İş için Mısır`a araştırma yapmaya giden bella, yanlışlıkla tarihi eser bi eşyaya dokunur ve kendini bi anda geçmiş zamanda bulur. Orada nüfus çok da yoğun olmadığı için bella kimseye yakalanmadan geleceğe dönmenin yollarını bulması gerekir fakat ülkeyi yöneten kral bir şeyleri fark eder ve kızın neyin peşinde olduğunu merak etmeye başlar...

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda - gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan - bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor. Ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyordum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.

Liya, saygın bir Türk boyunun kızıyken, ailesinin bir baskında katledilmesi sonucu küçük kardeşi ile birlikte Loran krallığına sığınır. Tek isteği kardeşi ile birlikte mutlu ve özgür bir yaşam sürmektir. Bunun için sıra dışı güzelliğini herkesten gizlemeye karar verir. Lakin onu hiç ummadığı birisi fark eder. O kişi Kral Leonardo`dur!

"Bütün kızları alın" ~~~~~~ "OSAMU!"~ ~~~~~~ Acı ile yere çakıldım. ~~~~~~ "Sen benden başkasına ait olmazsın. Sadece bana aitsin" dedi kolumu sertçe tutarken, sinsice sırıttım "Emin misin?" dedim , o da aynı şekilde sırıttı "Eminim" dediği gibi kolunu ters çevirdim ve diz çöktürdüm "Bana asla sahip olamazsın, her ne kadar burada üst bir makamda olursan ol , umrumda değil Sakusa Kiyoomi" ~~~~~~ "Seni en başından beri kandırıyordu ama sen bunu göremiyecek kadar saftın güzelim" ~~~~~~ Bu lisede ne olduğu belli değil. Sizde bu gizeme katılmak ister misiniz? :)

"GECE BENİM TAHTIM" dedi varis herkes sadece endişe dolu gözler ile bakıyorlardı. bilirlerdi ki tahtın sahibi yeraltını mahfetmeye gelmişti. Karanlık sokaklar tarafından büyütülmüştü. Ailesi mi bırakmıştı? yoksa bir başkasımı bilmiyordu. Genç varis karanlığı dost, gece yi yoldaş saymıştı. Bilmediği belkide bilmek istemiyeceği onlarca şey vardı. Bilirsiniz ki her insan aynı acı ile büyümez. Varis dünyalara bedel acılara, şiddete belkide işkenceye maruz kalmıştı. Sıra kimde miydi ondaydı. Variste Gece yi taht saymıştı artık yeraltına boyun eğmeyi bırakmıştı İnsanlar ona eğmeye başlamıştı Ve varis kendini dünya ya tanıtmıştı.

Hayat gayelerimiz, mutluluklarımız ve hüzünlerimiz. Belki de gerçekten yaşayanlar için önemli olan şeylerdir. Benim var oluşum lanetli bir kehanetin çevresinde hayat bulmuş, hayat veren bitince geriye hiçbir şey kalmamıştı. Tanıdığım herkes tanımadıklarıma, anılarım yaşanmamışlıklara, aşkım ise gönlümüze hiç düşmemiş gibi olacaktı. Belki de annemin rüyalarımda seslenişi bile yalandır... belki de kendi kendime varım ben demenin yollarını aramış kendime sahte bir benlik yaratmışımdır. İsiliel`in yaptıklarına ve Yunor`un batırdıklarına karşın eski kehanet beni seçmiş ve bir noktaya kadar istediği yere getirtmişti. Artık gelinen bu noktada yapılacak olan ne varsa bana ait değildi. Ben sadece işlerini görebilsinler diye birkaç pürüzü halletmiştim. Tüm malzemeleri ayarlamıştım keki yapmaları için ve artık benim görevim bitmişti. İsiliel`in kehaneti neydi? Ne oldu? Kimse bilmiyor. Ama ben eski kehanetin gerekliliklerini başka bir kehanet ile sağlamıştım. Tek bildiğim buydu ve birde artık bana gerek kalmadığı...

Enora toprakları büyük bir kayıp ile sarsıldı. Defne Anılga ölmüştü... Kraliçe ölmüştü... Yeni Kraliçe Karmen Larsan olmuştu fakat Anılgalar ile baş edebilecek miydi? Nefret ve ask birleşirse ne olurdu? Kral ve Kraliçe olurdu...

Sadece dışına bakmamalı içini görmelisin. Gördüğünde ise bedelini ödemelisin, kopardığı kıyametin. Her an yakalayabilir sizi şeytan görünümlü bir fani, Faniler yapacağı hareketi iki kez düşünmeli. Bilmelisiniz ki derinleşmek üzere bu kuyu. Kuyu`nun sahibi şeytanın kuyruğu.

Gizli bir krallık, gizli bir kral, gizli bir prenses... Bir de krallığın peşine düşen robot başkan. Büyük devrimden sonra demir derili robotlar artık yasalar önünde insanlarla eşitti. Robotlar insanlaşmaya başladı; evlendiler, doğurdular ve öldüler. İnsana benzemek için bir tanrı edinip ona tapındılar. İnsanların zaaflarıyla bezendiler, korku nedir öğrendiler. Robotlar ve insanlar artık birbiriyle aynıydı; bir şey hariç: aşık olmak. Büyük devrimin beşinci yılında, bir robot başkan seçildi, gizli krallık mensuplarını bulmak için bir ordu kurdu. Gelişmiş dünyanın nimetlerini yok sayan ve geçmişin yoksulluğuna tamah eden bu gizli topluluk büyüde de ustaydı. Robotların ihtiyacı olan tek şeyi verebilirlerdi, onların soğuk zihinlerinde bir alev yakabilir, onları aşk illetine düçar edebilirlerdi. Veliaht prenses Leyla ve robot başkan MCN2... Onlar birbirine karşı cephelerden bakmıyorlar bilakis onlar bir cephede aşk karşı cephede...

Bizim hikayemiz kaosla başladı. O paralı bir asker ben bir hizmetçiyken onun alınabilecek en yüksek ünvanı alıp arşidük olması başarılarının ödülü olarakta gelinini seçmesi üzerine başladı. O odada benden daha güzel daha asil ve yetenekli leydiler varken o kirden yüzü gözükmeyen çalışmaktan elleri nasırlaşmış beni seçti gelini olarak. Ve hikaye böyle başladı ülkenin yüzyıl sonra ilk arşidükü ve arşidüşesi… Biri sefil bir hizmetçi biride paralı bir asker… Ama asıl hikaye ikisininde evlilikten kaçmaya çalışıp birbiriyle evlenmek zorunda kalması.

Gece karanlığı Versay’ı sarmıştı. Aslıhan sessiz adımlarla taş koridorlarda süzüldü; elindeki mektup, Osmanlı’nın sırlarını değil, padişahının kalbini koruyacak bir görev taşıyordu. Her kapı, her gölge ölüm fısıldıyor gibiydi, ama o tek bir şeyden korkuyordu: Aşkını ve itibarını kaybetmek. Sarayın ihtişamı ve entrikaları arasında, her adımı hem hayatını hem de kalbini tehlikeye atıyordu. Her şeyin tahtın ve devlet-i âli osman için sultan Cihangir...

FANTASTİK KURGU SEVENLER BURAYA! Kitaba dair: Neera, annesiyle dünyada yaşayan sıradan bir kızdır. Bir gece ansızın evlerini basan süvariler tarafından annesinden koparılarak Efrandiya diyarına götürülür. Burada haberi bile olmadığı sihir güçlerini keşfedecek ve kendi dünyasına ait sırları öğrenecektir... Elfler, kahinler, büyücüler ve daha bir dolu macera sizleri bekliyor!

Eğlencesine yazıyoruz

"Tamam, ilk önce sakin olmam lazım. Burası az önce olduğum balo salonu değil ve ben kendi dünyamda da değilim..." Viktorya Dönemi`nin görgü kurallarıyla çevrili dünyasında Vivienne, ait olmadığı bir rolün içine sıkışmış asi bir ruhtur. Evlilik, itaat ve sessizlikle tanımlanan bir geleceği reddeder. Bir balo gecesi her şeyi değiştirir. Kaçışı onu yalnızca geçmişin izlerine değil, bilmediği bir krallığın karanlık sırlarına da sürükler. Unutulmuş bir miras, kayıp bir veliaht ve yaklaşan bir isyan... Vivienne artık sadece kendisinden değil, bir krallığın kaderinden de sorumludur. Bu dünyada güç, sahip olunan bir şey değildir. Bedeli ödenir. Entrikalarla örülü bu fantastik evrende Vivienne; gücünü, sınırlarını ve kalbini keşfederken, bazı bağların kurtarmadığını, yalnızca daha derin yaralar açtığını öğrenir. Güç seni korur mu, yoksa senden geriye kalanları da alır mı?

Aslanın avladığı canlardan yaptığı taht, bir gün o canların ateşiyle kül olmaya mahkûmdur..Çünkü gerçek adalet; kürsüde değil, Neron`un o tahtı yaktığı meşalede saklıdır. 🖤⚖️⏳🪷

Adel küçük bir kasabada kısıtlı sosyal çevresinde sevilen sakin, çalışkan ama hırslı bir genç kızdır. Ancak rüyalarında canı için savaşan bir prensestir. Adel karşısına çıkan engelleri aşıp hayatta kalabilecek mi? Eğer tüm o kanlı savaşlardan sonra bile hayatta kalmayı başarabilirse o hala eski Adel olur mu? "Bu eser başka platformlarda da yayınlanmıştır. Tüm hakları yazarına aittir. Ticari kullanım izne tabidir."

Deha olan her konudan başarılı doktor kız bir gün arkadaşlarının geliştirdiği zaman yolculuğu projesine deney olur. Bu proje sayesinde farklı bir evrene ışınlanır. O sırada o evrenin kralı ile karşılaşır.

İntikam Taht Güç Bunlar yaşamamı sağlar herkesin bana saygı duymasını sağlar bana saygı duymak zorundalar kitabın kötü kadını olmam öleceğim anlamına gelmez TARİH 12.01.2026 KİTAP BAŞTAN YAZILICAKTIR ONA GÖRE OKUYUNUZ DAHA DEĞİŞTİRİLMEDİ

Bir yanda tacını kaybeden lanetli bir kral... Diğer tarafta ise ölümü bedenine lütuf kabul eden bir kadın... Kader ikisini bir araya getirdiğinde doğa suskun, ilahlar uykudaydı. Aşk bedenlerini sarhoş etmiş, soğuk bedenlerini bir sis gibi gizlemişti. Hiçbir soğuk cehennemin alevlerini söndüremezdi ve kadın ecelin yakasında olduğunu anladığı an yanmaya başladı. Kral ise alevlerin içine girmek yerine kaçmayı tercih etti. Kadın gözlerini yeniden açtı. Taçsız kral ise kadından kaçtı.

"Eğer bu ülke için savaşacaksan onların değil bizim için savaş, kadınlar için savaş." wattpaddeki kitabımı burada da yayımlıyorum.

Ruby, artık bir insan değil, bembeyaz tüyleriyle, hipnotik okyanus mavisi gözleriyle bir kedidir. Reenkarnasyonun ona sunduğu bu yeni beden, eski hayatının izlerini taşısa da bambaşka bir kaderin kapısını aralar. Kraliyet sarayında geçen bu hikâyede, bir kedinin gözünden izlenen entrikalar, kıskançlıklar, sırlar ve duygular; Ruby’nin içsel yolculuğuyla birleşir. Saraya gelen kadınlar, taht oyunları, güç gösteileri ve gizli belgeler arasında Ruby, sadece bir kedi değil: Bir koruyucu, bir tanık ve belki de kaderin ta kendisidir. “Ruby ve Orion”, reenkarnasyonun gizemini, duyguların derinliğini ve bir kedinin gözünden anlatılan kraliyet entrikalarını bir araya getiriyor.

Ünüvarsite 2` ye fidan ela okul cıkışı eve gidarkan kamyon çarpması sonuçu öldü ama Berdan bilebilrdi ki en sevdi romanın kötü kadını Elena ılvor olaçanı...

Aktı zaman, geçti ömür. Bir senin gözlerin geçmedi gözlerimin önünden. Kısa boyun ve de asi huyun... Bir seni unutturmadı geçen ömür. Bir şiirdi. Sade ama içinde onlarca acı barındıran bir şiir. Onu özlediği yıllarına kavuşturan bir şiir. Bir kralı köleye, bir kraliçeyi münzeviye çeviren bir şiir. Ve bu şiir yıllar sonra yine onun ellerindeydi. Aklında ise yıllar önce unuttuğu bir isim: Hazar. Aklına doluşan anılarla yüzüme önce bir tebessüm kondu. Ardından da kahkahaya döndü. Dışardan gören biri onu tımarhane kaçkını sanabilirdi o an. Hayatını çalmışlardı. Hayatlarını çalmışlardı. Kral ve kraliçeyi tahtından indirip devrim yapmışlardı. Ama tahmin etmedikleri şey kraliçenin dönmesine bir şiirin yeterli olmasıydı. Elindeki şiiri buruşturup karşısındaki denize doğru fırlattı. Sırtına sert kayaların batmasını umursamadan uzanıp yıldızlı gökyüzünü izledi. Bir savaş başlattılar ve kazandıklarını zannettiler. Ama herkes bilir ki her zafer ardında bir düşüşü barındırır. İçindeki ateşi başkalarını yakarak söndürecekti. (Arkadaşlar planlamadan bam güm giricem kitaba. Eğer olurda finali verirsem ve mantık hataları olursa düzeltirim.)

Dünya`ya varisleri bulmaya gittiğimiz gün aslında en büyük kumarımızı oynamıştık. Ya savaşın galibiydik ya da kaybedeni. Hepimiz biliyorduk ki içimizden kayıplar vermeden kazanamayacaktık. Belki de savaşlar sadece kayıp verilerek kazanılırdı...