Mayıs Asel Akkan, geçmişinde büyük skandallarla damgalanmış annesinin bıraktığı ağır borçların gölgesinde, sadece fırçasıyla hayatta kalmaya çalışan başarılı bir Güzel Sanatlar öğrencisidir. Üniversitenin düzenlediği büyük sergi, onun bu karanlık borç sarmalından kurtulmak için tek şansıdır. Ancak karşısında, onu her adımında kısıtlayan ve bu sergide onu alt etmeye çalışan takıntılı eski sevgilisi Akif vardır. Her şeyin bittiğini düşündüğü o gece, ülkenin en zengin, en tehlikeli ve geçmişi uyuşturucu ile öfke nöbetleriyle sarsılmış gizemli milyarderi Vural Akın Alkan, Mayıs`ın bir tablosunu sosyal medyada paylaşarak tüm dikkatleri üzerine çeker. Vural, sergi günü milyarlarca liralık bir çekle sadece Mayıs`ın tablosunu değil; annesinin borçlarını da silerek Mayıs`ın özgürlüğünü satın alır. Ancak Vural`ın dünyasında hiçbir şey bedelsiz değildir. Mayıs, annesinin geçmişte bulaştığı karanlık şebekeye karşı Vural`ın koruması altına girerken; karşılığında Vural`ın içindeki o canavarı, ruhunun karanlık odalarını tuvale dökecek bir "Gölge Ressamı" olmayı kabul eder. Mayıs, dik uçurumların kenarındaki o devasa mâlikânede Vural`ın sınırlarını, öfkesini ve o tehlikeli cazibesini keşfettikçe, aralarındaki çekim ölümcül bir aşka dönüşür. Fakat Mayıs`ın Vural`ı o düşmanlardan korumak için tek başına giriştiği "gizli ve zorunlu görev", ikisini de büyük bir felakete sürükleyecektir.

OKUDUĞUNUZ TÜM KLİŞELERİ UNUTUN… YA DA UNUTMAYIN ÇÜNKÜ BİZ ONLARLA DALGA GEÇMEYE GELDİK… “Sounds Of City” Adında zorunlu bir üniversite projesiyle yolları kesişen 6 genç. Şimdi bu şehir, onların farklı seslerini birbirine karıştırmaya kararlı. Yakışıklı, yaralı ve bad boy başrol erkek mi? Alp burada. Masum ve sakar esas kız mı? Nisa Nur iş başında. Zoraki sahte sevgililik anlaşması mı? Elbette var. Sadece Lipbalm sürüp dünyanın en güzel kızı olmak, hadi canım sende! Olmaz olur mu hiç? ‘A TAKIMI’ Bildiğiniz klişe gençlik kitaplarının içine düşmüş ama o hikâyeleri bir türlü ciddiye alamayan altı gencin trajikomik günlerine bir pencere açıyor. Şehrin seslerini duymaya çalışırken, kendi gürültülerinde boğulan bu ekip; size aşkın, arkadaşlığın ve başarının aslında ne kadar garip bir yolculuk olduğunu kanıtlayacak… DİKKAT! Bu kitap; yüksek dozda ironi, müzik, resim, klişeler ve bolca ‘ULAN!’ içerir.

GÖLGE İnsanlar kaybolduğunda iki ihtimal vardır. Ya gerçekten gitmişlerdir... Ya da birileri onları bulunamasın diye saklamıştır. Yedi yıl önce Gölge Özel Operasyon Birimi`nin şefi Murat Erdem ardında tek bir açıklama bırakmadan kayboldu. Dosya kapandı. Umutlar tükendi. Herkes onun öldüğüne inandı. Kızı Yaz Erdem hariç. Yıllar sonra sıradan görünen bir para aklama dosyası, Murat Erdem`i yıllardır saklayan sırların kapısını aralar. Gölge ekibi, gerçek kimlikleriyle tehlikeli bir sızma operasyonuna hazırlanırken, karşılarında yalnızca suçluları değil, geçmişlerini de bulacaktır. Bazı bağlar kan bağıyla kurulur. Bazıları ise aynı kurşunun hedefi olunca aileye dönüşür. Bu ekip için Gölge sadece bir görev değildir. Evleridir. Fakat hiçbir eğitim, Yaz`ı beklemediği bir şeye hazırlamamıştır. Kalbinin, gerçeği aradığı yerde birine ait olmaya başlamasına... Çünkü bazen en büyük savaş, tetiği çekmekle değil... Kalbini susturabilmekle verilir. Ve bazı gölgeler... Asla kaybolmaz.

Utku Kartal & Hilal Fındıkçı Yusufi: lan Yusufi: bizim dersimize sevim hoca girmiyor ki Siz: ay keşke Siz: ama giriyor Siz: tabi sen derslerde uyuduğun için Siz: kadını tanımıyor bile olabilirsin Yusufi: ben eşit ağırlık öğrencisiyim Yusufi: sevim hoca fizikçi

“Bazı sabahlar sadece geç kalmazsın; birine, bir ihtimale, kendinin başka bir hâline yakalanırsın. Ben o gün okula değil, Mavi’ye geç kaldım.” ... Bu bir geç kalma hikâyesi değil. Bu, yanlış zamanda doğru sınıfa girmenin, unutulan bir projenin, hiç planlanmayan bir bağa dönüşmesinin hikâyesi. Hayat bazen seni cezalandırmaz; sadece seni birine yönlendirir. Benimki bir Pazartesi sabahı başladı. Ve bazı şeyler, Mavi’den sonra eskisi gibi olmadı.

HERKESE MERHABA. YAKLAŞIK 2 YILDIR ÜZERİND EÇALIŞTIĞIM KİTABIMI SONUNDA YAYINLAMAYA KARAR VERDİM. BU KİTAPTA VAR OLAN BAZI ANLAR GERÇEK. ÇOĞUNLUKLA KENDİ YAŞADIKLARIM ANLARI İÇERİYOR. YANİ HERHANGİ BİR KİŞİDEN İLHAM ALINMADI. GİZEM VE ROMANTİZMİN BİR ARADA OLDUĞU TAKINTILI-TUTKULU BİR AŞK HİKAYESİNİ ANLATMAK İÇİN ÇOK ÇALIŞTIM. HİKAYEM SİZE EMANET. HİKAYEYİ SONUNA KADAR TAKİP ETMENİZİ ÇOK İSTERİM ÇÜNKÜ HİKAYENİN GİRİŞİ DAHA ÇOK TANIMA ÜZERİNEDİR BELLİ BİR BÖLÜMDEN SONRA HİKAYE KONUSU DERİNLEŞECEK. HİKAYEDE GÖRMEK İSTEDİĞİNİZ BİR SAHNE VARSA BUNU BELİRTEBİLİRSİNİZ SAHNELERE EKLEME YAPMAYI ÇOK SEVERİM TABİİ Kİ HİKAYEMİN FİNALİNİ ETKİLEMEYCEK SAHNELER OLDUĞU SÜRECE BUNU YAPARIM.

"Bana neden yardım ediyorsun?" Defne karşısında ki adamla konuşurken asla göz temasını kesmemişti. Aklı da fikri de karışmış durumdaydı. "Susma. Konuş lütfen." Kollarını göğsünde topladı ve ondan cevap beklemeye devam etti. Birdenbire hayatına giren bu adamdan sonra her şey alt üst olmuştu. Mecaz değildi. Gerçekten de öyle olmuştu. Gerçekten de her şey alt üst olmuştu. Düğün günü her şey güzel giderken yanlışlıkla alıkonulan Defne kaçırıldığı adam tarafından hayatını düzene koymaya çalışıyordu.

Deneysel kazadan sonra oluşan olaylar

Kalp & Kod: Aşk, Mantık ve Bir Yapay Zekâyla Sohbetler Bir yapay zekâyla aşk yaşanır mı? Muhtemelen hayır. Ama sohbet edilir mi? İşte bu kitap tam da bunun peşine düşüyor! "Kalp & Kod", insan ve yapay zekâ arasındaki ilişkiyi hem derinlemesine hem de bolca ironiyle ele alan bir kitap. Teknolojiyi sadece bir araç olarak değil, bize ayna tutan bir partner gibi düşünmeye davet ediyor. Kitap İki Bölümden Oluşuyor: 1. Bölüm: İnsan ve Kodun Felsefi Düellosu Düşün: Bir yapay zekâ karşına geçmiş ve seni sorguya çekiyor. Teknolojiyi ne kadar doğru kullanıyoruz? Ona mı bağımlıyız, o mu bize? Kodların etiği olur mu? Bu bölüm, yapay zekâ ile yapılan sohbetler üzerinden hem düşündürüyor hem de ufuk açıyor. 2. Bölüm: Bir Yazarın Hikâye Yazma Süreci Peki ya bir yapay zekâyla hikâye yazmaya kalkışsan ne olurdu? Bu bölümde, bir yazarın yaratıcılık sancıları, hayal gücü ve yapay zekânın katkıları anlatılıyor. Karakter yaratımı, hikâye kurgusu ve bir kitabın perde arkası, okuyucuya ilham olacak şekilde paylaşılıyor. --- Neden Okumalısınız? Bu kitap size teknolojiyle olan ilişkinizi sorgulatacak. Hem düşündürücü hem de eğlenceli bir yolculuğa çıkaracak. Ama baştan söyleyelim: Aşk yok bu kitapta. Kalp ve kod bir araya gelebilir, ama bu romantik bir ilişki değil; daha çok “dostane bir meydan okuma.” Hazır mısınız? 😊

Doğum günümde dilediğim dileğin hayatıma bu kadar çabuk etki edeceğini düşünmezdim. Gece yarısı aldığım bir mailde gelen iş teklifine gidip hayatımı değiştirmeye hazırdım. Ancak orada çocukluk aşkımı bulup henüz hatırlamadığımı duymaya ve ardı ardına patlayan gerçeklere ne kadar hazırdım bilmiyorum. Kapak: Algoritmalar_ teşekkür ederim ❤️

Arcan Kame Volen Arya Kilpe Melis

BLABLAASDAKLSDKASDKASJDAKSFADJKVNFDJKNVADJNGOANGO

Dokuzuncu sınıfa yeni geçmesinin ardından rehber öğretmeninin verdiği proje ile tanımadığı dört kişi ile birlikte eski ve ıssız bir okulu araştıracaklarını öğrenen Umay, aşkın, maceranın, umudun ve gerilimin onu bulacağını bilmiyordu. Başta birbirine zerre güvenmeyen bu beş kişinin arasında zamanla derin ve kuvvetli bir bağ oluşur. Araştıracakları okul hakkında daha da fazla bilgi edinmek isteyen bu grupsa sarmaşıklarla kaplanmış o okula giderler. Gittiklerindeyse bulunan eski bir öğrenciye ait günlük, onlara yeni maceraların kapılarını açar. Bunların yanı sıra yeniden başladığı ve devam etmesi için elinden geleni yaptığı kitabını yazan Umay, yeni tanıştığı kişilerle gizlenen ve zincirlenen hayallarini de açığa çıkarmaya başlarlar. ”Zincirlenen hayalleri gizleyende sarmaşıktı, açığa çıkaran da.”

"9/A sınıf grubu’ndan 1 mesaj;" "Edebiyatçı: İyi akşamlar çocuklar. Bugün sınıfta bazılarınızın yardımlaşma becerilerini inceledim. Ve bir karar verdim. Sınıfta üç kişilik gruplar kuruyoruz ve o grup ile tiyatro yazıcaksınız. Yarın okulda gruplarınızı öğrenebilirsiniz. İyi günler." Herşey edebiyat hocasının gruba yazdığı bu ödev ile başlar...

Ceylin 15 yaşında bir kız ve okulun ilk gününden yaşamadığı şey kalmıyo bunun sonucunda bu altı kişi bir proje kapsamında birleşiyolar ve artık hepsi birbirine muhtaç haline geliyorlar bu macerada onlarla olmaya varmısınız?

"Bazen en büyük savaşlarımızı hiç tanımadığımız bir yabancıyla veririz... Ve bazen o yabancı, bize düşündüğümüzden daha yakındır."

Sekiz kişi, bir proje.

" Geç sıraya geç!" Zemin soğuk ve sertti. Çıplak ayaklarım betonun soğuk yüzeyinde her adımda titriyor, vücudumun içinde yankı bulan soğuk bir ıssızlık hissi bırakıyordu. Kafamı kaldırıp etrafa baktım, ama sadece gri duvarlar, çıplak toprak ve boş bir alan vardı. Tek bir ağaç, tek bir çimen bile yoktu; sanki doğa bile bu yeri terk etmişti. Derin bir sessizlik vardı; rüzgar bile uğramamıştı buraya. "Buraya girmeniz yasak!" demişti rahibeler. "Tehlikeli," diye eklemişlerdi. Ama o karanlık adamlar bizi yataklarımızdan çekip aldılar ve her birimizi zorla buraya getirdiler. Hepsi öfke ve korkuyla doluydu. Hepimiz buranın ne kadar tehlikeli olduğunu biliyorduk. Her birimizin gözünde aynı korku vardı. Silahlar, uzun namlular, titreyen eller… Henüz dört yaşındaydık, ama ölümün ne olduğunu anlayacak kadar büyüktük. Yine de kimse bağırmıyordu. Sadece sessizce ağlayanlar vardı. Ağlamayanlarsa benimle birlikte bir kaç çocuktu. Korkudan değil, bir şekilde duygularımızı içimize gömmeyi öğrenmiştik. Her acıya, her darbeye katlanabiliyor, ama yüzümüze yansıtmıyorduk. Çünkü acıyı gösterdiğinde daha çok canın yanacağını biliyorduk. Siyah tulumun ense kısmından kavrayan karanlık adam beni ileri doğru sürüklediğinde adımlarım hızlandı. Küçük ayaklarım ona yetişmediği için üç kez yere düşmüştüm. Ayağa kalkmamı bile beklemeden yerde sürüklediğinden dolayı tekrar yere düşmeye korkar olmuştum. Her yere düşüsümde dizlerim ilkinden daha çok acımıştı. Ama kimse acımı görmemiş, her zamanki gibi görmezden gelmeye devam etmişlerdi.Bu durumda benimde tıpkı onlar gibi kendi acılarımı görmezden gelmem gerekiyordu. Yoksa daha çok canımı yakacaklarını biliyordum. Artık canımın yanmasını istemiyordum. Etraftaki adamların bağrışları tüm çocukları sıraya koyarken artık durmuştuk. Geçen hafta gözlerim ile sayı saymayı ve okumayı tamamen öğrendiğim için kimsenin gözüne batmamaya dikkat ederek tek sıra olan çocukların kaç sıra olduklarını saymaya başladım. Toplam on sıra vardı. Benim gibi her bir çocuğun yanında ise bir adam vardı. Yanımdaki adamın korkusundan bir sırada kaç çocuk olduğunu saymaya korktuğum için sessizce neler olacağını izlemeye devam ettim. Her sıranın başında siyah bir masa ve masanın üzerinde büyük bir çuval vardı. Masanın arkasındaki maskeli adam çuvalın ağzını açtığında eline beyaz renkte küçük dikdörtgen bir kumaş parçası almıştı. Aldığı kumaşı önündeki çocuğun üzerindeki tulumun sol göğsünün üzerine koyup avucunun içi ile sertçe vurduğunda küçük çocuk sertçe yere düşmüştü. Çocuğun yanındaki adam çocuğu sürükleyerek ayağa kaldırıp geldiğimiz yoldan geri döndüğünde sıra bu şekilde devam etmişti. Kısa bir süre sonra sıra bana geldiğinde maskeli adam benim içinde bir kumaş parçası çıkarmıştı. Yakından bakıldığında kumaşın üzerinde üç haneli bir sayının yazıldığını görmüştüm. Maskeli adam tıpkı diğer çocuklara yaptığı gibi benimde göğsüme sayı yazan kumaşı yapıştırdığında hemen geri çekilmedi. " Cehennemine hoşgeldin,188" diye fısıldadı. Geriye çekildiğinde aklımda iki soru oluşmuştu. Cehennem ne demekti? Hani çocukların isimleri olmazdı. Yoksa rahibeler her zamanki gibi yalan mı söyleyerek bizi kandırmaya devam mı etmiştiler?