Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

"Benden korkmuyor musun, Eliora?" Sessizliğin içinden gelen bu fısıltı, Eliora`nın dünyasını altüst edecekti. Sislerin içinde kaybolmuş bir labirent. Çıkışı olmayan karanlık bir yolculuk. Geçmişi, ailesi ve hatta kendisi hakkında bildiği her şeyi sorgulamasına neden olan o karanlık silüet. Eliora, kabuslarında karşısına çıkan bu gölgeyle her defasında biraz daha karşı karşıya geliyor. Ve her seferinde biraz daha ona çekiliyor. Karanlıkla kurulan bu tuhaf bağ, Eliora`yı hem korkutuyor hem de büyülüyor. Ama bu gölge kim? Onu neden çağırıyor? Ve asıl soru şu: Eliora, ailesine ulaşmak için kendi ruhunun derinliklerine inmeye hazır mı? Karanlık bazen sadece korkutmaz. Bazen seni sana en çok yaklaştıran şey olabilir.

Ailesinin tüm yükünü taşıyan Lena Aksel ve aileye yeni katılan Harp Akay Aksel ile nasıl başa çıkacaktır ya da onunla beraber bu yolda beraber yürüyecek midir?Peki Agâh bu hikayenin neresinde yer edinecektir? Lena Aksel`in hayatı amcasının yıllardır sır gibi sakladığı ailesini yalıya getirmesiyle değişecek. Peki Lena Aksel, Harp ile nasıl başa çıkabilecek ya da anlaşabilecek mi?Agâh Karatay:Lena`ya takıntılı olan bir aşık,babalarının geçmiş zamanlardan bu yana düşman olması dahil,aynı zaman da Harp ile motor yarışlarında birbirlerine ezelî rakipler... + Bakalım Lena Harp`i mi yoksa Agâhı mı seçecek?Eminim okurken sizde en az Lena kadar kararsız kalacaksınız.

Bir deliler hastanesinde zorla tutulan Ophelia, çeşitli işkencelere maruz kalmıştır. Gizli bir laboratuvar inşa edilen bu hastanede deneyler yapan Dr. Victor Brown, Hayatı boyunca üstünde çalıştığı Lethe Projesini tamamlamak için denek olarak Ophelia`yı seçmiştir. Yaptığı bu seçim Ophelia`nın hayatını altüst ederken onun için bir devrimdi. Peki Ophelia bu işkenceden kurtulabilecek miydi? yoksa sonsuza kadar buna mahkum mu olacaktı? Hadi gelin ve birlikte Ophelia`nın hayatına girelim. Yepyeni bir maceraya hoşgeldiniz. !!Not: bu kitap, olay örgüsüyle ve tüm karakterleriyle tamamen hayal ürünü olup gerçeklikle hiçbir alakası yoktur!

*wattpad’de de yayınlanmaktadır Artemis Evreni, 1. Kitap Bazen , hayatımın geri kalanını onu izlemeye ve öğrenmeye feda edebilir gibi hissediyordum. Aslında kendimi vazgeçirmeye çalıştığım gecelerde onun da herkes gibi olduğunu, sıradan güzel bir kız olduğunu kabullendirmeye çalışıyordum kendime. Ama olmuyordu. Ben, onun içindeki fırtınayı görmeden huzur bulamayacaktım. O fırtınanın yaktığı ışığı paylaşan tek kişi olmak istiyordum; onun gökyüzünü sadece benim tanımam gerekiyordu. "Ay ışığında edilen yeminler, güneş doğunca ihanete dönüşürler."

İzge, tutkusu kadar zekâsıyla da öne çıkan genç bir gazeteciydi. Bir haberin peşindeydi. Fakat bir gece, mesafeli ama baş döndürücü bir yabancıyla yolları kesişti. Ve o tek gecenin sabahında, kendini Malta`daki Türk Büyükelçiliği`nde; bir daha hiç karşılaşmayacağını düşündüğü o yabancının karşısında buldu. İzge için artık geri dönüş yoktu. Her cevapsız soru onu daha da derine çekiyor, her bakış bu adama biraz daha bağlıyordu. PARADOKS, tutku, tehlike ve iç içe geçmiş sırlarla örülü bir aşk hikâyesi. 🪞 • Dark Romance • Zorunlu Yakınlık • Örgüt/Çete • Yetişkin İçerik

❛İki aslan karşı karşıya gelir, biri kral seçilemez yoksa kraliçe ölür.❜ 🕸 ❝Seni kurtların önüne attığım için benden nefret ediyor olmalısın.❞ Gözleri birkaç saniye daha bedenimde dolaştığında bunu öyle rahatça yapıyordu ki buna hakkı olmadığını düşünmek için o merceğin altında olmaktan daha güçlü bir şeye ihtiyaç vardı. ❝Sesin İpek,❞ dediğinde ismim onun asla bilmemesi ama onun ustaca eriştiği bir sır gibi, bir günah gibi tınladı bir kişinin huzursuzluğuyla üç senedir ezilen evimin salonunda. ❝Sesini duymama izin ver.❞ ❝Senden nefret etmiyorum.❞

Görülmek bazen çıplak kalmaktan daha tehlikelidir. Serin, geçmişin küllerinden sessizce yeniden doğarken, arzularıyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Onu izleyen bir bakış, unuttuğu bir duyguyu uyandırmayı başardı: var olma isteğini. Ve tutkuyla utanç arasındaki ince çizgide yürürken, bedeninin değil, ruhunun soyunduğunu fark etti. "Bazı ısırıkların izi daha derinde kalır." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının kendi gölgesine dokunuşunun hikâyesi. ●Bu kitap için yazdığım şarkıları youtube kanalımda yayınladım; laiasal 🎵 "My Skin Remembers" [Tenim Hatırlıyor] ~ Laisasal 🎵 "What My Hands Have Done" [Ellerimin Yaptığı Şeyler] ~ Laiasal ©Telif hakları bende saklıdır.

Bir doktor ve katilin hikayesi... "Sadra..." Elindeki küçük neşteri sol elinin parmakları ile çevirerek etrafta yavaş adımlarla dolanıyordu ve bakışlarını elindeki neşterden hiç çekmiyordu. Aniden olduğu yerde durdu ve bana bakmaya başladı. "Sadra ne demek biliyorsun, değil mi?" Hızlıca, biraz da adrenalinin verdiği hızla başımı aşağı yukarı salladım. Bakışlarını bir kaç saniyeliğine bana çevirdi. Bakışlarını tekrar benden çektiğinde elindeki neşteri çevirmeye devam etti. "Sadra... Asalet demek" Bana bakmadan söyledikleri ile şaşırmıştım çünkü ismimin anlamını çok az kişi biliyordu ve bu devirde neredeyse hiç kullanılmazdı. Elindeki neşteri çevirmeye devam ederken gözlerindeki nefret beni buldu. Gözleri gözlerimdeydi. Zaten yüzündeki maskeden dolayı sadece gözlerini görüyordum. Yemyeşil, koyu yeşil gözleri vardı ve az ışıklı bir ortamda olmamıza rağmen gözlerinin rengi çok belliydi. Bir anlık cesaretle, "Ne istiyorsun?" Diye sordum. Bu sefer elindeki neşteri hızla bana doğru fırlattı. Ellerimi hızlıca başıma koyarak başımı eğdim aynı zamanda da başımı başka tarafa çevirmiştim. "Bunun cevabını zaten biliyorsun!" Ellerim başımı koruduğu, kollarım gözümün önüne geldiği için hareketlerini ve gözlerini göremiyordum. Öfkeli sesi beni iliklerime kadar titretmişti ama hayır, benden ne istediğini bilmiyordum. •Bir doktor ve bir katilin hayatı ne kadar normal olabiliyorsa kitap o derece normaldir. •Sadra isimli yazılan ilk ve tek kurgudur. Çalınması durumunda gereken yerler baş vurulmaktan çekinilmeyecektir. •Kitabıma bir şans vermenizi tavsiye ederim. Yazılma tarihi: 19/06/2024 Paylaşılma tarihi: 01/01/2025 (Wattpad`de de mevcuttur.) İyi günler dilerim🍂🍁🤎

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

"Gözlerini kapattığında gökyüzünün rengi bile değişir derlermiş..." Gerçek ile hayalin sınırlarının belirsizleştiği, gölgelerin sonsuzluğun sonunda birleştiği bir dünyaya davetlisiniz. Yankılar: Bilinmezliğin Gizemi, okuyucuyu sadece bir maceraya değil, aynı zamanda duyguların ve kararların sınandığı derin bir yolculuğa çıkarıyor. Ana kahraman Eva, hayatın karşısına çıkardığı engellerle savaşırken, dostluk ve düşmanlık arasındaki o ince çizgide yürümek zorundadır. Peki, senin tüm dünyanı değiştirmeyecesaretin varmı? Unutmayın; her yankı, bir sırrı beraberinde getirir. Bilinmezliğin gizemini çözmeye hazır mısınız?

Bazı çocuklar masallarla uyur, bazılarıysa… masalların içinde doğar. Büyünün gölgesinde doğan bir prens… Unutulmuş bir kehanet… Ve kaderin kaçınılmaz yükselişi. Elytharion’un en sessiz gecesinde, bir bebek ağlamadan dünyaya geldi. Ama gök gürledi, toprak titredi ve ölüler mezarlarından doğruldu. Çünkü o yalnızca bir çocuk değildi— O, zamanı mühürleyen kehanetin ta kendisiydi. Lycanuss, büyüsüz bir varis olarak yetiştirildi. Ancak 15. yaş gününde mühürlenen gücü uyanmaya başladığında, gerçeği keşfetmesi kaçınılmaz hale geldi. Onun doğumu, sadece bir tahtın değil, tüm evrenin geleceğini değiştirecek. Lycanuss, varlığından habersiz bir varlık. Üç halkalı bir mühür ensesinde parıldıyor, ama geçmişi bir sır, geleceği ise tehlikenin kendisi. Onun kaderi bir seçim değil, bir uyanış. Ve uyanış başladığında, evrenin dengesi bir daha asla aynı olmayacak. Zaman daralıyor. Kehanet fısıldıyor. Ve Lycanuss, kendi kimliğini hatırlamadan önce… kendi gölgesine karşı yürümek zorunda kalacak. Kader mi, yoksa seçim mi? Gerçek açığa çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Ateş ve gölge, aynı aynada kırıldığında… aşk küllerinden doğar. Solarya’nın alevlerle yoğrulmuş diyarında büyüyen Kira, cesur, inatçı ve kaderine meydan okuyan bir Ateş Bekçisi. Onun ateşi yalnızca yakmak için değil, korumak için yanar. Nimbrath’ın karanlıklarında yetişmiş, gölgelerin sessizliğine yeminli Riven ise, savaşın ortasında bile kalbinin suskunluğunu koruyan bir Gölge Elçisi.Ateş ve gölge, aynı aynada kırıldığında… aşk küllerinden doğar. Solarya’nın alevlerle yoğrulmuş diyarında büyüyen Kira, cesur, inatçı ve kaderine meydan okuyan bir Ateş Bekçisi. Onun ateşi yalnızca yakmak için değil, kor Kadim bir lanet onları aynı büyülü aynada hapseder. Zıt elementler… tek bir bedende çatışan iki ruh. Aynanın çatlaklarında geçmişin ihanetleri, kaderin yükleri ve bastırılmış duygular yankılanır. Ama aşk, bazen en büyük düşmandan doğar. Ve bazı aynalar… yalnızca birbirine bakan iki zıt ruhla yeniden bütünleşir. “Ateş ve gölge, birlikte yanınca… Ya dünyayı yakar ya da yeniden doğar.”

Geçmiş yaşamlarında birbirini çok seven iki nişanlının hikâyesi... Bir yanlış anlamanın, bir iftiranın ve bir ölümün göğe kazındığı lanetli bir aşk. Ve doğanın bizzat yazdığı bir kehanet: "İki ruh, tamamlanmamış yaralarını yeni bir hayatta yeniden açacak. Birbirlerini tanımadan tanıyacak, sevmemeye yemin edip yine de birbirlerine çekilecekler. Bu kez kader, kanla kapanacak." Yüzyıllar sonra aynı ruhlar, yeni bedenlerde yeniden karşılaşır. İlk anda anlamlandıramadıkları tanıdıklık, açıklayamadıkları bir çekim... Ama geçmişin intikamı henüz bitmemiştir. Bu hikâye; ihanetin gölgesinde başlayan bir aşkın, bağışlanamayan bir hatanın, ve kaderden kaçamayan iki ruhun karanlık masalıdır.

Eleris... Yarı elf, yarı cadı ve kendisinden saklanan bir Merlinit... Bildiğinin aksine, zamanın ötesinde bir yaşa sahipti; asırlar önce, gücü sirenler tarafından mühürlenmiş ve dünyanın gözlerinden saklanmasına karar verilmişti. Ta ki, ataları onun klanından haberdar olana dek. Geceleri anlatılan masalların gerçekliğini bir sabah gözlerini o diyarın büyülü ışıklarına açtığında kavradı. Hikâyelerden ibaret sandığı düşmanlık, yıllardır kulaklarına fısıldanan bir sır olmaktan çıkmıştı. Elfler ve cadılar hâlâ savaşın gölgesinde yaşarken, Eleris`in zihni karmaşık sorularla doluydu: Kendisinin bir insan değil, bir Merlinit olduğunu kabullenebilecek miydi? Masalların ötesine, yüzyıllardır içinde uyuyan gücüne doğru ilk adımı atmanın tam zamanıydı; diyarın sırları, karanlık fısıltılar ve kendi kaderi şimdi onun nefesinde birleşiyordu. Tüm Hakları Saklıdır ● ©Kasım2025

Yıllar sonra ülkeye tekar monarşi hakim olur. Ve monarşi artık beş ana başlıkta yönetilir. Bunlar Hükümran, Hipnoz, Madalyan, hizmetkar ve halktır.

Hayatımda gördüğüm en soğuk grilere sahipti. Sanki gözlerinin içinde buzla kaplı bir gece saklıydı. Her bakışı, her dokunuşu bana meydan okuyor; beni karanlığından uzak durmam için uyarıyordu. Ama sözlerinin tam tersine, her seferinde beni kendi dipsizliğine çekmekten asla vazgeçmiyordu. "Bir daha karşıma çıkmadığından emin ol, Sofinka. Yoksa yemin ederim gördüğün son gözler benimkiler olur.” Onun söyledikleri yıllarca zihnimde dolanıp durdu.Ve bir gün, karanlık sırlarını sakladığı o kuleye gittiğimde kendimi uçurumun kenarında bulmuştum. O canavardan kurtarmaya çalıştığım o can, hiç tereddüt etmeden beni sırtımdan bıçaklamıştı. Bir el beni karanlığa ittiğinde gördüğüm son şey onun gri gözleriydi. Belki de haklıydı; onun yoluna çıkarsam göreceğim en son şey onun soğuk grileri olacaktı. Öyle de olmuştu. Ama bu kez beni öldüren değil, kurtaran taraf gibiydi. Bu kurtuluşun onun sonunu da beraberinde getireceğindense habersizdi. Gözlerimi tekrar açtığımda ise hafızam susmuştu. Geçmişin tüm izleri, tüm çığlıkları, tüm kanı… hepsi kaybolmuştu. Ve şimdi… Zamanında düşmanım olan o adam, karşıma geçip nişanlım olduğunu söylüyordu. Sanki beni ölümle tehdit eden kendisi değilmiş gibi. Sanki onu vuran ben değilmişim gibi. Sanki bu hikâyenin bir sonu yokmuş gibi.

Lidya... küçükken babasını öldüren adam silahı eline tutuşturup kaçtığında kafasına koymuştu intikamını. Güç için öldürdü, şimdi de intikam için öldürecekti.

Yeni bir okul. Eski bir sır. Ve onu tanımadan önce… kendini çözmesi gereken bir Azra. Karius Akademisi’ne adım atan Azra, yalnızca yeni bir düzene değil — geçmişin gölgesine de alışmak zorunda. Kehanet artık sessiz değil. Önceki iletkenin kaderi hâlâ karanlıkta. Ve savaş… gittikçe yaklaşıyor.

Karadeniz`e asi derler, öfkeli, hırçın derler. İnsan sanki bu denizi gören herkesin aynı kelimeye sarıldığına inanır. Oysa ben bakınca yalnızca öfke görmem. Bazen dalgalarının içinde bir çocuğun ağlamasını işitir gibi olurum; bazen kıyıya vuran köpüklerde, usul usul anlatılan bir hikâyenin izlerini bulurum. Asi midir? Belki. Ama her asilikte biraz da incinmişlik vardır. Karadeniz, incinmiş bir kalbin dalgaları gibi çarpar kıyıya.

Karanlık, küller ve yıkım... Bu düşmüş dünyada, güç yalnızca acımasız olanların elinde…Ve onların en korkulanı, Kieran Blacktorn. Ancak, bir yabancı bu dünyaya adım attığında her şey değişti. Mia Ashford… Yanlış zamanda, yanlış yerde buldu kendini. Ona yabancı olan bu dünya, Kieran için de yabancıyı temsil ediyordu. Masumiyeti ve direnciyle karanlığı delen kıvılcım… Caius, yaptığı bir hatayla bu kıyamet dünyasının dengesini bozmuş, Kieran’ı öfkenin ve intikamın eşiğine sürüklemişti. Ama Kieran’ın aklını asıl karıştıran, bu yabancının kendisiydi. Mia, hem kaybolan insanlığın hem de bir adamın unuttuğu vicdanın son umudu olabilir miydi?

Hesabım öteki yerde kapandığında buradana devamm Apartmandaki, gürültü için üst komşunuza yazarsınız fakat yanlış numara.

Kalbim sıkışıyor gibi hissettiğim anlarda boğazımdaki tutuşunu sıkılaştırdı. Kızgın değildi. Bakışları beni içine çekiyordu. "Senin için yapabileceğim şeylerin sınırını bende bilmiyorum kızıl. Beni kendim olmaktan çıkarıyorsun.

Esin, annesinin ölümünden kalan derin boşlukla; Umut, kaybettiği hayatın sessizliğiyle baş etmeye çalışırken yolları kesişir. Zor zamanlarda kurulan bağlar, en derin yaraları gerçekten iyileştirebilir mi? Bu, kayıpların gölgesinde ilerleyen; kırılganlıkla cesaretin iç içe geçtiği bir yolculuğun hikâyesi. Her adımda geçmişin izleriyle yüzleşen iki yalnız ruh, geleceğe dair yeni anlamlar arar. Ve bu yol, nerede biteceği bilinmeyen, yaşanacaklarla şekillenen bir serüvendir. Yıkılmış hayatların içinde hâlâ ışık arayanlar için… Bu hikâye, senin hikâyen olabilir.

Acı feryatları birer birer yutan şehirler, sesimiz çıkmasın diye boynumuza urganı geçiren canlılar varken ne kadar insan kalabilirdik ki? Gelecek harap olmuş bir şekilde önüme sunulmadan önce birisinin benim için hazırladığı bu ince çizgide hokkabazlık yapıyordum, düşen delirir, itilen delirir insanlığını yitirir.