Babasının annesini öldurmesiyle yeni bir hayat kurmaya çalışan inci, babasının hapisten çıkıp onun hayatını zehir etmeye yemin ettiği gün, karşılaştığı polis hakan ile yolları ilerlemektedir. Zorlu zamanlar ve kötü günlerin ardından birbirini sevdiğini anlayan inci ve hakan. Yollarını beraber ilerletemeye başlar. Ama kader onları beraber yapmaya niyetli değildir. Sizce kitabın sonunda inci ve hakan kadere karşı gelip birlikte ömür boyu yaşamışlarmıdır yoksa kadere inanıp birbirlerinden sonsuza kadar uzaklaşmışlarmıdır?

"Evlendin..." dedi. "En büyük pişmanlığım." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti. "Neden bana böyle umursamazca davranıyorsun? Ne hale geldiğimi görmüyor musun? Yeşim neden bana bunu yapıyorsun? Kurbanın olayım yapma."  "Bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını verir Savaş Özdemir. Tekrardan uyarıyorum bu saatten sonra benim adım senin diline senin adın benim dilime yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu hep böyle olacak. Son konuşmamız son hesaplaşmamızdı."  Bitmişti, bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde kalbim hızla çarpmaya başladı. Dudaklarımda acı bir tebessüm oluştu. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın`ın nasıl, ne şekilde Türkiye`ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede alkışlardan kelepçelere, özgürlükten karanlığa sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne`yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. Bu hikâyede aşk, güven kadar tehlikeli.

"Bazı gerçekler, en yakınının ardında saklıdır."

Doğum günü partisine dinleme cihazı yerleştirmeye giden iki polisin umulmadık biri tarafından yakalanması ve devamında değişen hayatlar... Biri ters köşe mi dedi. O zaman buyurun.

Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

Aralarındaki tek şey ince bir duvardı. Biri adaletin soğuk, karanlık yüzünü temsil eden bir başkomiser; diğeri kendi sınırlarını çizmeye çalışan asi bir iç mimarlık öğrencisi. ​Gece yarısı çalınan bir kapı, hırsız sanılan bir yanılsama ve jilet gibi keskin bir nefret... Barlas`ın kurallarla örülü dünyası, Peri`nin geri adım atmayan cesaretiyle sarsıldığında; kaçış imkansızlaşır.

Hayat iki çizgi arasındaydı. Doğum ve ölüm. Başlangıç ve bitiş. Arada geçen süreye yaşam denirdi. Yaşamın hayat olması için iyi şeyler yaşamak gerekirdi. Geriye küllerin kalsa dahi küllerinden doğmak lazımdı. Küllerinden doğmak anka kuşuna özelse, anka kuşu olmak lazımdı… Ben küllerinden doğacaktım, küllerin karanlığına karşı aydınlık olacaktım. İçimdeki karanlık karadeliğe rağmen yaşayacaktım. Hayat buysa, ben seve seve göğüs gerecektim. Bu da benim karanlığımı aydınlığa çevirme hikayem…

Üniversite zamanlarında tanışıp zamanla fikir ayrılığına düşen Egemen ve Sinem o günden sonra tekrarı olmayan bir şekilde ayrılırlar. Psikolog olarak küçük bir ilçeye atanan Sinem ve Polis olarak karakolda çalışan Egemen`in uzun bir ayrılık sonrası karşılaşmaları küçük bir seansa bakacaktır.

Aşka inanmayan bir adamı inandırmak kolay mıydı? Peki ya aşktan korkan bir kadını cesaretlendirmek… Defne ve Levent’in aşkı yanlış anlaşılmalar arasında sıkışmış, kıskançlık ve öfkenin ördüğü duvarlarla sarılmıştı. Yine de gerçek bir aşk için her zaman çıkış vardı… Levent geçmişinden yaralı kalbini, çelik zırhların arkasına saklamıştı, ama Defne’nin zarif ruhunun çatlaklarından içeri sızmasını engelleyememişti. Defne ise Levent’in ateşinden köşe bucak kaçmış, ama saklanamamıştı. Bu bir adamın masumiyeti bulması, bir kadınınsa gerçek aşkı tanımasının hikayesi…

Mutluluk histir, bazende kişidir...

Portakal fidesinden yeşerecek bir hikâye... Bu yalnızca bir aşk hikâyesi olmayacaktı. Gizli bir operasyonda şehit düşen iki arkadaş ve onlardan geriye kalan, yıllarca saklı kalmış bir geçmiş... Yıllar sonra, onların çocuklarının yolları yeniden kesişecekti. Her portakal fidesi geçmişin bir sırrı, bir hüznüydü. Babasından kalan sözü yaşatmaya çalışan Gülnihal, aniden gelen portakal fidesi siparişlerinin ardındaki kişiyi önce anlamlandıramayacak, sonra bu fidelerin sahibi Ertürk`le karşılaşacaktı. Gülnihal ve Ertürk arasında başlayan bir anlaşma, onları geçmişin tehlikeli izlerinin peşine sürükleyecekti. Biri babasının yasını tutarken, diğeri geçmişin kanlı izlerinin peşindeydi. Oysa onların geçmişleri birbirine çoktan bağlanmıştı. Her portakal fidesi geçmişin esiri, geleceğin eseriydi.

Acı dolu geçmişine rağmen dimdik durabilen güçlü kadın karakterin hayatı...

Gözlerimi kapattım fotoğrafa bakabilmek için cesaretimi topladım. Zaten bakacaktım başka şansım yoktu. Önce ona bakacak daha sonra da o fotoğrafın nasıl çekildiğini öğrenecektim. Gözlerimi açıp fotoğrafa baktım. Kanım dondu, nefesim tekledi. Bu….bu çok başkaydı. Bu kez gördüğüm şey kendi odamdı .Masam, yatağım, pencerem… Yerde boylu boyunca yatıyordum. Göğüs kafesim yarıktı. Kalbim dışardaydı. Midemin yandığını hissettim. Nefes alamıyordum. Başımda birisi vardı. Simsiyahtı. Siyah palto, siyah pantolon, siyah rugan ayakkabılar. Bana bakıyordu sırtı kameraya dönüktü. Duvara kaydı gözlerim. Kırmızı bir boyayla yazılmış on dört harf. İki kelime. Belki de bütün hayatımın daha da mahvolmasını sağlayacak iki kelime. ‘’SIRADAKİ SENSİN’’ ...... Eski eşya tezgahında satılan basit, kırık bir kameranın ona ölüm getireceğini bilse Mert yine de o kamerayı alır mıydı?

yanlış numara bu sefer kadın rus ( gerçek ailem)

Polis & Veteriner

Senden büyüğüm kızım! Abin sayılırım ben senin!" demişti küçük çocuk sinirle. "Değilsin lan! Değilsin işte?" diye cırladı küçük kız. "Lan mı?" gözlerini kocaman açarak şaşkınlıkla kıza bakıyordu çocuk. Ne kadar değişik bir kızdı bu böyle! Daha sonra kaşları hızla çatıldı. Boyundan büyük lafları vardı bu bücürün. Tam konuşacakken; "Kızım ayıp! Lan denir mi?" diye çıkıştı annesi, karşısındaki çocuğun annesine mahcubiyet dolu bir bakış fırlatırken. Emre abisi "Anne bir de kızına yarmagül diyoruz diye kızıyorsun" deyip bir kahkaha savurdu. Bunu duyan küçük çocuk da gülmeye başlamıştı! Küçük kız kaşlarını çattı usulca, sinirlenmişti onlara. Hemen bir şeyler düşündü ve basit planını o an uygulamaya koydu: hem abisi hem de o gıcık çocuk alınlarına birer taş yemiş ve kahkahaları, yerini tüm mahalleye yayılan, acı bir feryada bırakmıştı... 🖤Leyla Gül & Ömer 🖤 Yarmagül adında yayınlanan ilk ve tek kitappad kitabıdır... Tamamen şahsıma aittir!

Tıp öğrencisi Alçin kaldığı yurttan çıkıp Bursanın Sancak mahallesinde küçük bir daire tutar. Karşı komşularının iki kardeş olduğunu ve içlerinden komiser olan Selim`in sevgilisi, onun kardeşi Sude`nin ise en yakın arkadaşı olacağından henüz haberi yoktur. ... Ben önüme dönmüş ve düşüncelerimle boğuşurken omzumda hissettim az önce elinde tuttuğu ceketi. Yavaşça omuzlarımın üzerine bırakmıştı. Hareketiyle ona döndüm, o zaten bana bakıyordu. "Üşüyor gibiydin. " dedi. "Biliyorsun, komşu ko- " Gülerek böldüm onu, lafını devam ettirdim. "Komşu komşunun ceketine muhtaçmış. " Sözünü tamamlamamla gözlerinde parıltılar oluştu sanki ya da bana öyle geliyordu. Ama sırıttığı kesindi. Cekete sarıldım iyice. "Üşüyordum, evet. " dedim. "Sen gelmeden önce... " Güldü, bu lafım hoşuna gitmişti. Ceketin altında kalan saçlarıma uzandı eli. Yaklaştı bana doğru ve altta kalan saçlarımı ceketin üzerine çıkardı. "Üşüyordun. Ben gelmeden önce... " diye tekrarladı beni elini çekerken.

"Kar... İsmin neden bu?" "Ben bir kışın soğuk ayaz`ında doğdum." Titrek bir soluk verip konuşmaya devam ettim. "Bedenimi saran bir anne kucağı yoktu. Bir çöp konteynırının yanında ciyaklaya ciyaklaya ağlamışım." Bunun en acı yanına gelmek istersek. "Başımda, bedenime dişlerini geçiren bir köpek varmış, siyah, ağzından salyalar akıtan koca bir köpek." Ve an acısıda ne biliyor musunuz? Peşinizden gelip sizi bağrına basan bir anne kucağı yoktu. Ve ben Kar Aktan, geceyi sabaha bağlayan o çetin kışın ortasında zorla direndim. Ve başardım, Kar Aktan. Ben ilk kez bir şeyi başarmıştım.

Birinin elleri kana bulanmış, diğerinin ruhu çoktan teslim olmuş. Biri sonu getiren bir cellat, diğeri o sona yürüyen bir kurban. Ama bu hikâyede kimin av, kimin avcı olduğunu sadece son perde söyleyecek. Adaletin sustuğu yerde, kanın ve gözyaşının başladığı noktaya hoş geldiniz.

Kitabıma bir şans verir misin? *** Her şeyimi kaybetmiştim. İnsan birgünde her şeyini kaybeder miydi, ederdi ablamı kaybetmiştim her şeyimi. Hepimizin hayatında böyle biri vardır. Yeri geldi eviniz olur, yaşama sebebiniz olur, canınızdan çok seversiniz her şeyden sakınırsınız, kılına zarar gelsin istemezsiniz onu her şeyden herkezden korumak istersiniz. *** Ablamdan bana yeğinim mucize kalmıştı. Adı gibiydi ablamala eniştemin çocuğu olmuyordu ama sonra mucize doğdu adı gibi mucizeydi bizim için. *** Civan mert daha on dört yaşındayken babasını ve kız kardeşini kaybetmişti ama geride kalan annesi ve kardeşi vardı. O yaşında acısını yaşayamamıştı okulu bırakmış annesine ve kardeşine bakmak için her işte çalışmaya başlamıştı. Onlar için her şeyi yapmıştı aile fertleri sayesindede okulunu bitirmiş polis olmuştu. Babasıda polisti babasının izinden gitmişti. *** Açelya ve Civan Mert hikayesi. Bu ikilinin yolu nasıl kesilecek ve aile olabilecekler mi? *** Civan Mert baba olmaktan korkan bir adam. Açelyada anne olmak zorunda olan bir kadın. *** Benimle evlenir misin Civan Mert ? *** 5 yıldır ona aşık olan Civan Mert.

Bazı insanlar tesadüf değildir. Defne Amber Akın geçmişinin gölgesinde yaşamaya çalışan genç bir kızdır.Mete Deniz ise kayıplarıyla savaşan bir polis... İkisi de yaralıdır. İkisi de eksiktir. Ve bazı bağlantılar koparken bazıları kader olur. Geçmişin izleri, kayıpların ağırlığı ve iyileşmeye çalışan iki kalp... Bazen bir insan başka bir insanın yaralarını sarar. Bazen de o insan, yaranın ta kendisidir.

Her siren sesi yeni bir tehlikenin habercisi. Her viraj yeni bir karar. Her sır ise geri dönüşü olmayan bir yol… Yıllarca saklanan sırlar, yanlış anlaşılmalar, yarım kalan duygular ve kaderin yeniden kesiştirdiği iki hayat… Neva ile Barlas’ın yolları yeniden kesiştiğinde yalnızca geçmişleri değil, kalpleri de sınanacak. Birbirlerine karşı koymaya çalıştıkları çekim, ortaya çıkmayı bekleyen gerçeklerle daha da karmaşık bir hâl alacak. Aynı mahallede başlayan hikâyeler, bazen yıllar sonra bambaşka bir hâl alır. Dostlukların arasına karışan aşk, inkâr edilen çekim, söylenemeyen duygular ve yıllardır saklanan sırlar… Bazı bağlar kopmaz, sadece zamanı gelene kadar sessizce bekler. Aralarındaki çekim inkâr edilemeyecek kadar güçlü, ama geçmişin yükü buna izin vermeyecek kadar ağır… Yanlış anlaşılmalar, sessizce taşınan duygular, ağır fedakârlıklar ve kimsenin bilmediği sırlar onları hiç beklemedikleri bir sona sürükleyecek. Çünkü bazı gerçekler ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. Bence bir şans vermelisinn💕iyi okumalarr💗 Başlangıç:06.08.2026

Ev arkadaşı olan üniversiteli dört kızın, hayatına konuk oluyoruz.. ♡ ♤ ◇ ♧ Hadi yine gel benim ol...

Mahalleye gelen Altuğ yeni bir arkadaş grubuna dahil olur ve Leyla zaman içinde Altuğ`a aşık olur. Ani bir kararla anonim olarak yazmak ister..