Bir savcı olan Simay Aksoy`un atandığı bir görevde cinayeti araştırırken tanıştığı Kutay Ölmez ile geçmişteki bağlantıları ve yaşadıkları olaylar

Mevsim Atay,İstanbul`a yeni atanmış bir cumhuriyet savcısıydı ve geçmişiyle ilgili gereksiz olarak gördüğü ne varsa gömüp yeni bir sayfa açmıştı ya da o öyle zannediyordu.Geçmişinden bir parça olan Utkan Saraçoğlu`yla tekrardan karşılaşana dek. Kimsenin öğrenmemesi gereken 3 gerçek vardı. Bu üç gerçeğin peşine düşen kişilerden birisi aydınlık birisi de sonu olmayan o korkunç karanlıktı. O 3 gerçek kimin elinde parlayacaktı? "...Mevsim dikkatli bir insandı. O kadar incelemeye rağmen o fotoğrafta göremediği bazı detaylar vardı. Birincisi Serap`ın parmağındaki mavi kamelya çiçeği yüzüğü. İkinci detay ise fotoğraftaki Serkan`ın gözlerinin birinin kahverengi birinin mavi olmasıydı. Bir diğeri de Serkan`ın boynundaki gümüş pusula kolyesiydi. Bunların üçünü Mevsim daha önce görmüştü. Göremediği tek şey albümdeki ultrason fotoğraflarında iki minik hücrenin olmasıydı. Yaşama tutunmaya çalışan iki minik mucize..."

“Hukuki Aşk, kanunların izin verdiği yerde değil; vicdanın dur dediği noktada sınanan bir aşktır.”

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

"Nasılmış aslancığın kuzusu? Artık iyiymiş kuzucuk" Üç kurşun üç kardeş. Uluhan Kardeşleri zor bir yol bekliyordur,bu yol uğruna nelerden vazgeçeceklerdir yada ne kadar ileri gidebileceklerdir?Geçmiş ve şimdi bu üç kardeşi kapana kıstırmışken geleceklerini kurtarmaya çalışacaklardır... Bu kitapta yer alan kurum,kuruluş,olay ve kişilerin herhangi gerçek bir olay veya durum ile alakası yoktur.Her şey kurgudur. Türk ordusu,şehitlerimiz,gazilerimiz ve ailelerine ithaf edilmiştir.

yıllar önce aynı üniversitede okumuş ve birbirine aşkı olan Oğuz Tuğra ve Duru`nun belirli nedenlerden dolayı ayrılır. yıllar sonra aynı davanın savcısı ve avukatı olarak bir araya gelirler.⚖️ (Kitappad de Geceye Saklı adında ilk kitab)

Bir doktor ve savcının hikayesi.Zor geçen bir çocukluk..Keyifli okumalar.

2 arkadaşın şırnağa tayini çıkmasıyla başlayan eğlence dolu ve aşk dolu bir kitaptır. Askeri kurgu seven herkesi bekliyorumm

Yanlız bir çocukluk geçiren Gece bir çocuğun daha yanlız ve kimsesiz büyümesine izin vermeyerek Hayal`i evlat edinir.

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Atandığı yerde hain olduğunu kanıtlayıp içeri tıktığı adamın, gizli bir görevde kocası olduğunu öğrenince ne olacaktı? ... "Bana git diyorsun ama gözlerin kal der gibi gibi..." "Gözlerim kal der gibi mi bilmem ama gönlüm seninle bir kere daha parçalanmayı istemez gibi gibi?" ... Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `DAVA` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

Savcı olan aşiret kızı ve evlendirilmeye çalışan aşiretin ölü bilinen oğlu ile adliye koridorlarında başlayan aşkları

"Suçun da adaletin de bir yüzü vardı ama bazıları ikisi arasında kalmaya mahkûmdu." ... Adalet ve suçun birbirine en çok yaklaştığı o yerde mücadele vermek, aşkın payitahtına suç ortağı olmak demekti. Bazı insanları mahkemede yargılayamazdın zira onlar kendi kurallarını yazan dünyalara aittiler...

Keyifli okumalar

Savcı~Öğretmen Bazı insanlara bakıldığında yüzünü tanımazdınız ancak onun sizde uyandırdığı his nasıl biri olduğunu net bir şekilde gösterirdi. Hisler hiçbir zaman yanılmazdı ve hisler bazen insanın hayatındaki tek güveneceği dalı olurdu. Çünkü bu hayatta insanın zihni bile kendine oyun oynayabilirdi...

Çocukluğundan beri ailesiyle arası iyi olmayan Derya, mesleğini daha yapmak için yurtdışına çıkar. Ama geri döndüğünde ailesi tamamen değişmiştir. Hem fiziksel hemde manevi anlamda. Yepyeni bir ev, yepyeni kıyafetler ve eskisinden daha kaba davranışlar. En yakın arkadaşını hapis cezasından kurtarmak için geri dönen Derya hem arkadaşının savaşıyla hemde ailesi hakkında öğrendiği gerçeklerle ilgilenirken çok yıpranır. Bakalım Derya bu savaşı kazanabilecek mi?

Ummadığında bir güneş parlar bazen. Demiş ünlü şarkıcı... Sanırım doğruyu söylemiş. Eskiden pek inanmazdım ama şuan emin oldum. Belkide kör olan bendim. Sonuçta geç oldu güç ol... Peki tamam biraz da güç oldu. Fakat sonuç olarak oldu yani. Eski halimden eser kalmadı. Bunu sevdiceğimi hiç düşünmemiştim. Fakat sanırım yeni beni sevdim...

Acıdan dizlerim titredi. Gözlerine bakarken ayakta kalamadım. Onun yaptığına inanmak istemiyordum. Bütün oklar onu gösterirken ben onun yapmadım demesini bekliyordum deseydi inanırdım. Demedi…

Bazen tesadüfler bir karşılaşma için değil, dengeni bozmak için gelirdi. Aden için kontrol her şeydi. Mesafesini korumayı, kimseye güvenmemeyi ve geçmişin izlerini kimseye göstermemeyi öğrenmişti. Hayatını planlı, duygularını kilitli yaşamaya kararlıydı, ta ki karşısına Karan çıkana kadar... Karan, tehlikeyi sessiz taşıyan adamlardandı. Soğukkanlı, sınır tanımayan ve kimseye hesap vermeyen biri. Onun olduğu yerde kurallar değişir, dengeler kayardı. Ve Aden, ne kadar kaçmaya çalışsa da kendini hep onun karşısında buluyordu. İlk başta sadece çatışmaydı bu. Sözler sertti, bakışlar daha sert. İkisi de geri adım atmıyordu. Ama düşmanlık, yerini açıklanamayan bir çekime bıraktığında işler değişti. Çünkü bazı insanlar seni en çok yaralayabilecek olanlardır… en çok yakışanlar da. Aden, Ghost kimliğinin ardına saklanarak aydınlığın peşine düşerken; Karan da kendi karanlığını Red adıyla taşımaya devam ediyordu. Aden gölgelerin içinden hareket eden, kimliğini saklayan bir hayalet ve bir Cumhuriyet Savcısı`ydı. Karan`sa tehlikeyi açıkça taşıyan, kuralları kendi yazan, doktorluğu yıllar önce bırakmış bir adam. Şimdi aralarında sadece nefret yoktu. Güven, ihanet ve inkâr edilen bir aşk vardı. Ve bazen kalp, en yanlış zamanlarda atardı. Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

Bir savcı ve bir asker Cumhuriyet Savcısı Duru Hilal Yıldırım Yüzbaşı Kerem Karahan

Geçmişin bıraktığı izler, suskunluklar ve yarım kalmış duygular onun peşini bırakmazken, Zühre hayata karşı dimdik durmayı öğrenir. Güçlü görünmenin ardında saklanan kırılganlığıyla, kaderin çizdiği yolu sorgular; kaçmakla yüzleşmek arasında sıkışır. Bu roman; acının insanı nasıl büyüttüğünü, umudun en karanlık anlarda bile nasıl var olabildiğini ve bir insanın kendini bulma mücadelesini anlatıyor. Zühre, yalnızca bir isim değil; karanlıkta parlayan bir yıldızın hikâyesi. “Geçmişten kaçamazsın, ama onunla yeniden doğabilirsin.”

Derime kazınan tek kelimeyi öptü. Ben teröristlerin elinden kurtulan bir kızdım. O ismi kazırkenki acıyı almak ister gibiydi. Yeşilleri titredi. Eli silah tutarken titremeyen dağ gibi adam benim acıma kahroldu. Biz Tahir ve Zühreydik. Elma ile bağlanan o destanın isimleriydik.

Bana seslenilmesi ile titreme aldı. "Sen buraya ait değilsin" diye bağırmasıyla gözlerimi sımsıkı kapattım. Kısılmış sesiyle devam etti."Sen hiç benim olamayacakmışsın" demişti. Dediklerinin ağırlığı ile eziliyordum. Gözlerini gözlerime yasladı.boşluğa düşmüş sesiyle "Biz hiç var olmamışız Aysun" demişti Dediklerinin ağırlığı ile derince titredim. Soğuk soğuk akan terler ile boğuluyordum.olmayacak hikayenin himayesine girmiştim. Meğersem Biz geçmişin izlerini gelecekte göremeyecek olanlarmışız...

“Harpten âzâde bir yürekle harbe tutsak bir yüreği ayrı kefelere koyamazsın. Tutsak yürek, âzâde yüreğe ağır gelir.” (KURGUDA BAHSİ GEÇEN TERÖR, ASKER VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜ OLUP GERÇEK HAYATLA HİÇBİR BAĞLANTISI YOKTUR!)

Sınıf öğretmeni ile savcının tanışma hikayesi