Kardeş olmak için kan bağı olmasına gerek yoktur.

Bir hayatta bir insan kaç kere ölebilirdi? Suçsuz ve masum insanlık ona ne kadar acıyabilirdi ki? Acınacak halde miydi insan? Vavelya ne kadar yaşayacaktı?

Kelimeler herkes için aynı şeyi ifade etmez.

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. NOT: KİTABIMA BENZER BİR ŞEKİLDE YAZIPTA ÇALAN KİŞİYİ HİÇ UYARMA`DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM... •UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

Rusya`da yaşayan vladek üyesi olduğu kurumda gizli bir görev için Türkiye`ye ninesinin yanına gönderilir. Fakat hesaba katmadığı birşey olur. Gittiği köyde ninesine bakan eslem ile karşılaşır eslem ve vladekin amaçları bir biri ile çeliştiği için bu çatışmada kim kazanacaktı?

Güz, babasının kanlı dünyasını bir oyun parkı sanıyordu. Kurallar onun için değil, başkaları içindi. Ancak babasının sabrı tükenmişti ve Güz`ün dünyasına tek bir kural koydu: Araf. Araf, soğuk bir gölge gibi Güz`ün peşindeyken, aralarındaki duvarlar arzunun sıcaklığıyla erimeye başladı. Ama bu gizli aşkın bir bedeli vardı: Bir bebek. (Mafya Kızı/Bodyguard/Gizli İlişki/Beklenmedik Hamilelik)

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.

Kader`in hayatı sınıfına yeni gelen rus çocukla değişime uğrar. Yürüme engeli olduğundan kimsenin onu sevemeyeceğinden emin olan Kader, yeni gelen rus çocuğun onun kaderi olduğundan habersizdir. Ve o çocuğun ona oldukça yakın yaşayacağından... Her anlamda. "İmkansızlar daima imkansız mı kalırdı yoksa her zaman başka bir yolu var mıydı ?" TÜM HAKLARI SAKLIDIR!!!

Kızın babası öldükten sonra Türkiye`ye gelir gerçek ailesini arar ve babasını öldüren mafya aslında gerçek ailesinin oğlu olduğunu ve adamın onu koruması

"Tedavisi yok efendim,varsa bile Rusya`da yok." "Sayın Sergei Viktor Martyusev, Katerina Martyusev adına oluşturulan dosya tarafımıza ulaşmıştır.” Okumaya devam ettim. “Rusya Federasyonu sınırları içinde uygulanamayan bir tedavi yöntemi, Türkiye Cumhuriyeti’nde mümkündür.”

Çocukluğunda yaşadığı istismar sonucu katil.olan Claire şimdi tüm dünya tarafından kırmızı bülten ile aranan bir seri katildir . Yaptığı bir anlaşma sonucu türkiyeye Soner VALANS`ı öldürmek için gelir . Soner valans türkiyenin en önemli mafyalarından biridir ve konseyin sahibidir .

Adam üstüme eğilmişti duygusuz bakan gözlerinde bir merak geçti. Çarpılmış gibi adamdan uzaklaştım hemen. Lacivert gözleri beni hipnoz ediyo gibiydi kafamı eğdim. Yanaklarımdan ateş cıkıyodu sankı." Kusura bakmayın görmedim " yamından geçerken "Мы ещё встретимся, девочка"(Tekrar karşılasacağız minik kız) diye fısıldadı orada daha fazla durmadan koşar adımlarla tuvalete gittim

Elena:neden beni kurtardın asker Kaan : Bazı yaralar kanamaz. Bazı çığlıklar duyulmaz. Ama en ağır savaşlar, İnsanların içinde kopar. Rus kızı

Gece hava almak için dışarı çıkan Alina,hiç beklmediği birşey ile karşılaşır. Yolda yaralı bulduğu dmitrinin karanlık dünyasına adım attığı gece herşey onun için değişecektir. Ancak Alina Dmitrinin karanlık,kasvetli dünyasından habersizdir.

Hayatının On Altıncı Yaz`ın da doğumda karıştığını öğrenen Liva öz ailesine alışabilcek mi? Peki öz ailesi Liva`ya alışabilcek mi?

Bir suç işlendiğinde, hikâye biter mi? Yoksa asıl hikâye, geride kalanlarda mı başlar? Raskolnikov sustuğunda, Sonya konuşmaya başlar. Bu roman, suçun ardından kalan sessizliği, vicdanın yükünü ve bir kadının iç dünyasında büyüyen karanlığı anlatıyor. Sonya, başkalarının günahlarıyla sınanan, kendi inancıyla ayakta kalmaya çalışan genç bir kadındır. Onun mücadelesi bir mahkeme salonunda değil; gecenin sessizliğinde, düşüncelerin arasında ve kalbin en kırılgan yerinde yaşanır. Raskolnikov’un gölgesi Sonya’nın peşini bırakmaz. Her adımda, her nefeste, her duada… Bu hikâye; Suçtan sonra kalan vicdanı, Kefaretin gerçekten mümkün olup olmadığını, Bir insanın başkasının günahıyla ne kadar yaşayabileceğini sorgular. Raskolnikov’un Gölgesi: Sonya, klasik bir hikâyenin devamı değil; o hikâyenin ardından gelen iç hesaplaşmanın romanıdır. Bazı suçlar affedilir. Ama bazı gölgeler, asla kaybolmaz.

Karanlığın ve sisin esiri olan Kuzey topraklarında güç Romanov ailesinin lanetlenen soyuna geçmişti. Artık güç Çar ailesinde değildi. Ülkede ve kıtada hakkında sayısız dedikodu olan lanetli Romanov ailesi, lanetini bir güç gibi kullanıyordu. Kuzey ile savaşa giren herkes lanetli Romanov ailesinin ne kadar güçlü olduğunu biliyordu ama bilmedikleri şey; güney topraklarından bir kızı anlaşmalı evlilik için neden istediğiydi. Hem de hanedan kanı taşıyan bir Paşa kızını.

Bir çığlık koptu. Sanki deprem oldu da sallandı tüm şehir, öyle bir haykırıştı. Yeryüzünden mi yoksa göğün içinden mi geldi kimse anlayamadı. Kalabalığı yararak ilerleyen bir adam belirdi. Arkasında bileğinden tutup çekiştirerek yürüttüğü bir genç kadın vardı. Canı çıkar gibi ağlıyordu. Sanki çok sevdiği bir şeyi kaybetmiş gibi. Herkes şaşkınlıkla olanları izlerken adam bir anda kadının bileğini savurarak ileri fırlattı. Kız dizlerinin üzerine düştüğü için renkli vermedi. Avuç içlerini toprağa bastırarak hıçkırmaya devam etti. Kesik kesik mırıldanıyor, "Pera !" Diye yükseliyordu arada sesi. Adam kızı arkasında bırakarak kadın erkek karışık topluluğa ilerledi. Ona bakan insanlara yönelik konuştu. "Bu halde olmasının sebebi ne biliyor musunuz ?" Bir eliyle kadını gösterse de ona dönmedi. Herkes anlamsızca sorduğu soruyu tarttıktan bir kaç saniye sonra olumsuz manada kafalarını salladılar. Adam bedenini hafifçe arkasındaki kadına çevirdi. Sonra iğrenç bir gülümseme sardı dudaklarını. Tekrar ona bakan topluluğa döndü. "Çünkü sevdiği adam öldü." Ardından bir kaç saniye bekleyip sesinin desibelini arttırarak kahkahalarla bağırdı. "Ben öldürdüm !" Ve o an her şey saniyelik yaşandı. Saniyeler içinde her şey karıştı. Genç kadın güçlü bir çığlık kopararak yerinden fırladı ve karşısındaki adama iğrenir bir bakış atıp tam suratının ortasına bir yumruk geçirdi. İçinden "onun öğrettiği gibi” diye geçirdi. Gözleri tekrar sızlarken başını silkeledi. O yumruk o kadar hiddet doluydu ki karşısındaki adam bilincini kaybederek yere yığıldı. Herkes dumura uğramış bir şekilde kadına bakıyordu. Böylesine zarif, ince bir kadın kendinden 2 kat büyük olan adamı nasıl yere devirmişti tek yumrukla ? Fısıltılara kulaklarını tıkadı. Hızlı davranarak, yerde kendinden geçmiş olan adamın belindeki silahı aldı. Ve hiç düşünmeden silahın emniyetini açıp sevdiğine dokunan eline bir kaç mermi sıktı. Korkuyla kaçışan insanla karşı havaya bir kaç el ateş etti. "Koşanı vururum !" Ve o an hepsi duraksadı. Bazı kadınlar ağlamaya başlamıştı. O, öylece yere savrulurken yanında olmayan herkes onun gözünde düşmandı. Karşısında deli görmüş gibi ona bakanlara kustu nefretini. "Andım olsun ! Andım olsun sevdiğim adamı benden almaya çalışan bu şehir bana onu geri getirmezse her saniye bu lanet yeri içinde sizlerle beraber yakıp küle çevireceğim !"

Sessiz Kazanlar” Modern İstanbul’un gri gölgeleri arasında, adalet kelimesi anlamını çoktan yitirmiştir. Arda Korkmaz, genç bir avukat olarak bu çürümüş sistemin içinde nefes almaya çalışır. Kazandığı her dava, kaybettiği bir parçasıdır aslında. Hukukun, ahlâkın ve vicdanın birbirine karıştığı bir dünyada, Arda’nın iç sesi gitgide büyür: “Eğer her şey adaletse, hiçbir şey adil değildir.” Toplumun dayattığı rollerin, erkekliğin ve başarı takıntısının altında ezilen bir ruhun hikayesi bu. Bir adamın, sistemin içinde kaybolarak kendine dönmeye çalışmasının hikayesi. Kafkavari bir gerçeklikte Dostoyevski’nin gölgesiyle yüzleşen bir modern insanın çöküşü. “Sessiz Kazanlar” — hukukun maskesinin düştüğü, vicdanın yankısının bile susturulduğu bir çağda, hâlâ insan kalmaya çalışanların romanı.

11 yaşındayken pembe zambaklarla mühürlenen kaderleri, yıllar sonra bir kafede yeniden çarpıştı. Boris, kahvesini döken Lucrezia`dan para değil, sadece vakit istedi. Bu zorunlu buluşmalar, iki düşman ailenin arasındaki buzları eritirken, aralarındaki ateşi körükledi. Peki bir kadın, tüm dünyayı karşısına almaya cesaret edebilir mi? Ve bir Rus mafya lideri, yasak aşkı için kendi ailesini feda eder mi? YASAK BÖLGE. Ne için savaştığını bilmeden seviyorsan, kaybetmeye mahkûmsun.

Alina Karaca, son yılını ölümden saklanarak geçiren bir doktordu. Herkesi kurtarmak için çıktığı bu yolda, her şeyi bir silahın ucunda kaybetmişti. Kaybettiği ilk şey cesareti değildi, kimliği, mirası, kendi benliği... Aras Nikolai Demir, intikamının izlerini taşıyan bu kadını kırmak istiyordu. Bunu yapabilecek kadar güçlüydü. Ama kırmaya çalıştığı kadın hayatında yerini sağlamlaştırdığında, planlarından çok da emin değildi. Bazı insanlar seni iyileştirirdi. Bazılarıysa seni kırarak kurtarırdı. "Ona bakarken hem affetmek istedim hem öldürmek. Belki de aşk dediğin, intikamın başka bir ismiydi."

Numara sallayan Asena`nın dünyaca tanınan polislerin bile adını anmaya korktuğu Rus mafyaya denk gelmesi.

Uyarı: Yaş farkı bulunmaktadır. Mat siyah kapaklı kitabın üzerinde kocaman, bordo harflerle tek bir kelime yazıyordu: “BAKİR.” Bu kitap, mafya ve çete dünyasında gizlice el değiştiren, genç kızları hedef alan karanlık bir rotaydı. Sayfaları arasında yalnızca seçilmiş olanların fotoğrafları vardı — yaşları 17 ile 20 arasında değişen kızlar... Her fotoğrafın üstü kırmızı bir çarpı işaretiyle çizilmişti. Onlar artık sadece birer isim değil, birer hedefti. Kitabın dördüncü sayfasında, üçüncü fotoğrafa gelindiğinde sayfa daha da kararıyordu. O fotoğraftaki kız: Eliz. Simsiyah, dümdüz saçları alnını kaplayan bir kakülle son buluyordu. Teninin solgunluğu, gözlerinin buz gibi keskinliğiyle daha da belirginleşiyordu. Ona bakan biri yalnızca bir yüz görmezdi; onun bakışlarında bir soğukluk, bir boşluk, bir tehdit gizliydi. Ve işte tam da bu yüzden, o karanlık dünyanın en gözü dönmüş adamları bile gözlerini onun fotoğrafından alamamıştı. Kitaba henüz yeni girmişti… Ailesi tarafından reddedilmiş, yalnızlığa terk edilmişti. Ve şimdi, karanlıkta pusuda bekleyen herkesin hedefiydi.

“Hasiktir, Logan! Hani çocuk ölmüştü?” Az önce evde Türkçe konuşan adam şu an ona bağırıyordu. Uzaktaydı fakat yakalanamayacak kadar bir uzaklık değildi bu. Umay adamların elindeki silahları görünce cadde boyunca koşmaya başladı. Adamların hepsi Umay’a bakıyordu. “Bu küçük bize sorun çıkarır mı?” “Sanmam Yegor. O sadece küçük bir kız, bunları unutacaktır.” dedi Logan arkasına bile bakmadan koşan Umay’a bakarken. Logan yanılıyordu. Umay’ın yeni tanıştığı bir duygu vardı. O da intikam duygusuydu. Umay bir ara sokağa girdiğinde dinlenmek için duraksadı. Gözyaşları koşarken akmaya başlamıştı bile. Elini cebine attı. Yarısı yanmış mendili çıkardığında o an içinde bir öfke belirdi. Burnuna götürdü mendili ve kokusunu içine çekti. Biraz olsun babasının kokusunu alıyordu. “Bugün size yaşatılanları unutmayacağım baba.” dedi boğuk çıkan sesiyle. Ailesinin intikamını alacaktı.