İçimdeki Yolcu, bir tren yolculuğunda karşılıklı oturan iki kadının sessiz hikayesini anlatıyor. Biri geçmişe bakıyor; Kaygılı, yorgun ve kırık. Diğeri geleceğe; Umutlu, neşeli ve cesur. Aynı raylarda ilerleyen bu iki kadın, aslında aynı hayatın farklı zamanlara bakan yüzleri. Geçmiş ve gelecek arasında gidip gelen bir zihin.

Daha yeni doğmuş olan Büşra Şevval Mardin in en büyük aşiretinin hanım ağası olacağından habersizdi. Daha bebek yaşta verilmişti eline aile yüzüğü. Bilmiyorduki o yüzük yük olacaktı ona. ... Kanla yazılan kader ve yanında getirdiği kederdi benim üzerimdeki. Yanlızlığın eseriydi şimdiki halim... ... Benim için beyazlar artık zifiri karanlıktı... ... 19. Bölümden... Önümüze konulan seçenekler ve seçmek zorunda kaldığımız seçenekler kesinllikle aynı değildi. Zorunluluklar, hayata katılan zorluktu. Bunu tecrübe etmek ise başa gelinebilecek en kötü şeydi. Çünkü zorluklar hayata sürülen kara leke gibiydi. Bu leke ömrünüz boyunca üzerinizde leke olarak kalır, çıkmazdı. Bü ise size acı verirdi. Benim üzerimde ki kara lekeler say say bitmezdi. Benim kara lekem doğumumla başlamıştı. Benim doğmam hataydı. Önce dedem, sonra annem, sonra babam ve en son bütün sülalem. Bunlardan ayrı olarak ise ezeli düşmanlarımdı lekelerim. Şimdi ise hayatıma yeni birisi ekleniyordu. Şu an kara lekemi yoksa hayatıma giren ilk ak lekemi bilemiyordum ama ilerleyen zamanlarda belli olacaktı.

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

Tarihi bir şehirde, Hatay`ın eşsiz sokaklarında yaşanan aşklar, kurulan dostluklar ve kaybolan yıllar... Herkesin taşıdığı bir Hatıra vardı kalbinde. Sarp`ın Hatıra`sı da ölümsüz aşkı Feyza`ydı. Öyle bir aşktı ki bu, geçip giden yıllara inat misliyle katlanmış, hasretle harmanlanmıştı. Kader ise ayrılığı değil, kavuşmaların belki de en güzeli yazmıştı onlara.

İki güçlü aşiret,geçmişte yaşanan olaylardan dolayı ağalık Korkmaz`lara verilir,Yıllar sonra iki aşireti karşı karşıya getirecek bir olay yaşanır ve aşiret ağaları kararını verir.Bu kararı saymayıp "ağa bensem hüküm benimdir "diyen Mirza Korkmaz yeni bir karar verir.Mardinin korkulu rüyası olan Mirza ile Mirhan`ların asi kızı Baharın hikayesi. Berdel konulu kitabımızı keyifli okumalar dilerim.

Öncelikle şunu söylemek isterim kitabın kapağında bir sürü spoil gizlidir 🙃 Onlar şuan karsımdaydı benimse elimden sadece izlemek geliyordu kendimi açık edersem görevde biterdi ben yüzbası hilal kaya diğer bir şekilde mat

ARKADAŞLAR ÇOĞU MAFYA KİTABINDA MAFYA ERKEK MASUM KIZ VARDI.AMA BUNDA İŞLER DEĞİŞİYOR…KADIN BAŞROLÜMÜZ ÇOK GÜÇLÜ ERKEK KARAKTERİMİZDE ONDAN FARKLI DEĞİL “ÇOK AYRI DÜNYALARIN İNSANLARI ÇOK AYRI KALMIŞLAR…”

Şanlıurfa’dan, adına yazılmış bir kaderden kaçtı. Berdelin sessizliğine, mecburiyetin ağırlığına boyun eğmemek için ardına bakmadan İstanbul’a sığındı. Büyük bir şehir, yabancı sokaklar ve tutunması gereken tek bir iş… Asistan olarak girdiği ofiste, geçmişiyle yüzleşeceğinden habersizdi. Patronu, yıllar önce kaybettiği eşinin yasını hâlâ taşıyan bir adamdı. Onu işe almasının sebebi ne yeteneğiydi ne de tesadüf… Bu kadın, ölen karısına fazlasıyla benziyordu. Bir yanda kaçtığı geçmiş, diğer yanda başkasının yarım kalmış hatırası… İki şehir, iki adam ve tek bir kadın arasında sıkışan bir hayat. Bu hikâye; kaderden kaçmanın, benzemekle ait olmanın ve geçmişin gölgesinde yeniden doğmaya çalışmanın hikâyesi.

🌊🎬🎬🎬🌊 Karina Caruso & Moreo A. İki güçlü kişi. İki çocuk. İkiside yaralı. Birisi silah,diğeri kalem tutan kardeşlerin arası son derece bozuk peki buna sebep olan kişi kimdi? Yangından kurtulmaya çalışırken suda boğulacak olan o kişi Karina.

Salonun tam önüne gelip bir anda içeri girdiğimde tüm ağalar dönüp şaşkın bakışlarla bana bakıyolardı. Aralarından en büyük olan konuştu. - Destur! Bilmez misin sen buraya girilmez! -Ya sen bilmez misin ağa burada konuşup karar aldığınız benim hayatımdır. Şimdi o kulaklarınıız açın ve beni iyi dinleyin. Odamdan aldığım ve elbisemin kuşağına koyduğum silahı çıkartıp ortadaki masaya koydum. - Şimdi bu berdel ya Asaf Ağanın yiğeni Beratla yapılır ya da bu konuktan gelin çıkaracak bir kız kalmaz geriye!! -Sen bizi mi tehtit mi edersin ne bu cürret! Hiç tanımadığım bir ağanın konuşması üzerine ben daha cevap bile veremeden Asaf ağanın tok ve gür sesi tüm odayı doldurdu. -Benim yiğenim sakattır kızım bunu bilir kabul ede misin? - Yüreği sakat olmasın Asaf Ağa kabulumdur. - Karar verilmiştir ağalar Asmin Beratla evlenecektir. Bir haftaya düğünümüz vardır.

Eski Çin’de yaşayan savaşçı ruhlu bir kız olan Ning-Ning ailesini kaybettikten sonra çeşitli olaylar karşısında kalacak… İlk defa böyle bir deneyimim oluyor umarım beğenirsiniz

Başrollerimiz Kutay Demir Asilona ,Alya yıldız Yıldırım

Çığlıkların sebebi bu sefer bir kadın. Hemde ülkesine canını vermeye hazır bir kadın.

Kadınların yok edilmeye başlandığı bir dünya burası. Masallar yok, acı var. 30 yıl önce kadınlar tek tek öldürüldüğünde küçükken onu kurtaran, gündüz bile gölge oluşturabilen gizemli bir örgüt tarafından bir seri katile dönüştürüldü. Lakabı Tenebris oldu. Görevlerinden birinde yolları bir adamla kesişdi. Düşmanlıkla başlayan ilişkileri zamanla aynı safta yer almalarıyla değişti fakat Tenebris aşkın düşmanca olduğunun farkındaydı. En büyük örneği öz annesinde görmüştü. Amacı kadınları tekrar hayata kazandırmak ve kız çocuklarının öldürüldüğü bu sisteme son vermek olan Tenebris, her kadının içinde umutla, sabırla yaşamayı dilediği bir aşka sahip olacağını nereden bilebilirdi? ... Bu hikayede geçen olay, kişi, yer ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup hikaye tamamen ütopik bir dünyada geçer.

Lara Demirel Eğlenceli ve sadece işini düşünün bir moda tasarımcısı Black Aron Sibiryanın soğuna alışkın bir mafya Onları birleştiren şey sadece 37 numara bir topuklu ayakkabı mıydı?

“Bir kadın bazen, gövdesini değil – suskunluğunu taşır yıllarca.” Karanlık bir yer altı kenti... Adı unutulmuş kadınlar… Ve onların arasından sessizce yürüyen biri: Sirma. Sirma’nın kökleri yoktu – ne bir ağaca sarılabildi çocukken, ne bir eve ait hissedebildi. Annesi gözlerinin önünde yavaş yavaş silinirken, bir adam – adı korku kadar eski, sesi bir cellât kadar tanıdık: Popo Seblası – tüm kadınları birer duvar çiçeğine çevirmişti. Ama Sirma susmadı. Çünkü bir kadın sustuğunda, toprak konuşur. Çünkü bir kadın kaçamadığında, yollar onun içinden geçer. Bu roman, sadece bir kaçış değil; bir sızıntının isyana, bir fısıltının çığlığa, bir bakışın devrime dönüşme hikâyesi. Her bölümde başka bir kadının iç sesi, başka bir ülkenin yarası var. Afrika’dan İran’a, Fransa’dan Arjantin’e... Hepsi aynı yerden kırıldı; aynı umuda tutundu. Köksüz, geçmişin yüküyle geleceğin hayali arasında gölgesini sırtlayan kadınların yürüyüşüdür. > "Kimi kadın toprakta yeşerir, kimi ise yokluktan kök salar."

Alt tarafı bir boks maçına gideceğim en falzla ne olabilir ki

Herkes bir rol oynar; kimisi gelin, kimisi metres, kimisi sadece izleyici. Ama Duru, perdenin arkasındaki eldir. Bu hikâye, sadece entrikaların değil, içsel dönüşümlerin, beklenmeyen ortaklıkların ve gölgede kurulan ittifakların romanı. Ve bazen, intikam… zarifçe sunulan bir tekliftir. Hayat, Duru Sayar için her zaman bir adım önde olmak, güç ve zekâyla her engeli aşmak demekti. Ancak bir gün, ailesinin içine düştüğü bataklık, onu hiçbir stratejiyle kontrol edemeyeceği bir yola sürükler. Para, güç ve statü... Bunlar, Duru`nun asla kaybetmeyeceği değerlerdi. Fakat şimdi, hayatını şekillendirecek tek şey, ona evlenme teklif eden Soydan ailesinin oğlunun dünyasında kendine bir yer edinmektir. Bu evlilik, bir çıkış yolu mu yoksa tuzak mı? Duru, ailesinin yüzünü güldürmek ve kendi gücünü pekiştirmek için her şeyi riske atmaya kararlı. Ama oyun büyük, rakipler acımasız ve sırlar karanlık... Duru, kendi geleceğini inşa etmek için mücadele ederken, karşılaştığı her yeni yüz, daha derin bir oyunun parçasıdır. Gerçek, ona hiç beklemediği bir şekilde yüzleşmeyi vaat eder. Duru`nun kararları, sadece kendi değil, ailesinin de kaderini değiştirecek... Ve bir yasak aşk günahın üç kalbini oluşturacak.

Topuk seslerinin soğuk koridorlarda yankılandığı o gün, Savcı Ferda Duman için sıradan bir dava olmayacağı belliydi. Bir kadın daha kanlı bir örgütün gölgesinde kaybolmuş, deliller ise karartılmak üzereydi. Ancak Ferda, korkunun bile önünde yürüyen biri… Hem zekâsı hem öfkesiyle karanlığa meydan okuyan cesur bir kadın. Bu defa dosya yalnızca savcılığın değil; özel bir askerî timin de meselesiydi. Ve Ferda’nın karşısında, kibri zırhı kadar kalın olan bir tim komutanı duruyordu. Birbirlerinden nefret ederek başlayan bu ortaklık, sorgu odasında patlayan gerilimle birlikte geri dönüşü olmayan bir savaşa dönüşecekti. Sorguya alınan Tuncay’ın dudaklarından dökülen tek bir isim ise tüm dengeleri altüst etti: “Kanlılar Örgütü!” Şimdi artık mesele bir soruşturma değil: Gölgelerin arasında saklanan şiddet makinesine karşı açılmış bir savaş. Ferda, hem kendi adaletini hem de ülkenin karanlık yüzünü ortaya çıkarmak için en tehlikeli alanlara girmek zorunda kalacak. Bir savcı. Bir tim komutanı. İçinde kaynayan nefret, öfke ve zoraki bir ittifak. Ve karşılarında ülkenin en acımasız örgütü. Adalet asla bu kadar keskin, gerilim asla bu kadar yakıcı olmamıştı. Nefretten aşka Zıt karakterler Ekip ruhu

Hayatımız boyunca sürekli ismi anılan güçlü kadınlar vardı. Dile asla güçlü kadın olarak gelmez, öyle telaffuz edilmezdi ancak anlatılanlar, hakkındaki söylenenler hissettirirdi bize. Belki de onlara hitap edebilme için iki kelime yeterdi. Güçlü kadın... Mesela zirve sadece Fatma ŞAHİN`e, Ümit BOYNER`e, Aslı ÇAKIR ALPTEKİN`e, Sezen AKSU`ya, Nazlı ILICAK`a mı aitti? Evini toparlayan bir kadın da güçlü değil miydi? Veya içindeki acılarını layıkıyla taşıyabilen? Düştüğü yerden kalkabilen veyahut orada öylece oturup acısının geçmesini bekleyen de güçlü kadın tabirine uymaz mıydı? Belki de o tabirlerin arasına sıkışıp kalmış kelimelerden firar edip özgürlüğüne kavuşabilecek onlarca güçlü kadın vardı. Güçlü kadın olabilmek, kendini görebilmekti belki de...Yorgun, kırık yanlarını sonuna kadar yaşayıp daha sonra da dimdik ayağa kalkabilmekti. Bazen aynaya bakınca görmekten korktuğun şeytani kişi olup, zaman zaman pamuk şekere saldıran kız çocuğu olabilmekti. Ama kadın olmak çoğu zaman yanında, yörende, yörüngende olan insanlara anne olmamışken bile anne olabilmekti. Saç okşayan, dert dinleyen, gözyaşı silen ve her an ile gurur duyabilen. Gözünü kapattığı zaman kuş kadar özgür hissedebilmeliydi mesela güçlü kadın tabirine uyanlar. Veya kendini kalıplara sokmamalı ancak akla gelen ilk kişi olmalıydı. Belki de kenarda köşede kalmalıydı. Ya korkan, kenara sinmiş diğer kadınlar da aslında güçlü kadınlarsa o zaman ne yapacaktık? Belki de bir kadına güçlü denilmesi için illa ki göğsünü gere gere ortada dolaşması şart değildi. Koca koca şirketleri yönetmesi, istediği arabaya binip, istediği kadar alışveriş yapmak güçlü kadın tabirine uymaya yetmezdi bazen. Çünkü bir kadın güçlüyse eğer bir şirketin yönetim koltuğunda oturması, hatta göze sokulması gerekmiyordu. Peki güçlü kadın, hayatı yöneten?

.... Bana nasıl baktıklarını görünce göz devirdim kuzeyse bana sataşmak istemiş olucak ki "biraz daha göz devirirsen gözlerin öyle kalıcak kadın" dedi ve kıkırdadı eh bende sataşmaktan geri durmadım. "rol yapınca Rabbim yan etki olarak bunu veriyormuş esger" bu sefer Efe söze girdi. "Rol mü? biz siz dağ farelerinin rol yapıp yapmadığını biliyoruz ve sana birşey diyim mi biz filmin sonunu da biliyoruz ve ben sana söyleyip sürprizi bozmayacağım".... **** "TEKMİL VER ASKER!" albayın bağırmasıyla puşemi indirdim ve hazır ola geçtim "Kıdemli YÜZBAŞI Zeliş Naz DİLCİOĞLU görev başarıyla tamamlanmıştır komutanım!" Tekmilimi getirdikten sonra albayla bir kaç saniye bakıştık kafamı salladım oda kafasını sallayıp uzaklaşınca yüzüme sinsi bir gülümseme yerleştirip komutanı oldğum yeni time baktım. Ardından Efe`nin yanına gidip elimi omzuna koydum ve sahte bir sesle konuştum. "Filmin sonu gerçekten çok güzeldi Efecim" ardından onlardan uzaklaşmaya başladım bir yandanda emir verdim. "Yarın sabah 05.00`da tam teçhizat sahada olun dakik birisiyim o yüzden yaktırtmayın bana çıranızı,anlaşıldı mı yüzbaşı" Timin yardımcı komutanı olan Alper yüzbaşı kafasını salladı bende derin bir nefes alıp alay binasına girdim ve ölüm fermanıma doğru ilerledim.

Hacker bir kadın ve asker olan bir adamın nasıl bir hikayesi olacağını merak ediyorsanız buyrun sizi bu kitaba davet ediyorum

Her telden bir şiir, gel istersen...

"Ben güzel olmak istemiyorum ki." dedim fısıldar gibi bir sesle. Başını kaldırmadı. Ağlıyordu ama görmemi istemiyordu. " Sadece..." dedi boğuk çıkan sesiyle. Yutkunup devam etti. " Sadece benim güzelim olsan?" •° •° •° •° •° •° •° Elleri dizlerimin üzerineki ellerime uzandı. Titreyerek geri çekti. " Duyamaya bile katlanamıyor insanlar. Ama bu dünyada yaşanıyor bunlar." dedim titreyen sesimle. Ellerini yere koyup bana doğru kaydı. Ben sandalyede otururken o tam önümde dizlerinin üstündeydi. "Özür dilerim güzelim."dedi başını hafifçe dizime koymadan önce. Ne yapacağımı şaşırarak ellerimi kaldırdım yukarı. Geri çekmedim kendimi.Geri çekilemedim. Başını küçük bir çocuk gibi dizime yaslamıştı. Ardından dizimde bir ıslaklık hissettim. Omuzları sarsıldı sonra. " Kerem." diye mırıldandım onunla beraber ağlarken. "Ben güzel olmak istemiyorum ki." dedim fısıldar gibi bir sesle. Başını kaldırmadı. Ağlıyordu ama görmemi istemiyordu. " Sadece..." dedi boğuk çıkan sesiyle. Yutkunup devam etti. " Sadece benim güzelim olsan?"

Ölülerin sesleri ve yalvarıslarını duymaya başlasanız ne hissederdiniz? Akıl hastanesindeki kızımızın başına neler gelicek? Peki... Hastaneden çıkınca bir seri katile dönüşürse?