“Firuze”: Şanssız Firuze, kocasının kuma getireceğini öğrendiği gün yıkılır; ancak beklenmedik bir şekilde hamile kaldığında hayatı değişir.

KURGU YAŞ SINIRI, KÜFÜR, KÖTÜ DAVRANIŞLAR İÇERMEKTEDİR.... BUNA DAYANARAK OKUYUN SORNADAN BAŞIMA AHLAK BEKÇİLİĞİ KESİLMEYİN.! ••• REKLAM VE TANITIM YAPMAYIN!! ••• VE EN ÖNEMLİSİ İĞNELEYİCİ YORUMLARINIZI KENDİNİZE SAKLAYIN.! ••• #AİLEMİZE SENDE KATIL. #KADER #SSAAFFİİRRR

⸻ Namazımı bitirdikten sonra yavaşça namazlığımın üzerine uzandım. “Allah’ım, o çok güzel seviyor. Ben onun sevgisine karşılık nasıl davranacağımı bilmiyorum. Onu gönlüme sevdir, yüreğimizi birbirine bağdaştır. Bizim için en hayırlısını sen bilirsin. Onu sevmek istiyorum. O bana ‘canım’ derken karşılıksız kalmak canımı acıtıyor. Ben onu sevmeye çalışacağım, sen de bana doğru yolu göster Allah’ım. Onunla çıktığım bu yolda bana rehberlik et.” diye duamı sonlandırdım. O gece, bana hediye ettiği namazlığın üzerinde saatlerce ağladım. O namazlığın üstünde, Rahman ve Rahim olan Allah’a yalvardım; onu yüreğime yazması, bana doğru yolu göstermesi için dua ettim. Ben, onu sevmek için çabalayacaktım ve biliyordum ki hiçbir emeği karşılıksız bırakmayan Yüce Allah, benim bu çabamı da görecek ve karşılıksız bırakmayacaktı. Sana yalvarıyorum Allah’ım… Onu gönlüme sevdir, çünkü o çok güzel seviyor. 🩶🪐🩶🩶 . “Herkes bir gün evine döner.” Devran Botan Asran sadece bir cümle ile her şeyi pas geçmişti. Herkes bir gün evine döner demiş evi bildiği sevdiği kadına gitmişti. Gittiği yol yanlış, dikkenler ve çalılar ile doluydu. İhaneti kendi ile birlikte sırtlamıştı, evet yapmıştı çünkü herkes bir gün evine dönerdi. Hevin Kırca tanımadığı bir adama yar olurken aslında o adamın onu canı yerine koyacağını bilemezdi. “Canımın canısın Hevin” demişti, canı için can olduğunu savunmuş bir kişiydi Devran Botan Asran, Hevin ona ilaç olan adama adım adım alışırken sevda kavramı ile tanışacaktı.

(Berdel kurgusudur ) 🕊 "Sessizliğin Bedeli" Küçük yaşta konuşma yetisini kaybeden Beritan, dünyayı sessizliğin içinde yaşamayı öğrenmiş bir kızdır. Bir gün pazarda kendine bir elbise bakarken, cebindeki paranın yetmediğini fark eder. Tam o sırada, arkasından gelen yabancı bir ses yankılanır: "Hanımefendinin elbisesi benden olsun." Ama Beritan için bu söz bir nezaket değil, bir tehlike işaretidir. Çünkü onun dünyasında yabancılara güvenmek yasaktır, konuşmak bile... Koşarak pazardan uzaklaşırken arkasında kalan o adam, belki de hayatını tamamen değiştirecek kişidir. Ama Beritan bunu henüz bilmiyor. Belki bazen bir sessizlik, binlerce kelimeden daha çok şey anlatır. 🌙 yaş farkı vardır

Bir söz vardı. İki hayat vardı. Ama kimseye sorulmadı. Dilan Karahanlı, öğretmen olarak hayata tutunduğunu sanırken, kaderinin çoktan beşikte yazıldığını öğrenir. Azad Berzam ise bir sözün ağırlığıyla büyümüş, töre ile vicdan arasında sıkışıp kalmıştır. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, susturulan bir hayatın hikâyesi. BANA SORULMADI

“Bazı kadınlar gelinlikle değil, suskunlukla evlenir.” Toprak... Bazılarının ayak bastığı bir zemin, Bazılarının ise yüreğinde taşıdığı kadim bir sükûttur. Bu hikâye, o topraklarda doğan bir erkeğin – Behram’ın – sadece aşiret gelenekleriyle değil, kendi kalbinin çığlığıyla da sınandığı bir zamana aittir. Bir sesin, bir bakışın, bir kaderin ağırlığını taşıdığı Mardin’in taş sokaklarında yazılmıştır bu hikâye. O bir “Aladağ”dı. Soyadıyla değil, yüküyle yaşadı. Ve o bir “gelin”di. Bir aşiretin değil, bir kalbin eşi olmayı diledi. İki kişinin değil, üç kalbin sınandığı bu hikâyede, sevda sadece göz göze gelmekle başlamadı. Bir suskunlukla, bir yasakla, bir töreyle büyüdü. Aşkı konuşmayan, ama aşkı yaşayanların romanıdır bu. Aladağ’ın Gelini; bir aşkın değil, bir aşiretin içinde gömülen yüzlerce sözcüğün ağıtıdır. Okuyacaksan eğer... Susarak oku. Çünkü bazı aşklar, ancak sükûtla duyulur

DOĞU`NUN ASİL KADINLARI SİZ SUSMAYACAKSINIZ ÇÜNKÜ İHRA NOVA SİZİN SESİNİZ OLACAK, SİZİN ELİNİZİ ASLA BIRAKMAYACAK!! Kader bir örümcek misali hırsla ilmek ilmek ağlarını örmekte.. İhra Nova Zadeoğlu & Mir Mirhanoğlu ......Alıntılar..... "Mehir olarak ne istiyorsun kızım?" "Sadece talak hakkı ve Mir Ağa`nın yanından ayırmadığı silahını istiyorum", diyerek İmamın sorusunu yanıtladım. Mir Mirhanoğlu "Düğünde takılan takılar, kilosunun 5 katı altın, Dubaideki şirketlerimin yüzde elli bir hissesi, Van`da ki, Urfa`da ki, Antep`te ki bağların yüzde elli bir hissesi ve son olarak İstanbul ve İzmir`deki villanın tapusu", diye kendi isteklerini sıraladı. "Babaların vedası en ağırıdır derdi dedem. Kız evlat babanın incisidir. O inciyi başka birine teslim etmek çok zordur kopamazsın öyle kolay kolay demişti. Şimdi hiç beklemediğimiz bir anda ayrılık acısı benim dağ gibi babamın omuzlarına bindirilmişti. İlk defa çaresizlikten omuzlarının düşüklüğünü, boynunun büküklüğünü ve ağladığını görmenin acısı da benim omuzlarıma yüklenmişti..." "Anne yüreği hissedermiş evladını. Hissetmişti benim annem yürek yangınımı ve elinden hiçbir şey gelmediği için ışıl ışıl gözlerini gölgeler sarmıştı. İki gözümden öpmüştü. Beni senden kopardılar, ayrılık getirdiler der gibi. Bir anneye beklenmeyen vedanın ağırlığı yüklenmişti. Yüreği kanatılmıştı..." "İlk defa bir kızın ağabeyinin koluna girmesi bu kadar zordu. İlk defa bir ağabeye kız kardeşine kolunu uzatması bu kadar zordu. Çünkü bu defa uzatılan kol sözsüz bir elvadaydı..." Bu kitap tüm kadınlara, kızlara, annelere ve kızlarına, sesi kesilenlere...

Bazı topraklar vardır; üzerinde yürüyenlerin izini silmez, susar ama unutmaz. Bazı hayatlar da öyledir. Bastırılır, bekler, zamanı gelince yeniden filizlenir. Hafsa, törenin gölgesinde büyümüş bir kızdır. Hayallerini, kelimelerini ve itirazlarını içine gömmeyi erken öğrenmiştir. Üniversite yolu kapatılmış, kendi hayatı başkalarının kararlarına teslim edilmiştir. Güvende hissettiği tek yer, çocukluğundan kalan bir tepedir; orada dilediği dilekler, söylediği sözler vardır. Serhat ise yıllar önce bu topraklardan gitmiş, arkasında yarım kalmış cümleler bırakmıştır. Dönüşü, yalnızca bir ağanın eve gelişi değildir. Onun gelişiyle birlikte, bastırılan sorular, saklanan duygular ve on yıldır suskun tutulan bir kan davası da yeniden kıpırdanır. İki aşiret arasında kurulmuş kırılgan bir barış, konuşulmayan aşklar, töreyle sınanan hayatlar… Hafsa’nın sessiz direnişi ile Serhat’ın yıllar önce toprağa verdiği söz, aynı yerde yeniden kesişir. Toprak Unutmaz, bir kadının kendi sesini arayışını, bir adamın geçmişle hesaplaşmasını ve bu topraklarda temiz kalmanın mümkün olup olmadığını anlatan güçlü bir hikâye. Çünkü bazı sözler gömülür… Ama toprak, zamanı geldiğinde hepsini geri verir.

Rojin her gece kocası tarafından dayak yedi kimse rojinin ağlayışlarını duymadı Afran ` o benim kardeşimin karısı ` diyip sevdasını kalbine gömmüştü Harun öldüğünde Afran rojin ile evlenmek zorunda kaldı Afran rojinin vucudundaki morlukları görünce ağlamamak için kendini zor tutmuştu "Yaralarına merhem olucam " diye söz verdi rojine

Sarı saçlı yeşil gözlü kumsal 19 yaşındayken törenin kurbanı berdelin mahkumu olur..

Gerçek hayat hikayesi

"Gönlümüz kırgın, ruhumuz yorgun, umutlarımız paramparçaydı. Biz hiç var olmamış gibiydik; ailelerimizin bakışlarında birer boşluk, hikayenin dışında bırakılmış çocuklardık. Kalbi yaralı, ruhu vedaya hazır, ama canı bir küçük duaya asılı kalan o kız çocuklarıydık... Yok sayılmanın karanlığında, sadece nefes almak için değil, var olmak için direndik."

Gerçek bir hayat hikayesidir. Köy hayatı ve kuma konusu işlenmektedir. "Gelin" kitabımla benzer türdedir.

"İstanbul`da kendi küçük pastanemde hayatımı kurmuş bir kızken, bir gecede her şey elimden alındı. Yıllar önce terk edilmiş bir çocukken, yıllar sonra Mardin`in iki büyük aşiretini barıştırmak için bana ait olmayan bir evliliğe sürüklendim. Onlar için benim kaderim buydu... Ama ben, Cahan. Kimsenin barışı için kurban olmamaya kararlıyım. Ve bu, benim isyanımın hikâyesi."

Bir kadın, bir adam, töre ve kaderin ince iplikleri… ☯️ Beklenmedik bir anda geçmişin tozlu raflarından ortaya çıkan o sır, Lalin’i artık sadece bir kadın olmaktan çıkarır. O, bir aşiretin saklanan kızı, kanla mühürlenmiş bir gerçeğin sessiz taşıyıcısıdır. Bir kardeşin canı için feda edilen bir kader, Bir ağa sofrasında yazılan suskun bir yazgı… Lalin, bilmediği bir soyun bedelini öderken, karşısına aşirette “Şêrê Çiya” diye anılan, törenin vücut bulmuş hâli olan bir adam çıkar: Aslan. Bu evlilik bir barış değildir; Bu birliktelik bir seçim hiç değildir. Ama kader, en sert yazılarını en sessiz yüreklere yazar. Sır ortaya çıktığında, töre sarsılır, Kan yeniden tartılır…

İki düşman aşiret doğan aşk hikayesi

Urfa`nın ağası, Boran kanîdarın verdiği hükümle evlendiği Dilda Suraynın sürükleyici hikâyesi...

Bir töre,iki aile ve masum iki insan...... Berdel adı verilen, yıllardır devam eden gelenek,iki gencin hayatını derinden sarsıcak. Aileler,toplum ve gelenek arasındaki ince çizgide sıkışan iki genç,bir gecede hayatlarının en büyük sınavıyla karşı karşıya kalacak. Her adımda geçmişin gölgesi büyüyecekti. Bu hikaye , özgürlük ve aşkın,aile ve gelenekle çatıştığı gizem ve dramın iç içe geçtiği bir yolculağa davet ediyor. Okudukça,karekterlerin her kararıyla kendi hayatınızı sorgulayacak, her olayda nefesinizi tutacaksınız....... Hadi beraber bu yolculuğu tüm duyguları ile başlatalım.......

Gerçek hayat hikayesinde uyarlanmıştır Kanadı kırık bir turnanın, kafeste geçen ömrüydü bu."

Yıllar önce annesi öldürüldükten sonra polis olmaya karar verdi REYYAN ve olduda yirmi beş yaşında`dır yirmi yedi yıldır sevdiği tek bir adam var ve ondan vazgeçmedi AZAT ama yirmi üç yaşında adamın evdendiğni duydu ozaman zaten yıkılmıştı yirmi beş yaşın da karısının doğumda öldüğnü ve arkasında kü çük bir kız ve yıkılmış bir adam bırakmıştı... REYYAN ve AZAT `ın hikayesini merak ettiyseniz kurgumu okuyup bana destek olun.

ben Elyra “Dengeyi elinde tutan“ anlamına gelen anlamımı taşıyan güçlü kadın vibesi veren ama içimdeki zayıf kadını saklayabilecek kadar güçlü bir kadındım bizim ailede kadın olmak için evlenilmesi gerekiyordu evlenmeyene kız derlerdi ama ben evli olmadan kendime kadın diyendim… karun “güç, servet” anlamını taşıyan anlamımın ta kendisi olandım yer yüzünde yer altında, güçlü erkek değil adamdım ailemin gerektiği yerde babasıydım, kardeşlerime babalık abilik yapmaktan çocukluk yaşayamayan erkek yerine adam olmayı öğrenmiştim. karun&elyra

Asya Saygıner, hayatını cerrahlığa adamış bir kadındır. Ancak Mardin’de arkadaşının düğününde, sevdiği adamın aslında evli ve çocuklu olduğunu öğrenir. Tam bu sırada, Mardin’in acımasız ağalarından Alparslan Bozan’ın kalbini fetheden bakışlarıyla tanışır. Tutku, sırlar ve tehlike arasında, Asya kalbini mi yoksa gerçekleri mi seçecektir? Kitabım YETİŞKİN KİSİLERE UYGUN BUNU DİKKATE ALARAK OKUYUN

20 yaşında İstanbul da mimarlık okuyan efsun`un kaçtığı kaderdi . Lakin kader anlımıza yazılmış ,üzerimize giydigimiz ,ölünceye kadar da asla kurtulamayacağımız bir kıyafetti ve efsun da bunu farkındaydı . Ama o daha çok gençti, hayelleri vardı, her genç kız gibi sevdiği bir adamla evlenmek istiyordu . Ancak insan yaşadığı yerden her ne kadar kaçsa da alnındaki kader onu buluyordu . Efsun da TÖRE`nin kurbanıydı .

Şanlıurfa’dan, adına yazılmış bir kaderden kaçtı. Berdelin sessizliğine, mecburiyetin ağırlığına boyun eğmemek için ardına bakmadan İstanbul’a sığındı. Büyük bir şehir, yabancı sokaklar ve tutunması gereken tek bir iş… Asistan olarak girdiği ofiste, geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdi. Patronu, yıllar önce kaybettiği eşinin yasını hâlâ taşıyan bir adamdı. Onu işe almasının sebebi ne yeteneğiydi ne de tesadüf… Bu kadın, ölen karısına fazlasıyla benziyordu. Bir yanda kaçtığı geçmiş, diğer yanda başkasının yarım kalmış hatırası… İki şehir, iki adam ve tek bir kadın arasında sıkışan bir hayat. Bu hikâye; kaderden kaçmanın, benzemekle ait olmanın ve geçmişin gölgesinde yeniden doğmaya çalışmanın hikâyesi.

Roza derin bir nefes çekip fısıldayarak konuşmuştu. "Ben senin için kendimden bile vazgeçmişken, sen benden bile vazgeçmişsin. Ayıbım bana ahım sana kalsın." Diyerek odasına ilerleyip uyumuştu. Bazı acılar vardır ki insanın içine sessizce işler; ne bağırır ne çağırır ama her nefeste biraz daha derine iner. İki gencinki de öyleydi işte. Adını koyamadıkları bir boşlukta uyanıyorlardı her sabah; kalabalıklar arasından kaybolmuş bir yalnızlık gibi, kendi içinde susan bir çığlıkla... oysa başlarda her şey masumdu. Bir tebessümle başlayan yolculuk, bir çift gözde vadedilmiş cennet... Zannettiler ki, o elleri tutarken bırakmaz, gözler bakarken yalanlar söylenmez. Ama yanılmışlardı. Hem de en derininden. İhanet, bir yabancıdan gelseydi belki bu kadar yakmazdı içlerini. Ama sevdiği, güvendiği, gözünün içine bakıp "sana zara vermem" diyen... işte o kişilerdi, kalplerine en keskin hançeri saplayanlar. Geceler boyu onlarla kurdukları hayaller şimdi birer enkazdı. Sevda sandıkları şeyin altından yalanlar çıkmış, umutla ördükleri anıları şimdi sadece canlarını yakan hatırlatmalara dönüşmüştü. Ve o an anladı Dewran "Elini tuttuğum gün, kalbimi bıraktığımı biliyordum," dedi kendi kendine, gözlerini ufka dikmiş halde. "Meğer insan en çok, en çok güvendiği yerden yara alırmış." Sustu sonra. Çünkü bazı cümleler vardır, suskunluğun bile daha çok şey anlattığı... Ve bazı aşklar sadece acıyla hatırlanır. Aşkına ihanet edilmiş iki genç. İki yanan yürek ve bunlardan bağımsız olan diğer iki genç ile karşılaşırsa neler olur. Birbirinden bağımsız iki hikaye ama aynı acı...