❝Ait olmadığın bir yerle savaşın bittiğinde, sonucu ne olursa olsun her zaman gitmen gerekir.❞ ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

Lovisa, çatı katında yaşayan sessiz bir kızdı; ailesiyle bile konuşmaktan kaçıyor, kendini sevemiyordu. Ama bir gün her şey değişti. Aldığı kalp nakliyle, içinde gizemli bir gücü uyandırdı: artık kendine güvenen, çekici ve güçlü bir kadın olmuştu. Ancak bu yeni güç, beraberinde tehlikeli sırları ve geçmişin gölgelerini de getirdi. Okulda, basketbol takımının yakışıklı kaptanıyla aralarında açıklanamayan bir gerilim baş gösterdi. Nefretin ve çekimin, geçmişte yaşanmış eski bir hikâyeyle bağlantısı olduğunu kimse bilmiyordu. Lovisa, kendi benliği ile cadının mirası arasında sıkışırken, kalbinin sırlarını çözmek ve lanetin etkisinden kurtulmak zorundaydı. Peki, bir kalbin taşıdığı sırlar, bir hayatı değiştirebilir mi? Ya da asıl soru, bir hayatı yok edebilir miydi?

"Bana güveniyor musun?" "Seni tanımıyorum." "Mükemmel."

Tek varisi olan kızına kendisinden sonra hüddam olması için büyü yapan bir baba... Sahibi olan hüddamın kızına aşık olan ve onu ömrü boyunca yanında tutmak için korkunç ve tehlikeli oyunlar oynayan kâfır bir cin. Başarılı ve ünlü bir balerin olmak isterken kendini hiç beklemediği olayların içinde bulan masum bir kız. Bu kitapta karanlığın evlatları ile yüzleşeceksin. Peki buna hazır mısın?

Geçmişin hataları yürekte yangın iken, Biri pişmanlıkla, Diğeri ise acıyla yoluna devam etti. Calton beklediklerinin yükünü de sırtlanırken her yerde eşini aradı. Enna ise kayıp bir ruh iken yeniden canlanmayı başardı.

Vloria Suikastçı Akademisi`nin üç vârisi vardı. Birinci vâris, varislerin en büyüğü olan Aires. İkinci vâris, varislerin en dost canlısı ve sevdiklerine değer veren vâris olan Kaiser. Üçüncü ve son vâris ise akademinin kurucusu olan Marius`un en değer verdiği vârisi olan, tek kız vâris Elyra. Daha küçük yaşta Vloria Suikastçı Akademisine getirilen ve orada eğitim görmeye başlayan Elyra, on sekiz yaşına geldiğinde varislerden biri olarak Akademisinde eğitim görmeye başlar. Akademide hayatta kalmak oldukça zorken, Elyra`nın akademinin sırlarını açığa çıkararak hayatta kalması gerekir. Fakat bu akademide hayatta kalmak sandığı kadar kolay değildir. Kendisinden saklanan sırlar ve gizlenen gerçekler karşısında savaşmak zorunda kalan Elyra, bu sırlarla dolu ve kanlı akademide hayatta kalabilecek mi? Suikastçı`nın Sesi serisinin birinci kitabı olan Suikastçı`nın Ninnisi, Elyra`nın Vloria Suikastçı Akademisine gidip orada eğitim görmesi ve akademinin sırlarını açığa çıkararak hayatta kalmaya çalışmasını anlatmaktadır

"Çillliiiii," dedi bana doğru adımlayarak. Şuan ecelim bana doğru adımlıyordu ve ben geri geri gitmekten başka bir şey yapamıyordum. Derince yutkundum, gözlerimden yaşlar akarken. Yüzünü kaplayan simsiyah maskesiyle, yüzünü görmememe rağmen gözlerime bir hedefmiş gibi bakıyor, bildiği halde beni daha da çok korkutuyordu. "Ne oldu az önce ki cesaretli kıza? Korktun mu benden?" Bir robot konuşuyordu sanki benimle. Ağzından homurtuyla alaylı bir gülme sesi çıktı. Ellerimi havaya kaldırarak, geri geri adımlamaya devam ettim. "N`olur ya-yapma, gelme üstüme," dedim titreyen sesimle zar zor konuşarak. Fakat o beni dinlemeden üstüme yürümeye devam etti. Daha hızlı adımlarla. "Geleceğim, ardındansa aileni ve seni dünya üzerinden sileceğim! Hadi yine iyisin, ilk kurban sensin Küçük Saygırcı!" Bu sefer koşmaya başladığında tüm hatlar o anda kopmuştu benden; Bir anda arkama bakmadan koşmaya başladım. Tükenmiş bir haldeydim ama durmuyordum. Çünkü durursam teslim olurdum. Ve ben teslim olmayı istemiyordum... "Barlas! Yakala şunu!" Bana yaklaşan sesiyle daha da hızlı koşmaya çalıştım. Önüme atlayan Barlas`la frenliyecekken son anda yönümü ormanlık alana çevirdim. "Amına koyduğumun piçi! Sana ne dedim lan ben!" Korkumdan kalbim kulaklarım da atıyor, sesleri yankılı duyuyordum. Yakında kalbim göğüs kafesimi parçalayarak çıkmak üzereydi. "Benden kaçamazsın, çilli bebeğim!" Durmadım, aksine daha da güçlendim, çünkü insan bu hayatta kendi ayaklarının üzerinde durmak zorundaydı. Ve ben kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışan masum bir kızdım. Bu hikayenin en masumu bendim...

17 yaşımda, bana beyaz bir elbise yerine, kefen gibi bir gelinlik giydirmişlerdi. Koruyup kollamak yerine benden yaşlarca büyük bir adama gelin vermişlerdi. Kendi nikahımdaydım ama sanki benim nikahım değilmiş gibiydim. Gelin için ayrılmış sandalye tarzı koltukta otururken kulaklarım hiçbir şey duymuyordu. Ruhum ölü, ama bedenim sapasağlamdı. Yanımda oturan Berivan, sıkıca elimi tutarken bana bir şeyler fısıldıyordu ama kafam hiçbir ses almıyordu. Ne bir çıtırtı, ne de bir fısıltı. Ta ki yanımda oluşan hareketliliğe kadar. Beyaz duvak örtülmüş yüzümü sağ tarafıma çevirdim. Büyük mavi ve kanlanmış gözlerim, bir çift simsiyah gözle kesişti. Daha da çok ağladım o lanet Ağa`nın yüzünü gördüğümde. Kaşlarını çatarak bana yaklaştı. Çenemi kırarcasına tuttu. Parmaklarıyla yanağımı sıkarken kulağıma yaklaşıp, "Ağla," dedi. "bugünden sonra hep cenneti yaşadığını sanacaksın. Çünkü ben senin yaşadığın cehennemden daha beter bir dünya yaşatacağım sana. İşte o zaman bu zamanlarını mumla arayacaksın cici kız..." KİTAP ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINTI DA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Bir Çinin bir insana aşık olmasıyla yaşanak korkunç olaylar o Çin`den kurtula bilecekmi yoksa sonsuza dek onunmu olucak " Benden ne istiyorsun artık " " Seni ve çocuğumuzu istiyorum ve alıcamda " "Asla ne bana nede bebeğime yaklaşanasın " " Sana kardeşim dedim sırdaşım dedim sen ne yaptın beni arkamdan vurdun " " Abime karşı gelemezdin beni anla beni öldüreceklerdi abim beni kurtardı beni koladı babam bile beni savunmadı " " Benden asla kurtulamicaksın karıcım " " Senden elbet birgün kurtulucam Mazerun " " Yani sen bir cin padişahının kızısın " " Evet ben onun Tek Melez kızıyım " Sizce duygu Mazerundan kurtulabilicekmi yoksa sonsuza dek tutsakmı olucak

Sadece ben ve sen ama bir başkası değil anladinmi beni minik kuş

Çocukluğunda yaşadığı istismar sonucu katil.olan Claire şimdi tüm dünya tarafından kırmızı bülten ile aranan bir seri katildir . Yaptığı bir anlaşma sonucu türkiyeye Soner VALANS`ı öldürmek için gelir . Soner valans türkiyenin en önemli mafyalarından biridir ve konseyin sahibidir .

Soğuk bir kış gecesi, kimsenin cesaret edemediği o ormana adım attı Yankı Sönmez. Ama bu sadece bir macera değildi. Bu, bir tuzağın başlangıcıydı. Terk edilmiş bir ev. İçeriden açılmayan bir kapı. Ve duvarlara kazınmış kanlı bir mesaj: “Yalnız olduğunu mu düşünüyorsun?” Yankı, karanlık bir labirentin içine hapsolduğunda, yalnız olmadığını fark etti. Her adımda bir sır, her köşede bir tehdit. Ve her şey, onun için hazırlanmıştı. Bu evde ölüm sessiz değil. Bu labirentte çıkış yok. Ve bu hikâyede, hayatta kalmak bir ihtimal değil—bir mücadele. Dilay Türk’ten psikolojik gerilim ve korkunun sınırlarını zorlayan bir roman: KANLI LABİRENT Adımını attığın anda, artık geri dönüş yok.

Bir sayı her şeyi değiştirebilir. İnsanın kaderini bile . En çok istediği şeyi elinden alacak kadar değiştirebilir hemde.

Gündüzleri mahkum olup geceleri serbest olan herkes bir gün karanlık 4 duvarın arasında yaşamaya mahkumdur. Adalet her zaman her konuda eşit şekilde hareket etmez, kimine göre insanın kendi doğruları gerçek doğrlardır kimine göre de hayatta doğru diye bişi yoktur ama aslında ikisi de bir oyundan ibarettir.. Bu kitapta katil olmuş bir adamı okucaksınız ama bu diğer okuduklarınıza benzeyeceğini sanmıyorum.. İyi okumalar...

Midesi hasas olanlar okumasın! İşkence ve argo içerir. YETŞKŞN İÇERİKLİDİR ! O bir melekti. “ İşkence meleği.” “ SEN BENİM MAVİMSİN, HIRÇIN MAVİM.” Midesi hassas olanlar okumasın. :)

20 YIL ÖNCE İKİ BEDENİN ATEŞTEN KURTULUŞU AİLE .KAN . HERŞEY

"Hey ? Sence katil dendiği kadar vahşimidir?" "Hiçbir fikrim yok Noah. Amaa... Belki bunu yakından görebilirsin." "Nasıl yani?" ...

İki düşman aile ve birbirini seven çocuklar Selim Aras KARAHANLI & Nisan YILMAZER Bazen kendi aşklarına kendileri engel oldu, bazen de başkaları engel oldu ama onlar engelleri temizledi. Mafya kurgusu Zorunlu evlilik Vahşet

"Bugün de uyanamadım, sadece açtım gözlerimi." Sabahın beş buçuğu. Masal için bu bir zaman dilimi değil, bir histi. Herkesin uykuda olduğu, hayatın nefes bile almadığı o aralıkta, kendini en çok hissediyordu. Ne geceye aitti ne gündüze. O, ikisinin arasında sıkışmış, arada kalmış bir canlıydı. Tıpkı ne göğe yükselebilen, ne de yere sığınabilen bir kaldırım serçesi gibi. Küçük bir valiz , gri bir atkı ve içinde adını koyamadığı kalın bir sessizlik. Masal, kendi evine dönerken bile bir yabancıdır. Çiçeklerin arasında solan , "Uykusuzluğun da bir sesi var" diye yazan defteri, onun içindeki görünmez cenazenin tek şahididir. Kaldırım Serçesi, kayboluşun eşiğindeki bir ruhun, bir sabahın beş buçuğunda geçen, yorgun ve hüzünlü hikâyesidir. Bazen uçmayı unutmak, sadece gözlerini açmak demektir.

Ev 171 Oda Yedinin devam kitabı olan Bodrum Katında gençler sınav ile Londra ya giderler ve Ev 171 olayını öğrenirler. orayı araştırmaya giderler. birinci kitaptan daha aksiyonlu. daha ters köşeli ve aklınızın alamayacağı şekilde vahşet vardır. dikkat yanlışlıkla siz ölmeyin veya yoksa katil siz misiniz

Nilda`nın baş komiserin ölümüne şahitliği ile hayatı tepe takla olur. Yılda bir kez gerçekleşen Pazvant toplantısı ile bir ruhu takip edip kendi kaderlerini bir Bodrum katında tabutlarla lanetlenerek yazarlar. Kendilerin bambaşka bir evrende bulduklarında artık onlara yardım edecek tek birşey vardı Glimmora`lar...

Bazı karanlıklar, bir daha çıkamayacağın kadar derindir. Esin Vural... Narkotik şubenin en zeki, en soğukkanlı dedektifi. Kurallara bağlı, geçmişe kapalı. Ta ki bir soruşturmanın ortasında, yıllar önce sadece bir gece tanıdığı o adamla tekrar karşılaşana dek. Araf Azer Karzun... Bir zamanlar yeraltı dünyasının karanlığında yaşayan, sonra her şeyi bırakıp kayıplara karışan bir adam. Ama intikam denen yara, kapanmadan kanamaya devam eder. Ve şimdi, aynı çeteye karşı yolları kesiştiğinde, Esin’le arasında kalmış geçmiş kadar, gelecek de tehlikeye girecek. O gece sustular. Bu kez konuşurlarsa, hem hayatları hem de kalpleri yanacak. Polisiye, tutku ve intikamın iç içe geçtiği bu hikâyede, kim dost kim düşman bilinmez. Çünkü bu dünyada adalet gri, aşksa ölümcül olabilir.

Beş yetim, beş dost, beş sır. Birlikte büyüdüler, birlikte korktular. Ama geçmiş, kimsenin sandığı kadar geride kalmaz… Aria, Mason, Finn, Lila ve Nox — aileden yoksun ama birbirlerine sıkı sıkıya bağlı beş arkadaş — “terk edilmiş yerleri” gezip belgeleyen bir grup kurarlar. Bir gün, kasabanın dışında yıllar önce kapatılan Ravenhill Akıl Hastanesi’ni keşfederler. Ama bu sadece yeni bir macera değildir. Çünkü Ravenhill’in içinde bir oda vardır — ODA 13. Söylentiye göre o odada kalan son hasta, adını duyan herkesin zihnine yerleşen bir varlıkla konuşuyordu. Ve o varlık, hâlâ orada… Kameralar kayda girer. Kahkahalar yankılanır. Ama gecenin ilerleyen saatlerinde her biri, kendi geçmişinin gölgesini görmeye başlar. Ve Oda 13’ün kapısı bir kez aralandığında, hiçbir dostluk aynı kalmaz. > “Korkunun başladığı yer kapı değil… hatıradır.”

0546: sen benim anne ve babamı öldüren kişilerin kızısın. 0546: sen benim ailemi katleden ailenin kızısın 0546: sen benim hayatımın mahvolmasına sebep olan ailenin kızısın 0546: belki de sen de biliyordun bu cinayeti Selen Soyder 0546: benim hayatımı yok eden senin ailendi 0546: senin de hayatını mahveden ben olacağım. Bu yaptıklarınızı sizin yanınıza bırakamazdım. Yatağında uyuyan 2 yaşında ki kardeşime baktım. Daha bu yaşta annesiz ve babasız kalmanın sorumlusu Soyder ailesi bunları onların yanına bırakamazdım

Normal bir okul günü giyilen formalar...Bugün o formalar kanla yıkanacaktı, tüm öğrenciler kendini bir oyunun içinde bulacak ve hayatta kalmak için Tanrı`ya dualar edecekti. Kimisi dualara tutunacak kimisi ise oyunu ciddiye almayacak ve en acı şekilde hayata gözlerini yumacaktı. Verilen görev belliydi; Hayatta kal!