"Bu gece günceme yazacağım." "Neyi?" "Ateşten eli yanan çocuğun ateşi sevdiğini." 14.02.2026 21.10`

Yağmur nizamiyenin ışıkları altında perde gibi yağıyordu. Kadın kapının önünde dururken montundan su damlıyordu. Nöbetten çıkan üsteğmen onu görünce kaşlarını çattı. “Burada beklemek yasak.” “Beklemiyorum.” “Kime geleceksiniz?” “İçeride birine.” “Randevunuz var mı?” “Hayır.” “O halde neden geldiniz?” Kadın bir an sustu, sonra düz bir sesle konuştu: "Görmek istediğim kişi yakınım"dedi Üsteğmen kadını birkaç saniye süzdü. Yağmur ikisinin arasına ağır bir sessizlik bırakmıştı. “Kimliğinizi görebilir miyim?” Kadın kimliği uzattı. Adam okuyunca bakışı değişti. Kapıyı açtı. “Buyurun.” Kadın içeri adım atarken arkasından sadece şu cümleyi duydu: “Yağmur dinene kadar çıkmayın.” Kadın gözlerini devirerek yürümeye devam etti. --------------------------------------------------------------------------- Bazı karşılaşmalar tesadüf gibi görünür, ama kader en çok yağmur altında çalışır. O gün nizamiyede açılan kapı yalnızca bir askeri alanın kapısı değildi; iki yabancının hayatına aynı anda düşen, sessiz ama geri dönüşsüz bir başlangıçtı. Birinin görevi sınırları korumaktı, diğerinin kalbi ise çoktan o sınırların içine düşmüştü. Ve ikisi de o an bilmiyordu ki, bazı hikâyeler bir selamla değil… bir sorguyla başlar. Çünkü gülün açtığı yerde diken de vardır. Ve kader, en çok birbirine dokunmaması gereken hayatları birbirine yaklaştırmayı sever. ----------------------------------------------------------------- Vatanın aydınlığında doğup,gül dikeninin karanlığında solan bir aşkın hikayesi.

Yıllar önce yarım kalan bir aşk… Söylenemeyen sözler, saklanan sırlar ve zamanın arasına sıkışmış iki kalp. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde, zaman her şeyi değiştirmiştir. Ama kalpte saklanan duyguları silememiştir. Bu karşılaşma, küllenmiş bir aşkı yeniden alevlendirecek midir, yoksa geçmişin sırları bu kez bir savaşa mı dönüşecektir? Bazı aşklar unutulmaz.
Bazı sırlar affedilmez.
Ve bazı karşılaşmalar, insanı yeniden baştan yazmaya zorlar… Bu hikâye, aşkın zamana meydan okuyup okuyamayacağını sorgulayan herkes için.

"Ya seni ne ilgilendiriyor? Bu durum seni alakadar ediyor mu? Sanane ya kimsin sen?" dudaklarında acı ve buruk bir tebessüm oluştu. Başını saniyelik yere eğdi ve alt dudağını sertçe ısırıp derin bir nefes aldı. Gözleri doldu. Ağlıyordu. "Sen kimsin ha?" dedi ve sağa sola bakmaya başladı. "Ben sevdiğin adam değil miyim? Uğruna tüm Dünyayı karşıma alırım dediğin zamanları niye hatırlamıyorsun be zümrüt gözlüm." şimdi acıyla bakma sırası bendeydi. Bizim hayatımızı bitirenler hep uğruna tüm dünyayı karşımıza alacaklarımızdı zaten. "Savaş... sana yıllar önce uğruna dünyayı karşıma alacağım adamın söylediği bir kaç cümleyi söyleyeyim mi ben?" dediğimde `yapma` der gibi baktı yüzüme pişmandı farkındaydım ama yapacaktım. Canım o kadar yanıyordu ki kendimle beraber en masum olanları bile yakmak istiyordum. "Dur dur bekle söyleyeyim neydi? ha hatırladım! `Yapamıyorum. Olmuyor Allah kahretsin ki olmuyor. Senin sevgine karşılık veremiyorum. Deniyorum Savaş diyorum bu kız seni bu kadar seviyor sende dene belki seversin ama kalbimde bir kilit var sanki senin anahtarın açamıyor be kızım. Zorlama başkasıyla dene ama benim kalbimin kapısını zorlama açılmıyor.` " Tek tek bana zamanında söylediği her kelimeyi, her cümleyi eksiksiz hatırlattım. Bu zehirli kelimeleri aklıma değil kalbime kazımıştım. "Evlendin..." dedi. "Başkasıyla denedim." dedim. "Çocuğun var." dedi. "Beni hayata bağlayan son dal." dedim. Sabrının sonuna gelmişti ve kendini tutmadan bağırmaya başladı. "Neden geldin lan o zaman neden? ne hale geldiğimi görmüyor musun Yeşim neden bunu yapıyorsun kurbanın olayım yapma." "Yaptığın şeyleri bedelini başkasını ödetemezsin Savaş Özdemir bu hayatta herkes yaptığı şeyin karşılığını fitil fitil verir. Bu saatten senin adın benim dilime, benim adım senin diline yasaklı. Beni hayata bağlayan tek şey kızım ve bu ömrümün sonuna kadar da böyle olacak. Bu seninle son konuşmamız son hesaplaşmamızdı." Bitmişti. Bitirmiştim ve o da farkındaydı. Hiç başlamayan bir şeyi nasıl bitirebilirsin ki? "Yeşim biliyor musun kalbimin kapısında ki kilit kırıldı." dediğinde cevap vermeden arkamı döndüm ve bir adım attım. Başımı çevirmeden sakince konuştum. "Savaş biliyor musun kilidi kırmaya çalışırken anahtar da kırıldı..." ** Yeşim Vural artık saf duygularla Savaş Özdemir`e aşık olan bir kız değildi. Büyümüştü... Artık bekar bir anneydi ve onu hayatta tutan tek şey küçük kızıydı. Savaş Özdemir ise... Siz onu okuyun daha iyi anlarsınız.

" Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni " Kitabımın her hakkı saklıdır, konunun kapağın ve ismin uygulamada olmadığı bir kitap, Herhangi bir çalıntı da gerekli olan herşey yapılacak. ... "Sarı saçlarına deli gönlümü bağlamışım çözülmüyor " İki gencinden sesi bu ana kadar çıkmıyordu fakat adam türkünün bu sözlerini genç kıza bakarak devam ettirmişti, görsün istiyordu içindeki sevgiyi, "E-emir ab-"genç kız şuan ki bulundukları durumdan fazlası ile rahatsızdı, korktuğu şeyin başına gelmesini istemiyordu. "Görmüyorsun değil mi, Şu kalbimin senin için nasıl attığını görmüyorsun! "Genç kız duydukları ile korktuğu şeyin başına geldiğini anlamıştı, abisi olarak gördüğü hatta mecbur kalmadığı sürece bir araya gelmedikleri adamın onu sevmesinden korkuyordu. " Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni "genç kız düşündü sevebilir miydi ki? Hiç bir zaman böyle bir soruyu kendine sormamıştı , şimdide sormak istemiyordu... Evet burası Gülce mahallesi;bir mahalle düşünün eskiden olduğu gibi sıcacık bir mahalle. Oğluna kız arayan, dedikoducu teyzelerin, delikanlı erkeklerin olduğu, mahallenin genç ve güzel kızları, küçük çocukları ve herkoşulda iyi günde kötü günde birbirinin yanında duran bir mahalle burası GÜLCE MAHALLESİ iyi yönlerinin olduğu gibi çoğu aşkların yarım kaldığı bir mahalle..

yıllar önce hiç bir haber vermeden giden abinizin arkadaşı olan ilk aşkınızı taşındığınız apartmanda hemen yan komşunuz olarak bulsanız tepkiniz ne olurdu? çünkü ben en yakın arkadaşımın aklına uyup fake hesaptan ona istek ettım da.

Yıllar önce bi iftiraya uğrayıp ailesinin ona inanmayıp mahalleden ayrılması ve yıllar sonra ülkenin en başarılı savcısı olarak mahalleye geri dönüp eski abisini herkesin içinde nişanında tutuklayan CUMHURİYET SAVCISI EDA İPEK KARADAĞ

Aşık olduğum adamı öldürebilir miydim?

Yıllarca sevilmediğimi sanarak yaşadım babamın bana olan nefreti benim Mardin`e olan nefretim....

Travmaları krizleri olan bir kız ve abilleri yıllardır kız kardeşini arayıp buluyor acilleri kız kardeşlerini iyileşirmeye çalışıyor

Altı yıl önce çok güzel ve mutlu bir ilişkisi olan bir çift bir anda kendilerini bambaşka bir hayatın içinde buluyorlar. Birbirlerinden ayrı düşüyorlar. Yıllar sonra Hazal sonunda Alparslan`ın karşısına çıkıyor ve ikisi de eski kapılarının zincirlerini aralıyor. Hazal`ın kafasında ise hep bir soru işareti vardır. Gerçek ailesini bulma yolculuğuna da başlaması ile işler bambaşka bir boyuta yükleniyor. Peki ya Hazal geçmişini öğrendiğinde ne yapacak? İki aşık neden birbirlerinden ayrılmak zorunda kaldılar?

“Kiraz’ın hayatı, sevginin, acının ve umutların mahallesinde şekilleniyor. Yılların yükü altında ezilen bir kızın, yıkılmış bir ailenin ve gizemlerle dolu bir aşkın hikayesi… Sessiz çığlıklar, unutulan anılar ve kırılan kalpler arasında, gerçek sevgi her şeye meydan okuyacak.” Onu canından çok seven mahalleabisi

gökçen kitabına benzer

"Senin önünde tek dizimi kırmıyorum Yakamoz, senin önünde iki dizimi kırıyorum çünkü sen buna layıksın. Çok şatafatlı bir şeyler istemediğini, bu anı yaşarken yalnız olmamızı istediğini hissediyorum. Doğal, sade. Sen ve ben. Her zaman doğal olalım sevgilim, her zaman sen ve ben olalım. Biz olalım. Daha erken belki ama çok uzun zaman önce başladı bizim hikayemiz, sen başlattın. İyi ki de başlattın sevgilim. Sen ki her şey, sadece her şey. Sadece her şey olduğun için teşekkür ederim, binlerce kez teşekkür ederim. Sensiz olmayı düşünemiyorum, sensiz olmak yok olmak demek bir tanem. Gecenin güzelliğini vücudunda taşıyan kadın, senin olmama izin verir misin? Gerçek olmayan tüm gerçekliğimle sana yalvarıyorum, benim ol demiyorum. Senin olmama izin verir misin Yakamoz? Beni asla sensiz bırakmayacağına söz verir misin? Turuncu`nun, Mavi`ye sonsuza kadar kavuşacağının sözünü bana verir misin?"

Atalay yıllar sonra aşık olduğu kadını ve onun yanında onun kızını görürse...

Bizimkisi bir aşk Baharıydı.....

“Zeyşan,” diye fısıldadı, yer gök inledi. Ülkemin herbir yerini zelzeleye verdi, ormanlarımı ateşe attı. O, ismimi andı ve gönül dağım yıkıldı. Adımı söylemeden önce belki de Neşet ustanın dediğini hiçbir zaman anlayamayacaktım. Sol yanımda bir dağ varmış. İki dudağının arasından çıkacak kelimlere bel bağlamış, hiçbir şeyden etkilenmezken onun sesinin fısıltısına yıkılırmış. “İki cihanda bir olanım.” *** Kokusu ve sûreti hatıralarımdan yavaş yavaş elini eteğini çekmeye başlayınca öyle bir afalladım ki, dayanamamıştım. Onu terk ettiğim şehre koşarak geri dönmüştüm.

053*:Cengiz kurtoğlu:Küllenen Aşk. *görüldü* Okul 1.si Berke Yiğit Karayel ve okul 2.si Nazlı Arslan en önemli bir sınavda yan yana denk gelmesinden sonra gerçekleşen olaylar onlara göre sorun olurken aslında kaderin onların bir araya gelmesi için oluşturduğu ufak oyunlardı.. Nazlı:annesinin vefatından sonra içine kapanık bir kızken Berke Yiğit tam tersi eğlenceli ve neşeli hali ile yüzlerde tebessüm bırakan yayıncı bir çocuktu.. Birbirinin sadece liselisi olacağını sanan bu ikili zamanla birbirinin her şeyi oluyor. Hadi gelin hep beraber onları okuyalımmm🤗.

Bazen bir çağrı, bütün geçmişi yerinden oynatır. Sevgiyle büyütülen bir kız… Birbirine sıkı sıkıya bağlı olduğunu sanan bir aile… Ve yıllar önce dostluktan düşmanlığa dönüşmüş iki hayat. Bir gün gelen hastane çağrısı, her şeyi altüst eder. Gerçekler ortaya çıktığında, sadece bir karıştırılma hikâyesi değil; geçmişte yarım kalmış dostluklar, gizlenen kırgınlıklar ve inkâr edilen bağlar da gün yüzüne çıkar. DNA testinden kaçılan bir gerçek, susturulmak istenen bir sır hâline gelir. Çünkü bazen gerçek, kaybetme korkusundan daha ağırdır. İki aile… Tek kız… Tek bir hakikat. Bir yanda kan bağı, diğer yanda yılların sevgisi… Peki insanı aile yapan gerçekten kan mı, yoksa kalp mi? Bu hikâye; aidiyetin, anneliğin, affetmenin ve “gerçek aile” kavramının sorgulandığı, duygusal derinliği olan bir yüzleşme romanı. Yan yana taşınan evler, karşı karşıya gelen hayatlar ve kaçınılmaz bir hesaplaşma… Bazı sırlar ne kadar saklanırsa saklansın, sonunda yolunu bulur. - Bu hikaye hevesimin geçmesi için ve normal olan gerçek ailem kurgularından azda olsa farklı olması için yazıyorum o yüzden kitap kapağı felân direk klasik koyulmuştur-

- Güliz Efendim Ömer abi diyerek ona döndüğümde elini ensesine atıp önce kaşıdı sonra dudaklarını oynatarak konuşmaya başladı şey aslında birlikte şey ağzının içinde lafları gevelerken isyankâr bir tınıyla efendim Ömer abi diyerek tekrar sordum bir anda bana doğru yaklaşıp sarılınca ne yapacağımı idrak edemedim öylece donup kaldığımda direk geri çekilip arkasına bakmadan çekip gitti ve ben öylece orda kaldım.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar ve, vardır her vahşi çiçekte bir gurur."

Dramın ve komedinin birbiriyle ahenkli bir şekilde dans ettiği bu serüvende birbirinden kopmak zorunda kalan iki çocukluk aşkı bize eşlik edecek; Ali Agâh ve Efşan. Babasının hapse girmesinden sonra memleketinden gitmek zorunda kalan Efşan Duman yedi yıl sonra vedalaşma şansının bile olmadığı mahallesine geri döner. Aile sıcaklığı, dostları ve kalbini emanet ettiği adam yerli yerindedir. Fakat Efşan yılların ondan çaldığı gençliğine kavuşurken başına gelen belalardan nasıl kurtulacak? Her şey eskisi gibi tozpembe olacak mı? 🤎

Hayatınızın bittiğini düşündüğünüz anda geçmişinizin bir bir karşınıza geldiği bir evredeyken mutlu olmayı hayal ettiniz mi? Cevap veremediğiniz sorularla karşılaşıp mecbur kaldınız mı? Ben o askerle iş birliği yapmak zorunda kaldım mutlu olucağımı bilmeden.