Rüya lanetlenip gök dünyasında tutsak kalırsa ne olur?

Bazı insanlar hayatımıza ışık gibi girer. Gördüğümüzde tanırız ama dokunduğumuzda korkarız. Aylin, İstanbul’dan Oslo’ya uzanan bir yolculukta, kendi hayallerini ve kalbini yeniden kurmaya çalışırken adı konmamış bir aşkla, gizlenen gerçeklerle ve suskun kalbin fısıltılarıyla yüzleşir. Bu bir aşk hikâyesi… Ama kavuşmaktan çok beklemeyi, unutmaktan çok hatırlamayı anlatıyor. Bazı hayatlar ışığa bırakılır. Bazılarıysa ışığın ardında kalır.

“İsimlerin unutulduğu bir dünyada, hatırlamak ölümcül bir ayrıcalıktır.” Bir şehir unutmaya başlamıştı. İsimler siliniyor, yüzler yabancılaşıyordu. Miyera, rüyalarında başkalarının anılarını taşıyordu ama her hatırlama, bedeninden bir parça alıyordu. Bu bir hastalık değildi. Bu, kırılmış bir yasanın kanıtıydı.

Doğuştan kalp hastası olan Rüya, bir gün doktoru tarafından çok az vaktinin kaldığını ve öleceğini öğrenir. Doktorunun ona tavsiye ettiği, onun gibi zamanı az kalmış insanaların gittiği bir kuruma gitmeye karar verir. Hayatının sırlarla dolu bir adam olan, Yalın tarafından tamamen değişeceğini bilmeden…

Aysu kendi benliğini bulma yolunda ilerlerken gizem dolu olaylarla karşı karşıya kalır. Her çözdüğü sır hayatını daha da zorlaştırır. Ama Aysu kararlıdır, O vahşi çağa neden geldiyse o şeyi başarmadan ölmeyecektir ♡♡♡♡♡ Zamanın akışı bozuldu Aşk sınandı Gerçek, rüyadan daha acı çıktı. Lanet, iki farklı çağda yaşayan onları bir araya getirdi Peki aynı lanet, birlikte yaşamalarına izin verecek mi?

Bir rüya yedi saniye sürer. Peki ya o yedi saniye, gerçekliğin mühürlendiği yer ise? Annesinin kaybıyla sarsılan İnci, dağılan evliliğinin enkazından kaçarken kendini tuhaf bir uyanışın eşiğinde bulur. Her gece gördüğü rüyalar, yalnızca bilinçaltının oyunu değildir artık; onlar, başka bir dünyanın sesi, başka bir düzenin çağrısıdır. Kardelenler, bir baykuşun kanat çırpışı ve unutulmuş bir dil... Hepsi onu Moryveil`e götüren mühürdür. Yas, dostluk ve kadınların içsel dayanıklılığı üzerine kurulu bu hikâye, rüya ile gerçek arasındaki sınırları sorgularken okuru da kendi iç kapılarına götürüyor. Yedi saniye... Bazen bir ömre bedeldir.

Adım Milen ama genelde kimse bunu bilmez. Çünkü insanların bildikleri yalnızca duymak istedikleri kadardır. O yüzden sen bana Milena de çünkü beni duyuyorsun, beni fark ediyorsun... Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu biliyor musun? Hayır değil mi? Peki sana anlatmamı ister misin? O zaman sabırsız olma çünkü bunun için çok vaktimiz var. "Bana geldiğin her an için sana bir mum yaktım."

Eğer bir not geldiyse ölüm senle dans ediyor demektir... Dikkat et ölme, öldürme, öldürülme yada... Öldürülmesinler

Bu bir şiir kitabıdır. Her bölümde farklı - ve bir - şiir bulunup birbirleriyle alakası yoktur. Sıralı ya da karışık okunabilir. Her şiiri bizzat kendim yazdım. Bazı şiirlerde eski kelimeler çok geçerken bazılarında daha moderndir. Bilinmeyen kelimeler en altta yazılır. Her hafta cumartesi 20.00 da yeni şiir.

Ölülerin sesleri ve yalvarıslarını duymaya başlasanız ne hissederdiniz? Akıl hastanesindeki kızımızın başına neler gelicek? Peki... Hastaneden çıkınca bir seri katile dönüşürse?

Hiç bir yerin güvenli olmadığı bir zaman da uyandığında artık olduğu yerde değildi. Bir bir rüya mıydı?

Sol elinden kayan zincirin metalik sesi, boşlukta yankılandığında tüm bedenim irkildi. O ses, beynimde keskin bir çığlık gibi çınlarken gözlerimi sımsıkı kapattım ama karanlık bile beni saklamak istemiyordu. Ayak sesleri adım adım yaklaştıkça kalbim göğsümden çıkacak gibi atmaya başladı. Nefes almakta zorlanıyordum; sanki odadaki hava, onunla birlikte ağırlaşmıştı. Dizlerimin üzerinde titriyordum. ... Sol bileğimi zincirlediğinde ise eli orada kaldı. Hareket etmiyor, sadece dokunuyordu. Bu dokunuş fiziksel değil, zihinsel bir işkence gibiydi. Tam kafamın üzerine eğildiğinde, burnundan çıkan hırıltılı nefesini ense kökümde hissederken midem bulandı. O an, çığlık atmak istedim ama sesim yoktu. Yalnızca kalbimin atışlarını duyuyordum, bir de onun sessizce gülümseyen halini. Sonra, hiçbir şey söylemeden, aynı sessizlikle geri çekildi. Fakat geride, o tanıdık kokusu kalmıştı ve ben, zincire değil; o kokunun gölgesine tutsak olduğumu fark ettim.

7 gün kuralına uymanız lazım. Herkesin bir sayısı vardır. Bir zamanı, ateşin 7 günü var rüyanın günü kalmadı sevgi ne kadar güçlü olursa olsun acı çekersin. Daha acı verici bir ölüm mü tercih edersin yada daha az acı çekip mi ölmek istersin. Ne olursa olsun hepimiz öleceğiz. Ama en sevdiğiniz önünüzde can çekişirken ne yaparsınız??? Ateşler ve rüyalar

YT:KukiBey tarafından Video amacıyla Chat GBT`ye yaptırılmıştır

Benim rüya tanımım başkalarının rüyalarında gezmekti. Bu denklemde gördüklerim benim rüyalarım mıydı yoksa başkalarının rüyalarında yaşattıklarım mıydı? Ben insanların rüyalarına girip zihinlerini istediğim yöne çevirebiliyordum. // Bugünü diğer günlerden farklı yapan bir şey vardı ve o şey bana doğru yaklaşıyordu. İçine yıldızları sığdırmış karanlık bir erkek silüetiydi. Farkında olmadan ona yaklaştığım esnada kollarını açmış adımlamaya devam ediyordu. Düşündüğüm tek şey onunla bütün olmaktı. Mıknatıs gibi ona çekiliyordum. Benim göz yakacak aydınlığım onun karanlığındaki yıldızlar ile buluşmak üzereydi. Kollarım boynuna uzanırken aydınlığımın onun karanlığını yutabilme ihtimalini düşündüm. Belki de tam tersi olacak ve o beni karanlığına hapsedecekti. İkisi de olmadı. Derin bir sessizlik vardı. Bu sessizliğin sesini dinlemeye koyuldum fakat hissettiğim şey saf huzur ve derin bir meraktı. "Kimsin sen?"dedim, belimde ve sırtımda hissettiğim ellerin baskısı arttı. "Ben senin sonunum."

Eşref, çocuk yaşta yetim kalmanın verdiği yalnızlıkla suç dünyasına itilmiş ve yıllar içinde suç dünyasında hüküm süren bir kimliğe bürünmüş. Onun için yetimler, kaybettiği ailesinin yerine koyduğu kardeşleri. Ancak bu aile, suç dünyasının ortasında var oluyor. Bir yanda yeraltı örgütlerinin başında olmak gibi ağır bir sorumluluk taşıyan Eşref’in diğer yanda hep istediği huzur arayışı bitmiyor. Karşısına beklenmedik bir anda çıkan Nisan ise onu tahmin edilemeyecek bir rüzgarın içine sürükleyecek.

Gördüğüm rüyalar biraz değişik olduğu için paylaşmanın eğlenceli olacağını düşündüm iyi okumalar :)

"Her rüya bir sır saklar, bazıları ise seni hiç bırakmaz." Hayatı oldukça sıradan ilerleyen Lyris, gördüğü rüyalar ve karşısına çıkan simgelerle birlikte hiç bilmediği gizemli bir dünyanın kapılarını aralar. Bu yolculukta hem kendi geçmişiyle hem de karanlık sırlarla yüzleşmek zorunda kalacaktır.

Ela`nın rüyasından bir anlam çıkarmaya çalışmasıyla başlayan ve okulun gizli odasında saklanan defteri bulmasıyla başlayan bir maceraya hazır mısınız??

Ailesinden şiddet gören rüya,bir gün askeriyeye sığınır ve hayatı değişir...

Rüyalar kaderin yansıması mıydı, yoksa yol gösteren pusula mı? Bunu öğrenmenin tek yolu gösterdiği ışıkları takip etmekti. Peki, ya bu ışıklar sadece hayalse? Varlığından bile emin olmadığım, aylardır rüyalarımda gezen sarı gözler karşımdaydı. Mantığım imkansız kelimesini bir sinyal gibi savunsa da kalbim çılgınca görmezden geliyordu. Benim için yabancı ve bir o kadar tanıdık olan gözlerin gizemine çekilirken peşimde kol gezen gölgesiz benim gölgem olmuştu. Bilinmezlik bir viral gibi yayılıyordu ve kimin iyi kimin kötü olduğu muammaydı. Belki de bir nefes kadar yakındı. Ardından dipsiz bir kuyudan yankılanırcasına bir fısıltı işittim. "Vakit geldi."

Rüyasında bir kıza âşık oldu. Uyandığında, onun gerçek olduğunu öğrendi. Edward, geceleri 2150’ye geçen bir adam. Orada tanıştığı Nova ile bağ kurdukça, gerçek dünya ile rüya arasındaki çizgi silinmeye başlar. Ama her rüyanın bir bedeli vardır. Peki ya rüyaların içindeki geçit, seni kendi geçmişine götürüyorsa?

"Gözlerin... maviymiş." "Ne olmasını bekliyordun?" "Rüyamda siyahtı." Karanlığın mavisine hapsolmuş bir geceydi onun gözleri. Kapanmamış defterler ve yarım kalmış yüzlerin fısıltısı, her adımına eşlik ediyor; karanlık sokaklarda aldığı her nefes, yolun sonuna geldiğini anlatıyordu. Ama o son, aslında bir başlangıçtan ibaretti. Çünkü onun hikayesi, dibe doğru çekilen bir girdapta dönüp duruyordu. ---------- ❕Bu eser, "Rilan" adıyla yayınlanan ilk kitaptır; ismin, izinsiz kullanımı yasaktır.

Ya gördüğüm rüyalar gerçekse neden olmasın ki denizinde bi atlası olmasın mı

Elif Asaf`ını kaybetmişti, hemde bir uçak kazasıyla. Onun gidişiyle hayatı durdu. Ruhunun rengi siyaha büründü. Fakat yıllar sonra karşısında tekrar kocasını görünce bir rüya sandı. Sımsıkı o rüyaya tutundu. Taki bütün gerçekler omzuna çökerken o rüyadan uyanmak zorunda kaldı.