Lavinia a?k'a inanmayan bir k?zd?r ta ki gen� bir beyfendi ile tan??ana kadar

"Bazı kız çocukları doğarken masallarla değil, yaralarla sarılır… Onların hikâyesi `bir varmış bir yokmuş`la değil, `hep yok sayıldım`la başlar."

Yaratılışın bir amacı olduğu gibi ölümünde bir amacı vardır. Ama bu, her ölünün kalbi durduğu anlamına gelmez bazıları nefes alan bir ölüden farksızdır. Ve bazen çocukluk on sekiz yaşında kaybolmaz; küçük bir çocuk tek bir gecede büyümek zorunda kalabilir. Her boğulma, fiziksel değildir bazen geçmiş seni boğmak için gelir. Bir sigara yak; yaktığın dal geçmişin kanın çektiğin acılar olsun. Ve bırak yel sigara dumanını alıp uzaklara götürsün.

Kadınlar ezelden beri umutlarını hayatlarıyla birlikte toprağa gömmeye alışmak zorunda kaldılar. Umutsuzca kanat çırpan bir kuş gibi evlerini, ailelerini, sevdiklerini ayakta tuttular. Yükleri hep ağır mıydı? Evet. Hem de ezelden beri… Çağlar, yıllar, aylar geçti. Dünya değişti ama bazı kadınların kaderi hiç değişmedi. Emy ise bu kaderden habersiz, Amerika’da özgür bir hayat sürüyordu. Ta ki bir gün, geçmişinin onu Şanlıurfa’ya çağırdığını öğrenene kadar… Ve Emy, ailesini bulmak için çıktığı yolda, kendi kaderinin içine düşecekti.

Pamuk prenses ona verilen elmanın zehirli olduğunu zaten biliyorsa? İlk ısırık. İntihar mı? Kaderi Kabulleniş mi? 🔱

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

daha liseye giden k?z?m?z?n bebekken kar??mas? ve ger�ek ailesindeki abileriyle ba?a �?kmaya �al??mas?n? g�revece?iz klasik ger�ek ailem

“Güneş çık üzerimi değiştireceğim dedi sert bir sesle olmaz dercesine başımı iki yana salladım sadık amcaya söz vermiştim yarasına bakacaktım Çıkmayacağımı anlayınca üzerinde ki tişörtü eteklerinden tutarak çıkardı Üzerime doğru yürüdüğünde kapıyı açarak beni dışarı iteledi ve kapıyı sertçe yüzüme kapadı ✨ Bir adam hayatında duygular yok tek yaşamı mesleği ve bir kadın her şeye rağmen mutlu bir yaşamı var bu ikilinin yolları kesişirse ne olur gelin okuyalım altta kısa açıklama var Güneş yakınlarının yönlendirmesi ile bir adamla tanışır ve görücü usulü biriyle tanışır ancak bir gün polisler gelir ve bir anda herşeyini kaybeder Alaz adı gibi bu hikayede beni yakacaktı ama tek yanan ben olmayacaktım Güneş ve Alazın hikayesine hoşgeldiniz okurken oylamayı unutmayın 🫶 Türünü seçemedim o yüzden genel kurgu şimdilik

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Asil Ağa isimli bu hikayenin tüm hakları diğer hikayelerimde olduğu gibi tarafıma aittir. En ufak kopyalama taklit v.s de gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. Instagram: azimet340 🍁🍁🍁 Hikayede geçen isimler karakterle yerler hayal ürünüdür. Bildiğiniz bütün ağa hikâyelerini unuttun. Klasiklerin dışında bir hikâye. Bu Asil Ağa`nın hikâyesi. Hikayemizin bir ucu Şanlıurfa bir ucu İstanbul... 🍁🍁🍁 Erkek evlat sahibi olamayan Reşo Ağa nihayet üçüncü karısından ikiz çocuk sahibi olacaktı. Biri kız biri erkek. Zeliha`ya 9 ay gözü gibi baktı Reşo Ağa. Ne de olsa erkek doğuracaktı. Altı kızdan sonra Nihayet bir kız daha olsada Allah onunla birlikte bir de erkek evlat verecekti. Büyüdüğünde babasının desteği olacak, zamanı gelince yerine geçecekti oğlu. Ağa oğlu ağa olacaktı. Doğduğunda kurbanlar kesecekti Reşo Ağa oğlu için. Ama olmadı. Büyük konuşan Ağa`ya Allah yine erkek evlat vermedi. Oğlu dünyaya geldiğinde sadece yarım saat yaşadı. İşte o gün yazıldı Asil`in ateşten harflerle kaderi. Annesi adını Asya koyacakken babası ölen erkek kardeşinin suçunu da adını da yeni doğan kız bebeğe yükledi. Babası bir erkek gibi büyüttü yetiştirdi kızı. Sonunda Asil olan kızın adının arkasına Ağa eklendi.

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

Kurtulu? Holding�in so?ukkanl?, disiplinli ve kuralc? patronu �mer Kurtulu? i�in hayat sadece i?ten ve toplant?lardan ibaretti. 12 erkek karde?in en b�y�?� olarak ailesini ve imparatorlu?unu sars?lmaz bir otoriteyle y�netiyordu.

Ta ki bir sabah holdingdeki makam odas?n?n ortas?nda 9 ayl?k bir bebek ve bir mektupla kar??la?ana kadar...

Varl???ndan yeni haberdar oldu?u k?z? Masal�?n geli?iyle �mer�in kusursuz d�nyas? alt�st olur. Sadece onun de?il; evde ve ?irkette ter�r estiren 11 amcan?n, otoriter dedenin ve t�m Kurtulu? ailesinin hayat? bu minik k?z �ocu?unun bir g�l�c�?�yle de?i?ecektir.

12 erke?in h�k�m s�rd�?� bir malikanede 9 ayl?k bir bebe?i b�y�tmek, holding y�netmekten �ok daha zordur. �stelik Masal�? ?irkete getiren teyze Do?a�n?n da Kurtulu? erkeklerine boyun e?meye hi� niyeti yoktur.

E?lenceli, s?cac?k ve s�rprizlerle dolu bir aile hikayesi...

Altuğ ailesi öldü sandıkları kızının ölmediğini öğrenir. DAHA FAZLASINI MERAK EDENLERİ KİTABIMA BEKLİYORUM.

"Sessiz diye duyulmayan, görülmeyenlere; tek istediği görülmek olan ruhlara..."

Baz? kar??la?malar tesad�f de?ildir�

Yeni ta??nd??? ?ehirde kimseye al??amayan Lina, kendini yaln?zca dans ederken �zg�r hisseder. G�l kenar? onun sakland???, kimsenin olmad??? d�nyas?d?r. Ta ki bir g�n, herkesin �Tehlike� diye �a??rd??? Aras�?n dikkatini �ekene kadar�

Lina, kendisini gizlice izleyen �ocu?un fark?nda de?ildir. Aras ise her ge�en g�n onun sessizli?ine, dans?na ve kimsenin g�rmedi?i k?r?lganl???na biraz daha hayran olur.

Biri insanlardan ka�arken, di?eri kendisinden ka�?yordur. Peki ya g�l kenar?nda ba?layan bu sessizlik, ikisini birbirine ba?larsa?

Bir trafik kazası… Bir gecede dağılan bir aile… Ve sessizliğe gömülen genç bir kız. Mehir, ailesini kaybettiği o geceden sonra artık eski Mehir değildir. Yaşadığı acı onu konuşamaz hâle getirirken, sığınacak tek yer teyzesinin evi olur. Fakat o evde ne huzur vardır ne de aitlik hissi… Her gün biraz daha yalnızlaşırken, aylardır görmediği kuzeni askerden döner. Onun sessizliğini anlayabilen tek kişi odur. Mehir, ilk kez birinin yanında kırılmadan durabildiğini hissederken, kalbi de yavaş yavaş iyileşmeye başlar. Ama bazı insanlar sevgiyi değil, gururu seçer. Teyzesi, Mehir’i oğluna layık görmez ve genç kızı istemediği bir evliliğe zorlar. Şimdi Mehir’in önünde iki seçenek vardır: Ya susturulduğu hayata boyun eğecek… Ya da ilk kez kendi sesi olmadan da duyulmayı öğrenecektir. Aşkın, kaybın ve suskunluğun iç içe geçtiiği bu hikâyede, bazı yaralar görünmezdir. Ve bazı mevsimler… insanın içinde hiç bitmez.

Ben Vera. On sekiz yaşında, ablasıyla birlikte bir çiçek dükkânı işleten ve iki tane dağ gibi abiye sahip bir kızım. Çiçekleri severim. Çiçekler de beni sever. Kendi halinde, dünyayı seven; yaşlılarla iyi anlaşan, çocukların favori ablası, sıcak nevale bir kızdım. Ta ki geçmişte abimin yaptığı bir hatanın hesabı bana kesilene kadar… Abim Fırat, bundan on yıl önce Avcıoğulları’nın kızı Hasret’e âşık olmuştu. Birbirlerini seviyorlardı. Ama Avcıoğulları, kendileri gibi zengin ve adı sanı belli olmayan hiç kimseye kızlarını vermezdi. Abime de vermediler. Fakat Fırat ve Hasret kararlıydı. Hasret on sekiz yaşına bastığında birlikte kaçmaya karar verdiler. Abim, Hasret’i kaçırdı. Sonrasında Hasret hamile kaldı. Artık Avcıoğulları kızlarını geri alamazdı. O günden sonra iki aile arasında, yıllarca sürecek büyük bir düşmanlık başladı. Biz onların girdiği ortama girmezdik. Onlar da bizim olduğumuz yere adım atmazdı. Alışveriş yaptığımız dükkânlar bile farklıydı. Bize bir şey satanlarla bile konuşmazlardı. Düşmanlık, yıllar geçtikçe hafiflemedi. Aksine büyüdü. Ta ki kader, bu düşmanlığı sonsuza kadar sürdürecek kadar acımasız bir hüküm verene kadar… Hasret ve bebeği, doğum sırasında hayatını kaybetti. On yıl önce bir kadın ve bir bebek öldü. On yıl sonra ise bir kadın, her gün yeniden öldürüldü. Ben Vera Ünal. On sekiz yaşındaydım. Ve geçmişte işlenen bir günahın bedelini ödemek için seçilmiştim. Ben, bir intikama kurban edildim.

"Lee Minho,mavi gözlerimde boğulmayı seçmiştin,denizde değil..."

Helen Yal�?n, ailesinin ald??? kararlarla kendi hayat? aras?nda s?k???p kalan gen� bir kad?nd?r. Bir sabah hi� beklemedi?i bir ger�ekle y�zle?ir: Babas? onun evlenmesi gerekti?ini s�yler. Kalbi kar?? �?ksa da ailesinin bask?s?yla istemedi?i bir ni?ana ad?m atmak zorunda kal?r.

Fakat kader, o ni?andan �nce Helen'in kar??s?na y?llard?r i�inde saklad??? duygularla gelen bir adam �?kar?r. Sahilde bir t�rk�yle ba?layan o gece, hayat?n?n en b�y�k d�n�m noktas? olacakt?r.

Baybars'?n g�zlerinde sakl? kalan ge�mi?, Helen'in ka�amayaca?? bir ger�e?e d�n�?�rken; a?k, aile s?rlar? ve verilen s�zler aras?nda ikisi de zor bir se�im yapmak zorunda kalacakt?r.

Bazen bir insan?n hayat?n? de?i?tiren ?ey, tek bir bak??la ba?layan hik�yedir...

Yıldıztepe Anadolu Lisesi’nde her şey görünenden çok daha gürültülüydü. Koridorlarda sırlar, bahçede kavgalara karışmış aşklar, sınıflarda söylenmeyen cümleler dolaşıyordu. Duru Sönmez sadece sessiz kalmayı seçmişti. Alara Soylu ise duyulmayı. Baran Ayaz Karakoç ise susturmayı. Ve Doruk Alptekin… hep doğru yerde yanlış zamanda duran bir çocuktu. Bu okulda herkes birini seviyordu. Ama kimse yanlış kişiye düşeceğini bilmiyordu. Çünkü Yıldıztepe’de en tehlikeli şey kavga değil… teneffüs arasıydı.

Geri döndük artık.

D�nya�n?n sular alt?nda kalmas?yla , ya?anabilecek tek bir ada bulunuyor. En az?ndan halk �yle san?yor. Sonra bir tak?m arkada? Krall???n halktan saklad??? b�y�k s?rr? �?reniyor. Bu s?rr? �?rendikten sonra halk?n g�z�n� a�mak istiyorlar ama Krall?k bunu erkenden fark ediyor ve onlar? kimsenin varl???ndan dahi haberdar olmad??? bir adaya g�nderiyor. Ve bu 5 arkada? bu adada hayatta kalmaya �al??acaklar ama bilmedikleri bir ?ey var. Bu adada onlar? bamba?ka insanlar bamba?ka bir sistem bekliyor.

Geçmişin öfkesiyle bir intikam hırsının kurbanı olan Yâre….Geçmişe olan öfkesiyle her şeyin hırsını ondan çıkarmak isteyen Şir… Ama bilmedikleri bir şey var… Onların kaderleri hep bir yazılmıştı.

Bir sabah uyand???n?zda �lece?inizi bilsenizde o sabaha kalkmak ister miydiniz? yoksa bunu bilmenize ra?men hi�bir ?ey olmam?? gibi mi davran?rd?n?z her davran???n bir sonucu oldu?unu zaten biliyoruz ama bu sonu� ya bizim sonumuzsa ya her ?ey bir pamuk ipli?ine ba?l?ysa ve biz bunu g�rmezden geliyorsak ki neredeyse b�yle bir durumun i�inde ya??yoruz herkesin kendi d�nyas? var ama d�nyalar?m?z ya?ad???m?z yerde �ak???yor herkes kendini d�?�n�yor ama b? okadar da birbirimiz hakk?nda d�?�n�yoruz genellikle k�t� anlamda d�?�n�yoruz her ?eyin bir sonucu var evet ama bazense sonucu kestiremiyoruz kelebek etkisini hesaba katam?yoruz bizi nas?l etkiledi?inide �o?u zaman bilemiyoruz bunlar?n konumuzla ne mi alakas? var hi� alakas? yok asl?nda ama b? okadar da alakal? bu ki?inin kendi objektif fikrine ba?l? oldu?unuda s�ylemeden ge�emem :)

bizim hikayemiz bir k���k k?z?n hikayesi neticede ama nas?l ?ekillenece?ine hikayenin gidi?at? karar verecek bu k���k k?z her ?eyi d�?�nen kimse ona soru sormamas?na ra?men kafas?nda ona t�m sorular sorulmu? gibi cevap veren olas?l?klar?n �o?unu hesap eden ama matematikte �ok k�t� olan kendini h?zl? konustu?unda �ok iyi ifade eden ama yava? konu?ru?unda beyninin h?z?na yeti?emedi?i i�in diksoyonu bozulup t�rk�eyi berbat eden durumdan duruma her ?eyi de?i?en kendini tan?sada kendisinin bile inanamad??? kararlar alan bir k?z tabi dedi?im gibi durumdan duruma de?i?iyor herkes gibi nerdeyse her ?eylerimiz durumdan duruma g�re de?i?iyor sanat�? ruhlu bu k?z?m?z?n ad? angel t�rk�e bir ad bekliyordunuz de?il mi ama yok keyfim istemedi bende angel koydum melek demek yerine b�yle tercih ettim bide evet her okudu?umuz c�mlede araya girece?im ne var yani yaz?m?za renk katar?z:) her neyse bu k?z?m?z?n t�kenmi?lik sendromu ba? g�steriyor bir ?eyleri yapmak istiyor �o?unlukla yap?yor ama s?k?lmaya ba?l?yor gibi d�?�nebilirsiniz ailesinden so?uyor ya?amdan so?uyor hi�bir ?ey yapmak istemiyor sadece gitmek istiyor ama gidecek bir yeri yok her sabah onun i�in ayn? her g�n�n y�zde doksan? ayn? ge�iyor hayat?ndan b?k?yor son 3 y?l? dejavularla ge�iyor ayn? olaylar? birden fazla kez tekrar tekrar ya??yor ha bukadar m? diyorsan?z bizde senaryo bitmez( sanki daha anafikri anlatm?? gibi bahsediyorum bide kdjdjd) bu k?z?m?z asl?nda yar? kelebek ne alaka derseniz sorgulamay?n ya da sorgulay?n ama tavsiyem sorgulamaman?z y�n�nde neden diye sorarsan?z sorgulad???n?zda akl?n?zda eksik ?eyler olacakt?r siz okudu?unuz kadar?n? biliyorsunuz ben ise arkas?ndaki sebebleri ve nedenleri benim verdi?im nedenler ve sebebler sizin i�in yeterli olamaya bilir belki benim i�in de yeterli de?ildir,evet her ?eyin bir nedeni elbetteki vard?r ama benim nedenlerimi anlamak yani hikayeme yans?tt???m nedenleri analamak sizler i�in mant?ks?z da olabilir,angel yar? kelebek oldu?unu dejavu g�rd�?� d�nemde anlamaya ba?l?yor zaten ge�irdi?i bu d�nem hi� te normal ge�miyor ��nk� dejavu d???nda da yasad??? ?eyler di?er insanlar? hayatlar?na dokunabilmek i�in kimse onu g�rm�yor ve duymuyor sadece hayat?na dokunaca?? insanlar onu g�rebiliyor tabi ki kendi ailesi d???nda ailesi onu pek takm?yor sadece i?lerini ve nefretini kusuyorlar ger�ek y�zlerini g�rd�?� i�in ba? rol k?z?m?zda bu maskesi d�?en ailesinin ?irin tav?rlar?na kanm?yor ama yeri geldi?inde alaks?z olsada ailesi ona destek veriyor zor d�nemde al?nmayan bir destek ba?ka zaman veriliyor k?z?m?zda bunu garipsiyor ama bu konuda zorluklar ya?amaya devam ediyor yani anl?yaca??n?z k?z kendi ruhani d�nyas?nda kendi hayat?n? ya??yor gibi duruyor ama bu hayat? sanki ba?ka biri taraf?ndan y�r�rl�l�?e ge�iyor buaraya kadar okudu?unuz i�in te?ekk�r ederim belki yazd?klar?m sizin i�in gariptir ve yaz? m yanl??lar?yla doludur ama vaktim olamad??? i�in noktalama i?aretlerine bile �nem g�stermedim sadece yazd?m bana iyi geldi?i ve akl?mdakileri anlaml? bir ?ye d�n�st�rebilmek i�in benim yaz?m? okumaya �zen g�sterdi?in i�in te?ekk�r ederim vaktim olduk�a kitab?ma b�l�mler yazmaya ba?l?yaca??m ?uan tam bir kitap gibi de?il sadece �nden bir fikir olu?turabilmek i�in yaz?lan bir fikir fikrimi be?endiysen b�l�mlerimi d�rt g�zle bekle olur mu?