Bazı anlaşmalar vardır,asla unutulmaz. Bazı borçlar ise yalnızca kanla ödenir. Kimi neye imza attığını bilir,kimi ise her şey bitene kadar hiçbir şeyin farkına varmaz. Bu hikaye ise son ana kadar hiçbir şeyi göremeyenlerin hikayesi. Eğlencenin,aşkın ve kaosun içinde kaybolanların hikayesi. Belki de o son,en başından beri ortadadır ama kimse bakmayı akıl edememiştir. Sen fark eder miydin?

Serra Durmaz, İstanbul’un insanı yoran ama bir o kadar da içine çeken seslerine, elindeki kâğıdı buruşturarak karıştı. Adres oradaydı. Siyah kalemle aceleyle yazılmış birkaç satır. Ama sokak yoktu. Valizinin tekerleği bozuk kaldırıma her takıldığında, içinden geçen sabır da biraz daha aşınıyordu. Sabah erkenden çıktığı yolculuk, beklediğinden uzun sürmüş; İstanbul onu ilk günden yormayı seçmişti. Boğaz’a yakın bir mahalle demişlerdi. Sessiz, eski ama güvenli. “İstanbul’un hâlâ nefes alan yerlerinden,” diye eklemişti emlakçı. Serra, başını kaldırıp etrafına baktı. Eski apartmanlar, yokuş aşağı kıvrılan sokaklar, balkonlardan sarkan çamaşırlar… Ve aralardan görünen o ince mavi çizgi: Boğaz. Tam da bu manzaraya dalmışken, bir adım öne çıktı. Ve oldu. Fren sesi kısa ama sertti. Metal, bavula çarptı…

(İlk kitabı okumadan okuyabilirsiniz) Bazı doğum günleri dileklerle değil, vedalarla başlar… Duru, yirmi sekizinci yaş gününde kahkahalarla dolu bir evin ortasında, geçmişin hiç kapanmamış bir yarasıyla yüzleşir. Sevdikleri etrafındayken, kalbi onu beş yıl öncesine; bir düğün gününde başlayan ve kar altında biten bir ayrılığa sürükler. Rüzgâr… Bir asker. Görevleriyle duyguları arasında sıkışmış, sevdiğini korumak için ondan vazgeçmeyi seçmiş bir adam. Bir cümleyle biten bir ilişki, gözlerden kondurulan son bir öpücük ve hiç dinmeyen bir “ya şöyle olsaydı”… Yıllar sonra gelen bir atama, Duru’yu bu kez bambaşka bir yol ayrımına getirir. Hakkâri’de bir askerî kışla… Geçmişin izleri, bastırılmış duygular ve yeniden karşılaşma ihtimali. Aşk, görev, ayrılık ve cesaret… Bu hikâye; sevmenin bazen gitmek, güçlü olmanın ise kalabilmek olduğu anları anlatıyor. Bazı aşklar yarım kalır, bazıları ise tam da en uzak yerde yeniden başlar.

Tutku yakar. Ateş kül ederdi. Bir Karadeniz Masalı Alev Turalı 🕯 Rüzgâr Arçil Bu hikayedeki kahramanlar ve olaylar kurgudan ibarettir.

Elis ve Akay aileleri tarafından küçük yaşta yetimhaneye bırakılan iki çocuktur. Bir gün bir adamın Elis`i evlat edinmesi ile ayrılırlar fakat kaderin onlara farklı bir yol çizdiğini henüz bilmezler.

Daha önce tatsız bir karşılaşma yaşadığınız kişi sizinle aynı sınıfa düşerse ne olur? "Aa tövbe tövbe, sevgili falan ne diyon abi sen ayıp günah, çarpılırsın bak." "Milletin içinde bana sevgilim derken hiçte ayıpta günahta değildin, hayırdır."

Kız ve erkeğin haramlara bakmamaya çalışıp karşılaştıkları ve helal yoldan birbirlerini sevmeye başladıklarının hikayesi bi erkeğin kırıcı konuşmadığı hikayemi okumaya hazır mısınız?

Canını kaybettiği gün özgürlüğüne kavuşursa bir insan ne gelir başına ya da kimin başına ne getirir? Hiç keşfetmediği yerleri başka bir kişiliğe bürünmüş bir kadın keşfetmeye kalkınca gideceği yeri ya kana bular ya da kan olur... Bir baba onu öldürmeden canını aldıysa bir daha birine güvenebilir mi? Kendi mi yara olur yoksa yara mı açar? Küçük Dide büyür mü? -Büyür... -Ama aynı kalmaz, Ahsen Dide olur...

"Aşk, ait olduğu yeri unutan bir Ayışığıydı." Mihrimah Umay KESKİN`in hayatı, babasının holding kulesinden bakınca görünen İstanbul kadar kusursuz ve soğuktu. O, yüksek sosyetenin altın kurallarını yaşayan, duygularını bir zırh gibi taşıyan Gündüz`dü. Alphan Toygar DEMİRTAŞ ise, şehrin kalabalık sokaklarında, alın teriyle ailesini ayakta tutmaya çalışan bir savaşçıydı. O, gururunu ve mücadelesini cebinde taşıyan, sıradanlığın içindeki parıltıydı; Gece`ydi. Bir trafik kazasıyla kesişen yolları, zorunlu bir ortaklığa dönüştü. Mihrimah, bu küstah ve dürüst adamı, ailesinin kirli sırlarını gizlemek için asistanı yaptı. Alphan ise, borçları yüzünden gururunu yutarak Mihrimah`ın gölgesine girmek zorunda kaldı. İki zıt dünyanın çarpışması, karşı konulmaz bir kimyayı doğurdu. Ancak bu yasak yakınlık, Mihrimah`ın babası Koray KESKİN`in karanlık geçmişinden gelen bir gölge tarafından tehdit ediliyordu. Ayışığı, Gündüz`e sızarken, kimin kimi yaktığı, kimin kimi kurtardığı belirsizdi. Ama tek bir gerçek vardı: Bu aşk, ya tüm duvarları yıkacak ya da her ikisini de yakıp küle çevirecekti. "O, Gündüz`ün en keskin kuralı; o, Gece`nin en asi gölgesiydi. İki zıt dünyanın çarpışması, yalnızca Ayışığı`nda mümkündü."

Ailesinin ölümünden sonra karanlığa mahkûm edilen genç kız, kaçmaya çalışırken bilinmez mafya ile yolları kesişir. Mafya onu bir tehdit olarak göreceğine, siper olur... Yaralarını sarar, yanında tutar, asistanı yapar. Kız ise esaretten doğan bu koruyucu gölgede, hiç ummadığı bir aşka sürüklenir. "Kimi zaman en tehlikeli yer, en güvenli kalptir." :) Hem Patron Hem Mafya. Hem Korkak Hem Cesur.

Basit bı karşılaşma insanları birbirine bu kadar bağlarmı ... Zehra sadece kendisi ve kardeşi için yaşayan bir hukuk fakültesi öğrencisi en büyük hayali AVUKAT olmak. Kaan`da ailesi ve işi için her şeyi yapan BÜYÜK BİR İŞ ADAMI. Uyarı! İlk kitap çok acemiiiiii ****************************************** Ve onlar kampüste çarpıştılar ama o günbukadar yakın olacaklarını bilmiyorlardı ****************************************** Uyarı: Bölümler kısadır

"Oğluşum, sonunda evin yolunu bulmuş." "Oğluşuna sahip çık, kızımın peşinde dolanıyor."

Onlar birbirine yabancı iki insan... Aralarında sadece bir adım vardı. Ama o adım ikisininde hayatını değiştirebilecek kadar büyüktü...

Gül deli gibi ağlıyordu bir taraftan merdivenlerden koşarken. Adımlarına sahip çıkamıyordu gücü kalmamıştı. Arkasından gelen bağırış ile daha da hızlanmıştı. ``Gül!!!`` Yekta koşuyordu peşinden. Bundan sonra ne ifade ederdi ki. O hiç bir zaman benim olmamıştı. Tüm her şey yalandı. Beni bir aptal gibi kandırmıştı. Ben ise ona annemi anlatmıştım...

Asher 4 yaşındayken ailesinin düşmanları tarafından kaçırılır ve onu İngiltere`ye göttürürler asher onu kaçıranların ellerinden kaçarak bir yalının önünde durur ve o yalı sahipleri tarafından bulunur. Ve sahiplenilir Aile asheri kanından canından olarak bilerek onu kendi soylarına alırlar herkes çok mutludur taki o güne kadar

Kemancı, oturduğu mahallede her gün iş çıkışı keman çalmaktadır. Ondan şarkılar çalmasını isteyen bir kız vardır. Her ikisinin hayatı da birbirlerinin hayatlarına çok benzemektedir. Zaman geçtikçe birbirlerine karşı duygular hissetmeye başlarlar. Ancak önlerinde mutluluklarını engelleyecek insanlar vardır.

Belirsizlik ne kadar da zordu. Bunu normal birine derseniz anlamayacaktır. Çünkü insan bunu ancak belirsizlik çukuruna düşünce anlıyordu. Birde eğer yaşadığınız belirsizlik sevgi üstüneyse eğer ona hiçbir söz söylenmezdi işte... *** Ben Mir Ulaş Koçhan; iki yıl önceye kadar herkesten uzak, kendi başına sadece derslerine odaklanan Mir Ulaş. Şimdilerde ise belirsizlik çukuruna düşmüş, gözü sevdiğinden başkasını görmeyen Mir Ulaş... *** Her şey 2 yıl önce bu liseye geldiğimde başladı. İnsan hani bazen bir şeyleri hisseder ya ben bu liseye geldiğim adım attığım gün anlamıştım buranın bana iyi geleceğini ama bende bilemezdim hayatımın anlamını burda bulacağımı... *** “Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey... Fakat artık umut yetmiyor bana, Ben artık şarkı dinlemek değil, Şarkı söylemek istiyorum...” ~Nazım Hikmet

`merhabalar,sokakta bir kedi buldum.tasmasında bu numara yazıyor,acaba siz sahibi misiniz?` `ahh,sonunda dori`m benim,çok teşekkür ederim.neredesiniz? kedimi hemen almak isterim,` Bu fic, bir BL ficidir,ayrıca ot8`dir;hyunlıx,chanmın ve minsung.birtek jeongbin yok (onları nedense yazamiyorum :(

Sırlar ile dolu iki geçmiş... Bir kaza sonucu hafızasını kaybeden Cansu ve o kazada kaçırılıp esir düşen Emre... Ani bir bilgi ile Emre`nin tutulduğu yerin bulduğu bilgisi gelir, Cansu tam hatırlamasa bile ekip arkadaşlarının anlattığı kadarıyla zihninde bir şeyler canlanmıştır, şimdi tek yapması gereken Emre`yi kurtarmaktır. YILLARIN SIRRI ÇOK YAKINDAAAAA SİZLERLEEEE🥳✨

Yılar önce hikayesi çoktan tamamlanan bir çifti kader baştan yazabilecek miydi ...

Almanya`ya gitmesi için yanında birine ihtiyaç duyan Melisin, yaşadıkları, yeni tanıyacağı insanlar hayatında nasıl değişiklikler yapıcak? "Sana yardım ede bilecek tek adam benim" dedi bana dik dik bakarak. "Senin gibi kendini beğenmiş birinden yardım istemiyorum" dedim "Ben kendi başımın çaresine kendim bakmasını bilirim". Cebinden bi kart çıxarıp Resepsiyon bölmesine koydu"İhtiyacın olunca ara küçük hanım"

"Sanki hiçbir şey uyaramaz, içimizdeki sessizliği. Ne söz, ne kelime, ne hiçbir şey. Gözleri getirin gözleri."

Bazen neden yaşadığını düşünür insan ben de düsünüyodum bugün o gün dü yaşama sebebimin olmadını farkettiğim ve herşeyi bitirdim gündü saat 8 civarlarıydı ve ben kendimi denize bıraktım...

"Bu çocuğu tanıdığımı hissediyordum. Çok yakından tanıdığımı... Sanki benim bu çocukla bir hikayem olacaktı ve bu hikaye Ya yaşanmıştı yada yaşanmak üzereydi..."

053***: Selam... (Görüldü) 053***: Demir ben. (Teslim edilmedi) 053***: Oha amınakoyayım bir kimsin diye sorsaydın. 053***: Peki. Geçmişin gölgesinde kalan bir kadının, anonim bir yazışma ile aşka olan inancını yeniden keşfettiği bir kurguyla karşınızdayım. Bittiğinde hepinizin yüreğinde bir tebessüm olacağına eminim. Texting bir kurgudur, bölümler kısa ama sık gelir. Haftada en az 4 bölüm atmaya çalışacağım. Umarım seversiniz.