Rusya`dan Türkiye`ye savaş yüzünden gelen Verasya buradaki hayatından vazgeçmemekten asla pes etmez... +16

Ahzer; sevgi görmeden, annesinin altında ezilip büyüyen bir genç kızken daha 16 yaşında aile baskısına dayanamayıp dedesinin ayarladığı sözleşme ile evlenir. 26 yaşına kadar da evlendiği adamı hiç görmeyen Ahzer, Morozov`lardan biri olduğu için geçen on yılını rahat yaşar. Birgün yurt dışından ülkesine geri dönmek zorunda kalan baş rolümüz evlilik yıldönümlerinde eşiyle karşılaşır. Önceden, geçen her saatini zora sokan kaderi yeni düzelmişken tüm düşünceleri masanın başına geçme hırsıyla harlandı, yer yer Korlia`ya yaklaşan Ahzer, artık yavaşça kendi gerçeğini bulacak ve eşiyle büyüyecekti. Ama kader Ahzer Morozov`a hâlâ gülüyor muydu yoksa ölümü yakın mıydı. İşte bunların hepsi Korlia`ya bağlıydı. Bu Ahzer`in yaşamaya yeni başlayıp bir türlü yaşama doyamadığı dünyası. AHZER & AHZAN MOROZOV

*ÖRGÜT*/*ANLAŞMALI EVLİLİK*/*DÜŞMANDAN AŞKA* *Bazı bağlar kanla değil, kaderle yazılır.* Kirov`un puslu sokaklarında başlayan hikâye, geçmişin suskun çığlıklarını Moskova`nın karla örtülü saraylarına taşıyor. Defna, sıradan bir hayatın hayalini kurarken, adı fısıltıyla anılan bir çete lideri olan Ravilen`in karanlık dünyasına çekilir. Ama bu yalnızca bir karşılaşma değildir; bu, yıllar önce yarım bırakılmış bir kaderin yeniden yazımıdır. Aşkın, intikamın ve geçmişin iç içe geçtiği bu oyunda, *hiçbir şey göründüğü gibi değildir.* *IN LAK`ECH* - Ben senim. Sen bensin. Ve bazı hikâyeler, tam burada başlar...

On beş yıl önceden gelen bir hesaplaşma... Eva`nın ailesinin kilisede bir ayine kurban giderken o olanları çaresizce izlerken annesinin verdiği hançerle kurtulup oradaki üç adamı öldürmesi sonucunda hapishaneye girer ya da bilerek hapise girmesi mi sağlanmıştır... Hapishane de varlığı güç ve korku salan bir adamın onu izlediğini görür bu yüzü sanki önceden görmüştür ama bir türlü kim olduğunu çıkaramaz. Aslında bu ayin de görünenden fazlası vardır on beş yıl önce yapılan bir hata şimdi bütün ailenin yok olmasına sebep olmuştur.

1880’lerin sonlarında, Rusya’nın kuzeyinde “Beyaz Ateş” (Morbus Borealis) adı verilen ölümcül bir salgın patlak verir. Hastalık, kurbanlarını önce dondurucu bir soğuk hissiyle ele geçirir, ardından yüksek ateş ve bilinç kaybıyla ölüme sürükler. Salgından kaçan halk yeraltı sığınaklarına kapatılır; korku, hurafe ve çaresizlik günlük hayatın parçası hâline gelir.

Rusya`dan Rize`ye ulaşan bir aşk hikayesi. İkisi de uzak mesafe ilişkisi sürdüren çiftten birisinin ablası, diğerininse abisi. Kardeşini bu uzak mesafe ilişkisinden kurtarmak isteyen ve bu hikayenin bir zamanlar başrolü olduğu için kız kardeşinin üzüleceğini düşünen, dominant, Rizeli bir kadın. Kardeşinin uzak mesafe ilişkisi yaptığı kızın ablasına aşık olan, Uluslararası Sanat Ticareti yapan aynı zamanda ressam olan, Rus bir adam. Peki sen bu ikilinin ilişkisini okumaya hazır mısın? •ÇEREZLİK KURGU •YARI TEXTİNG •TRAFİK POLİSİ KADIN •RESSAM BİR ADAM **** Cem Karaca - Bu Son Olsun

August Ratnikov, yeraltı dünyasında Viy adıyla bilinir. Rus mafyasının en karanlık kollarından birinde, görünmeyen ama her şeyi gören bir merkez gibidir. Bilgi, iletişim ve strateji onun alanıdır; ağlar onun üzerinden kurulur, kararlar onun sessiz onayından geçer. Dışarıdan bakıldığında sadık bir adamdır. Düzenin, hiyerarşinin ve kuralların içinde yerini bilen biri… Ancak bu dünyanın bir gerçeği vardır: Güç, er ya da geç el değiştirir. August bunun farkındadır. Viy ve etrafındaki küçük ama etkili ekip, mafya ağının “temizlik” işlerini üstlenir. Sorun neyse bulunur, kökünden çözülür. Yöntemleri serttir, sınır tanımaz. Öyle ki, bu dünyanın bile alışık olmadığı bir korku bırakırlar arkalarında. Çünkü bazen hedef, yalnızca yeraltı dünyasıyla sınırlı kalmaz. Ve bazen, hedef sadece işin bitmesi değildir. Asla başına gelmez dediğin şeyin tam ortasında, o işin içine gömülmüş hâlde bulursun kendini. Viy’in soğuk hesaplarında aşka yer yoktur. Fakat bazen bir bakış, en keskin silahtan daha derin yaralar açar. Şimdi asıl soru şudur: Viy, her şeyi gören gözlerini asla dediği şeyler için kör etmeye hazır mıdır?"

Başını tekrar eğdi ve beni bir kez daha öptü. Bu sefer daha kısa, ama daha yoğun bir öpücüktü. “Beni öldürmeyeceğine söz vermiştin…” dedim kısık bir sesle. Ne diyeceğimi bilmiyordum ve düşünebildiğim ilk şeyi söylemiştim. Ardından alnını benimkine yasladı, sesi fısıltı gibi çıktı. “Ama seni mahvedebilirim Lina… Öyle bir mahvederim ki, kendini benden istemeden kurtaramazsın.” dediğinde inanamaz gözlerle ona bakıyordum. “Sana zarar vermem Lina. Ama seni bırakmayı da düşünmüyorum.” Ayağı kalkmak için hamle yapacakken gözlerim ağırlaştı. Az önce hazdan dolayı bir iğne vurdu da ben bunu hissetmemiş miydim? Kesinlikle sorunun cevabı evetti çünkü tam olarak boynumda keskin bir sızı hissediyordum!

-KESİT- ≈Ellerini saçlarından geçirdi. Konuşacak takati kalmamışken cevabını çok güçlükle verdi. Burnundan solurken onu izledim. Yine kısık sesiyle mırıldandı. "Beni, sana karşı yalan söylemeye mecbur bırakma..." Tekrar nefes almaya çalıştı komutan. Bunu yaparken bile zorlanıyordu. Gözlerini açtığında mavilerime baktı. İlk kez gözlerinden bir duygu geçtiğini gördüm. Şahit olduğum şey bir yalvarıştı. Kurcalamamı istemiyordu. Kırmadan dökmeden söylemeye çalışmasını anlayabiliyordum. Usulca başımı olumlu bir şekilde salladım. Sustum ve ona karşı koymayı bıraktım.≈ Tüm geçmişim tek bir sonla kaybolmuştu. Benliğimin varlığından yoksundum. Evlatlık alındığım bu aileden kurtulmuştum. Şimdi geriye yapmam gereken tek bir şey kalmıştı. Bu seri katil davasını çözmek. Tüm garajımı delillerle kaplarken olayın büyüklüğünün farkına varamıyordum. Lakin şimdi görüyordum ki dünya çapında ki bir seri katil olayını üstlenmiştim...

Karanlığın ve sisin esiri olan Kuzey topraklarında güç Romanov ailesinin lanetlenen soyuna geçmişti. Artık güç Çar ailesinde değildi. Ülkede ve kıtada hakkında sayısız dedikodu olan lanetli Romanov ailesi, lanetini bir güç gibi kullanıyordu. Kuzey ile savaşa giren herkes lanetli Romanov ailesinin ne kadar güçlü olduğunu biliyordu ama bilmedikleri şey; güney topraklarından bir kızı anlaşmalı evlilik için neden istediğiydi. Hem de hanedan kanı taşıyan bir Paşa kızını.

doğum gününde yabancılar tarafından kaçırılarak başka Bir hayat yaşatılması için başka bir ülkeye kaçırılan Nefha Lerin Solkan onu bulması ve ülkeye geri getirmesi için görevlendirilen Asaf Nical Öztürk

“Yeni bir ülkede, güçlü ailelerin gölgesinde olan Alya, sırlarla dolu bu dünyada kendi yolunu bulmak zorunda.”

Suikastçı Serisi I. Kitap

Onlar sıradan bir ikiz kardeş değil… onlar tek bedende iki yara, aynı kalpte iki çığlık ve birbirinin aynasında savaşan iki yarıydı. Biri ateş, biri buz. Biri yumruğuyla dünyayı susturur, diğeri zekâsıyla ölümün bile önüne geçebilir. Birinin öfkesi karanlığı deler, diğerinin sessizliği gölgeleri susturur. Biri düşerse, diğeri de düşer. Birini yok sayan, ikisini birden karşısına alır. Biri Vahşi: Öfkesini yumruklarıyla konuşan, kanın ve savaşın dilinden anlayan. Diğeri Lanetli: Sessizliğiyle plan kuran, gölgelerin içinden zafer inşa eden. Bir gecede çocukluklarını kaybettiler. O andan sonra, dünya onlar için yalnızca tek bir kelimeye indirgendi: İntikam. Onların oyunları artık iplerle bebek sallamak değil, gölgelerle hesaplaşmaktı. Çünkü o gece bir söz verdiler: “Bizi kıran herkes, bizimle kırılacak.” Kaybettikleri her şeyin karşılığını almak için büyüdüler ve artık durdurulamazlar. Ama kanla yoğrulan bu yol, onları sadece düşmanlarıyla değil, kendi içlerindeki karanlıkla da yüzleştirecekti. Ve şimdi dünya, ikizlerin intikamıyla sarsılacak. Kardeşlik, ihanet, yeraltı savaşları ve acımasız bir hesaplaşma… Bu sadece başlangıç. Rusya’nın buz gibi sokaklarında kan dökülürken, ikizler düşmanlarını tek tek yere indirecek. Yeraltı ringlerinde yumrukların, bıçakların ve kurşunların konuştuğu her an, onların hayatta kalma savaşı daha da kızışacak. Her dövüş, yeni bir düşman… Her darbe, yeni bir yara… Her gece, yeni bir hesaplaşma. İkizler sadece düşmanlarını değil, kendi kaderlerini de boğaz boğaza sıkıştırıyor. Ve bu yolda tek bir kural var: Ya onlar kazanacak… Ya da yer altı dünyası kaybedecekti.

Kalbim artık bedenime yeterli gelemiyor, nefes alamıyordum ama yinede koştum. Koştumki hayatta kalabileyim, bacaklarımı çizen dalları umursamadan ormanın içinde koştum. Kalbim atmayı bırakmış, bedenime oksijen gitmiyordu ama hayatta kalmam gerekiyordu. Ölmek istemiyor, yaşamak istiyordum. Bu yüzden bedenime alınmayan oksijeni bile umursamadan koştum, arkamdan gelen silah sesleri artarken tek amacım vardı. Sevdiğim adama ulaşmak.

"Ben bu hayatı istemedim.." "Üzgünüm malysh, seni ben yanımda istedim.." "Sen katilsin.." "Bir tek senin olmayacağım.." "Senden nefret ediyorum!" "Seni sonsuz bir aşkla seviyorum lyubov moya!" OKUNULMASI GEREK! NOT1: Hikayenin isminin anlamını geçtiğimiz bölümlerde öğreneceksiniz, daha da ilginç olsun diye önceden bilgi vermek istemiyorum..) NOT2: Bu hikaye Rus mafyasıyla ilgili olduğu için bazı rus kelimeleriyle karşılaşacaksınız. Ama bölümün hemen sonunda kullanılmış kelimelerin anlamları verilecekdir..) NOT3: Başrol kadın Azerbaycanlı olduğu için bazı azeri kelimeleriyle de karşılaşacaksınızdır. Onların da anlamını bölüm sonunda vereceğim..) NOT4: Hikaye 18+ ve yaş aralığı, küfür ve şiddet içerir. Bunları göz önünde bulundurarak hikayeye başlarsanız daha iyi olur..) NOT`ları okuduğunuz için teşekkürler.. İyi eğlenceler arkadaşlar..) Başlama tarihi : 01.03.2024 Bitme tarihi :

Mafya&ajan kurgusudur? Peki emin miyiz Ajan kurgusu olduğuna? °°° FBI tarafından Dünyaya hükmetmeye başlamış,Yer altında adı bile anildiginda herkesin korkulu rüyası haline gelmiş olan Vladimir Niko Carlosu öldürmek için gizli bir göreve gönderilmiştir. Ama işler istediği gibi gitmez ve kendisini yalanlarla dolu bir dünyanin içinde bulur. Arya, Arya Arıkan. Geçmişi yaralarla dolu geleceği bilinmezliklerle yazılmış olan kişi... Vladimir Niko Carlos, geçmişi kanlara,geleceği ölümlerle yazılmış kişi... Unutma her gerçek seni bir adım daha yaklaştıracak; Ya hakikate, Ya ihanete....

Adam, bir çift yeşil`e aşıktı. Kadın, bir çift mavi`den nefret ediyordu. Adam kadın için her şeyi gözden çıkarırdı. Kadın, ilk adamı gözden çıkarmıştı. Adam, kadın için dünya`yı yakardı. Kadın, adamı yaktığı dünyayla beraber yakardı. Balamir ve Maria... Geçmişin küllerinden doğan bir yalan uğruna birbirlerini bittirmeye yemin etmiş iki düşman. Aşk`mı bu? İhanet mi? Yoksa yakıcakları cehennemin orta yerinde yanacaklardı kader mi? "YERALTI FERİŞTAHI " Yeni bir aşk Damarına kadar ihanet Ve yeraltına sığmayacak bir intikam hikayesi... Yakacaksın. yanacaksın. ama en çokta seveceksin.. Bu isimde ilk kurgu

"Kurşunlar yön seçmez. Ama ajanlar seçmek zorundadır." Türkiye`nin en iyi saha ajanlarından Eflal Sare Balkan, görevlerini layığıyla yerine getiren asil vatanın korkusuz evlatlarından biridir. Rusya’nın en yetenekli ajanlarından olan Boris Orlov ise sadece kendi kurallarına güvenir. İki ülke, ortak bir tehdit karşısında güçlerini birleştirir. İki zıt karakter, istemeden aynı cephede yer almak zorunda kalır. Ve bu ortaklık, sadece mermilerle değil, geçmişin hayaletleriyle de sınanacaktır. Zaman daralıyor. Düşman her yerde. Ve Eflal ile Boris, sadece hedefe değil, birbirlerine de tutunarak hayatta kalmak zorundalar. Bu görevde tek kural var: Ya birlikte savaş, ya birlikte düş.

Her yanış bir çizik, her çizik bir gizleniş... Hiç bitmeyecekmiş gibi yanan bir mum gibiydim. Etrafı aydınlatıyordum ama hiç bir zaman sonsuz bir ömrüm yoktu. 🕯 Gözlerimi tekrar aralarken bu sefer elalarıyla göz göze geldiğimde genzimi yakan acı ve boğazımdaki yumru kayboldu. Dudaklarımda hazır bulunan gülümseme kendini belli ederken "Hala her şey sensin" dedim. Ama o bunun tersini kanıtlamak istermiş gibi başını iki yana salladı. "Her şey ben değilim, her şey sensin" dedi. Onun dudaklarında da bir gülümseme belirdiğinde içimde oluşan heyecanla ona doğru biraz daha yaklaşacakken söyledikleriyle durdum. "Her şey sensin, yakan da yıkan da sensin!" gözlerindeki alev beni içine almışken durmadı. Yakmaya devam etti. "Her şey sensin ama her şeyin içinde hiç bir şeysin Pera!" Ve ben o gün kendime ait olan her şeyi hiç düşünmeden büründüğüm mumda yakmıştım.

Rusya`nın derinliklerinde, gizli bir araştırma üssü aniden çöker. İçinde barındırdığı deneylerin kötü giden sonuçları, virüslü canlıların etrafa yayılmasına neden olur. Korku ve kaos, çevredeki yerleşim birimlerini sararken, hayatta kalma mücadelesi veren insanlar için tehdit giderek büyür. Hükümet, bu durumu kontrol altına almak için özel bir müfreze ekibi kurar. Ekip, virüsün kaynağını araştırmak ve yerel halkı korumak için üssün bulunduğu bölgeye intikal eder. Beş yıl sonra, ekip üyeleri çürüyen parçaların arasında bir yaşam izine rastlarlar: Bir kadın, gözlerinde belirsizlik olan. Ekip belgeleri incelediğinde, kadının felaket sırasında ölü olarak kaydedildiği ortaya çıkar. Fakat kadın, hiçbir şey hatırlamamaktadır. Ekip, kadının peşindeki sır perdesini aralamaya çalışırken, hem geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek hem de onun kaybolan hafızasını geri kazandırmak zorundadır. Ancak, etraflarındaki tehditler giderek artmakta ve her adımda yeni sırlar açığa çıkmaktadır. Kadının kaybolmuş hafızası, sadece kendi hayatını değil, tüm insanlığın kaderini de etkileyen bir bulmacanın anahtarı olabilir.

”Alaca, Alaca… Sen hiç koştun mu senden kaçana?” ⛓️ 17 yaşında bir trafik kazası sonucunda hafızasını kaybeden Alaca, yıllar sonra sağlığına kavuşup yeniden yaşamaya başladığında benzer bir kaza sonucu babasını kaybeder. Evine gönderilen bazı mektuplarla babasının ölümünün bir kaza olmadığını öğrenir. Babasının ölümünden sonra aralarının daha çok açıldığı annesi ile vedalaşmaya gittiğinde annesinin yatağını kanlar içinde bulur. Gizli bir numaradan gelen "Evden çık." mesajıyla, kendini babasının iş yerinde bulur. Daha önce hiç gitmediği boks akademisinin gizli ringinde antrenman yapan Börü ile tanıştığında; hayatının başladığını hisseder. Sadece babasının katilini bulmaya çalışan genç kız, kendini hiç beklemediği kör bir kuyunun içinde bulur. Bu bir katili bulma hikayesi değil. Kendini bulma hikayesi. Hayatın çıkmaz sokaklarında, derin sularında, karanlık ormanlarında; bir kuzunun, bir geyiğin, bir kuşun; sürüyü uzaktan koruyan kurda güvenmesinin hikayesi. Bilmeden düştüğü kör kuyuda, kaçmanın değil; sevmenin onu kurtaracağını fark etmesinin hikayesi. ⛓️ "Karadut musun sen?" "Ne?" "Lekesi kaldı." 🗝️ Gözleri en karanlık gece, yıldız düşmüş yüze.

Ölüm kıyısından karanlıklara mum tutarak çıkmalıydım bu ölüm çemberinden. ° • ° • Askeri kurgu x Mafya

Bazen insanın kalbi kırılır ama öyle kırılır ki dünyadan silinmek ister. Ne var ki genelde bunu yapamaz, onun yerine yaşadığı hayatı ve başına gelen olayları kabullenmek zorunda kalır. Hasretin Haritası romanında ise ana karakterimiz Tamerlan bunu kabul etmez ve yaşadığı coğrafyayı arkasında bırakarak yepyeni bir serüvene atılır. Peki, yaşadığı coğrafyadan fiziken çıkmış olsa da acaba eski hayatı onun peşini bırakacak mıdır?

Bu kadar soğuk muydu görüş odaları? Bu kadar acı veriyor muydu? Demir kapı açıldığında bakışlarımı kapıya yöneldi, karşımdaki sandalye çekildiğinde gelen kişiye baktım. "Güzelim." Dedi Fatih. Yüzüne baktım. "Seni çok özledim." Nefesi yakındı, kokusunu hissediyordum ama dokunamıyordum, imkansıza sürüklemişti aşkımızı. "Az kaldı." Tebessüm etti. "Çok az kaldı, buradan çıkınca yarım kalan hikayemiz tamamlanacak. Sen ve ben." Yutkundum. Parmağımdaki yüzüğe baktım. sevgimizi, aşkımızı, hayallerimizi süsleyen o yüzüğe. "Neden konuşmuyorsun?" Diye sordu Fatih. Simsiyah gözlerine baktım, boynunda adım yazıyordu. "İlsu?" Göbek adımı kullanmıyordu, gerçek adım onun daha hoşuna gidiyordu. "Bir sorun mu var güzelim?" "Ben yapamıyorum." Dedim. Gözyaşım süzülmeye başladı. "Seni beklemek istemiyorum." Gözyaşımı silip omuzlarımı dikleştirdim. "Bir mahkumu kim bekler ki? Konuştum avukatlarla 6 yıl hapis yiyebilirmişsin, bekleyemem." "Lan ne diyorsun sen!" Diye bağırdı. Gözlerine baktım öfkesi o`nu ele geçirmişti. "Lan 6 aydır beraberiz, 1 haftadır buradayım ve sen beni bekleyemem diyorsun! Bu mantıklı değil! O kadar söz, o kadar yemin o kadar mutluluk vaadi yalan mı? Bana bak! Bak bana İlsu!" Yutkundum. Sırtımı geriye verdiğimde parmağımdaki Papatya yüzüğe baktım. "İlsu!" Dedi yine. Yüzüğü parmağımdan çıkardım. "Verdiğin sözlerden vaz mı geçiyorsun? Beni terk mi ediyorsun?" "Ben seni değil," Tebessüm ettim. "Bizi terk ediyorum." *Başlangıç Tarihi: 06.01.25