Güneşin yıllar önce doğmayı bıraktığı bir dünyada, sessizliğe mahkûm edilmiş çocuklar ve baskı altında yaşayan halk, hayatta kalmanın yollarını arıyor. Cemre Nehy, yetimhaneden kaçan bir kız, gölgelerde ve yasaklarda kendi yolunu bulmaya çalışırken, küçük bir kıvılcım büyük değişimlerin habercisi oluyor.

Yazılmamış kaderlerin, sistemin ve kıyametin gölgesinde... ​Bir kitap var. Adı: Sonun Başlangıcı. ​Gerçek dünyada yazılmakta olan, yarım kalmış bir hikâye. Kıyametin tek bir taşla başladığı, **"Cennetin İradesi"**nin kurallarıyla şekillenen bir dünya. ​Ama sonra beklenmedik bir şey oldu: Farklı evrenlerden karakterler bu hikâyeye karıştı. Yazılan ile yazılmayan birbirine geçti. ​ Cennetin İradesi, dünyayı yok etti ve yeniden başlattı. Ve oyunculara yeni bir görev verdi: ​Artık yalnızca anomalileri değil, dışlanmışları da bulup temizleyeceklerdi. Ama bazı şeyler sistemin bile öngöremediği biçimde gelişiyordu... ​ ​Fatih, kıyamet günü ölmesi gereken adamdı. Ama hayatta kaldı. Yazarın yazmadığı, sistemin hesaba katmadığı gizemli bir figür. Sessizce izliyor, sabırla bekliyor... Ve kendi kaderini yazmak için uyanıyor. ​"Ölüm paradoksu ", yazılmamış karakterlerin ve sistemin çizdiği kaderin ötesinde verilen mücadelenin hikâyesi. ​"Peki... gerçekte kim yazıyor bu hikâyeyi?" ​Uyarı: Bu hikâyedeki karakterler ve olaylar tamamen kurgu olup, gerçek kişiler, topluluklar veya dinlerle hiçbir ilgisi yoktur. Hikâyeyi keyifle okumaya bakın!

Hafızasını kaybetmiş bir kadın, geçmişin sırları ve intikamın gölgesinde yürür. Kaybettikleriyle yüzleşirken, karanlık ve tehlikeli bir şehirde kendi kimliğini arar. Sevmenin bedelini ödeyenler, yok olmayı reddedenlerdir. Bu, hatırlamak, kaybetmek ve hayatta kalmak üzerine bir hikaye.

KİTAP DİSTOPYADIR.Ülkedeki en iyi ve ilk kadın pilot ve bir binbaşının aynı time düşmesi.Mardin`de geçen bir kurgu.Tarih 2043 "Garip bir his uyandırıyorsun içimde ve bu duyguları olmayan bir adam için çok değişik"

Hafızasını kaybetmiş bir kadın gözlerini ormanda açar. Yabancı bir adamın özel mülkünün sınırları içerisindedir. Onu buraya getiren kaybettiği zihni midir yoksa yabancı adam aslında yabancı değil midir? "Her insan, onu tanıdığın zamandaki senden ibarettir."

Yıllar...Yıllar önce kurak ve çorak topraklardan bir krallık yükseldi bu krallığın ismi MORVAYN`dı. Bu krallıkta binlerce hatta milyonlarca insan feda oldu. Karanlığın sarayın duvarlara sindiği bu krallık geceye esir düştü. Karanlık sadece duvarlara değil sarayın dört bir yanına yayıldı. O engin koridorlara,asla boş kalmayan taht odasına,Yansımaların aynası olan sularına ve daha pek çok yerine sindi bu karanlık. Senelerce karanlığı kucaklayan bu krallığın sosyal sınıfları vardı. Bu sınıflar hizmetkârlar,Krallar,Varisler ve Tahtçılar olarak dört sınıfa ayrıldı... ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Nefeslerin bile taşlara hapsolduğu bu kurak ve çorak topraklarda artık bir şeyler değişmeliydi. Değişen insanlar değil inanışlar olmalıydı. Milyonlarca insanın yaşadığı bu topraklar da bir gücün timsali olmalıydı taht.

Karanlık bir çağın, soğuk köşelerinde büyümüş çocuklarının, değer verdiklerini koruma çabaları oldukça zordur. Çocuklar güçsüzdür ancak umutsuz değildir. Onlar en kötüsüne doğmuş bir nesil olarak, açlık ızdırap değil sadece sıradan bir gündür. Bu çocuklardan biri, Givon; çukurlardaki hayatı kendisine ve sevdiklerine değer görmeyen tek kişi olarak bazı şeyleri değiştirmeye karar verir.

"Şehrin sahibiydi. Aren Sergei Markov." "Onun eli, benim cehennemim." Lina Aslan, Tuna ile ilişkisinde giderek daha kötü sorunlarla karşılaşır. Sevgilisi Tuna, uyuşturucunun kontrolsüz bataklığına saplandıkça öfkesini kaybeder. Lina, bir gün Tuna`yı uyarmak ve konuşmak için yemeğe davet eder. Yemekte Tuna yeniden kriz geçirir, öfkesine yenik düşerek Lina`ya tokat atar. Tam o anda, Yeraltı dünyasının en güçlü ve korkulan figürlerinden biri, şehrin gerçek sahibi Aren Sergei Markov içeri girer. Tuna`nın elinden Lina`yı kurtarır, gözünü kırpmadan Tuna`yı vurur. Lina, ilk kez gerçek bir güven duygusunu hissederken, bu güven kısa sürer. Lina, eski yaşamını geride bırakmak zorunda kalır; artık kendini, tehlike ve ihanetin iç içe geçtiği bir dünyanın tam ortasında bulmuştur. Hayatını korumak için tek çaresi, şehrin hakimi ve acımasız patronu Aren`in yanına sığınmaktır. Artık her adımı, her nefesi tehlikeyle dolu bir oyun sahnesinde atılacaktır.

Kavanozun kapağını açtığında içine koydukları yalnızca küçük kağıtlardan ibaret değildi. Şimdi burada, bu yabancı dünyanın ortasında onun el yazısını görmek her şeyi geri getiriyordu. Paylaşılma tarihi~24.04.2025

Sisler arasından doğan bir gerçeklik, hiçbir kayıt düşülmemiş bir tarih... Burada geçmiş yalnızca fısıltılarla anlatılır ve gölgeler bile kendi sırlarını saklar. Güven, yalnızca bir kelime değil, bir sınavdır; hayatta kalmak ise keskin zekânın ve içgüdülerin dansıdır. Gözleri geçmişin karanlığıyla parlayan yabancı, bu dünyada hiçbir zaman var olmamıştı-ya da öyle olduğuna inanılıyordu. Ama şimdi, kaderin iplerini elinde tutuyor. Onun gelişinin yankıları, bu evrenin kırılma noktasını mı oluşturacak? Yoksa zaten yazılmış olan bir hikâyeyi mi yeniden yazacak? Gizlenmiş gerçekleri keşfetmeye cesaret edenler için burası kaçış değil, bir meydan okuma. Kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak ise belirsizlikten doğan bir sanat. Bu yabancı için artık tek bir seçenek var: Ya bu dünyanın kurallarına teslim olacak, ya da onu kendi hikâyesiyle yeniden şekillendirecek. Çünkü burada kim olduğunu bilmek yeterli değil-kim olacağına karar vermesi gerekiyor.

Devletin geliştirdiği bir cihaz, insanların acı, suçluluk ve pişmanlık gibi yoğun duygularını silmek için kullanılıyor. İnsanlar cihazı kullanınca iç sesleri susturuluyor; vicdan, empati ve kendini frenleme yetisi kayboluyor. Kadın karakterimiz 12 yaşında gizli bir deneye katıldı; cihaz arızalıydı ve o günden sonra sessizliğe geçen insanların silinen iç seslerini duyabiliyor. İnsanlar suç işledikleri için sessizliğe kaçmıyor, sessizliğe kaçtıkları için suç işliyor. Kadın karakter bu gerçeği fark ediyor ve sistemin tehlikesini ortaya çıkarmak zorunda kalıyor.

Ciğerlerine ilk dolan oksijen; kokladığın, korkmadığın birinin göğsüne başını yaslayıp da içine çektiğin o ilk ve biricik koku... Gözlerinden akıttıkları ilk yaşlar da bu odada oldu. Gözlerini aç, artık gördüklerinin hesabını vereceksin. Gözlerini aç çünkü göremediğini sandığın her şey bir gün gelip ayağına dolanacak. Gözlerini aç çünkü artık bu son kez olacak. "Katilin her gözlerine baktığımda yüzüme irislerinden yansıyan o muhtaç, günahkar kendim, hatırlatıyordu bana lanetimden kaçmanın imkanı olmadığını. Hatırlatıyordu bana omzuma dikili ve her an düşebilecek gibi olanı." "Yankılanan seslerin yükselmesi, kemiklerinin kırılmasını etkiler mi? Bu sefer kırılan sadece kemiklerin olur mu? Yüzünü izlediğin her su birikintisi buharlaşacağı zamanı beklemiyor mu? Öyleyse sen, kendini göremediğin her an, katile bir adım daha yaklaşmıyor musun? --- Telif haklarının tamamı saklıdır.

O çok yakınımızda, ellerimizin arasında; nefesi nefesimize karışıyor, saçlarımızı okşuyor parmak ucuyla. İşitiyorum buğulu sesini camlarımda ve her buğulu ses yankılandığında derinlerinde her bir kuyunun, yeniden düşüyor zemine; iki metre üzerinden. Rattenberg, kurucusuz; kendi başına kalmış bir halktır. Bir gün, topraklarının etrafı çevrilir; art arda unutulacak, yosunlaşmış sözler verilir yeni babalarına. Halk, hiyerarşinin acı tadıyla tanışır ve bir bataklığa düşer. Bu bataklıktan, iki metre üzerine çıkmak da onların elindedir; bir ömür çamura bulanmak da. " Belki de, çamura bulanmak, onun izleriyle yıkanmak ve alnının ortasına kara bir leke gibi balçığın ismini kazımak; iki metre üzerine çıkmaktan, kalabalık salonlarda titreyen sesini aramaktan daha huzur vericidir..."

Belki herkes`den nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve önüne gelen herkese "Benden neden nefret ediyorsun?" sorusunu sorar. Çaresizdir. Üzgündür ve Kırgındır. Hayatına son vermek ister ve intihar eder. Tanınmayan biri tarafından kurtarılan deniz, bilmiyordu ki ihtimal bile veremeyeceği şeyler yaşamıştı. Deniz Ağcan`ın hikayesi nasıl olacak? Gelin görelim...📖📖

CARRIER: ZERO, zombilerden çok insanlardan korkmanız gereken, bilimsel bir felaketin psikolojik bedelini anlatan karanlık bir hayatta kalma hikâyesi. Immunity was the beginning.

Türkiye’nin en karanlık köşelerinde, sadece kadınların yetiştirildiği bir tesis: G.R.A.N.T. Ve onun gölgesinde, erkek ajanların eğitildiği V.D.İ.A. Devletin en sadık ajanları burada doğdu. Şimdi ise hepsi sisteme karşı silahlanıyor. Kod adı Kara Mamba… G.R.A.N.T.’ta eğitildi. Ölüm onunla konuşur, kan onunla akar. Halk onu bir seri katil sanıyor. Oysa onun savaşı kişisel değil, ilkesel. Adaletin tek adresi vicdanı. Haktan Ulu Turan, V.D.İ.A.’nın en zeki, en disiplinli ajanıydı. Ama sistemin çürüdüğünü gördü. Artık onun da hedefi hükümetin kendisi. İki farklı tesis, iki farklı eğitim… Ama aynı karanlığa karşı açılmış iki ayrı cephe. Ve bu savaşta, düşman belirsiz; gerçek, ölümcül. Kara Mamba, distopik bir Türkiye’de ihanet, geçmiş, vicdan ve kanla örülü nefes kesici bir gerilim. Yılanın ısırığı değil, gözlerinin bakışı öldürür. Kara Mamba; "Ben kurban seçmem. Hayatta kalanlar seçildiğini bilir." Haktan Ulu Turan; "Öfkeyle öldürmedim. Ama hepsini hesaba kattım." Hükümete karşı isyan temalı: “Devlet gölgeyle savaşır sandık. Meğer gölgeymiş zaten.”

sene 2050 ülke yönetimi artık ikiye ayrılmış durumda. Ülkeyi artık Güney ve Kuzey Krallıkları yönetmekte. krallıkları yöneten kardeşlerin birbirine düşman olması durumunda birbirlerini alt etmek için çıkarttıkları virüs bütün dünyaya yayılmış durumda. ve virüs ile baş etmek için her iki krallıkta bir elçi görevlendirdi. Sergi KARA ve Göktürk BARLAS. Ülkeleri için çalışan iki bilim insanının bütün dünyaya ve aralarında ki duygulara açtıkları savaşın hikayesi. Bol aksiyon ve maceraya hazır olun.

Kusursuz kahramanlar ve vicdansız canavarlar. Bir masalı masal yapan bunlar mıdır yoksa mutlu son yeterli olur mu? Her masalda olduğu gibi, bu masalda da kahramanlar var lakin bizim kahramanlarımız kusurlu. Perilerin olduğu bir masal değil bu, insanların ölmemek için direndiği ama duyması gerekenlerin kulaklarını kapattığı bir masal. Aslında... hepiniz aşinasınız bu masala. Devin kimsesiz bir kız çocuğu, canavarın tekiyle doğduğu anda tanışmış ve Devin büyüdükçe, masalına giren canavarların sayısı artmış. O fark edememiş. Fakat unutmayın, canavarların olduğu yerde kusurlu bile olsa daima kahramanlar vardır. "Sadece Bal. Eğer çok merak ediyorsan, başka bir evrende Mavi`yimdir belki ben de." "Peki, sadece Bal. Öyle olsun. Fakat umarım başka bir evrende de Bal`sındır." bal & şerif ✩ Bu kitapta geçen olaylar, kurumlar ve karakterler tamamen kurgudan oluşup; hayal ürünüdür!!

Yukarıda her şey parlak ve düzenli, aşağıda yarım kalan hayatlar ve sessiz çığlıklar… Sera, alt dünyada doktor; insanları iyileştiriyor ama kendi hayatı eksik. Bir seçim, onu yukarıya taşıyacak. Ama bu bir ödül değil. Bu bir sınav. Gizem, tehlike ve kayıp hayatlar arasında, Sera her adımda hem kendini hem gerçeği keşfedecek.

"Pişman olmak, belki demek değildir. Pişman olmak, keşke demektir. Ve pişman olmak, belki demekten daha iyidir." O gün bir felaketi çağrıştıran hiçbir şey yoktu. Güneş açmıştı, bahar yerini yaza bırakmıştı ve kuşlar cilveleşip cıvıldıyordu. O gün her şey harikaydı. Ya da onun haricindekiler için harikaydı. Coğrafya öğretmeni olan Ada, kendisini evlatlık alan kadının işlettiği özel bir kolejde son üç yıldır öğretmenlik yapmaktadır. Bilmediği şey ise, onu evlatlık alan kadının gizlediği sırların ucunun Ada`ya dokunmasıdır. Bir felaket sonucu haksız yere gözaltına alınıp nezarete atılan Ada, sorguya çekilmiştir. Fakat ansızın gelen bir uyku gözlerini istila etmiş, onun hayatını tümden mahvetmiştir. Uyku onun gözlerini serbest bırakıp köşeye çekildiğinde, Ada kendini bir felaketin ortasında bulmuştur. Haritada bile olmayan yapay bir adanın üzerinde. Rapunzel`in kulesini andıran uzun bir kule vardır. Bu kule, suç işlemiş kişileri topladıkları yasa dışı ve gizli bir yerdir. Bu yerde hiçbir şey yasal değildir. Deriye işleyen hatalar ve cezalar, her zaman derine de işlemiş midir?

Fantastik ırklar yüzyıllar önce yapılan Kadim Antlaşma ile açık savaşı bırakmışlardı ve o büyük kayıplardan sonra sirenler lanetlenmişti. Sirenlere dair her şey resmi kayıtlarda yoktu. Herkes onların tükendiğini sanıyordu. Ama aslında… SUSTURULMUŞLARDI… Mektubu masaya bıraktı ama bakışlarını ondan ayıramadı. Çünkü o satırlarda yazanlar, bir kehanetin yankısıydı. Yıllar önce. Henüz her şey bu kadar kırılgan değilken… Henüz kan, tarih kitaplarına hapsolmuşken… Bir kahinin karşısında durmuştu. Kadının gözleri yok gibiydi, sanki bakmıyor içinden geçiyordu. Sesi bir fısıltıdan ibaretti ama söyledikleri taş gibi ağırdı. ‘Deniz sustu sanıyorsunuz’ demişti. ‘Ama bazı sessizlikler uykudur.’

İstanbul’da görünmeyen bir düzen var. İnsanların korkusundan, acısından ve yalnızlığından beslenen bir güç… Adı konmamış, ama her yerde. Lâl Arman, geceleri insanların en karanlık anlarına kulak veren sıradan bir kadın. Gücünün farkında değil. Ama onun yanında korku susuyor, sistem aksıyor, şehir tökezliyor. Karan Aksoy ise bu düzenin en etkili silahlarından biri. Korkuyu yönlendirmeyi bilen bir ajan. Görevi basit: Arızayı tespit et, kontrol altına al… gerekirse yok et. Ama bazı arızalar düzeltilmez. Bazıları hissedilir. Lâl ve Karan’ın yolları kesiştiğinde, İstanbul’da elektrikler değil, denge kesilir. Çünkü bu dünyada aşk bir duygu değil; tehlikeli bir bozulmadır. Takipler, ihanetler, gizli deneyler ve şehir altına gömülmüş bir gerçek arasında iki insan şunu keşfeder: Büyü korkuyla ayakta durur… Ama aşk, onu yıkabilecek tek şeydir. Ve herkesin sorduğu soru aynıdır: Bu şehir aşkı kaldıramazken, onlar kaldırabilecek mi?

Cor Oblitus, unutulması gerekenlerin bilinçli olarak gömüldüğü bir kalbin hikâyesidir. Geçmiş, susturulmuş anılarla doludur ve her sessizlik yeni bir yara açar. Bu kitapta kalpler unutmaz; sadece inkâr eder. Ve inkâr edilen her duygu, bir gün bedelini ister. Unutmak bir seçimdir… Ama kalp buna uymak zorunda değildir

Projeck serisi devamı

Krallığın hüküm sürdüğü karanlık bir düzende, herkesin kaderi Galibiyet Akademisine bağlıydı. Herkes bir ölümcül oyunun içindeyken, kazanmak yalnızca hayatta kalmak değil, geleceği yeniden yazmaktı. Peki bu akademiye bambaşka sebeplerle giren Aden`in kaderine ne yazılmıştı? Araya giren yasaklı duygular, saklanan gerçekler ve istenildiği gibi ilerlemeyen bir oyun... Aden tüm bunlara rağmen dimdik durabilecek miydi, yoksa pes etmek kaçınılmaz mıydı? Kitabın tüm hakları saklıdır. Kitabı çalmanız dahilinde yasal işlemler başlatılacaktır.