"İnsan gerçekten unuttuğu birini, sadece bir yağmur damlasıyla hatırlayabilir miydi?" Aras, sekiz yıl önce ayrıldığı şehre geri döner ve yeni okuluna başlar. Aynı sınıfta okuyan Ela ile tanışır. İlk andan itibaren ona karşı açıklayamadığı bir yakınlık hisseder. Ela da aynı duyguyu yaşar ama ikisi de bunun nedenini çözemez. Günler geçtikçe arkadaş olurlar, birbirlerine güvenirler ve hayatlarının en önemli insanlarından biri hâline gelirler. Fakat ikisinin de bilmediği bir gerçek vardır: **Bir zamanlar en yakın çocukluk arkadaşlarıydılar.** Yıllar önce birbirlerine verdikleri bir sözü ise ikisi de unutmuştur. Ama kader unutmamıştır.

6 arkadaş grubu başka bir 6 arkadaş grubu ile ezeli düşmandır.......

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Merhaba.🌸 Arkadaşımla birlikte bu kurguyu yazıyoruz. Fikirlerinizi belirterek bize destek olursanız çok seviniriz. Şimdiden destek olan herkese çok teşekkürler.

Savaşların bedelini onları başlatanlar değil, geride kalanlar öder. Averya`da hayat her zamanki gibi devam ederken kimse yaklaşan felaketin farkında değildir. Üniversite hayalleri, sınav stresi, arkadaşlıklar ve ilk aşklar... Nova Akademi`nin 12-A sınıfındaki on yedi öğrenci için dünya bundan ibarettir. Ta ki bir sabah okullarının kapısından askerî araçlar girene kadar. Ülkede büyüyen savaş nedeniyle başlatılan Genç Savunma Programı kapsamında öğrenciler askerî eğitime alınır. Bir zamanlar ders ziliyle başlayan günler artık emirlerle, eğitimlerle ve hayatta kalma mücadelesiyle geçmektedir. Nehir Aksoy ve sınıf başkanı Kıvanç Ardal, kendilerini hiç hazır olmadıkları bir dünyanın içinde bulurlar. Dostluklar sınanır, sırlar ortaya çıkar, ilk aşklar filizlenir ve bazı vedalar geri dönüşü olmayan izler bırakır. Ancak savaşın en acı gerçeği cephede değil, yoklamalarda saklıdır. Çünkü bir zamanlar on yedi kişinin cevap verdiği isimler, gün geçtikçe sessizliğe karışmaya başlar. Bazıları kahraman olacak. Bazıları unutulacak. Bazıları ise eve dönemeyecek. Ve savaş bittiğinde geriye tek bir soru kalacak: Son yoklamada kimler cevap verecek.

Arhan`ın sıcak nefesi boynuma çarparken göğsüne daha da sokuldum. Onun da benim gibi anın etkisiyle mest olduğunu hissedebiliyordum. Kalp atışlarımız düzene girerken Arhan saçlarımdan öptü. "Sana bir hediyem daha var," dedi kısık bir sesle. "Hediyelerin en güzelini aldım ben," dedim mırıldanarak. Dudaklarımda asılı kalan o gülümseme hiç gitmeyecek gibi oraya yerleşmişti. Arhan`ın iç ısıtan keyifli gülüşünü duydum. Kollarını bana daha sıkı sarıp, beni iyice göğsüne bastırdı. "O sana değil, bana hediye sevgilim," dedi gülerken. Ben de güldüm. •_________ "İkimize bir mutlu son, hayal et sevgilim." Efsun, geçmişin gölgelerinden kaçarken hiç beklemediği anda karşısına çıkan Arhan sayesinde kendine sevgiyle, güvenle, aşkla ve umutla örülmüş bir dünya kurdu; ama bazı sırlar ve gerçekler öyle ağırdı ki, büyü bozulduğunda geriye yalnızca hiçlik kaldı. Bazı anlar öyle lanetliydi ki, Arhan`ın gidişiyle Efsun`dan sadece bir kalp değil aynı zamanda bir akıl da eksilmişti. Efsun`un kendine dünya bildiği o güvenli yuvası başına yıkılmıştı. Ve artık Efsun Arslan bir hiçlikten ibaretti... ⸻

Siz : Senin motoru park ettiğin yere köpekler işesin. 0544*******:? Siz : Vah zavallı kör olduğu kadar salakta . 0544********: Ne diyorsun kızım sen ? Kime salak diyorsun ? Siz : Babana demediğime göre sana diyorum ileri zeka . Gel çek şu motoru mk ağaç oldum burada ! Her şey bu mesajlarla başladı ve tek yürekle sonlandı.

-𝑫𝒐ğ𝒓𝒖𝒍𝒖𝒌 𝒎𝒖, 𝒚𝒐𝒌𝒔𝒂 𝑪𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒎𝒊? 𝑺𝒂𝒅𝒆𝒄𝒆 𝒃𝒊𝒓 𝒐𝒚𝒖𝒏𝒅𝒖. 𝑩𝒊𝒓𝒌𝒂ç 𝒂𝒓𝒌𝒂𝒅𝒂ş, 𝒔ı𝒓𝒂𝒅𝒂𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒈𝒆𝒄𝒆 𝒗𝒆 𝒕𝒆𝒔𝒂𝒅ü𝒇𝒆𝒏 𝒔𝒆ç𝒊𝒍𝒆𝒏, 𝒕𝒂𝒎𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒚𝒂𝒃𝒂𝒏𝒄ı 𝒃𝒊𝒓 𝒏𝒖𝒎𝒂𝒓𝒂... 𝑰𝒌𝒊𝒔𝒊 𝒅𝒆 𝒃𝒊𝒓𝒃𝒊𝒓𝒊𝒏𝒊 𝒉𝒊ç 𝒕𝒂𝒏ı𝒎ı𝒚𝒐𝒓𝒅𝒖. 𝑶𝒚𝒖𝒏𝒅𝒂 𝒗𝒆𝒓𝒊𝒍𝒆𝒏 𝒐 𝒕𝒆𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒄𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒈ö𝒓𝒆𝒗𝒊, 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕𝒍𝒂𝒓ı𝒏ı𝒏 𝒆𝒏 𝒃ü𝒚ü𝒌 𝒐𝒚𝒖𝒏𝒖𝒏𝒂 𝒅ö𝒏üş𝒆𝒄𝒆𝒌𝒕𝒊. Çü𝒏𝒌ü 𝒃𝒖 𝒚𝒂𝒃𝒂𝒏𝒄ı, 𝒐𝒏𝒖𝒏 𝒉𝒂𝒌𝒌ı𝒏𝒅𝒂 𝒉𝒊ç𝒃𝒊𝒓 ş𝒆𝒚 𝒃𝒊𝒍𝒎𝒆𝒎𝒆𝒔𝒊 𝒈𝒆𝒓𝒆𝒌𝒊𝒓𝒌𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒓 𝒂𝒅ı𝒎ı𝒚𝒍𝒂 𝒉𝒂𝒚𝒂𝒕ı𝒏𝒂 𝒔ı𝒛𝒎𝒂𝒚𝒂 𝒃𝒂ş𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌𝒕ı. “𝑺𝒊𝒎𝒅𝒊 𝒔ı𝒓𝒂 𝒃𝒆𝒏𝒅𝒆. 𝑫𝒐ğ𝒓𝒖𝒍𝒖𝒌 𝒎𝒖, 𝒚𝒐𝒌𝒔𝒂 𝒄𝒆𝒔𝒂𝒓𝒆𝒕 𝒎𝒊?”

Bu aşkım için verdiğim bir savaştı. Tabi ki her şey mübahtı. Beni bekle Aslan Zemheri çünkü benim olmana çeyrek kaldı. :))))

Eylül, etrafını saran o muazzam sevgi çemberinin içinde güvende olduğunu sanıyordu. Ta ki bir gecede tüm hayatı, kendi iradesi dışında bir pazarlık masasına meze edilene kadar… Bir yanda sevdiklerini korumak için kendi ipini boynuna geçirmeye hazır bir genç kız, diğer yanda onun için dünyayı yakmayı göze almış beş farklı irade… Eylül, o çemberi korumak adına tek başına ateşe yürümeye kararlıdır. Fakat hesaba katmadığı bir şey vardır: Fısıldanan tehlikeli bir teklif tüm dengeleri altüst edecek ve o beş adamın, onun tek bir saç teli için neleri yakabileceğini herkes acı bir şekilde öğrenecektir. Çünkü bazen kurtuluş, en çok korktuğun karanlığa teslim olmaktan geçer.

Cemre, yirmi iki yaşında, hayatını yoluna koymaya çalışan genç bir kadındır. Çocukluğundan beri yaşadığı mahallede her şey sıradandır; ta ki yıllardır karşı komşusu olan Eren`in sakladığı bir gerçeğin izlerine rastlayana kadar. Otuz yaşındaki Eren, mahallede herkesin tanıdığı ama kimsenin tam olarak çözemediği biridir. Yıllardır No:17`de yaşayan Eren`in geçmişi, kapalı kapılar ardında saklanan sırlarla doludur. Bir tesadüf, ikisini hiç beklemedikleri bir yolun başına getirir. Geçmişin sırları birer birer ortaya çıkarken, aralarındaki bağ da değişmeye başlar. Ancak bazı gerçekler ortaya çıktığında her şey eskisi gibi kalmayacaktır. No:17`nin kapısının ardında saklanan sır, sadece bir hayatı değil, iki kalbi de sonsuza kadar değiştirecektir.

Her şey Zehra engebesiz düzgün süre gelen hayatında yeni birine kapılarını açacağın habersizdi ve kimsenin o misafirin yerini tutmayacağından.

Ayaz: "Beni ne kadar tanıyor olabilirsin?" (22.21) İşte beni hafife almamalıydı. Siz: "Ay ne kadar tanıyacağım? " Siz: "Alt tarafı her sabah aynı saatte koşuya gittiğini, kahve içmeyi sevdiğini, tatlılarda sütlü tatlıları tercih ettiğini, genelde bir kafeye gittiğini falan biliyorum." Aynı apartman. Aynı sabahlar. Aynı kafe. Derin iki yıldır seviyor. Ayaz ise bir gece bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla merak etmeye başlıyor. Bazen aşk kapıyı çalmaz. Yan daireden mesaj atar. 📱✨

Yeni bir kasabaya taşınan bir kız. Valizinde umut yok. Yalnızca suskunluk Sokaktan soğuk. İnsanlar uzak. Her köşe bir sır fısırtıyor . Her akşam bir sandalye boş kalıyor. Sonra bir şey oluyor . acı öfkeye dönüşmüyor. Acı merhamete dönüşüyor. O kız=artık yalnız değil . O kız =artık suskun değil . o kız =cinayet tayfa. Bu bir intikam hikayesi değil . Bu = iyileşmenin suç dosyası. Öldürülen = umutsuzluk. Delirtilen = tebessüm . Perşembe. ikindi vakti. hüküm verildi.

Neden? Dedim ya… Eylüldü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin…. Gökyüzü her şeyi saklar. Çığlıkları, ihaneti… ve küllerin arasından doğanları. Mira Lyra Koral, bir yangında sadece geçmişini değil, kendini de kaybetti. Sesini duymayan bir dünyada büyüdü. Güvenmeyi unuttu. Ama hayatta kalmayı asla. Atlas Vega ise karanlığın içinden çıkmadı— karanlık onun içinde büyüdü. Bir lider, bir silah… ve asla kırılmaması gereken biri. Zenith için çıktıkları bu yolda, görevler sadece hedefleri değil, birbirlerini de vuracak. Çünkü bazı savaşlar dışarıda değil, insanın içinde kazanılır. Ve bazı insanlar… yan yana durduklarında bile birbirine düşman olabilir. Ama en tehlikelisi şu: Birbirlerini anladıkları an. Küllerden doğanların hikâyesine hoş geldin. Düşsek de birlikte.

Çağla, Irmak ve Yağmur... Hayatları boyunca yetimhanede büyümüş, birbirinden başka kimsesi olmayan üç yakın arkadaş. On sekiz yaşına bastıkları yaz, artık yetimhaneden ayrılmaları gerekir. Önlerinde yepyeni bir hayat vardır. İş bulmak, para kazanmak, ayakta durmak ve en önemlisi kendilerine ait bir yuva bulmak... Tam her şey yoluna girmiş gibi görünürken tuttukları evin aslında yalnızca onlara ait olmadığını öğrenirler. Çünkü aynı ev dört erkek tarafından da kiralanmıştır. Enes`in sert tavırları, Asaf`ın umursamazlığı, Efe`nin sinir bozucu şakaları ve Toprak`ın sakinliği işleri daha da karmaşık hale getirir. Ev sahibi ortadan kaybolunca iki taraf da çaresiz kalır. Ve sonunda aynı evde yaşamaya karar verirler. Bir yaz boyunca... Bitmeyen tartışmalar, kahkahalar, kavgalar, dostluklar, sırlar ve beklenmedik aşklar arasında yedi genç kendilerini hiç tahmin etmedikleri bir maceranın içinde bulacaktır. Bazen bir ev sadece yaşanacak bir yer değildir. Bazen bir ev, insanın sonunda ait olduğu yeri bulduğu yerdir.

(Gerçek ailem kurgusu erkek versiyon) okurken sıkılmayacaksınız...

Bir kızın bir anda değişen düzeni eski haline getirmekle uğraşması ve hayatına hiç çıkramıca insanların girmesi

"Sence ne yapıyorum?" Sesi boğuklaşmış topraklarının rengi koyulaşmıştı. Kafasını bana daha çok eğdiğinde artık gidecek yerim yoktu ve burunlarımız birbirine değiyordu. "Sevgilimi öpüyorum.." Dudaklarımız arasında santimler kala durup tekrar konuştu. "Sevgilimi seviyorum.." Ardından dudaklarını dudaklarıma doğru sürttü. "Sevgilime dokunuyorum.." Bu sefer dudaklarını tam olarak dudaklarıma bastırdığında gözlerim kendiliğinden kapanmıştı. Sanki şuan dünyadaki tek ses hızla çarpan kalplerimizin sesiydi. O an dünyada sanki sadece ikimiz vardık. Soluduğum oksijen yetmiyordu. Dudakları her dudaklarımın üzerinde hareket ettiğinde aldığım yaralar iyileşiyor gibiydi. O öptükçe kalbimde açılan her yara kabuk bağlayıp kaybolmuştu o an.

Maddi sıkıntıları olan Simay,ev sahibiyle yaşadığı anlaşmazlık sebebiyle kiracı olduğu evden çıkarılır.Acilen yeni bir ev bulma sıkıntısına düşen Simay,bulduğu en uygun evin emlakçısının tek başına yaşayanlara evini vermediğini öğrenir.Simay,bunun üzerine evde kalmak için sahte bir ev arkadaşı bulmak zorunda kalır.Ancak olaylar beklenmedik bir hale düşer. Bu olayların üstüne Simay ve ev arkadaşı arasındaki bağ gittikçe duygusallaşır.

Ayakları ayaklarımı hapis aldı ve bana daha çok yaslandı. Şimdi aramızda hiçbir mesafe yoktu. Bedenlerimiz birbirine temas ediyordu. "Böyle mi?" Pekala Kayacık, madem laftan anlamıyorsun o halde senin kurallarına göre oynayalım. Yan tarafa doğru çevirdiğim yüzümü tekrar ona döndürdüm. "Hayır, böyle." Dudaklarımızın arasında neredeyse boşluk kalmayacak kadar yaklaştım. Sıcak solukları bu sefer de dudaklarıma çarpıyordu. "Benimle oynama yanan sen olursun Kayacık." Burnunu burnuma dokundurdu. "Deneyelim istersen Mavi Kafa."

​"Yanlış bir çiçek, doğru insanın kapısını çalabilir miydi?" ​Selin için o sıcak yaz gününün tek derdi, odasında bir türlü düzgün üflemeyen sarı vantilatörü ve bitmek bilmeyen sınavlarıydı. Tabii bir de geçmişte bıraktığını sandığı eski sevgilisi Emir’in dırdırı... Ancak kapısı çalan kuryenin elindeki devasa kırmızı gül buketini ve üzerindeki o iddialı notu gördüğünde, sakin hayatı bir anda tepetaklak oldu. Çünkü bazen hayat, en doğru hikayeyi en yanlış adrese gönderirdi.

Yalanlar üzerine kurulmuş bir dünyada doğruyu aramak, ateşe çıplak elle dokunmak gibidir.

Selam bu benim ilk kitabım umarım güzeldir

“Bana bu hayatta en çok neyi tekrar istersin deselerdi muhtemelen iki cevabım olurdu, birisi o zaman kaybettiğim sen, diğeri ise senin yüzünden kaybettiğim hayallerim. Ve sende unutma ki ben hayallerimi elimden alan hiç kimseye hayatımda yer vermem Kıvanç.” “Ben o gün o maçı kazandım ama maç bittikten sonra ise aslında elde ettiğim galibiyetin bir çok şeyi kaybetmeme sebep olduğunu anladım. Kaybettiklerimse kazandığım şeyden daha değerliydi benim için… Sende bunları unutma Mina.”