Ünlü yazar Norma Jean’in hayatı ona gelen esrarengiz mesajlarla değişir. Çünkü takıntılı bir takipçisi vardır.

Ailesini kaybeden lalin ve ona takıntılı olan aynı babadan olduğunu bildiği üvey abisi Kartal...

Trabzonlu ama rüyasında görüp büyülendiği daha sonra da ruhunun güzelliğine zekasına aşık olduğu kız için İzmir`e kardeşiyle taşınmış bir adamdı o. Barın KARAHANLI. Ailesi Karahanlı şirketler grubunda çalışan. Zeki, çalışkan ve güzel olan bir kız; Lidya SOYLU Karanlık taraf hep var mıydı? Ya da ben o karanlık tarafı ne kadar görebiliyordum, biliyordum. Babam ve abim ne kadar kirlilerdi ya da ne kadarları temiz kalabilmişti. Bunları hep çok sonradan görecek ve öğrenecektim. En çok da karanlık tarafta neler olduğunu. Ben de o tarafta bulunacaktım ama ne olarak. Esir mi düşecektim, aşık mı olacaktım? Ya hem aşık olup hem de esir düşecektiysem? Bu nasıl olacaktı? Tüm bu sorularımın cevabını nasıl alacaktım peki?

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

"Onun hayatının bağlı olduğu pamuk ipliğinin diğer ucunda da benim hayatım bağlıydı, ben onsuz ölürdüm. Aşkım bir hastalığa dönüşmüştü artık." Karam dört ay sonra komadan uyandığında kendini ormanın kalbinde bir kulenin içinde bulur ve yanında da eşi olduğunu iddia eden, onu her şeyden çok seven Yasemin vardır. Karam ise geçirdiği kazada konuşma ve yürüme yetkisini kaybetmiş, bir tekerlekli sandalyeye mahkum olmuştur. Karam tüm bu süreç boyunca kendisi ile ilgilenen ve her gece başında bekleyen bu kadının gerçekten eşi olup olmadığına inanmakta zorlanır ve her şeyi sorgulamaya başlar ama zaman içinde bu gizemli ve efsunlu kadının büyüsüne kapılır. Sadece birkaç bölüm okuyun ve yorum bırakın pişman olmayacaksınız.

Kaçtığımı sanıyordum. ​Zihnimin ördüğü duvarların, koyduğum mesafelerin beni koruyacağını... Ama Koral, kuralları konulan bir oyuna dahil edilecek adam değildi. O, "hayır" kelimesini bir engel değil, zehirli bir davetiye olarak gören bir saplantıydı. Aramızdaki mesafe kapandıkça kaçamayacağımı anladım. Bu bir aşk hikayesi değildi; mantığın karanlığa, özgürlüğün tekinsiz bir takıntıya yenik düşüşüydü. ​"Ben seni istemiyorum Koral." ​Gözlerindeki karanlık açlıkla fısıldadı: ​"İsteyeceksin. Çünkü senden asla vazgeçmeyeceğim." ​Bazı hikayelerden kaçamazsın. Ne kadar denersen dene, karanlık sonunda seni bulur.

Bir saplantı ne kadar ileri gidebilir ? "O benden her şeyimi aldı ailemi, arkadaşlarımı , aşkımı, köpeğimi sonra karşıma geçim bana her şeyi vermek istedi "

Safir kitabımdaki Pars Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir.

Bilmediğin bir durum yüzünden zorla bir mafyanın elinde tutulmak mı?

Mevra Naz arkadaşının önerisi üzerine bi siteye üye olur ve orda sitenin kurucularının grubu dikkatini çeker ama gruba katılamaz, katılmak için hacklemeyi dener ve o günden sonra baş kurucu Mevra Naz`ın her zaman bir adım gerisinde olur..

"Bir anlaşma yapalım seninle." Demişti üzerime yürürken. Ben bakışlarımı kaçırdığım sırada, bakışlarımın odağına girmek için yaklaşmıştı. "Madem yasakmışım, günahmışım sana. O halde, hepsini ortadan kaldıralım. Evlen benimle."

Bir zehir önce kanınıza karışır, ardından hücrelerinize yayılır ve en sonunda siz ne olduğunu fark edememişken sizin soluğunuza kast ederdi. Onun hislerinin gözümdeki tasviri buydu. Oysa o, buna inatla aşk diyordu.

Eflin,iş ve ev arasında gidip hayatını geçindirmeye çalışan bir kızdır. Bir gün sessiz sakin bir şekilde telefonuna düşen bildirimle hayatı değişir. +90***: Üzerini sıkı giyin küçük hanım. +90***: Biliyorsun ki bu mevsim senin hastalık zamanların.

Melina Aydemir Egemen Kılıçla çocukluk arkadaşıdır. Ancak Egemen Melinanın yanında durdukça ona karşı karanlık hisler beslemeye başlar. Bu büyüdüğünde daha da yakıcı bir boyut alır ve Melinayı kendine esir eder. 🌷 Bu bir Dark Romance Kitabıdır!

"Senden nefret ediyorum " diye tısladım . Hiç aldırış etmeden belimi kavradı ve beni göğsüne yapıştırdı "Bende seni seviyorum bebeğim " diye fısıldadı saçlarımın arasına ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Kitapta cinsellik yaş farkı ve şiddet gibi unsurlar bulunmaktadır. Karakterler ve kurgu tamamen bana aittir. (Ç)alma gibi durumlarda her türlü işlem yapılacaktır

Bir küçücük aslancık varmış. Kırlarda ko-ko-koşar oynarmış.

Safir kitabımdaki Bulut Yağız Sungur`un hikayesidir. Bağımsız okunabilir. "Tavrını sevmedim, Duru. Çocuklar için düzgün bir aile ortamı oluşturmak istiyorum, diyorum. Ve dalga mı geçiyorsun?" Demişti Bulut Yağız sinirlenmeye başlarken. Kızın bu düşüncesiyle boynuna atlamasını beklememişti. Evet, boynuna atlasa hoşuna giderdi ama aralarında bu kadar duvarlar varken beklememişti, Bulut Yağız. Yine de bu kadar alaycı bir ton da beklediği bir nokta değildi. "Yağız, bizim bir aile olma ihtimalimiz o kadar yok ki. Yani seninle bir ilişkim olacağına, gider babamın çocukları öğrenince bulduğu adamla evlenirim daha iyi.." Demişti Duru gülüşünü yavaş yavaş keserken.

Tek isteği; bebeğiyle sakin bir hayat kurmak olan bir kız, bebeğinin babasının eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenir.

Azap, acı çeken demekti. İnsana hem bedensel hem ruhsal acı veren, süreci bir işkence haline getirendi. O uzun bir süre ızdırap çekmiş, hayatının mahvoluşuna göz yummuştu. Bundan sonra göz yumamazdı. Gücün hüküm sürdüğü bu masada en güçlüsü oldu. Artık acı çeken değil, acı çektirendi. Çektiği ızdırap onun lakabı oldu. Azap… O azabın ta kendisiydi. Bir de kalbinin en ücre köşesinde sakladığı Vârestesi vardı. Vâreste, kurtuluş demekti. Vâreste’si bir kadındı. Varlığından haberi bile olmayan bir kadın. Hep bir adım arkasındaydı. Onu uzaktan izlerken göğüs kafesinin tam ortasına bir kurşun yemiş gibi hisseden, herkese diz çöktüren adamın dizlerini titretecek kadar güzeldi. Kurtuluşu çok yakınında duruyordu ama aslında çok uzaktı. Ona bakmıyor, görmüyor hiçbir şekilde onu hissetmiyordu. Vârestesi’ne kavuşmak için can atsa da yapamadı. Ta ki ona eller uzanana kadar.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı`nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Bir gecede bütün hayatımız değişti Bir gece....... İki kaçırılış Ama en sonunda aşk 1&

stajer olan asu ve hem annesinin ortağı hem de patronu olan boran

İnternette tanıştığın birine ne kadar güvenebilirsin. Belki de hissettiğin o his sevginin değil vahşetin çağrısıdır... Korkup kaçar mısın? Ya kendinden nasıl kaçacaksın. Sakin ol! Arkanı dönme! Kimseye güvenme...

Öfke. Artık ona duyduğum en büyük duygu bundan ibaretti.