Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

FANTASTİK KURGU SEVENLER BURAYA! Kitaba dair: Neera, annesiyle dünyada yaşayan sıradan bir kızdır. Bir gece ansızın evlerini basan süvariler tarafından annesinden koparılarak Efrandiya diyarına götürülür. Burada haberi bile olmadığı sihir güçlerini keşfedecek ve kendi dünyasına ait sırları öğrenecektir... Elfler, kahinler, büyücüler ve daha bir dolu macera sizleri bekliyor!

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın.

Eğlencesine yazıyoruz

Tanrıların hüküm sürdüğü topraklar, insanlara yalnızca sabretmeyi öğretmişti. Kimisi kurtuluşun, kimisi özgürlüğün izini sürüyordu. Bazılarıysa... yeryüzünü asırlar önce ateşiyle sınayan bir zalimin dönüşünü bekliyordu. Rymora, tanrı elçilerine hizmet eden bir şifacıydı. Geçmişin kanlı hatırası ve içinde büyüyen boşlukla yaşarken, bir gün kendini gizemli bir boyutta buldu. Ve orada karşılaştığı varlıkla arasında tehlikeli bir bağ oluştu. ... Hikaye adım adım açılan bir anlatı izleyecek. Türü itibariyle ilerleyen bölümlerde olgun içerik barındırabilir. Bunu dikkate almanızı öneririm. Şimdiden keyifli okumalar. ... Kitabıma Wattpad uygulaması üzerinden de ulaşabilirsiniz. ...

"Tamam, ilk önce sakin olmam lazım. Burası az önce olduğum balo salonu değil ve ben kendi dünyamda da değilim..." Viktorya Dönemi`nin görgü kurallarıyla çevrili dünyasında Vivienne, ait olmadığı bir rolün içine sıkışmış asi bir ruhtur. Evlilik, itaat ve sessizlikle tanımlanan bir geleceği reddeder. Bir balo gecesi her şeyi değiştirir. Kaçışı onu yalnızca geçmişin izlerine değil, bilmediği bir krallığın karanlık sırlarına da sürükler. Unutulmuş bir miras, kayıp bir veliaht ve yaklaşan bir isyan... Vivienne artık sadece kendisinden değil, bir krallığın kaderinden de sorumludur. Bu dünyada güç, sahip olunan bir şey değildir. Bedeli ödenir. Entrikalarla örülü bu fantastik evrende Vivienne; gücünü, sınırlarını ve kalbini keşfederken, bazı bağların kurtarmadığını, yalnızca daha derin yaralar açtığını öğrenir. Güç seni korur mu, yoksa senden geriye kalanları da alır mı?

Aslanın avladığı canlardan yaptığı taht, bir gün o canların ateşiyle kül olmaya mahkûmdur..Çünkü gerçek adalet; kürsüde değil, Neron`un o tahtı yaktığı meşalede saklıdır. 🖤⚖️⏳🪷

Adel küçük bir kasabada kısıtlı sosyal çevresinde sevilen sakin, çalışkan ama hırslı bir genç kızdır. Ancak rüyalarında canı için savaşan bir prensestir. Adel karşısına çıkan engelleri aşıp hayatta kalabilecek mi? Eğer tüm o kanlı savaşlardan sonra bile hayatta kalmayı başarabilirse o hala eski Adel olur mu? "Bu eser başka platformlarda da yayınlanmıştır. Tüm hakları yazarına aittir. Ticari kullanım izne tabidir."

Deha olan her konudan başarılı doktor kız bir gün arkadaşlarının geliştirdiği zaman yolculuğu projesine deney olur. Bu proje sayesinde farklı bir evrene ışınlanır. O sırada o evrenin kralı ile karşılaşır.

Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

" benden kaçabilceyini mi sandın küçük sevgilim . Sabahtan beri kokunu hiç almadım küçüğüm ve bunun ne demek olduğunu biliyormusun" Duyduğum kelimelerle daha da çok titremeye başlamıştım. O ise hala üzerime gelmeye devam ediyordu . "Ben sensiz bir saniye bile duramazdeken sen kendini benden tam 4 saat mahrum ettin bu ne demek biliyormusun bebeğim " Artık titremekten yorulmuştum bu koskocaman taht odasında herkes olan bitenin farkındaydı ama kimse bana yardım etmiyordu yada kralı durdurmaya çalışmıyordu. Ben artık tamamen onu esiri olmuştum sanki beni duymuşta bu sözleri kanıtlamak için bir kez daha konuştu . "Bu kaçışının bedelini bu gece ödeyeceksin bebeğim ve bir daha da buna yeltenmeyceksin " Duduklarımla olduğum yerde kaldım . Sanırım sonum gelmişti

" Sen benimsin benim bir daha buradan asla dışarı çıkmayacaksın Eğer sözümden çıkarsan yemin ediyorum onu gözümü kırpmadan öldürürüm Anladın mı beni" Sert ve kalın sesi kulaklarımla yankılanıyordu ellerimdeki ve bileklerindeki zincirlerin değdiği yerler hem soğuktan hem de onu korkutucu görüntüsünden ürperiyordu. Ben senin ağzını açıp tek laf bile edemiyordum Çünkü ben böyleydim konuşamıyordum kendi hakkımı bile savunamıyordum ve o bunu çok iyi bilip derin aşkı ve saplantısına beni tutsak etmişti

İntikam Taht Güç Bunlar yaşamamı sağlar herkesin bana saygı duymasını sağlar bana saygı duymak zorundalar kitabın kötü kadını olmam öleceğim anlamına gelmez TARİH 12.01.2026 KİTAP BAŞTAN YAZILICAKTIR ONA GÖRE OKUYUNUZ DAHA DEĞİŞTİRİLMEDİ

Bir krallık, kanla ayakta durur. Bir taht, sırlarla korunur. Ve bazı kalpler, düşman diye öğretilenlere doğru sessizce yürür. Larya, altın duvarların ardında büyüyen bir prenses… Ama kalbi, sarayın öğrettiği nefreti kabul etmeyen bir yabancı gibi atıyor. Bir gece, karanlıkta yaptığı tek bir seçim, onu geri dönüşü olmayan bir yola sürüklüyor. Sarayın koridorlarında kibir, savaş çığlıklarıyla kol kola gezerken; kan bağıyla bağlı olduğu insanlar, merhameti zayıflık sayarken… Larya, kendi gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalıyor. Bazı yeminler kanla yazılır. Bazı aşklar yasakla mühürlenir. Bazı savaşlar ise insanın kendi içinde başlar. Peki, bir kalp bütün bir krallığın kaderini değiştirebilir mi?

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

Ruby, artık bir insan değil, bembeyaz tüyleriyle, hipnotik okyanus mavisi gözleriyle bir kedidir. Reenkarnasyonun ona sunduğu bu yeni beden, eski hayatının izlerini taşısa da bambaşka bir kaderin kapısını aralar. Kraliyet sarayında geçen bu hikâyede, bir kedinin gözünden izlenen entrikalar, kıskançlıklar, sırlar ve duygular; Ruby’nin içsel yolculuğuyla birleşir. Saraya gelen kadınlar, taht oyunları, güç gösteileri ve gizli belgeler arasında Ruby, sadece bir kedi değil: Bir koruyucu, bir tanık ve belki de kaderin ta kendisidir. “Ruby ve Orion”, reenkarnasyonun gizemini, duyguların derinliğini ve bir kedinin gözünden anlatılan kraliyet entrikalarını bir araya getiriyor.

Ünüvarsite 2` ye fidan ela okul cıkışı eve gidarkan kamyon çarpması sonuçu öldü ama Berdan bilebilrdi ki en sevdi romanın kötü kadını Elena ılvor olaçanı...

Aktı zaman, geçti ömür. Bir senin gözlerin geçmedi gözlerimin önünden. Kısa boyun ve de asi huyun... Bir seni unutturmadı geçen ömür. Bir şiirdi. Sade ama içinde onlarca acı barındıran bir şiir. Onu özlediği yıllarına kavuşturan bir şiir. Bir kralı köleye, bir kraliçeyi münzeviye çeviren bir şiir. Ve bu şiir yıllar sonra yine onun ellerindeydi. Aklında ise yıllar önce unuttuğu bir isim: Hazar. Aklına doluşan anılarla yüzüme önce bir tebessüm kondu. Ardından da kahkahaya döndü. Dışardan gören biri onu tımarhane kaçkını sanabilirdi o an. Hayatını çalmışlardı. Hayatlarını çalmışlardı. Kral ve kraliçeyi tahtından indirip devrim yapmışlardı. Ama tahmin etmedikleri şey kraliçenin dönmesine bir şiirin yeterli olmasıydı. Elindeki şiiri buruşturup karşısındaki denize doğru fırlattı. Sırtına sert kayaların batmasını umursamadan uzanıp yıldızlı gökyüzünü izledi. Bir savaş başlattılar ve kazandıklarını zannettiler. Ama herkes bilir ki her zafer ardında bir düşüşü barındırır. İçindeki ateşi başkalarını yakarak söndürecekti. (Arkadaşlar planlamadan bam güm giricem kitaba. Eğer olurda finali verirsem ve mantık hataları olursa düzeltirim.)

Dünya`ya varisleri bulmaya gittiğimiz gün aslında en büyük kumarımızı oynamıştık. Ya savaşın galibiydik ya da kaybedeni. Hepimiz biliyorduk ki içimizden kayıplar vermeden kazanamayacaktık. Belki de savaşlar sadece kayıp verilerek kazanılırdı...

Eleris... Yarı elf, yarı cadı ve kendisinden saklanan bir Merlinit... Bildiğinin aksine, zamanın ötesinde bir yaşa sahipti; asırlar önce, gücü sirenler tarafından mühürlenmiş ve dünyanın gözlerinden saklanmasına karar verilmişti. Ta ki, ataları onun klanından haberdar olana dek. Geceleri anlatılan masalların gerçekliğini bir sabah gözlerini o diyarın büyülü ışıklarına açtığında kavradı. Hikâyelerden ibaret sandığı düşmanlık, yıllardır kulaklarına fısıldanan bir sır olmaktan çıkmıştı. Elfler ve cadılar hâlâ savaşın gölgesinde yaşarken, Eleris`in zihni karmaşık sorularla doluydu: Kendisinin bir insan değil, bir Merlinit olduğunu kabullenebilecek miydi? Masalların ötesine, yüzyıllardır içinde uyuyan gücüne doğru ilk adımı atmanın tam zamanıydı; diyarın sırları, karanlık fısıltılar ve kendi kaderi şimdi onun nefesinde birleşiyordu. Tüm Hakları Saklıdır ● ©Kasım2025

“Diz çök!” Sesi Kaos’un her yerinde yankılanırken toprağa bağlı ağaçlar bile köklerinden titredi. Etraftaki herkes bir bir dizlerinin üzerine çökse de bir kişi ayaktaydı. Tüm bedeni diz çökmek için arzuyla bükülmeye çalışıyor, zihni ve ruhu yerle bütünleşmek istiyordu. Var olan tüm hücreleri adamın sözlerine itaat etmek için çırpınsa da o mutlak bir kudretle direnmeye devam etti. “Asla!” Kaos’un ortasında hakim olan karanlık enerji tüm varlığı yiyip bitirmeden önce adam acımasızca gülümsedi. “O zaman…” Tüm bu kıyametin ortasında yavaşça kalkan parmaklar, karşısında tir tir titreyen kıza döndü. “Öl.” Ama o, ölmedi. Ve bu; hiçbir kehanette yazılı değildi.

Ay ışığıyla mühürlenmiş, kanla yazılmış bir kader… Ormanın derinliklerinde, her adımı gölgelerin izlediği lanetli topraklarda, yüzyıllardır eşini arayan kurt adam kral Leon, bir gece havayı dolduran o büyüleyici kokuyu fark eder. Tatlı ama hafif mayhoş… sadece bir eşin kokusu olabilir. O kadın, geçmişinden kaçan, ailesi tarafından terk edilmiş Luna’dır. Yeni bir başlangıç umuduyla lanetli ormana giren Luna, bilmeden hem kaderini hem de ölümünü davet eder. Çünkü bu orman yalnızca aşka değil, kana da açtır. Vampirler, periler, cadılar ve kurt adamlar… her biri kendi yasasına göre yaşar, her biri kendi kurbanını seçer. Kral Leon, onu bulmak için ordusunu peşine takar; ancak karşısına çıkan ilk manzara, kanla lekelenmiş toprağın ortasında iki vampirin dişleri arasında can vermek üzere olan Luna’dır. Bir uluma bütün ormanı titrettiğinde, kaderin çarkı dönmeye başlar. Artık bu hikâyede aşk, sadece bir his değil, hayatta kalmak için verilen bir savaştır. Ve bazen… aşkın bedeli, özgürlükten daha ağırdır. Siz… ne cüretle eşime dokunursunuz?” “Eşin mi? Bu topraklarda herkes bizim avımızdır, kral bile.” “O zaman avcı ile avın yer değiştirdiği anı izleyin.” “Beni neden kurtardın? Sana hiçbir şey ifade etmiyorum.” “Tam tersine, sen… her şeysin.” “Kaçmayacaksın.” “Peki ya kalmak istemezsem?” “Kalmak isteyeceksin… çünkü artık kalbin bana ait."

İntikamın, sadakatin ve gücün birbirine karıştığı bir dünyada, kaybolmuş bir krallığı geri almak için savaşan genç bir prensesin destanı... Zindanda geçen yılların ardından, Althea` nın mücadelesi sadece kişisel bir hesaplaşma değil, aynı zamanda bir halkın kaderini belirleyecek bir savaşa dönüşecek.

Birer gazeteci olan iki yakın arkadaş Eysa ve Emir`in kapatılan ve yıllardır kimsenin girmediği "Cehennem?" Cennet Hapishanesine anlık bir cesaretle girmesiyle işler sarpa sarmış ve efsaneler peşlerini bırakmaz olmuştur. İkili terk edilen,duvarları yıllar geçmesine rağmen pas ve çürümüş ceset kokusunu halen saklayan hapishaneye ilk girdiğinde her ne kadar korksalarda alışmış ve boyunlarında asılı duran fotoğraf makineleriyle etrafı çekmeye kendilerini kaptırmışlardı bile, Ta ki duydukları bir sese kadar... *** KİTAPTA OKUYUCULARI RAHATSIZ EDEBİLECEK BOLCA SAHNE BULUNMAKTADIR.🩸🚫⚠️ Hem wattpad hem de kitappad`de yayınladım istediğiniz yerden okuyabilirsiniz💓 Bir şans verin derimmm💗