Tüm kırık kalpler için...🖤 & Ben Lale... Aşkın zehri karşısında boynunu bükmüş, yeniden canlanmak için özlemiyle tutuştuğu gözlerdeki güneşi bekleyen Lale... Bir çift göze tutulmuş... Ve tüm imkansızlıklara rağmen direnmiş Lale... Size on beş yaşımı anlatmaya geldim. Hayatımda bir dönüm noktası olan yaşımı... Kalbimi onun sevgisiyle doldurduğum, güneşimi tanıdığım yaşımı anlatmaya geldim.

Karakterler kurgu olabilir ama hikaye gercektir

Birce, uzun yıllar sessizce sevdiği Egeden vazgeçmek üzeredir. Nişanlanır ve önüne bakar. İşte o anda, Ege onun günlüğüne ulaşır ve bu saf sevginin peşine düşer. Amacı Birce`yi nişanlısından ayırmak ve kendine saklamaktır. Ama bu öyle kolay değildir

Birbirini tanımayan iki üvey kardeşin aşkı

"Sevdiğin adamın yeniden nefes alması için, senin dünyadan silinmen gerekseydi... Ölümü değil, hiç doğmamış olmayı kabul eder miydin?" Eun-soo için hayat, yasemin kokulu bir evde, babasının eski radyosunun cızırtısında ve Kang-ho’nun güven veren kollarında kusursuzdu. Ta ki o yağmurlu geceye kadar. Metalin metale çarptığı o saniyede zaman durdu ve karanlığın içinden asırlık bir gölge süzüldü: Shin. Pazarlık basitti ama bedeli ağırdı: Kang-ho yaşayacak, yaraları iyileşecekti. Ancak o iyileştiği her gün, Eun-soo’nun ruhu Shin’in avuçlarında eriyecek, anıları hafızalardan silinecek ve sevdiği adam ona bir yabancı gibi bakacaktı. Şimdi Eun-soo, kendi evinde bir kiracı, öz annesinin gözlerinde bir yabancı ve sevdiği adamın dünyasında bir hayalet... Vade doluyor, Kang-ho ayağa kalkıyor ve Eun-soo her nefeste biraz daha yok oluyor. Bir kalp, hatırlanmadığı bir aşkı ne kadar süre taşıyabilir? Ve bir gölge, kendi yarattığı bu kederin içinde boğulmadan ne kadar bekleyebilir?

Geçmişin gölgesinde büyüyen Suna, ait olmadığı bir hayata sıkışmışken; görevle, disiplinle ve suskunlukla yoğrulmuş Arslan’la yolları kesişir. Arslan’ın mesleği kadar ağır olan duyguları, Suna’nın özgürlük arzusuyla çarpışır. Ayrılıklar, bekleyişler ve yanlış kararlar arasında ikisi de sevmekle kaçmak arasında kalır. Bu hikâye; aşkın bazen bir sığınak, bazen de en büyük sınav olduğunu anlatan, yaralı iki ruhun mücadelesidir.

Lisa Allen, kendini bildi bileli kontrol edemediği dokunuşlarının, insanlara zarar veren gücünün, yıllardır çözümünü aradığı sorununun bir hastalık değil; tüm dengeleri alt üst edecek bir yetenek olduğunu öğrendiğinde hayatı tamamen değişecektir. İhanetle sarsıldığı bir gecede, annesinin yıllardır sakladığı gerçek de ortaya çıkar; Daha bebekken terk ettiğini sandığı babası, aslında Rahlia`nın kralıdır ve Lisa, insanlarla birlikte yaşaması bile yasak olan Bekçi Irkı`nın melez varisidir. Kırılan kalbi ve yeni kimliği arasında sıkışıp kalmış olan Lisa, kendi gücünü keşfetmek için bilinmeyen bir diyara adım atarken; yıllardır saklanan sırlarla, karanlık bir ırkla ve doğuştan bağlı olduğu bir kaderle sınanacaktır. Bir melezin varlığı, lanet midir yoksa bir mucize mi? Peki ya... İki melezin varlığı?

“Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın.” Alpay Aras Demirkıran “Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım… ve galiba ikincisi daha korkutucu.” Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran’ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü… Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. ~Kesit~ "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun için zaaf olmak, tüm o zırhının, tüm o kontrolünün tek çatlağı olmak demekti. O, hayatı boyunca düşmanlarının en ufak bir zayıflığını bile acımasızca kullanırdı. Ama şimdi, en büyük zaafını, tüm bu gücün merkezinde, bir kontrol odasında kucağına almıştı. ​Bu bir aşk değil, bu bir bağlılık yeminiydi. Beni, varoluşunun tek nedeni olarak görüyordu. O kadar saf, o kadar karanlık ve o kadar delice bir sevgi ki, beni boğuyordu. Nefesim daralıyordu ama bu boğulma, bana hayat veriyordu. ​Kendimi bildim bileli güven arıyordum. Ama Aras`ın sunduğu bu güven, normal bir liman değildi; bu, tüm dünyadan koparılmış, sensörlerle ve bir erkeğin yıkıcı aşkıyla korunmuş, yalıtılmış bir kaleydi. ​Onun laneti bendim... ​Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, o da benim son ve tek sığınağımdı. Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım.

daha beş yaşındayken annesinin ölümüyle hayatının en zor dönemi başlayan DİLDA EFİL BARZANİ hayatın ne getireceğini bilmeden sevmişti Agir`i ama nerden bilebilirdi ki bu aşkın ona zarar vereceğini Agir duyduğu dedikodulara inanıp sevdiği kadına sırt çevirdi hiç beklemmedik bir anda karşısına çıkıp hayatını tamamen değiştiren MİRAN ASAF KARADAĞ kendini hiç beklemediği bir anda Dilda Efil barzaniyle evli bulmuştu..... DİLDA EFİL BARZANİ MİRAN ASAF KARADAĞ AGİR KARADAĞ pişmanlıklar, beklenmedik olaylar,olmaması gereken çok şey olmuştu.. bakalım hikayemiz nasıl gelişecek iyi okumalar

Prenses Elena, imparatorluğun varisi ve özgürlüğü kısıtlanmış bir asi. Taht için hazırlanan yemin günü, hayatını sonsuza dek değiştirecek. Karşısında maskeli, sessiz ve tehlikeli bir şövalye: Stefan. Bir yandan saray kuralları, bir yandan kalbinin en gizli arzuları… Baloda ki genç delikanlı gözlerini ezberlediği şövalyesiydi.. Aşk ve tahtın arasındaki bu imkânsız savaşta, Elena cesaretini bulabilecek mi?

Aynı cephede değiller. Aynı kaderde olamazlar. Savaşın ortasında filizlenen bu bağ, Mausa ve Gujon`u kendileriyle yüzleşmeye zorladı. Seni Sevmek, İmkansız bir yakınlığın hikayesi

Ali ile Bahar çocukluk arkadaşıdır. Hayat şartları onları ayrı şehirlere sürüklese de bir birlerini yıllarca unutamadılar. Seneler sonra Ali`nin maddi durumunu düzeltip, okulunu bitirmesiyle, mesleğini yapmak için kendi memleketine dönmüştür. Bahar`ın şehrine. Yıllar sonra birbirlerini gördüklerinde, Bahar, güzel alımlı bir genç kız, aynı zamanda hafız` e ve öğretmen olmuş, Ali ise, duruşu, efendiliği ile çizgisinden hiç bir şey kaybetmemiştir. aksine yıllar ona gözle görülebilecek şekilde olgunluk ve tüm genç kızların hayali olan dürüstlük, bir o kadar da inkar edilemeyecek kadar aura vermiştir. Aynı zamanda Ünlü bir cerrah olmuştur. Ali bu şehre ayak bastığı andan itibaren başlar bitmek bilmeyen imtihanları, sınavları. İkisi de bilmiyordu, belki aralarında mahşerde milada erecek bir sevda belki göz göze gelmeleri bile yasak olan bir sevdaya düşeceklerdi. Ve onları bu zorluklara iten iki kişi vardı... Bir de, bir birlerine yıllar önce dillerinden dökülen... ( Abimsin / Kardeşimsin ) cümlesi. Bazen sonunu düşünmeden kalbimizi kendimiz mühürleriz oysa ki.

Deniz ve kıyının savaşı... İmkânsız Karadeniz aşk hikâyesi. ⚓ Karadeniz dalgaları, affetmez alır götürür sevdiğini. Geri vermek gibi de bir huyu yoktur. Senden koparır bir parçanı. Geriye sadece dalgaların vurduğu kıyılarda yasını yaşamak kalır. " Biz hep aynı kıyıya vuran iki dalga gibiyiz birbirimize çarpıp dururuz ama bir olamayız. "

“Ben seni, bana ihanet ettiğini bile bile sevdim; çünkü kalbim senden vazgeçemeyecek kadar sana aitti, ama gururum seni affedemeyecek kadar bana.” Kitaptaki tek gerçek yaşanmış olaylardır onun dışında isimler dahili hiç bir gerçek bulunmamamıştır .

Zeynep, abisi Mert’in en yakın arkadaşı Kerem’e, hiç beklemediği bir anda kalbini kaptırır. Neşeli, konuşkan ve biraz da sakar olan Zeynep için Kerem; mesafeli, ciddi ve duygularını kolay kolay belli etmeyen biridir. Basit bir mesajla başlayan sohbetleri, zamanla sessizliklerle, yanlış anlaşılmalarla ve içten içe büyüyen bir aşkla şekillenir. Zeynep sevdikçe bağlanırken, Kerem mesafesini korumaya çalışır. Bu hikâye, sevilmeyi beklerken sabretmeyi öğrenen bir kızın ve duygularını fark etmekten kaçan bir erkeğin yarım kalan cümleleri üzerine kuruludur.

Acıdan dizlerim titredi. Gözlerine bakarken ayakta kalamadım. Onun yaptığına inanmak istemiyordum. Bütün oklar onu gösterirken ben onun yapmadım demesini bekliyordum deseydi inanırdım. Demedi…

Bazı geçmişler unutulmaz… Bazı aşklar da bir kalbe sığmayacak kadar derin; bir ömre sığmayacak kadar yıkıcıdır. Yıllar önce alınan bir karar, şimdi iki insanın kaderini birbirine düğümlüyor. Aşk, en büyük sığınak olmaktan çıkıp en keskin silaha dönüşürken, sadakatle ihanetin çizgisi siliniyor. Ve onlar, birbirlerine en çok ait oldukları anda, en büyük savaşlarını vermek zorunda kalacaklar. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca sevmekle değil… bedel ödemekle tamamlanır. Ve bazen o bedel, bir kalbin parçalanması, bir ömrün sessizce yanması ve her şeye rağmen aynı yola dönüp birbirini yeniden bulmakla ödenir.

“Sence mucizeler başka insanlar için mi var?” O soruyu sorarken gözlerinde öyle bir umut vardı ki… insan inanmak zorunda kalıyordu. Ben ise hep mucizelerin kapımı çalmadığını düşünürdüm. Hep bir başkasının hikayesine yazılırdı o güzel sonlar, o imkansızın mümkün oluşu. Ama o an… O an kalbim ilk kez kendine ihanet etti. Çünkü gözlerindeki ışık, yıllardır karanlıkta bıraktığım bir yeri aydınlattı. İncinmekten yorulmuş yanım geri çekilmek istedi, ama içimdeki o küçük, inatçı umut fısıldadı: “Ya bu kez farklıysa?” Belki mucizeler sandığım kadar uzak değildi… Belki de ben, onlara inanmamakla kendimi koruduğumu sanıyordum. Oysa umut, insanın kalbine sessizce düşen bir ışıktır; önce ısıtır, sonra yakar. Ve ben o an, yıllardır karanlıkta sakladığım yerin aydınlanışını izlerken şunu fark ettim: Bazı mucizeler gerçekleşmek için değil, kalbin hala atabildiğini hatırlatmak için çıkar karşına.

Karadeniz`in sisi altında çocuklukları aynı acının gölgesinde büyüyen iki beden: Meva ve Mirhan. Onlar birbirlerinin hem celladı hem de tek sığınağı olmak için mühürlendiler. Meva Soykan, okyanus mavisi gözlerinde bir Karadeniz fırtınası saklayan, gururu kırıldıkça daha da dikleşen o hırçın kız... Mirhan Çakıroğlu, zifiri karanlık bakışlarında geçmişin intikamını taşıyan, zifiri gözlerinde biriktirdiği o karanlık otoriteyle, Meva`nın mavisini yutmaya ant içmiş bir adam. Şimdi barut maviye çalıyor. Nefret en derin yaralarla harmanlanıyor. Birbirlerini yok etmek mi daha kolay, yoksa okyanus mavisi bir gözün içinde boğulurken zifiri bir karanlığa teslim olmak mı?hangi yolun sonunda küle döneceklerini, hangi bakışın altında can vereceklerini bilmiyorlar. İntikam mı daha yakıcıdır, yoksa imkansız bir aşkın küllerinde yeniden doğmak mı? Meva`nın buz mavisi bakışları, Mirhan`ın karanlık duvarlarına her çarptığında, tek bir gerçek kalıyor geriye: "Bu savaşta kazanan olmayacak; ya beraber yanacaklar ya da birbirlerinin küllerinden yeniden doğacaklar."

Annesini doğarken kaybetmiş bir kızı hayat güzellikler sunar mıydı? Canından çok sevdiği Ayşe’sini Abisinin karısı olarak görmeye dayanır mıydı Murat ? Gelin hep beraber Murat ve gül ayşenin hikayesini okuyalım ve yaşayalım 🌸

Travmalar suçtu. Bu travmaları yaşayanlar ve yaşatanlar ise suçlular. Evet, yaşayanlar da suçluydular. Çünkü onlar hastalıklıydı. Toplumun düzenini kirleten pis zihinlerdi. İyileşme şansları tabi ki de vardı ama ya iyileşmezlerse... Vera 17 yaşında bir genç kızdı. Hayatının baharı denilemezdi çünkü Sordvarn`da hayat yoktu. Kurallar, düzen ve itaat vardı. Bir de çok sağlıklı zihinler öyle değil mi?

İnsanlar ölümle hayatın bittiğini düşünür. Öyledir de zaten. Fakat hesaba katmadıkları şey ölümün geride kalanlara bıraktıklarıdır. Ben ailemin sırlarıyla baş başa kaldım. Hayat suratıma öyle sırlar çarptı ki gerçeklerim yalan, hayatım tepe taklak oldu. Ben Firuze Soykan. Küllerinden doğacak olan. Ölüme meydan okuyan.

Hayat…aşk…adalet

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

Bazı insanlar kaderin oyunu değildir. Bazı insanlar, bilerek gönderilmiş bir felakettir. Güneş Korkmaz, geçmişin yükünü sırtında taşıyan güçlü bir avukat. Erdem Atabey, babasının karanlık mirasının gölgesinde yaşayan bir adam. Birbirlerini sevmeleri yasak değildi. Ama imkânsızdı. Erdem`in hayatına girişi bir tesadüf değildi. Güneş`in kalbine düşüşü ise en büyük hatasıydı. Aşk bazen birlikte kaçmak değildir. Bazen, sevdiğini yaşatmak için yalnız kalmayı seçmektir. Sesini Duymalıyım Geçmiş, günümüz ve geleceğin iç içe aktığı; Sırlar, ihanetler ve fedakârlıklarla örülü, Tutkulu ama acıtan bir aşkın romanı. ( Kitap Editleri için instagram: @my.elra )