Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.

Birini sevmek bu kadar güzelken, bizimki neden bu kadar zordu? Neden bu kadar yıprandık bir birimizi tamamlamak için... Yüzbaşı Çınar ve Sadem... Hayalini kurduğu şey değil ama hayal dâhi etmediği şey hayatı olacaktı! Bazen sırf merakları ve hayalleri yüzünden insanların hayatı değişebiliyordu. " Ve Çınar! Barut kokan, vatanı için savaşan yüzbaşı Çınar" "Sen geldin, her şey değişti. Olmaması gereken ne varsa oldu..."

Lisa Allen, kendini bildi bileli kontrol edemediği dokunuşlarının, insanlara zarar veren gücünün, yıllardır çözümünü aradığı sorununun bir hastalık değil; tüm dengeleri alt üst edecek bir yetenek olduğunu öğrendiğinde hayatı tamamen değişecektir. İhanetle sarsıldığı bir gecede, annesinin yıllardır sakladığı gerçek de ortaya çıkar; Daha bebekken terk ettiğini sandığı babası, aslında Rahlia`nın kralıdır ve Lisa, insanlarla birlikte yaşaması bile yasak olan Bekçi Irkı`nın melez varisidir. Kırılan kalbi ve yeni kimliği arasında sıkışıp kalmış olan Lisa, kendi gücünü keşfetmek için bilinmeyen bir diyara adım atarken; yıllardır saklanan sırlarla, karanlık bir ırkla ve doğuştan bağlı olduğu bir kaderle sınanacaktır. Bir melezin varlığı, lanet midir yoksa bir mucize mi? Peki ya... İki melezin varlığı?

daha beş yaşındayken annesinin ölümüyle hayatının en zor dönemi başlayan DİLDA EFİL BARZANİ hayatın ne getireceğini bilmeden sevmişti Agir`i ama nerden bilebilirdi ki bu aşkın ona zarar vereceğini Agir duyduğu dedikodulara inanıp sevdiği kadına sırt çevirdi hiç beklemmedik bir anda karşısına çıkıp hayatını tamamen değiştiren MİRAN ASAF KARADAĞ kendini hiç beklemediği bir anda Dilda Efil barzaniyle evli bulmuştu..... DİLDA EFİL BARZANİ MİRAN ASAF KARADAĞ AGİR KARADAĞ pişmanlıklar, beklenmedik olaylar,olmaması gereken çok şey olmuştu.. bakalım hikayemiz nasıl gelişecek iyi okumalar

Deniz ve kıyının savaşı... İmkânsız Karadeniz aşk hikâyesi. ⚓ Karadeniz dalgaları, affetmez alır götürür sevdiğini. Geri vermek gibi de bir huyu yoktur. Senden koparır bir parçanı. Geriye sadece dalgaların vurduğu kıyılarda yasını yaşamak kalır. " Biz hep aynı kıyıya vuran iki dalga gibiyiz birbirimize çarpıp dururuz ama bir olamayız. "

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

Birce, uzun yıllar sessizce sevdiği Egeden vazgeçmek üzeredir. Nişanlanır ve önüne bakar. İşte o anda, Ege onun günlüğüne ulaşır ve bu saf sevginin peşine düşer. Amacı Birce`yi nişanlısından ayırmak ve kendine saklamaktır. Ama bu öyle kolay değildir

“Aşık olmak mı? Gerçek aşka inancı olmayan bir insana ne kadar inandırıcı gelebilir ki, ya da o insanın böylesine bir duyguyu yaşamak gibi bir ihtimali olabilir mi?”

“Bak bu uçak çok lüx yani zenginsin bir, kesinlikle sıradan bir Amerikalı değilsin iki, Hollywood filmlerinden çıkmış casuslar, askerler gibisin yani aksiyonun çok bol bu üç, korkmamak senden korkmamak, hadi söyle nereden bileyim beni tekrar o fanusun içine sokmayacağını? Bu da yapar dört.” “Ben zenginim bu doğru ama bu sadece hayatımızı kolaylaştıran bir unsur fazlası değil bir, sıradan olmamak benim suçum değil bu iki, askerlik benim mesleğim bu üç, Azra seni o fanusa sokmam gerekirse bunu sadece güvenlik zafiyeti nedeniyle yaparım ama eğer başka nedenlerle sokmam gerekirse ikimizi birden o fanusa kilitlerim bu da dört.” “Mr. George Brain Graham bu kadar laf kalabalığı için benim İngilizcem yetmez. Kısacası henüz aramızda bir sıfat yok, kız arkadaşın bile değilim nokta.” Azra arkasına yaslandı. Brain “Hı” diyerek tekrar koltuğuna yerleşti ve yüzünde tatlı bir sırıtış yer edinirken ellerini saçlarından geçirdi. “Sende haklısın, senin açıdan bakınca doğru karıcığım”

Annesini doğarken kaybetmiş bir kızı hayat güzellikler sunar mıydı? Canından çok sevdiği Ayşe’sini Abisinin karısı olarak görmeye dayanır mıydı Murat ? Gelin hep beraber Murat ve gül ayşenin hikayesini okuyalım ve yaşayalım 🌸

Bir Türk askerini Kürt bir kıza olan aşkı…İmkansız denilen kavramı yok sayarak Kürt bir hemşireye aşık olan Kunt Karelev bu aşka esir olan Jiyan Azad bu aşkın alevleri iki genç ruhu yakacak… DİKKAT Bu kitap askeri kurgu olmasına rağmen sumut sahneler bulunuyor

Nida adında bir kızımız var Nida sürekli kitap okuyan kitaplarla kafayı bozmuş biri kızımızın en büyük hayalide bir gün kendi restoranını açmak ve kendi motorunu almak tek yaşamaya başladığı zamanda bir odasını tamamen kitap yapmak bir gün Nida çok sevdiği bir kitap karakteri adına hesap açıyo ve bir rp grubuna giriyor grupta bir süre rp yapıldıktan sonra reale dönülüyor bir sürede 1 2 hafta sonra real insanlar falan alınıyor ve bu insanlardan biriyle tanışıyor bir adam kendisinden 3 yaş büyük önce bir arkadaş olarak eğleniyorlar ama bir süre sonra Nida bu arkadaştan yani Altay’dan hoşlanmaya başlıyor çünkü bu arkadaş tam Nidanın ideallere uyuyor ve Nida gibi gitar çalıyor motorlarla ilgileniyo tam idealleri oda ister istemez hoşlanmaya başlıyor…

Vyra, gün ışığının sıcaklığında büyümüş; sarayın güvenli duvarları arasında bile içindeki merak kıvılcımını saklayamayan aydınlık bir kız. Nytherin ise gecenin gölgesine ait, sessizliğin içinde yürüyen, dokunuşu bile karanlık yankılar taşıyan bir genç. Aydınlık ve Karanlık… Yüzyıllardır birbirinden uzak tutulan iki dünya. Ve birbirine yaklaşması bile yasaklanan iki ruh. Ancak bir gece, Hayat Ağacı’nın altında kader çizgileri değişir. Vyra’nın Nytherin’e çarpmasıyla, saçında beliren tek bir siyah tutam tüm dengeleri bozar. Çünkü bu iz… Aydınlığın tarihinde yalnızca bir anlama gelir: Karanlıkla bağlanmış bir eş. Vyra ne olup bittiğini anlamaya çalışırken, sarayın gizli raflarında saklanan yanmış ve yırtılmış bir günlüğü bulur: Aydınlık Prenses Lavin’in Günlüğü. Sayfalardaki sözler, onun kaderini yıllar önce yaşamış birinin itirafları gibidir. “Işık ve karanlık birbirinden nefret etmez… Sadece birbirinden korkar.” Nytherin ise ona yaklaştıkça hem mühürlü gücünün hem de kalbinin uyandığını hisseder. Vyra’nın aydınlığı, onun karanlığında bir gedik açar. Ve Hayat Ağacı, her buluşmalarında kökleriyle titrer… Sanki bu bağı ya uyarır, ya kutsar. İki dünyanın yasakladığı bir bağ yeniden doğarken, hiçbir kural geçerli kalmayacak. Hiçbir sır gömülü kalmayacak. Ve iki zıt ruh bir araya geldiğinde, yalnızca kendi kaderleri değil— tüm diyarların dengesi yeniden yazılacak. Işık ve gölge, umut ve sır, kehanet ve yasak aşk… Hepsi tek bir soruda birleşiyor: Bir Aydınlık ile bir Karanlık gerçekten birbirine kavuşabilir mi? Yoksa bu aşk, tıpkı Lavin’in hikâyesi gibi, gölgelerde kaybolmaya mahkûm mu?

Askeri kurgu. "Aşk gurur tanımaz, komutanım." Aşka küsmüş bir kadınla onun aşkından ölüp biten bir adam. "Asker!" dedim ses tonuma hakim olamayarak. "Batuhan," dedi bana bakmadan. Uzun uzun karşısına baktıktan sonra tekrardan bana döndü. "İsmim Batuhan." "Asker!" dedim inat edercesine. "Ne zaman ismimi söyleyeceksiniz?" Birden soru yöneltince şaşırdım. "Şehit olduğumda mı?" "Ne?" dedim şaşkınlığımı gizleyemeyerek. "Saçmalamayı kes!" deyip bakışlarımı ondan kaçırdım. "Ne zaman şehit olacağımız belli olmaz." O konuşurken dönüp de ona bakmadım ama onun bana baktığını yandan görebiliyordum. "Belki şu anda terör örgütleri gelir bir çatışma çıkar ve ölürüm." O konuştukça kucağımda duran elimin yumruk olduğunu ve tırnaklarının derimi delip geçtiğini hissedebiliyordum. "Ve ben bir kere bile dudaklarınızdan bana ismimle seslendiginizi duymadan ölmüş olacağım." TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

Gecenin karanlığında bazı varlıklar görünmez kalır; bazıları sadece hissedilir. Ilgaz Demiralp, yani bilinen ismiyle: Kara Muhafız, kendisi bir gölge birim ajanı ve canını sıkan herkese bir mermi kadar sert. Fakat geçmişi de ona şah damarından daha yakın. Bakalım geçmişiyle yüzleşecek mi yoksa geçmişine yenilecek mi? Ya da belki karşısına çıkacak bir gizemli herşeyi alt üst edecek, tüm dengeleri bozacak ve geleceği baştan yazacak. Hazân: Hüzün mevsimi;sonbahar... "Adında karanlık olan, karanlıkla doğan.

Mihrimah kitabında geçen yan karakterler olan Pınar ve Mahir için yazılmıştır. Karısının ölümünden sonra yanlızlığa savrulan bir adam düşünün. Kucağında bebeğiyle bir başına. Diğer tarafta ise Mahir`e çocukluğundan beri sevdalı bir kadın. Pınar, her şeye rağmen birbirine muhtaç iki insan. ** "Yeniden yaşamak değil. Sen hala ölmüş biriyle yaşayan birisin." derken gözyaşlarım yanaklarımın kenarından akıp gidiyordu. Onu böyle kabul etmiş olsa da dayanmak bana azap veriyordu. "Hayır" dediğin de başını kaldırdı ve havaya baktı. "Lanet olsun ki hayır" diyip gözlerini yumdu hemen. "Onunla değil seninle yaşıyorum." derken bile inanmak istedim lakin içim tutuyordu beni.

Deva’ nın bir o kadar imkansız gördüğü ama asla koparmadığı sadık abisine olan sevdası Bu hikayenin kazananı olur mı yoksa bu hikayede yanan sen oldum deva mı diyeceğiz birlikte görelim

Hırçın denizlerin karalığına tutulup ailem için aşkından vazgeçen bir kadın oldum. Buradayım ve hep olacağım, ben Defne Karabekiroğlu asi denizlerde savaşan ama kaybetmeyi bilmeyen o kadınım. Bilemezdim ki kızımın babasına yeniden aşık olup imkansız olacağımızı. Miran Demirhan Mardin’in en güçlü aşiretinin veliahtı. Ben ise Trabzon’un en köklü ve en düşman sahibi Defne Karabekiroğlu bu ise bizim hikayemiz.

Bir şair ile kızın imkansız hayatına rağmen konuşması. Şiirle süren bir macera. (Kitap kapağı bana aittir.)

11 yaşındayken pembe zambaklarla mühürlenen kaderleri, yıllar sonra bir kafede yeniden çarpıştı. Boris, kahvesini döken Lucrezia`dan para değil, sadece vakit istedi. Bu zorunlu buluşmalar, iki düşman ailenin arasındaki buzları eritirken, aralarındaki ateşi körükledi. Peki bir kadın, tüm dünyayı karşısına almaya cesaret edebilir mi? Ve bir Rus mafya lideri, yasak aşkı için kendi ailesini feda eder mi? YASAK BÖLGE. Ne için savaştığını bilmeden seviyorsan, kaybetmeye mahkûmsun.

Abisini şehit vermiş bir kız kendine yeni hayat kurmaya çalışırken, kader en çok korktuğu ve istemediği bir aşkı karşısına çıkarır. Ne olduğunu anlayamadan askerlerin arkasından daha uzun biri ortalarından çıkarak karşıma dikildi. Bu karşı komşum Fırat`ın ta kendisiydi öylece durmuş bana bakıyordu, sonradan fark ettiğim şey elindeki silahı ve kaskıydı. Ulan adam askerdi ve ben bunu yeni öğreniyordum şok içinde adama baktım, "ben Kıdemli Üsteğmen Fırat Ateşoğlu, Umay hanım konserinizi iptal etmek durumundayız. Bomba ihbarı var." Demesiyle olduğum şoktan çıktım.

“Seni kaybetmek istemiyorum.” Dudaklarının arasından dökülen kelamlar genç adamın ağır bir şekilde tebessüm etmesine sebep olmuştu. “Sen beni kendi ellerinle o deliğe soktuğunda zaten kaybettin, şimdi karşıma geçmiş seni kaybetmek istemiyorum nasıl diyebiliyorsun.?” Devran sert sesiyle konuşurken genç kız başını kaldırıp ona baktı. Kızaran ela gözlerinden bir damla yaş süzülürken sessiz kalmayı seçmişti. Zira söyleyecek bir kelamı kalmamıştı. 1970`lerde karadenizde geçen bir sevda hikayesi. Başlama tarihi: 19/03/2024 Bitiş tarihi: 01/11/2025

İleri gelen mafyalardan birinin kızı olan aslı doğum gününü kutlamak için bara gider ve en büyük mafyalardan biri olan hemde ailesinin düşmanı ile bir gece geçirir ve bundan sonrası ikisi içinde eskisi gibi olmaz .

Ağa kızı Arjin Eroğlu. Surayn Aşiretinin Ağası Dijvan suraynın, berdel sonucu kaoslu hikayesi. #töre #berdel #aşk #mardin #diyarbakır #ağa #ağam #sevda

Yeni yeni idrak edebilmiştim olayları ona rağmen aklımda binlerce soru dönüyordu. En önemlisi ise koca bir NEDEN babam doğduğumuzdan beri böyle bir insandı. Bakkal, manav, fırın akla kim gelirse onlardan borç yahut veresiye yazdırırdı. Zaman ilerledikçe eline iki kuruş geçerdi ya kadınlara ya da kumara harcamaya başladı bazen ikisine birden harcardı. Söz konusu o değildi benim için önemli olan asıl önemli olan yeğenimin hayatı. Evlilik benim için bir şey ifade etmiyordu ama şuan yaşadığım her şey saçmalıktı koca bir şaçmalık. İçimde her şey birbiriyle savaş halindeyken ağzımdan sadece “ neden “ sorusu çıktı. Arkamdaki uğutular netleşmeye başladı. Ablamın yalvarışlarıyla babamın yalancı sevgi gösterisi midemi bulandırıyordu. “dediğim gibi klişeleri severim “ dedi gülümseyerek. Bir insana gülümsemek bu kadarmı eğrelti dururdu. “ hayır “ dedim yanından geçerken kolumu tuttu. “ seni araştırdığımda bu kadar vicdansız olduğunu tahmin etmemiştim “ dedi arkamdan ablam bana bir şeyler atıyordu bıraksalar beni öldürecek gibi bir hali var. “vicdan “ dedim kahkaha attım. Kolumu sertçe ondan çektim “o duygu uzun zamandır kullanmıyorum “ dedim kapıdan çıktım.