Hiç geçmişiniz ile geleceğiniz arasında arafta kaldınızmı? Mutluluk ile hüzün , heyecan ile endişe ve en kötüsü... Delilik ile akıl arasındaki o ince çizgide.. O Araf noktasında... Hiç kaldınızmı?... Peki kalsaydınız... Nereyi seçerdiniz?..

Onu gördüğüm ilk andan beri aklımdan çıkartamıyordum. Ama nerden bilecektim ki onu unutmak için anılarımdan vazgeçeceğimi.

Çisem Alkara, kendi halinde yaşayan bir yazardır. Bir gün kapısını açtığında karşısında geçmişinin en büyük karasını, elinde bir bıçakla görmek onun için beklenmedik olur. Kadından kaçsa da eninde sonunda yakalanır ve sonuç olarak ölümün döşeğine gelir. Ancak bir terslik vardır... Tam öleceği esnada, kendisini birkaç dakika öncesinde bulur. Bu bir döngü haline gelir. Leylim Arelin ise arkadaşının başına geleni anladıktan sonra ortak arkadaşları olan Arın ile beraber Çisem`i kurtarmak için çabalayan bir bedendir...

Defne Yalın otuz dört yaşında, freelance bir editör. Günlerini evinde, kelimelerin arasında geçiriyor. Dış dünyayla bağı giderek zayıflarken, geçmişin sessizliği evin duvarlarına sinmiş durumda. Babası on yedi yaşındayken kayboldu. Ne bir iz, ne bir açıklama. Yıllar sonra bir sabah, masasının üzerinde kendi el yazısıyla yazılmış bir not buluyor: “Bunu okuduğunda çok geç kalmış olabilirsin.” Tarihsiz. Gönderen yok. Ama yazı kesinlikle ona ait. Defne günlerdir evden çıkmadığını biliyor. Bu not ne zaman geldiğini bilmiyor. Daha kötüsü… yazıldığını da hatırlamıyor. Zaman çizgisi çatladıkça gerçeklik yer değiştiriyor. Geçmiş, gelecek ve şimdi birbirine karışırken Defne tek bir sorunun peşine düşüyor: İnsan kendi kaderini değiştirebilir mi, yoksa bazı şeyler çoktan olmuştur da biz henüz fark etmemiş miyiz? Bazı gölgeler karanlıktan değil, yaklaşan ışıktan doğar.

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Bir gül kadar zarif… Bir diken kadar ölümcül. ~~ Rosalind Draeven, yaşadığı acı dolu hayata rağmen babasının ihanetiyle asılarak ölüme terk edildi. Ancak bir bilinmezlik vardı ki; nefretin toprağı onu öldürmek için savaşırken, kehanetin altın yazısı kalbini tekrar uyandırmıştı. Kanının lanetiyle hikâyesini baştan yazmak için küllerinden doğan Rosalind artık eskisi gibi değildi. Geçmişe dönen bu genç kadın, aynı hataları tekrar etmeyecek; karanlığın bizzat kendisi olacaktı. Ablasını kendi zindanına kilitleyecek, düşmanının gelini olarak hanedanının mezarını kendi elleriyle kazıyacaktı. Ama beklemediği tek şey, evlendiği düşmanının kalbinde kendi kırık parçalarını bulmasıydı. Aralarındaki nefret zamanla tutkuya, kin yavaşça aşka dönüşecekti. Ve bu aşk, her şeye rağmen yeniden kurduğu kaderin en kanlı savaşı olacaktı. Rosalind; yalnızca intikamını değil, kalbini de fethedecekti. ~~ “Geçmiş, kalbin yaralarıyla anıldığında… O topraklarda artık sadece nefret yeşerir.”

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

"Biz altı kişiydik. Aynı bahçede dizlerimizi kanattık, aynı sofrada doyduk, aynı gökyüzünün altında büyüdük. Mavi ve Giray aşkın en saf halini yaşarken, Lidya ve Yankı bitmek bilmeyen fırtınalarıyla birbirlerini hırpalıyordu. Ben mi? Ben ise çocukluğumun en büyük sırrını, Uraz’ın gözlerinde saklıyordum. Ailelerimizin kurduğu bu kusursuz tabloda, her birimiz birer mısraydık. Ama benim mısram, henüz yazılmamış olandı."

Yalnız Kıyılar:terkedilmiş kıyıların soğuk rüzgarlarıyla sararmış, zamanın izlerini taşıyan kasvetli bir dünyadan geçer.

Leyla`nın aşktan hatta hayattan vazgeçtiği anda karşısına çıkan Öyke ile aralarındaki mümkün ve bir o kadar imkansız aşkın hikayesi. Tesadüflerin tesadüf olmadığını, aslında herşeyin sizi kaderinize yavaşça uğurlayan bir rüzgar olduğunu yüreğinizin ta içinde hissedeceksiniz.. "bilmek" kelimesini sorgulayacağınız ve aşk içinde aşk bulacağınız bir yolculuktur belki de bu masal.. başlamadan bilemezsiniz..

Bir kölenin yumruğuyla sarsılan dünya, bir yıldızın ışığıyla yeniden inşa edilecek." Qi kapasitesinin kaderi belirlediği bir dünyada, Raiven Thorne damarları tıkalı bir "toz kulu" olarak hor görüldü. Ancak madenlerin derinliklerinde bulduğu kadim bir kozmik miras, ona Murim ustalarının bile hayal edemeyeceği Stellar Qi’yi bahşetti. Şimdi sağ elindeki gümüş mühürlü sargıyla devasa bir yıkımı gizleyen Raiven, peşindeki tiranlardan kaçarken Sisli Dağlar’ın zirvesinde kendi efsanesini yazıyor. Dragon Ball’un patlayıcı gücü ile dövüş sanatlarının disiplinini birleştiren bu yolculukta; Raiven sadece hayatta kalmak için değil, evrenin çarpık düzenini kökten değiştirmek için güçleniyor. Tema: Murim + Kozmik Fantezi Kilit Unsur: Gelişim, İntikam ve Gizemli Bir Miras.

"İnsanın geleceğini geçmişi belirler; sahip olduğu bugün, yarının aynasıdır. Jeremy ve Ford`un yaptıkları hata kaç tane dünyayı yok edecek? Anasta, geleceği için geçmişini bırakmak zorunda kalan bir kızdır. Yaptığı seçimlerde ona yol gösteren geleceği, bir gün onu yapayalnız bırakacak. Not: Bu yazdığım ilk kitap olduğu için ileriki bölümlerde, ilk bölümlerde değişiklikler olabilir. Acemiyim ve yazım yanlışlarını acemiliğime verin. Konu bakımından tamamen yazara ait bir kurgudur; benzer konu çıkarsa tamamen tesadüften ibarettir." Kitabın veya kapağın aynısını görürsem şikayet etmekten geri durmam. Kapak tasarımı bana aittir.

“Seni Öldürmeyeceğim”... “Öldürteceğim” Bir İtalyan Mafyası ve Adli Psikoloji mezunu olan, iki kişi`yi düşünün. İşkence dolu bir macera, bir serüven. Alessio D`Angelo, 32 yaşında geleceğin varisidir, fakat hayatında beklemediği bir olay gerçekleşti ; Efsun Sarca, Adli psikoloji mezunu olan, hayatı bütün insanlar gibi düzgün geçen bir kadındı. Fakat O Güne Kadar... Babasının Acı`sımı? Yoksa Geleceğin Yaşamı`mı? Alessio D`Angelo, geçmişini mi yıkacak yoksa geleceğini mi kuracak? *** Kül Saatinde Doğanlar ; size hiç beklemediğiniz bir macera yaşatacak! Kitabın Tüm Hakları Bana Aittir. Çalınması veya kopyalanması dahilinde adlı işlem başlatılır.

Yıl 2058. Bozuk bir düzen ve o düzene baş kaldıran bir örgüt, bir hırsızlık çetesi: S.İ.S. Çalınan zihinler, hayatlar ve hatıralar… Aşkın büyülü ninnisiyle yeşererek dallanıp budaklanan, dikenlerle sarmalanmış bir intikam arzusu. Bu, kırılmış kalplerin ve parçalanmış hayatların hikayesi. Freya Velnor, yakalandığı bu kapanın içinde; yaşamakla yok etmek arasında ince bir çizgide.

192 gün. Kimse fark etmedi. Gülüyordu. Konuşuyordu. Yaşıyor gibiydi. Ama zihninde her gün yeni bir çatlak oluşuyordu. Bir insan kaç gün dayanabilir? Ve kırıldığını kim anlar? Bu bir çöküş hikâyesi değil. Bu, içindeki karanlıkla yüzleşme hikâyesi.

Bu bir geçmişin veya geleceğin hikâyesi değildi. Onun da dediği gibi, kirletilmemiş bir gök yüzünün meselesiydi.

Birbirlerini tanımak… belki de her şeyin başlangıcıdır.

İki genç, İki hasta genç, Sene 2244. Liora analjezi(acı hissetmeme)hastalığına sahip 17 yaşında bir kızdı. Arion ise CIP(başka bir tür acı hissetmeme hastalığı)hastalığına sahip 17 yaşında bir çocuktu. Hastalıkları normalde sorun olmayacak olsa da onların yaşadığı ülke ve zaman da bu büyük bir sorundu. Çünkü o zamanda E.N.D.U.R. Adlı sınav sistemi bu tarz hastalıklara sahip olan insanları biyosupje(deney faresi)olarak kullanıyordu. Liora çalışıyor,çabalıyordu. Arion ise elinden birşey gelmeyeceğini,yapacak hiç birşey olmadığını düşünüyordu. Birbilerine umut kaynağı olacak bu iki genç birbirlerinden haberdar bile değildi. Ta ki o güne kadar. Tanıştılar ve hikayeleri tam burada başladı. Arion ve liora artık beraber çalışıyordu. Karşılarına çıkan onca engele rağmen pes etmediler. Onlar;Birbirlerine iyi gelecek,sımsıkı tutunacaklardı. Sizleri onların hikayesini okumaya davet ediyorum. Çünkü onların hikayesi bir umut hikayesi… “Aykızı?” “Güneş çocuk!” There is a light never goes out-The smiths

Kaderin kaybolduğu bir dünyada, sessizlik en büyük yalandır. Güç, kanla miras kalır. Gerçek ise bedel ister. Düzenin sarsıldığı, krallıkların küllerinden doğduğu bu çağda, bir seçim her şeyi değiştirecektir. Geçmişin sırları uyanırken, bastırılan güçler kontrol edilmek zorundadır. Çünkü bazı kaderler yeniden yazıldığında, dünya buna dayanamaz. İhanet, sadakat ve fedakârlık arasındaki çizgi her geçen gün silinirken; verilen her karar, yaklaşan sonu biraz daha hızlandırır. Ve herkes aynı gerçeği öğrenir: Bazı başlangıçlar, dünyayı yakar. Sonun Başlangıcı, kaderin, gücün ve kaçınılmaz savaşın hikâyesi. Bu bir son değil… Bu, her şeyin başladığı an.

2082 yılında suçluları taşıyan, onları tarihin en kötü zamanlarına terk eden bir trende kaderleri görünmez bir iple bağlanmış iki mahkumun hikayesi.

DIVAVISION, sesin bir yetenek değil, bir silah; sahnenin bir gösteri alanı değil, yargı kürsüsü olduğu bir evrende geçiyor. Starflame’de her yüz yılda bir kurulan bu sahnede, ulusları temsil eden Divlar yalnızca alkış için değil, var olma hakkı için yarışıyor. Mikrofonun ucunda bir ses, arkasında ise geri dönüşü olmayan kararlar var. Kazanmak hayatta kalmak anlamına gelmiyor; kaybetmekse yalnızca görünmez olmak demek değil. DIVAVISION, bir müzik yarışması değildir. Bu, susturulmuş seslerin, bastırılmış hafızaların ve kutsal sayılan bir düzenin içten içe nasıl çürüdüğünün kaydıdır. Ve bu kayıt tutulmaya başlandığında, artık hiçbir şey tamamen sessiz kalmaz.

Kapı iki kez vuruldu. “Gir.” Kız içeri adım attığında oda sessizleşti. Dosya kolunun altındaydı. Omuzları dikti. “Savcı Umay ERDEN” dedi. “Dava süresince karargâhta bulunacağım.” Albay başını salladı. “Hoş geldiniz Sayın Savcım.” Kız gözlerini odadaki askerlere çevirdi. İlkinin bakışı netti. Duruşu sakindi. Onu süzen bir hâli vardı. İkincisi ise tanıdıktı. Bir anlık duraksama oldu. Sadece bir an. Adamın yüzü gerildi. Kaşları hafifçe kalktı. Gözlerinde şaşkınlık vardı. Kızın yüzünde ise hiçbir şey yoktu. Ne tanıdığını belli eden bir ifade, ne de duygularını belli eden bir bakış.

Gelecekteki bir yaşam, yeni bir yaşam Bu macerada defneye katılmaya hazırmısınız

Gözlerimin içine bakarak elimi sımsıkı tutuyordu. “Yapma Elçin gitme bırakma beni burda.” Ben buraya ait değildim. Ben buraya bir anda gelmiştim. Gözlerim dolu ona bakarak “Benim elimde değil ki. Sana çok aşığım ama buraya ait değilim ki ben.”

“Peşimi bırakmayan yalnızlık değil geçmişimdi. Zorlandığımda durup dinlendiğim yer sevdiklerimin yanı değil yalnızlığımın gölgesiydi.”