Sakin bir mahalle. Sıradan bir matematik öğretmeni. Ve halıya sarılmış bir ceset. Arda, bütün gerçekliğini paramparça edip o güne kadarki sıradan hayatıyla köprüleri atmak zorunda kalacağı o gece, kendisini dehşet verici bir kâbusun içine itilmiş bulur. Sima isminde gizemli küçük bir çocuğun sanrılarının da eşliğiyle İstanbul`dan başlayan yolculuğu kendisini Anadolu`nun hiç görmek istemeyeceği karanlık köşelerine kadar sürükleyecek, bu yolculuk esnasında hem akıl sağlığını hem de etik değerlerinin bütün sınırlarını zorlamakla sınanacaktır. Düş Yürüyen, gerçeklik ile travmanın arasındaki ince sınırı belirsizleştiren, okuyucuyu insan zihninin en karanlık köşeleriyle yüzleştirmeyi amaçlayan psikolojik bir gerilim romanıdır.

Eylül, adını bilmediği bir hayatın içine bırakıldığında tek istediği şey biraz huzurdu. Miraç ise bu evliliğin sadece bir zorunluluk olmadığını kendine bile itiraf edemiyordu. Aynı evde, aynı sofrada, aynı kalabalığın içinde… Ama bambaşka yalnızlıklarda. Miraç, Eylül’ün yabancılık çekmemesi için çabaladıkça; Eylül, kalbini korumak için bir adım geri durdu. Çünkü bazı evlilikler imzayla başlar, ama güven zamanla yazılır. “Bir Papatya Meselesi”, iki inatçı kalbin, gururla sevgi arasında verdiği sessiz mücadelenin hikâyesi. Aynı zamanda ise sırların, travmaların içinde olan bir hikaye.

Hayatında bir çok yaraya sahip olan İkra bu yarayı hiç tanımadığı, bir gün ansızın hayatına giren kişi ile kapatabilecek miydi? Yaralarına yarabandı olabilecek miydi? . . . . . Ben ne babamdan ne de annemden sevgi gördüm. Sevgi nedir bilmem ama nefret nedir çok iyi bilirim. 25 yıllık hayatımda tek öğrendiğim şey nefret oldu. “Önemli değil” dedim Arden’in ellerini yüzümden çekmeye çalışarak. Hiç kimse bu zamana kadar sormamıştı. Bundan sonra da önemi yoktu. Arden asla izin vermiyordu ellerini çekmeme, dahada sıkıyordu. “Bana bunu açıklamadan seni hiçbir yere bırakmıyorum İkra” kararlıydı. Biraz onu tanıdıysam. Her istediğini yapabilecek tiplerdendi. “Babam yaptı, oldu mu!” dedim sesimi yükselterek. Ellerini çekti yüzümden. Bu sefer bileğimden tuttu. “Nereye” dedim bağırarak “Evine”

Baykuş un doğusu Ailesi yüzünden erken yaşta büyüyen Gece hayatını kurtaran adam ile evlenir . Kendisini yeniden hayat bulmuş hisseder ama ailesinin ona bıraktıklarını atlatabilecekmi ?..

Annesine değer veren ve hiç kaybetmek istemeyen Çağla büyük bir felaket ve hayal kırıklığı ile sevdiği her şey ve herkesi kaybeder. Hayat ışığı söner. Üvey annesi ve öz babası ile sorunları çıkar fakat bu kâbustan biri onu uyandırır ve rüyaları olur

Bazı oyunlar kartlar bitince sona erer. Onunki ise tam o anda başlar. Çocukluğundan geriye kalan tek şey korku, sessizlik ve asla kapanmayan yaralardır. Yıllar sonra geçmişiyle hesaplaşmaya karar verdiğinde ise kendi kurallarını yazar. Avını bul. Aklını çal. Tutkunu al. Sonsuza sal. Her kurbanın ardından geriye yalnızca bir iskambil kartı kalır. Bir... İki... Üç... Kartlar azaldıkça şehir korkuya teslim olur. Polis, kartların ardındaki sırrı çözmeye çalışırken katil çoktan son desteyi zihninde dizmiştir. Çünkü bu oyun, 54. kart yere düşene kadar bitmeyecektir. Kanlı İskambil`de her kart bir günahı, her cinayet geçmişten kalan bir hesabı temsil eder. Peki ya son kart... Kime ayrıldı? --- Rahatsız edici ögeler içerir!

Bir karışmanın her şeyi mahvedeceğini nereden bilebilirdi ki insan… Yada doğduğundan beri şiddete maruz kalacağını… Gerçek ailesi sandığı ailenin yanında tamı tamına on beş yıl yaşayacağını ve çocukluğunun mahvolacağını…

Yıllar önce birbirlerinden koparılan iki çocuk... Biri Azerbaycan`a, diğeri Rize`ye savruldu. Yıllar sonra yeniden karşılaştıklarında artık aynı insanlar değillerdi. Vera geçmişinden kaçarken, Yalçın onu hiç unutmadı. Fakat onları yeniden bir araya getiren şey yalnızca çocuklukları değildi. Saklanan sırlar, ailelerin verdiği kararlar ve kaçışı olmayan bir anlaşma... Birbirlerini bulmaları tesadüf müydü, yoksa yıllar önce başlayan hikâyenin devamı mı? Çünkü bazı insanlar hayatınıza geri döndüğünde, geçmişi de beraberlerinde getirir. Bazı hikâyeler bitmez. Sadece yıllarca sessizce bekler.

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Yalnızlığın ezgisi. 15 yaşına kadar acı çekmiş sonrasından evlat edinilmiş 17 yaşındaki Gece Aden Soysal yaşadığı onca kayıp ve acıdan sonra gerçekleri öğrendiğinde izlediği yolu ve yaşadığı yaşayacağı hayatı okuyacağız.

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

?"�l�lerin hat?ralar?, ya?ayanlar?n kabusudur. Bir �l�, hi� �lmeyenlerin en b�y�k korkusudur."?

Ge�mi?, baz?lar? i�in g�zel bir hat?ra, baz?lar? i�inse hi� uyanamayacaklar? bir kabus. Onlar i�inse; hem bir ceza, hem de bir �d�l.

Farkl? hayatlar?n i�ine do?mu?, farkl? ac?larla b�y�m�?, farkl? yollarla can almay? �?renmi? bir grup gen�, kaderin tek bir noktada bulu?turdu?u seri katillere d�n�?�yor.

Her biri kendi karanl???nda bo?ulurken, ayn? zamanda bu karanl?ktan kurtulman?n yolunu ar?yor. Katiller... ama h�l� insan olduklar?n? unutmad?lar. G�nahk�rlar... ama hala i�lerinde umut ta??yorlar. Hayatlar?n?n b�y�k b�l�m�n� �l�mle ge�irmi? bu ki?iler, ?imdi ilk kez ya?am? se�meye �al???yorlar. Temiz bir gelecek kurmak i�in ge�mi?lerini g�mmek zorundalar. Ama ge�mi? kolay g�m�lmez, �zellikle de seninle birlikte nefes al?yorsa.

Bir yanda kendilerine kurulan ustaca tuzaklar, di?er yanda y?llard?r g�venilen dostluklar?n parampar�a olu?u... G�vendikleri herkes, her ?ey, her ba? yava?�a ��r�rken; katillerin kirli d�nyas?nda temiz kalan bir ?eyler olabilir mi?

D�?man

Att?klar? her ad?m? takip eden, bir nefes kadar uzaklar?nda olan, asla yenilemeyen o ki?i... As?l d�?man kim? Kimi zaman ge�mi?ten gelen bir insan, kimi zaman pe?ini b?rakmayan bir d�?�nce, kimi zaman sadece kaderin ta kendisi. Kirli olan sadece katiller mi? Yoksa onlar? b�yle yapan sistem, insanlar ve sahte masumiyetler mi?

Bu hik�ye, sadece kan?n ve cinayetin de?il; pi?manl???n, y�zle?menin, in?a etmenin ve yeniden do?man?n hik�yesi.

Kirli d�nyalarda temiz kalmak m�mk�n m�? Yoksa baz? hayatlar ba?tan kirletilmek i�in mi yaz?lm??t?r?

Ge�mi?ten gelenler gelece?i de?i?tirecek. Ve bu kez, �l�m de?il, se�im kazand?racak.

Bozkır geceleri sessiz değildir. Sadece sesini içine gömer. Toprak susar, evler susar, insanlar susar. Suskunluk birikir; çatlak duvarlarda, yarım kalmış cümlelerde, gözlerden kaçırılan bakışlarda. Bu hikâye, susturulmuş hayatların ortasında filizlenen bir sızıyla başlar. Bir evin içinde yankılanan eski bir öfke, bir okulun duvarlarına sinmiş yoksulluk, telinden pas akan bir saz… Ve bütün bunların arasında, sevilmeyi öğrenememiş insanların birbirine yanlış yerlerden dokunuşu. Bozkır burada sadece bir mekân değildir; kaderin ta kendisidir. İnsanları sertleştiren rüzgârı, geceyi uzatan ayazı, umutla alay eden sessizliğiyle… Sevgi bile burada ürkek yürür. Bir bakışın bedeli vardır, bir gülümseme cesaret ister. Bu sayfalarda aşk romantik değildir; yaralıdır. İyilik sessizdir, direniş içtendir. Ve herkes, kendi içindeki boşluğu bir başkasının suskunluğuyla doldurmaya çalışır. Çünkü bazı topraklarda insanlar hayatta kalır… Ama sevmeyi hep sonradan öğrenir.

Hayatım ölümlerle geçti ve bu ölümler hayatım için hep bir dönüm noktası oldu. Beklenmeyen ihanetler, zorlu bir yaşam mücadelesi. İnsan yaşarken kendini unutur mu? Ben unuttum. Bir daha da hatırlayamam sanmıştım. Taki o güne kadar... ARKADAŞLAR BU BENIM İLK KİTABIM DESTEK OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM!!!🙃

"Bir kadının bir tek temiz yaşantısı olması gerektiği, oysa bir erkeğin biri temiz öteki kirli iki yaşantısı olabileceği düşüncesi beni çileden çıkarıyordu." Sylvia Plath

Aynadaki aksim anneme göre hep kusurlu,babama göre ise hep görünmezdi... Ben bu evin kızı değil,en büyük kusuruymuşum.Öz ailem beni buldu ama on altı yılımı kim geri vericek.Aslında herşey 16 sayısıyla bağlantılıydı. Kitabın ilk bölümlerinde farkındayım çok göz yoruyor ama ilerleyen bölümlerde o göz yormayı düzelttim okumayı yarıda bırakmayın lütfenn. 🤍

"Canavarı uyandırdıysan eğer uysallaştırmayı da öğreteceksin. İnine girdin bir kere, yanmayı da yakmayı da göze almak zorundasın, Vera." ❝Uyuşturucu kaçakçılığının yeni örgüt lideri olan Kutay K. Karaca, güvendiği ve her şeyini bildiği sağ kolu olan Ayaz Sarınç`ın milyon dolarlık parasını kaçırıp, tüm bilgilerini de baş düşmanına satıp ihanet ederek ortadan kaybolması, büyük bir borcu ve ödemesi gereken bir ihanet bedelini de beraberinde getirir. Ayaz`ın babası olan Ender Sarınç, kefareten Kutay Karaca`ya büyük kızı Nida`yı para karşılığı satıp ihanetin bedelini ödemeyi planlar ancak plan istedikleri gibi ilerleyemeden Nida`nın kül olan cesedi bulunur. Ablasının ölmediğinden emin olan doktor kardeşi Vera, bu işin peşine düşerken borcu ödeyecek olan yeni kişidir. Öfke dolu başladığı bu yolda hedefinde Kutay K. Karaca vardır ancak unuttuğu detay ise Vera`nın babasının geçmişte, örgütüm başına geçmek için öldürdüğü eski uyuşturucu lideri Vladislav`ın da intikamının hesabını soracak olmasıdır. Tüm ihanetin ve geçmişin bedelini başa geçen yeni örgüt lideri Kutay Karaca ödetecekken bir süpriz çıkagelir. Vera`nın lisedeyken illegal araba yarışçısı olan eski flörtünün takıntılı ezeli rakibi de yıllar sonra peşlerine düşer. ❞

YILBAŞI ELMAS-I KURTOĞLU SERİSİ -1 Instagram: azimet340 Bu hikâyenin tüm hakları tarafıma aittir. En ufak kopyalama, taklit, benzetme yapıldığı taktirde resmi işlem başlatılacaktır. Bir mafya babası ve yılbaşı gecesi karşısına çıkan Elmas`ın hikâyesi. Tek bir gece... Tek bir gecede değişen iki hayat. Karanlığa sızan beyaz bir ışık. Beyazı sarmak isteyen karanlık. Karanlık aydınlanırken aydınlık kararır mı? "Git Elmas." Dedi. " Hemen git buradan. Evine dön... Burada kalırsan dayanamam. Sana zarar veririm diye korkuyorum. O yüzden git! Merak etme kimse sana zarar veremez dokunamaz artık. Sana dokunan ellerin de, gözlerin de, sözlerin de cezasını kestim." Hızla arkasını dönüp odadan çıkarken kapıyı öyle bir çarptı ki bütün ev titredi sanki.

Geçmişin karanlığına hapsedilmiş Poyraz ile onun fırtınalı dünyasına korkusuzca adım atan Psikolog Deniz’in, kırık camlar üzerinde yürüyecekleri çetin iyileşme mücadelesi.

Kendi hayatında bile varlığının sorgulandığı özgeçmiş adı altında yapılan manipüle ve sadist ithamlar.. Ukde..içinde her daim bir heves kırıntısı kalan kızlar içindir.Ölüm ile yaşam arasındaki çizgiye bile layık olamamış kızlaradır.. Ukde yaşasa da yaşamasa da ölümsüzdür.

"Hayatında en pişman olduğun an neydi?" Bana baktı gülümsedi, "Sana aşık olmak..."

Erna, küçükken babasının yaşattığı travmaları atlatmaya çalışma sürecini, arkadaşlarıyla uyumunu okuyoruz.

"Hayat bazen bize tesad�fi g�r�nen kar??la?malar sunar. Bazen bu tesad�fi kar??la?malar hayat?n bize verdi?i en b�y�k �d�l, bazen de en b�y�k cezad?r. Bense ikisinin aras?nda, arafta bir yerlerdeyim."
S?radan bir kahvecide �al??t???n? sanan Lara, i?e yeni al?nan biriyle tan???r ve o kahvecinin hi� de s?radan olmad???n? anlar. Ortada hayallerin �zerine kurulan bir kahveci ve o kahvecinin i�indeki hayaller vard?r. Lara`n?n �n�nde ise iki se�enek vard?r: Ya her ?eyi geride b?rak?p yeni bir hayata ba?layacak ya da orada kal?p intikam?n ba?rollerinden biri olacakt?r.
Peki kendisi i�in en do?ru karar? verebilecek miydi?
Orkide Kahvecisi`ne ho? geldiniz... Ama unutmay?n, oras? sadece bir kahveci de?il; hayallerin �zerine kurulan bir hayat!

Her şey yalan mıydı bu dünyada , her şey rüyamı ondan ötesi kabus mu?