Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️

​“Bazen en doğru yola sapmak için, önce yoldan çıkmak gerekir.” ​Arsu, okul öncesi öğretmenliği son sınıfında, bisikletinin çiçekli sepetindeki papatyalarıyla rüzgârı kovalayan, hayatı naif bir melodi gibi yaşayan bir genç kadındır. Mezuniyete ve hayallerine ramak kala, bir bahar sabahı kampüs yolunda yaşadığı o talihsiz —ya da mucizevi— kaza, tüm rotasını değiştirir. ​Motosikletinin hızıyla hayatın ritmini kaçıran Çağın; aşkı bir algoritma gibi çözmeye çalışan Atalay ve onun enerjisiyle tüm sistemleri altüst eden Hemşire Özden; mavi rüyalarını bir taş evin huzuruna sığdıran Güniz ve Barlas... ​Bir vites kutusunun bozulmasıyla başlayan, bir revir odasında filizlenen ve mezuniyet balosunun ışıltılı pistine uzanan bu hikâye; dostluğun, aşkın ve büyümenin en samimi halini anlatıyor. ​Papatyalar ve Dişliler, hayatın karşımıza çıkardığı sert çarpışmaların aslında ruhumuzu iyileştirecek o büyük karşılaşmalar için birer bahane olduğunu kanıtlıyor. Okul biter, diplomalar alınır ama bazı baharlar, sarı bir elbisenin uçuşan eteklerinde ve bir motosikletin dikiz aynasında sonsuza dek yaşamaya devam eder. ​Rüzgârı yüzünde hissetmeye ve hayatın manuel ayarlarında kaybolmaya hazır mısınız?

Kimsesizliğini kanunların ardına gizleyen Cumhuriyet Savcısı Umay, o gece ormanda sadece hedefini şaşmamıştı; inandığı her şeye ihanet etmişti. Yasadışı ateşlediği silahından çıkan o kör kurşun, İstanbul`un karanlık prensi Boran Karadağ`ı vurmakla kalmamış, ikisinin de kaderini geri dönülmez bir şekilde birbirine mühürlemişti. Şimdi ortada küle dönmüş on ceset, örtbas edilmesi gereken kanlı bir sır ve mecburi bir suç ortaklığı var. Umay, mesleğini ve özgürlüğünü korumak için yok etmeye yemin ettiği adamla aynı bataklığa girerken; Boran, yıllardır planladığı intikamı için savcıyı kendi karanlığına çekecektir. Adaletin siyahla, ihanetin beyazla yazıldığı bu oyunda masum yok. Sadece hayatta kalmaya çalışan piyonlar var.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Behişt; kelime manasıyla Farsça cennet, uçmak anlamına gelir. Belki de bir asker için kullanmaya en uygun sıfat budur... İlkay o gün başına geleceklerden bihaber ailesiyle ve nişanlısıyla vedalaşıp kolay bir operasyona gideceklerini düşünürken badisinin, hayatını emanet ettiğinin kardeşinin kolları arasında şehit olmasıyla tüm hayatının değişeceğini bilmiyordu... Özel olarak kurulmuş bir timin artık yaşları dolayısıyla geri göreve çekilmesiyle birlikte Türkiye’de bir ilk gerçekleştirilerek ilk defa bir kadın tek başına yıllar sürecek bir görev için düşmanların içine sızdırıldı. İşte her şey ondan sonra başladı! Kimsenin yüzünü, yaşını ya da cinsiyetini bilmediği teröristlerin korkulu rüyası, askerlerinse olmayı hedeflediği, gurur duydukları bir efsane haline geldi. Herkes onu tek bir isimle tanıdı: KURT! Onunsa bildiği tek bir şey vardı; “Silahının namusu, bayrağının dalgalandığı her yerin vatanı olması ve intikamıydı...!”

"Aşkın unutuşa, geçmişin ihanete yenik düştüğü bir hikâyede; gerçekle yalan, kalple akıl arasında kalan bir aşkın savaşı..." Unutulmaya mahkum bırakılan bir aşk… Saklanan bir hayat… Ve yeniden atan bir kalp… "Biz birbirimizin sıfır noktasıydık" Deva Alkım Erendiz & Ferman Erendiz

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

“Damat adayını almayacak mısın içeri?” diye sordu sakin ve tok bir ses. Kapının aralığını genişlettiğimde gördüğüm yüzle şaşkına dönmüştüm. Böyle bir şey mümkün olamazdı, aklım bana oyun oynuyor olmalıydı. Etraf bulanıklaşmaya, içerdeki sesler oldukça uzaktan gelmeye başlamıştı, en son göz kapaklarım birleştiğinde onun kehribar rengindeki gözlerini görebilmiştim…

Şanlı Gazi Ortaokulunda okuyan 3 sıkı dost varmış. Bunlar Yiğit, Muhammed ve Rıza imiş. Yiğit en cesurları,Muhammed grubun beyni ve Rıza ise grubu toplayan kişiymiş. En sıkı dostlukların kurulduğu bu yaşlarda bu üç arkadaş birlikte büyükler için küçük kendileri için ise oldukça büyük maceralara atılmayı çok seviyormuş. Gelin onların maceralarına biz de eşlik edelim :)

Kimliğini saklayan genç bir yazar, gizemli yazıları ve basketbol sahasının yıldızı… Doğa, hayatını kalemiyle anlatan genç bir kızdır. Yazılarını anonim olarak internette paylaşarak, hayallerini ve gözlemlerini insanlarla buluşturur. Ancak yazılarının başkahramanı olan Emir, bu hikayelerin kendisi hakkında olduğunu öğrenince işler karışır. Emir, popüler bir basketbol oyuncusudur ve hakkında yazılan bu hikayelerden hoşlanmaz. Anonim yazara mesaj atarak durmasını ister, fakat Doğa kararlıdır: "Bana karışamazsın!" Gizli mesajlaşmalar, çekişmeler ve sırlarla dolu bir ilişki başlar. Doğa, Emir`i uzaktan izlerken yazılarına ilham kaynağı olarak kullanmaya devam eder. Emir ise bu gizemli yazarın kim olduğunu öğrenmeye çalışırken, kendi duygularıyla yüzleşir. SAHADA VE SAYFALARDA ADLI İLK VE TEK KİTAPDIR. Yazılış tarihi= 19.06.2024

Aynanın karşısında gördüğü beden, oynayan filmin son sahnesiydi...

17 yaşındaki Güneş Asel bir lise öğrencisi ve aynı zamanda yer altında Taçsız Kraliçe olarak nam salmış olan güçlü ve önemli bir kişidir. Olaylı bir günün ardından evine döndüğünde ağlayan anne ve babasından 17 yıl önce karışmış olduğunu öğrenir. Bakalım Güneş Asel diğer ailesine alışabilecek mi veya hangi zorluklarla mücadele edecek…

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Nilda, hayatı enerjisiyle yaşayan ama sakarlığıyla başını derde sokan eğlenceli bir kızdır. Kurtarma sınavına yetişmeye çalışırken dikkatsizce yola atlar ve hiç tanımadığı bir çocuk onu son anda kurtarır; ancak kendisi araba çarpması sonucu ağır yaralanır. Nilda sınava gitmek zorunda kaldığı için onu geride bırakır, fakat birkaç gün sonra telefonuna gelen anonim mesajlarla o çocuğun hayatına yeniden girdiğini fark eder.

Bir düşmanlık hikayesidir. Mafya, fantastik, dark romance vb. kurgular içermez. Bu kitap oyun ve yayıncılık üzerine yazılmış bir romance kurgusudur. Kısacadan e-spor kurgusu

Psikoloji bölümünden yeni mezun olan Alev, yeni keşfettiği kafeye gider. Fakat hiç beklemediği anda eline ulaşan not sabrını taşıran son nokta olur. Kafeden çıkıp giden Alev, yolda kanlar içerisinde yatan adamı arabasına aldığında ise başına geleceklerden bir haberdir. Acı, gözyaşı, ölüm, kader... Söyle bana sen hangisine yenildin? ..... " Asıl delilik nedir biliyor musun? " "Nedir? " " Böyle bir dünyada aklı başında kalabilmektir. "

"Gitmek gibi bir düşünce belirdiyse aklımda, Kizdığımdandır. Kizgınlıklar da sevgiye dahildir."

🩺 ANTiFAN 🖤 "İnsanların nasıl öldüğünü gördün mü hiç?" Ama bir kütüphane rafında başlayan savaş, mahkeme salonunda tersine döner. Düşmanından şifa dilenen psikolog... ⚠️ İntikam • Travma • Yasak çekim • Şifa #psikoloji #antifan #düşman #psikolojikdrama #drama #gençkurgu #genelkurgu #korku #şifa #doktor

Tarihi bir şehirde, Hatay`ın eşsiz sokaklarında yaşanan aşklar, kurulan dostluklar ve kaybolan yıllar... Herkesin taşıdığı bir Hatıra vardı kalbinde. Sarp`ın Hatıra`sı da ölümsüz aşkı Feyza`ydı. Öyle bir aşktı ki bu, geçip giden yıllara inat misliyle katlanmış, hasretle harmanlanmıştı. Kader ise ayrılığı değil, kavuşmaların belki de en güzeli yazmıştı onlara.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Maskenin içine senin kimliğini belirten bir kod işleyecek o adam." dedi Köse ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yalnızca karşısındaki duvara bakıyordu. Köse onun ilgisini çeken yazıya baktı. "Korkunç gelecek biliyorum ama bu yazı gerçek kanla yazıldı." Sara ürperdi. "Kimin kanıyla?" "Çok fazla insanın kanı." Bu yazıyı gördüğü ilk anı anımsayarak kısık bir sesle fısıldadı kutsal cümleyi. "Her yüz maske takar." "Bu ne demek?" Köse dudaklarında bir gülümsemeyle ona döndü. "Görmedin mi Sara?" dedi onun saçını okşarken. "Her yüz maske takıyordu."

17 yaşında ki Nehir YKS senesinde ki bir öğrenci olarak kendini derslere kapatmış kalbini de hayatına zarar vermemesi adına çikolataya kaptırmıştı. Biraz da İnstagram var tabi. Okulunda ki popülerliği sayesinde instagram da tanınan Nehir’in hayatı ev-okul ve instagram arasında gidip geliyordu. Ta ki o güne kadar… Bir anda yabancı numaradan aldığı mesajla çakılan Nehir’in önünde iki seçenek vardı. Ya her zamanki gibi hemen abisine koşacaktı bu duruma karşı. Ya da bu sefer kendi çözecekti bu durumu… 05*********: Çikolata güzeli, istediğin kadar görüldü at mesajlarıma. Sen bana cevap verene kadar pes etmeyeceğim. *Bu kişiyi engellediniz*

Gerçek ailem kurgusu. Erkek versiyonu. Yazdığım ilk gerçek ailem kurgusu.Lütfen buna dikkat ederek okuyun.

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”