Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Ruhsal ve fiziksel değişiklikler, her zaman normal mi görülmelidir? Herşeyin içine kurban seçilen, Asya’ydı Ama sadece Asya’mı? yanında istemeden birini daha mı kurban verecek. O kıkırdamalar, mesajlar ve gülümsemelerin bir anlamı olmalı, değil mi? Büyük kararsızlılığın, ve gittikçe doğrulaşan duygular, eminlik duyguları Asya’yı neyin içine çekecek?

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Bölümler zaman geçtikçe düzenlenebilir. Lütfen bunu bilerek okuyunuz.

Bu dünyada herkes bir yeminle yaşar. Kimi gücü taşır, kimi itaati. Ama bazı bağlar emir dinlemez. Kül Yeminleri; kaderin silah gibi kullanıldığı, düzenin korkuyla ayakta tutulduğu bir dünyada geçer. Liva gücünü bastırmayı reddettiğinde, yalnızca kendi kaderini değil, herkesin inandığı düzeni de sarsar. Aren ise ilk kez görev ile vicdan arasında kalır. Bu bir kurtuluş hikâyesi değil. Bu, geri dönüşü olmayan bir yolun başlangıcı. Savaş yaklaşıyor. Yeminler yanıyor. Ve herkes bir taraf seçmek zorunda kalacak. “Bazı yeminler ateşle değil, küllerle tutulur.”

Daha yeni doğmuş olan Büşra Şevval Mardin in en büyük aşiretinin hanım ağası olacağından habersizdi. Daha bebek yaşta verilmişti eline aile yüzüğü. Bilmiyorduki o yüzük yük olacaktı ona. ... Kanla yazılan kader ve yanında getirdiği kederdi benim üzerimdeki. Yanlızlığın eseriydi şimdiki halim... ... Benim için beyazlar artık zifiri karanlıktı... ... 19. Bölümden... Önümüze konulan seçenekler ve seçmek zorunda kaldığımız seçenekler kesinllikle aynı değildi. Zorunluluklar, hayata katılan zorluktu. Bunu tecrübe etmek ise başa gelinebilecek en kötü şeydi. Çünkü zorluklar hayata sürülen kara leke gibiydi. Bu leke ömrünüz boyunca üzerinizde leke olarak kalır, çıkmazdı. Bü ise size acı verirdi. Benim üzerimde ki kara lekeler say say bitmezdi. Benim kara lekem doğumumla başlamıştı. Benim doğmam hataydı. Önce dedem, sonra annem, sonra babam ve en son bütün sülalem. Bunlardan ayrı olarak ise ezeli düşmanlarımdı lekelerim. Şimdi ise hayatıma yeni birisi ekleniyordu. Şu an kara lekemi yoksa hayatıma giren ilk ak lekemi bilemiyordum ama ilerleyen zamanlarda belli olacaktı.

Disosyatif kişilik bozukluğu,bipolar, majör depresyon ve anksiyete (psikolojik rahatsızlıklar)

"Relicta, anlamı ne?" "Terk edilen." "İnsanlar terkedilir kiraz çiçeğim" "İnsanlar terk eder Arel"

Birbirinden korkunç hikayeler...

Anne ve babasını çok küçük yaşta kaybetmiş olan Eylül Kanlıdere isimli bir kasabaya taşınır. Ama ne yazık ki kasaba onun beklediği gibi sakin ve huzurlu bir kasaba değildir...

Sıradanlık, onlar için artık zor olmaya başlamıştı. Bir efsaneyi dinlerken yan yana gelen 4 genç ciddiye almadı ve 2 öğretmeni ile birlikte okulda mahsur kalan o 4 genç hayatları çok kısa bir zamanda değişti. "Neler oluyor?" Kalbim hızlandı çok msntıksız geliyordu oysa... -Eylül Güneş

Gözlerini bir uçurumun dibinde açan Alena yalnız ve çıplaktır. Zihni hiç yazılmamış bir kitabın sayfaları gibi temiz ve şekilsizdir. Yeni doğmuş bir bebek gibi yürümeyi öğrenir ve ona Bedevi lakabı takılana kadar yürür. Bilinçsiz ve duygularından habersiz sadece yürür. Sonunda ona babalık yapan biriyle karşılaştığında Alena aile olmayı öğrenir. Gece yarısı kötü niyetli bir cadının evine gelip ailesi bildiği tek adamı ve evi bildiği tek yeri yok edene kadar. Hatırlamadığı geçmişi Alena`nın peşine düşmüştür. Ancak kaçmaya çalıştığı bu cadı aslında bulmaya çalıştığı geçmişi ve şekillenmemiş kaderidir. Alena`yı koruyacak tek kişi ise Alena`dan çok uzaktadır.

Bin yıl önce karanlıkla yapılan bir antlaşma, dört krallığın kaderini mühürledi. Artık gölgeler sadece geceye değil, insanların kalbine de hükmediyor. Efsaneye göre bir “Ayrık Ruh” bu laneti bozabilir. Fakat bu ruh, bir çocuğun bedeninde yeniden doğmak zorundadır. Ana karakterimiz, geçmişini hatırlamayan bir genç kız olan Lira, kendi kimliğini keşfederken dünyanın kaderini değiştirecek sırları da açığa çıkaracaktır.

Onunla evlilik hazırlığı yapıyor olmam gerekiyordu, onun cenaze hazırlığını yapmam değil.

Bir gün öldüm. Her şey son bulacak sanıyordum ama yanılmışım. Bir hayalettim artık.

Gerçek ile rüya arasındaki çizgi kaybolduğunda, insanın en büyük esareti kendi zihninde başlar. Bu metin, o çizginin kıyısında duran bir ruhun cevaba yaklaşma serüveni.

Onun gerçeği sandığımdı. Benim ise en büyük yanılgım.” Bora’nın hayatı, tekerlekli sandalyesinden ibaret değildi. Asıl felç olan, ruhuydu. Ve bunu gizlemek için herkese bir yalan sattı. İnandırıcı bir yalan. Yaralı bir adam maskesi… Ama hiçbir maske sonsuza kadar durmaz, biri gelip dokunana kadar. Efil, güvenmeyi unutmuş bir kadındı. Geçmişi sırlarla örülü, sessiz çığlıklarla doluydu. Ama Bora’yla tanıştığında, geçmişi artık geçmiş kalmadı. Aşk mıydı bu? Birbirine tutunmaya çalışan iki kırık ruhun oyunu mu? Yoksa sadece… Gerçek gibi görünen bir yalan mıydı her şey? Bu hikâyede herkesin bir sırrı var. Ama bazı sırlar…

Unutulmaktan korkan bir ruhun, bilinmezliklerle boğuşurken kendi prangalarından kurtulma çabası... Tükenmişliğin ve umudun arasında gidip gelen bir içsel haykırış.

Trafik kazazı sonrası komaya giren ve uyandığında bütün vücudu felç kalan Ayza, kendi kurduğu hayal dünyasında aksiyon, dram ve romantizm dolu bir aşk yaşarken zihni kendine geldiği zaman her şeyin bir hayal olduğunu anlar. Hayallerinde âşık olduğu dedektif sevgilisi ise gerçekte Ayza`yı iyi etmek için çaba serf eden Baybars`tır. Baybars tarafından ötenazi ile acılarına son verilir fakat o anda Ayza, elini kıpırdatmayı başarır. Hem hayalinde ki sevdiği hem de gerçekte sevdiği adam tarafından hayatına son verilen Ayza, öteki tarafa geçememiş ve bir ruh olarak sıkıştığı alemde Baybars`ın başına bela olmuştur.

Güç içindeyse, onu bastıramazsın. Karanlık gözlerini dikerken, ışığın seni yakabilir. Alyssa’nın hayatı, içindeki kadim ejderhanın uyanmasıyla sonsuza dek değişir. Onunla bağ kuran tek kişi, öfkeyle hareket eden bu varlığı kontrol altına alabilecek mi? Yoksa en yakınındakiler, en büyük düşmanlarına mı dönüşecek? Aşkın gölgeleri, ihanetin kıvılcımları ve patlamaya hazır güçler arasında Alyssa kendi yolunu çizmek zorunda. Ama bu yol, ya kendini yok ederse? Savaş yaklaşıyordu. Alyssa bazıları için hedef bazıları içinse umuttu. Bağlar kurulur. Sırlar açığa çıkar. Ve ışık her zaman aydınlatmaz… Bazen yakar.

Elif Asaf`ını kaybetmişti, hemde bir uçak kazasıyla. Onun gidişiyle hayatı durdu. Ruhunun rengi siyaha büründü. Fakat yıllar sonra karşısında tekrar kocasını görünce bir rüya sandı. Sımsıkı o rüyaya tutundu. Taki bütün gerçekler omzuna çökerken o rüyadan uyanmak zorunda kaldı.

Bu bir bitiş ya da intihar hikayesi değil. Bu bir başlangıç,doğum hikayesidir. Evrenin en sessiz çığlığıdır bu. Uçurumdan düşmeyi beklerken yükselmeye başlayan bir ruhun hikayesidir bu. Freya nın ölüm sandığı şeyin,aslında kendisiyle ilk kez yüz yüze gelmesidir. Peki sen? Sen ikinci şansın olsa ne yapardın? Az da olsa klişe ve düz hikayelerden sıkıldıysan benim dünyama göz atabilirsin. Kim bilir belki kendine ait bir şeyler de bulursun.

Bazen bir kurşunla ölürsün. Bazen bir gözyaşıyla yeniden doğarsın. Bir adam öldü, sonra bir başka adamın bedeninde yeniden uyandı. Ama bu, ikinci bir şans değildi... Bu, cehennemle yapılan bir hesaplaşmaydı.

Asterlin... Unutulmuş çağların, kayıp ilmeklerin ve yarım kalan yeminlerin diyarı. Işıkla yoğrulmuş bedenler, Kendi karanlıklarında yolunu kaybetmiş varlıklar, Ve fısıltılarla yankılanan eski ağıtlar... Şimdi o dokunun iplikleri yeniden geriliyor. Sessizlik, yerini çatlaklara bırakıyor. Çünkü her evren... Kendi ağrısını bir gün yeniden hatırlar.

Rüyamdan uyarlanarak kurguladığım bir kurgu umarım beğenirsiniz iyi okumalar.

☆☆☆ Elimde tuttuğum kitaba ve boynumdaki kolyeye baktım tereddütle. "Ne yani şimdi bu kolyeyle kitapların içine girip ve oradaki ruhları toplamam gerektiğini mi söylüyorsun." Başını yaşlı bedeninin izin verdiğince sallayıp elimdeki kitabı işaret etti tekrar. "Evet. Ama aslında ruhlardan çok burçların ruhlarını toplayacaksın. Seninle birlikte 13 burç olmalı. Onları bulmalı ve başlayan bu savaşı durdurmalısınız. Tabi eğer başaramazsanız insanoğlunun sonu yakın demektir" Ne yani şimdi ben boynumdaki kolyeyle bu elimde tuttuğum kitabın içine girip ruhları pardon burçları mı toplayacaktım!? Hem de insan olanlarından! ☆☆☆ *(KİTAP BÖLÜMLERİ HER GÜN- 20. Bölüme kadar-YAYINLANACAKTIR.) *(KİTAP BÖLÜMLERİ EN AZ 8000 KELİMELİK OLACAKTIR.) *(KİTAP TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR. HERHANGİ BİR TAKLİT VE CÜMLELERİME KADAR İZİNSİZ KULLANIMDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR. KİTABIMI BAŞKA BİR UYGULAMADA GÖRÜP BENİ HABERDAR EDERSENİZ ÇOK SEVİNİRİM.)