Biz Ateş ve yahut su değildik, ne ben onu söndürebilirdim ne o beni buharlaştırıp yok edebilirdi. Ben Ateşsem o baruttu. Ben kurşunsam o benzindi. Biz bir felakettik ve bunun dışında hiçbir şeyin olma olasılığı yoktu. ... Üsteğmen Elis Kara değil, Teğmen Elis Kara. Hayatı gibi mesleki rütbesini de ondan çaldıkları İs, dağda öldürmeye çalıştığı düşmanlarıyla savaşırken iç hainleri unutmuş olmalıydı. ❗Dikkat! Kitabın içeriğinde @rgo, tramva ve kuf*r bulunmaktadır, yetişkinlere uygundur, küçük yaşta olanların okuması tercih edilmez. Çalınması durumunda hukukî işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. `SARSINTI` kitabındaki hiçbir kurgusal karakter ve olayın gerçekle bir alakası yoktur, hepsi hayal ürünüdür.

"Aşkın unutuşa, geçmişin ihanete yenik düştüğü bir hikâyede; gerçekle yalan, kalple akıl arasında kalan bir aşkın savaşı..." Unutulmaya mahkum bırakılan bir aşk… Saklanan bir hayat… Ve yeniden atan bir kalp… "Biz birbirimizin sıfır noktasıydık" Deva Alkım Erendiz & Ferman Erendiz

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Bazı insanlar hayatına tesadüfen girer. Bazılarıysa seni değiştirmek için. Ben dostluğu, aynı yaraya birlikte katlanmak sanmıştım. Oysa bazı insanlar en karanlık uçuruma seni kendi elleriyle iterken bile yüzüne gülümseyebiliyormuş. İhanet… Bir düşmandan geldiğinde yalnızca öfke bırakır. Ama sevdiğin insanlardan geldiğinde, içinde yavaşça büyüyen bir enkaza dönüşür. Çünkü insan en çok, güvendiği yerde kırılır. Bir zamanlar aynı gökyüzüne baktığım insanlar artık bambaşka dünyaların parçasıydı. Ve ben, geçmişin küllerinin arasında ayakta kalmaya çalışırken, onların hangi tarafta olduğunu anlamaya çalışıyordum. Bu; dostlukların parçalandığı, sırların kan kadar ağır olduğu ve herkesin birbirini yaraladığı bir hikâye. Çünkü bazen insanı yok eden şey nefret değil… En yakınındakilerin sessizce sırtından vurmasıdır. Aynı gökyüzü altında, farklı dünyalarda… Biri yıkıldığında, diğeri gerçekten ayakta kalabilir mi?

hastanede gözlerimi açmıştım ne olmuştu bana? annem ve babamı kaybetmiştim canımdan çok sevdiğim ailemi ... üstümde hastane giysileri vardı odadan çıkmak için kapıya yöneldim ölmemişlerdi hayır! bu olamazdı odadan çıktığımda buraya doğru gelen bir doktor gördüm bana baktı ne söyleyeceğini bilmiyor gibiydi "biyolojik ailen bulunmuş baban seni almaya gelecek "anlamayarak ona baktım ne saçmalıyordu bu adam "N-ne " diyebilmiştim sadece "biliyorum çok zor ama savcılıkla konuşmuş, dava açmış" bana şaka yapıyor olmalıydı sinirle konuştum "Hayır! benim ailem onlar öldüler" bana acıyan gözlerle baktı "kolay olmayacağını biliyorum ama avukat çoktan her şeyi halletti" göz yaşlarımı sildim "kaç gündür uyuyorum ben " bana bakarak konuştu "üç gündür uyuyorsun "Gözlerimi kapattım. Üç gün... Üç gündür annemin sesini duymamıştım. Üç gündür babam saçlarımdan öpmemişti. Boğazımdaki düğümü yutmaya çalıştım...

Babasının vefatı üzerine yaş sürecinde ile tanişma ile başlayan hayatlar .

Sadece kendime güveniyordum

Bazı insanlar tesadüf değildir. Defne Amber Akın geçmişinin gölgesinde yaşamaya çalışan genç bir kızdır.Mete Deniz ise kayıplarıyla savaşan bir polis... İkisi de yaralıdır. İkisi de eksiktir. Ve bazı bağlantılar koparken bazıları kader olur. Geçmişin izleri, kayıpların ağırlığı ve iyileşmeye çalışan iki kalp... Bazen bir insan başka bir insanın yaralarını sarar. Bazen de o insan, yaranın ta kendisidir.

Geçmişin zincirlerinden kurtulmak, gerçekten özgür olmak anlamına gelir mi? Yıllar sonra hayatı tamamen değişen genç bir kadın, kendini intikam, sırlar ve beklenmedik bağlarla örülü bir yolculuğun içinde bulur. Attığı her adım onu gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, kalbi hiç hesaplamadığı duygularla sınanacaktır. Bazı hikâyeler umutla başlar. Bazıları ise yıkımla…

"Kelimeler çok uzak bir yoldan gelir dile; önce yaşamak gerekir. İnsan anlaşılmak ister oysa, fakat anlaşılmadığındandır belki de intikam hırsı. Gözler konuştukça kalp sükût eyler; lâkin konuşursa dil, ne kalbin sesi duyulur ne de gözün... Her dost bir seçim değildir belki de. Bazıları Allah (c.c.) tarafından bir hediyedir bize, biz istemediğimiz halde... Verâ yalnız olmayı sevmezdi, yalnız ölmekten de korkardı. Cesurdu fakat dayanacak ne bir duvarı vardı ne de bir ağacı. Verâ biraz fazla yorulurdu; kimseler fark etmezdi ama gözlerinin altı mordu. Verâ, hiçe sayılmak nedir çok iyi bilirdi. Fakat hiçbir zaman hiçe saymayacaktı ne bir kimseyi, ne bir fikri, ne de bir düzeni... O, hiçe saymaktansa düzeltecekti yanlış olan her şeyi. Yanlış olmak ise uzun bir meseleydi, tıpkı doğru olmak gibi... O bir dosttu; hepimizin kalbinden geçti ve gitti..."

Sınırda kurulan bir hayat… bekleyişle büyüyen bir aşk… ve geri dönülmez bir gece.

"Bazı insanlar hayatına geç kalmaz... Sadece yarım kalan yerini tamamlamak için gelir. Bir adam... Bir kız... Ve yıllar önce başlayan, kimsenin bilmediği bir hikâye. Doğduğu gün bir yetimhanenin kapısına bırakılan Derin, hayatı boyunca ait olduğu yeri aradı. Hayata karşı güçlü durmayı öğrenirken tek dayanağı, seçilmiş kız kardeşi Elif oldu. Diğer tarafta ise herkesin hayran olduğu başarılı cerrah Karan Saral vardı. Kusursuz görünen hayatının arkasında, duvarlarla örülmüş bir adam... Bir konferans günü kesişen yollar, geçmişin sırlarını, yıllarca saklanan gerçekleri ve kaçınılmaz bir bağı ortaya çıkarmaya başlayacak. Derin, ait olduğu yeri arıyordu. Karan ise yıllardır hissetmediği bir şeyi... Bazı aşklar kaderle karşılaşır... Ama emekle gerçek olur."

Ben kimim? Yıllarca bu soruyu sordum kendime. Her gün, her saat, her dakika. Durmadan sordum çünkü sormak zorundaydım. Ben Mahinur Soydan bu soruyla büyümek zorunda kalan Mahinur Soydan. Bu da benim hikayem —————-

Cinayet Büro Komiseri Asuman Aktaş, aylar önce "doğum komplikasyonu" denilerek kapatılan bir dosyayı yeniden açtığında, karşısında şehrin en başarılı kadın doğum uzmanlarından biri olan Dr. Özdemir Sungur vardır. Aylar önce Özdemir, doğum sırasında hem eşi Mehtap`ı hem de henüz dünyaya gelmeden bebeğini kaybetmiştir. Herkes bunun talihsiz bir kader olduğuna inanmıştır. Dosya kapanmıştır ve hayatlar devam etmiştir. Ya da herkes öyle sanmıştır... Asuman`ın bulduğu tek bir delil, aylardır saklanan sırları gün yüzüne çıkarmaya yeter. Silinen kamera kayıtları, eksik ameliyat raporları, korkudan susan tanıklar. Ve o gün ameliyathanede yaşanan, kimsenin konuşmaya cesaret edemediği gerçek... Gerçeğe yaklaştıkça hem Asuman`ın hem de Özdemir`in hayatı tehlikeye girer. Çünkü bazı insanlar, geçmişin açığa çıkmaması için yeniden öldürmeye bile hazırdır...

1.Kitap Tamamlandı ✔️ 2.Kitap Yakında ⏳ "Ömür hasta ve bu videoya göre hastalığı da ileri seviye. Dissosiyatif Kimlik Bozukluğu senin sandığın veya istediğiniz gibi tedavi edilmez. Ne derseniz deyin ama onun dışarıda özgürce dolaşması başta sizin ve diğerleri için tehlikeli." Fakat ne Ateş ne de Rüzgar adamın dediğini duymamıştı. 28 yıl önce yer altında ki dengeyi sağlamak için kurulan Suskunlar bir sabah yok edilirler. Fakat her yok ediliş bir doğuşa işarettir. Ölüm yıl dönümlerinde dengeyi tekrardan kurmak için küllerinden yeniden doğarlar. Londra Suskunlar`ın geri dönüşü ile sarsılırken Ömür Alya onu aniden bırakıp Londra`ya gelen abisi ve sevdiği adamın yanına gider. Fakat ufak bir sorun vardır. Gelen kadın Ömür Alya değil Alya`dır ve bunu sadece sevdiği adam fark eder. 🎭

Başkasının günlüğünü yazan bir kız hakkında.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

kız hastanede değiştirilir üvey ailesi kız erkek ayrımcılığı yapar bir çok şiddet uğrar abisi de şehit düşünce tahammülü tükenir yetimhanede yaşar bir anda gerçek ailesi ortaya çıkar şimdi gerçek ailesiyle zincirleri kırılır⛓️‍💥🖤

Gümüş Kanat kulesinin gölgesinde saklanan sırlar, bir saç tokasının içindeki haritayla gün yüzüne çıkıyor. Ranya, babasından kalan bu tehlikeli mirası devralırken, sarayın derinliklerindeki "Gölge Konseyi" şehri karanlığa boğmak için harekete geçiyor. Alaric zindanın soğuk zincirleri arasında gücünü toplarken, uçurumun kıyısındaki bu bekleyiş krallığın kaderini belirleyecek. Gölgeler uyanıyor ve son kilidi açacak olan tek şey, geçmişin mühürlenmiş hafızası.

On yedi yıl önce bir hastane odasında "öldü" denilerek ailesinden koparılan Zeynep Soylu`nun, gerçek ailesi olan Karaaslanlar ile kesişen kaderini ve sırlarla dolu geçmişini anlatan sürükleyici bir dram. Bir yanda onu koruyup kollayan yoksul üvey abileri, diğer yanda ona kavuşmak için her şeyi yapacak olan güçlü biyolojik abileri arasında sıkışan bir kızın hikayesi.

Umarım mektubumu almışsındır.

Vera, yaz başında küçük bir sahil kasabasına taşındığında geceleri denizden gelen fısıltıları duymaya başlar. Araştırdıkça, denizin her gece 8 yıl önce gizemli bir tekne faciasında kaybolan gençlerin isimlerini fısıldadığını fark eder. Kasabadaki herkes bu olayı unutmuş gibi davranırken, Vera kendini geçmişin karanlık sırlarının içinde bulur. Ta ki bir gece deniz kendi adını söyleyene kadar.

Yolunu kaybeden yaprak, elbet birgün evini bulur... Rüzgar dindiğinde.

Asude okulda zorbalık gören depresif bir kızdır. Okula yeni gelen çocuk bunu değiştirecek mi, yoksa her şeyi daha da mı zorlaştıracak?

on yaşında, mavi saçlı bir kız her şeyini kaybeder. Ailesini bulmak için kasabanın korktuğu bir cadıyla antlaşma yapar. Bu yolculuk ,onu büyünün izine, karanlık sırların ve değişen kaderinin içine sürükler.