle bu rayları seyretmeye ve bir gün trenin geçtiğini hayal etmeye başladım.

Aynı mahallede iki genç birbirine aşık mı olur düşman mı?

Ne annemin sarı saçları ne de mavi gözlerini almıştım. Halamın kıvırcık saçları ve babam`ın gamzesi genetik miras kalmıştı bana. Abim ise annemin birebir kopyası olmuştu. Şimdi subaylık sınavlarını kazanmış subay olarak okuyordu. Tıpkı en yakın arkadaşı ve benim sevdiğim adam gibi o da askerdi. Bende onun gibi asker olmak isterdim ama tıp fakültesini kazanmıştım neyse ki, doktor olmayı başarmıştım. Annem kendi gibi mimar olmamı istese de ben şansımı doktorluktan yana kullanmıştım. En sevdiğim arkadaşım ile birlikte tüm zor sınavlardan geçmiştik. Şimdi aşk ve kariyer için bizim zamanımızdı....

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazete makaleleriyle karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

Esila Pare Özal 24 yaşında Hukuk okuyan idealleri için herşeyi ortaya koyan inatçı,açıksözlü ,gururlu çok güzel ve zeki bir kız Doruk Çağlar 24 yaşında Mimarlık okuyan Çağlar holdingin tek varisi babası küçük yaşta annesinden boşanıyor. Bu hikaye biraz seni anlatıyor biraz beni bu hikaye sen gibi öyle mavi öyle yalnız içimdeki sevgi gibi yani sen....

“Bu yolun sonu ya veda ya sevda… ama benim adımlarım hep sana doğru, Doktor.” Herkesin hayatında bir kırılma anı vardır. Umay’ınki, hayallerine en çok yaklaştığını sandığı anda geldi. Asistanlığının ikinci yılında, tüm düzeni bir anda yerle bir oldu. Geride bırakmak zorunda kaldıkları yalnızca bir şehir değildi; anıları, sevdikleri ve babam dediği adam da o şehirde kaldı. Yeni bir şehir, yeni bir hastane, yabancı yüzler… Ve herkesten sakladığı, geceleri uykularını bölen bir sır. Umay güçlü görünüyordu. Ama bazı insanlar en çok gülümserken dağılır. Hayat ona yeniden başlamak için bir şans verirken, karşısına Doktor Ali Asaf çıktı. Bazen insan hiç beklemediği bir anda birine tutunur. Bazen de en güvenli sandığı yerde en çok korkmaya başlar. Çünkü bazı aşklar iyileştirir… Bazıları ise insanın en kırılgan yerine dokunur. Ve Umay, kalbiyle aklı arasında sıkıştığı bu yolda, en zor soruyla baş başa kalacaktı: İnsan, her şeye rağmen yaşamaya mı tutunurdu yoksa sevgiye mi? “Bir kadın, bir sır, yarım kalan bir hayat ve zamana karşı bir aşk…”

yıllar önce hiç bir haber vermeden giden abinizin arkadaşı olan ilk aşkınızı taşındığınız apartmanda hemen yan komşunuz olarak bulsanız tepkiniz ne olurdu? çünkü ben en yakın arkadaşımın aklına uyup fake hesaptan ona istek ettım da.

beni ensemden yakalıyıp serçe öpmeye başladı ne kadar onu itsemde geri çekilmedi en sonun da karşılık alamayacağını düşünüp geri çekildi ama hala dibimdeydi ve dudağımın uzatsam dudaklarına değicektim.. ikimizde nefes nefese kalmıştık ve göysüm onunkine değiyordu "karşılık ver!" "hay-... " cümlemi tamamlama bile izin vermeden tekrar yapıştı dudaklarıma....

“Dikenler kendini korumak içindir. Bazen de… yanlış insanların girmesini önlerken doğru insanın yaklaşmasına engel olur.” Berlin’den İstanbul’a sürüklenen Neriman, kimseye güvenmeyen, dokunmayan, yaklaşmayan bir kızdır. Ta ki okulun nazik , düşünceli basketbol kaptanı Can, onun yüzündeki çatlakları fark edene kadar. Bir kirpinin kalbi… Dokununca değil, dokunmaktan korkmadığında atmaya başlar.

Naz ve Demir bir yıldır aynı evde yaşayan iki arkadaş. Her şey netti... ta ki Naz temizlik sırasında Demir’in defterini bulup kendisine duyduğu gizli aşkı öğrenene kadar. Şimdi hiçbir şey eskisi gibi olamayacak...

Alara`nın bütün acılarını, geçmişini arkasında bırakıp Almanya`ya gitmesiyle başlıyor hikayesi. Alara orda kendi şirketini kurar ve hayatına orda devam edip bir daha Türkiye`ye gitmemeyi düşünürken, babasının rahatsızlanması planlarını mafetmişti. Babasının rahatsızlanma sebebi ile Türkiye`ye giderek geçmişteki acılarını, arkasında bıraktığı kişiler ile yüzleşmek zorunda kalmıştır. Babasının ortağının oğlu ile şirketin başına geçip, babası iyileşisiye kadar kalacağını düşünmektedir.

Babam`ın sürekli bana damat adayı bulmasından sıkılmıştım. Sürekli holding sahibi adamların, aşırı pohpohlanan züppe oğullarından gına gelmişti artık. Bu sabah aldığım bir mesajla kendimi burada bulmuştum. Merakla bekliyordum mesajın içeriği ile ilgili konuyu birinin detaylıca anlatmasını. Ofisin siyah ve beyaz detayları olan odasında sıkılmış bir vaziyette saate baktım. O sırada kapı açıldı, içeri siyah takım elbisesi son derece şık, kirli sakallı,esmer, mavi gözlü, yakışıklı bir adam girdi. Masanın etrafında dolaşıp karşımdaki sandalyeye oturdu ve son derece cezbedici bir ses ile; -" Hoşgeldiniz Nilüfer hanım ben Alpaslan Egemensoy tanıştığımıza memnun oldum" dedi. Peki ben memnun olmuşmuydum? Zaman gösterecekti....

Eğlencesine gizli numaradan aradiginiz kisi bir mafyaysa ve siz bunu bilmiyorsanız ? Ilerleyen gunlerde onunla karsilasmayi tahmin etmemistiniz bile

21 yıl ailesiz büyüyen Lara… Ansızın çalan bir kapı, hayatını tamamen değiştirebilir mi? Karadağ Ailesi’nin yıllardır içini yakan evlat hasreti, sonunda sona mı erecek? 🌺 Bir hırs… İnsana nelere mâl olurdu? Küçük bir kızın hayatına mı… Yoksa 21 yıl boyunca ailesiz büyümesine mi? 🌺 “Ben… nasıl davranacağımı bilmiyorum…” Sesindeki titremeye engel olamıyordu. “Şşt… Kendini bana bırak, yeter…” Genizden gelen bu kısık sesle beraber, belimdeki baskısı biraz daha arttı. Başını bana doğru eğmeye başlamıştı. Yaklaştıkça küçülüyordum. Parmaklarıyla saçlarımı geriye atıp, başını boynumun boşluğuna yaklaştırdı. Gözlerimi sımsıkı kapatmış, olacakları bekliyordum. “Bu kokun… beni öldürüyor…” Burnunu boynumda gezdirdiğinde nefesim kesilmişti. Bana doğru iyice yaklaştı, nefes almakta zorlanınca destek almak için ceketinden tutundum. Başını hafifçe kaldırdı, bu kez rotası dudaklarım olmuştu. Ellerini yüzüme götürüp, başparmağıyla yanağımı okşamaya başladı. Dudaklarına dokunan dudaklarım… Savunmasızdım. Üzerimde hissettiğim o baskı, kalbimin derinliklerine inmişti. Kendini yavaşça geri çektiğinde gözlerimi açtım. Onun koyulaşmış bakışları, gözlerime saplanmıştı.

Aslında bazı hayatlar vardır ki sanki kaderi daha doğmadan karamsar yazılmış. Sadece herşey yolunda gitsin istersin... herşey olumlu olsun ve zorluklarla uğraşmak istemezsin... Sahra aslında bu olumsuzluklara rağmen gülmeyi başarmanın vücut bulmuş haliydi. Sahra en kurak topraklarda bile yeşermeyi başaran bir fidan gibiydi. En büyük okyanusta bile dalgalara karşı savaşan bir yosun gibiydi. Atlas ise okyanusların en karanlık merkezi gibiydi. Atlas yağmurlu hava da bile susuz kalmış bir bitki gibiydi. İkisi de bu hale nasıl geldi? Birbirlerini iyileştirebilecekler mi?

"Ali Asaf" ona ilk defa ismiyle seslenmiştim. "Yapma" "Neyi yapmayayım" anlamamıştım. Gözlerini kısıp "Bana ismimle seslenme. " "İyide senin ismin Ali Asaf değil mi?" Sesini yükselterek "San YAPMA dedim!İsmim Ali. Sana sadece Ali daha fazlası değil." Bu son sözleri ise kırılan kalbimin sesiydi. Ona artık Ali diyecektim sadece Ali. İsmini söylememi istesede artık benim için sadece Ali`ydi. Ruhumda iz bırakılmış nişaneler dolanıyordu. Bir bir etrafımı sarmış ve an kolluyorlardı. Kaçış yoktu ama benim de pes etmeye niyetim yoktu. Genç kurgu sevenleri kitabıma beklerim.

İlk görüşte aşık olan ama hayatın onlar için başka bir pikanı vardır 🤍

Her zaman okulun popüler çocuğuna, aşık olunmaz. Sesiz çocuğuna da olunur. O anda ekranımda tek bir mesaj belirdi. Fetih:Sende gitmesen olmaz mı?

Bensu, babası ile birlikte bomba patlamasında şehit düşerek Güneş tekrardan öksüz kalmıştı. Koruyucu babası ve kardeşi ile tek kalan Güneş, Bensu`nun iki emanetini sahip çıkarak büyür. Kız kardeşi ve mesleği. Güneş büyüdükten sonra Bensu`nun mesleğine ele alarak Hakkari`ye atanır. Hakkari`ye atanmasından 5 hafta sonra teröristler tarafından kaçırılır. Hakkari`de görev yapan Ateş timi ise, Güneş`i kurtarmak görevini alır. Güneş`in öğrencisi olan Alphan`ın babası, Ateş timin komutanı ve yüzbaşı Pars Erdinç ise, Güneş`i kurtarır. Pars, oğlunun öğretmeni ile tekrardan karşılaşınca hikayeleri sonsuz olacak derecede kaderde yazılmıştı. Aslında hikaye, iki yetimhane çocuğu bir hayat üzerinde olan bir hikayeydi...

Bazen belki dediklerimiz sonumuz bazen de mutluluğumuz olur, ancak bunu belirleyen belki biz belki de kader belki de karşımızda ki kişidir... "Sonuna kadar yürüdüğün bu yoldan sen mesulsün dediler bana, ancak bu yolu tercih eden ben değildim. Başkalarının tercihiyle yürümek zorunda bırakıldığım hayatı başkalarının yaptıklarıyla mahvedenler suçlu sendin dedikleri için ben artık bu yolda bu hayatta yokum"

Tuna, biraz inatçı, deli, kendi bildiği yoldan giden bir genç adam. Sıla`dan bahsedilince hep önünü kapatıyor, ama hayat sürprizlerle dolu. Beklenmedik duygular kalbinde filizlenirken, aşk onun da kapısını çalıyor. Komik, duygusal, cesur ve biraz da karışık anlarla döşeli bir yolculukla dolu bu hikâyeye sizleri de bekleriz.