“Beni koruyordu ama kimden ? Düşmanlarımdan mı ? Kaderimdeki en büyük tehlike olan kendisinden mi ?”

Bu okulda zil sadece dersin başladığını haber vermez. Bazen bir savaşı, bazen de kalbin en tehlikeli atışını başlatır… 11-A ve 11-B. Aynı okul, aynı koridorlar ama ezeli düşman iki sınıf. Kim başlattı, neden başladı kimse bilmiyor; ama kavga, laf sokma ve rekabet bu okulun yazılı olmayan kuralları. Defne Yılmaz için her şey nettir: Disiplin, başarı ve 11-A’dan özellikle Eren Kaya’dan uzak durmak. Eren Kaya içinse hayat basittir: Basketbol, eğlence ve Defne’yi sinir etmek. Ta ki okul yönetimi, iki düşman sınıfı aynı projede bir araya getirene kadar… Zorunlu ortaklık, bitmeyen atışmalar, kahkahalarla dolu kaos ve hiç beklenmedik duygular… Nefretle başlayan her bakış, zamanla kalbi hızlandıran bir savaşa dönüşür. Peki ya aşk, düşmanlıktan daha mı güçlüdür? Yoksa bu okulda kazanan her zaman savaş mı olur?

Adaletin sessiz yüzü olan bir grup insan Bir yemin uğruna çarpışan 7 kişi... Bir gece bir umut ışığı ile sarılan bedenlerin,bu ışık için verdikleri mücadelenin hayatlarına etkisi ve bu etkiler sonucu aldıkları kararlar. Aşk imkansız işi gibi gelirken, hayatlarının merkezinde onun için can verebilecek bir vaziyete gelir.

Lidya ailesi ile yeni bir yere taşınarak yeni bir hayata başlarlar fakat Lidya yeni okulunda olan zorba olan Ayaz ile karşı karşıya gelir ve düşman olurlar bu düşmanlıkları sürdükçe hisleride değişir ve bu düşmanlık gittikçe aşka dönüşür.

Bir seri katildim, bir askerdim, bir denektim ama en eşsizi belkide en kötüsü düşmanına tutulan bir deliydim. Çünkü yaşamı hissetmek için Azrail`i dibime çektim. Ruhunuzdaki beyazın kaybolmaması dileğiyle🤍

Onlar yetimhanede tanıştı ve günün birinde ayrılmak zorunda kaldılar. Ayrılırken birbirlerine söz verdiler. Giden gelecekti, kalan bekleyecekti. Yirmi yıl geçti. Giden yana yakıla aradı, kalan sabırla bekledi. Ve bir gün... Birbirlerini buldular. Ama tanıyamadılar. ✋🏻 Bu kitabın rengi kırmızı. KAN KIRMIZISI ♟ Yeraltı Kulübü, İstanbul`un en gözde gece kulüplerinden biridir. Şaşaası göz kamaştıran bu mekânda cebinin doluluğuna güvenen herkes sınırsızca eğlenebilir. Ancak perşembe geceleri içeriye girebilmek için sahip olduğunuz statü ya da ensenizin kalınlığı geçerli olmayacak. Sadece özel kişilerin erişebileceği karta sahipseniz kapılar size açılacak ve perşembe gecesinin karanlığıyla tanışabileceksiniz. Düzenlenen kafes dövüşlerinde hiçbir kural yok, ancak Yeraltı Kulübü`nün dövüş gecelerinden bile üstün tuttuğu tek kural var. Nehir ise hayatını aksiyondan uzak tutmaya özen gösteren, kendi hâlinde yaşayan bir kadındır. Fakat kader her zamanki gibi kendi planını devreye koyduğunda ve hiç ummadığı birinin sahtekârlığı yüzüne çarptığında hayatı birden rayından çıkar. Bulaştığı pislikten yakasını kurtarabilmek için sunulan teklifi kabul etmek zorunda kalır. Kimilerinin sahip olduğu statü ve parayla bile elde edemediği o kart avucuna bırakılır. Ve Nehir bir gece vakti, eline tutuşturulan paketle, Yeraltı Kulübü`nün önünde kendisini bulur. Birincisi paketin içerisinde ne olduğunu tahmin etmektedir. İkincisiyse Yeraltı Kulübü`nün yıkılmaz kuralından habersizdir. ♟ Entrika, gizem, gerilim, aksiyon okumayı sevenlere hitap edecek bir kurgudur.

Ailesiyle birlikte çok mutlu olan Lillian ailesinin ihanetine uğar ve marcus diye bir adamla zorla evlendirilir aradan yıllar geçer adam ilk başka kıza takıntılı aşık olsada artık Lillian onu istemez ve Marcus vazgeçer hergün kızı aldatır ama kızın karşısına birgün Darven diye bir adam çıkar ve Lillianın tüm yaralarını sarar ona boşanmasında yardım eder. Bu sürede Lillian, Darven’e karşı karışık hisler besler. Zamanla aralarında yasak bir ilişki olur ve ikiside birbirine bağlanır. “Darven, bu çok yanlış” “Yasakları her zaman sevmişimdir” Lillianla dudakları birbirine kenetlenir sanki bir daha ayrılmayacakmış gibi, ta ki Marcus’un adım sesleri gelene kadar. Darven, sanki Marcus’un görmesini ister gibi Lillan’ı belinden kavrar ve ayrılmış olan dudaklarını hırsla tekrar birleştirir ama tek sorun Marcus’un adım sesleri çok yaklaşıyordu…

Ankara`da geçen,ailesini korumak için kendisini öldü gösteren adamın geri döndüğünde hem kendi taşıdığı hem de geride bıraktığı yaralarla yüzleşmesini anlatan bir hikâye. Bir kadının,bir çocuğun ve bir adamın sessiz savaşı...

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

Düşman ailelere sahip olan Aksa Gök ve Ares Avcı yıllardır birbirlerinden nefret ediyorlardı. İki mafya çocuğu olan bu ikili birbirlerini öldürmeye ant içmişlerdir. Ta ki o güne yani ikisinin de hayatının devrim noktası olan o tarihe kadar...

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." (01.01.2021 tarihinde Wattpad Aksiyon kategorisinde birinci olmuştur.) UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür.

"Geçmişinden kaçamazsın… Hele ki geçmişin seni bulmuşsa" Bir gecede yaşanan saldırı, yalnızca bedende değil, zihinde de derin izler bırakır. Kalabalığın gürültüsü dağılırken geriye tek bir şey kalır: güvenin kırılganlığı. Yanındaki herkes bir anda yabancıya dönüşebilir, her bakışın ardında gizli bir sır saklanabilir. Eflin, `Mia" adıyla gömdüğü geçmişle yüzleşmek zorunda kalırken kendini karanlık bir oyunun içinde bulur. Gerçekle hayalin, dostla düşmanın birbirine karıştığı bu labirentte en yakıcı soru şudur Kime güvenebilirsin? Uyarı:Kitabın bazı bölümlerinde +1& öğeler vardır

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden –kalplerinden– çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse… O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize.

Delphina Locrosa`nın doğduğu gece, cehennemin kapıları aralandı… ve ejderhalar gökyüzünde çığlık attı. Ay mor renkteydi. Bu, ne insanların takvimlerinde yazılıydı ne de tanrıların kabul ettiği bir alamet. Ama iblisler biliyordu. Ejderhalar hatırlıyordu. Çünkü o gece, iki lanetli soy tek bir bedende birleşmişti. Annesi bir Gece İblisiydi. Gölgeden doğmuş, karanlığı nefesi gibi kullanan kadim bir varlık. Babası ise mor kristal ateşiyle dünyaları yakmış bir Ejderha Lordu. Ve Delphina… İkisinin de hatasıydı. İkisinin de kaderiydi. Bedeninde iblislerin karanlığı dolaşıyor, kemiklerinde ejderhaların kudreti yankılanıyordu. Damarlarından akan güç ne tamamen cehenneme aitti ne de gökyüzüne. Bu yüzden dünya onu asla kabul etmedi; tanrılar ise adını anmaktan bile kaçındı. Ve onu bir insan bedenine mühürlediler....

İki düşman aşiret. Urfa`nın iki büyük aşireti Şanlı ve Miroğlu. Mavera Şanlı& Baran Zana Miroğlu Dediğim dedik inat kadın& Hiçbir şeye tahammülü olmayan sinirli adam “Tanıştığıma memnun oldum” diyip sırıttı Baran Zana “Bende. Fazlasıyla” dedi karşısındaki genç kadın... Elif Defne`nin kaleminden Mavera...

*wattpad’de de yayınlanmaktadır Artemis Evreni, 1. Kitap Bazen , hayatımın geri kalanını onu izlemeye ve öğrenmeye feda edebilir gibi hissediyordum. Aslında kendimi vazgeçirmeye çalıştığım gecelerde onun da herkes gibi olduğunu, sıradan güzel bir kız olduğunu kabullendirmeye çalışıyordum kendime. Ama olmuyordu. Ben, onun içindeki fırtınayı görmeden huzur bulamayacaktım. O fırtınanın yaktığı ışığı paylaşan tek kişi olmak istiyordum; onun gökyüzünü sadece benim tanımam gerekiyordu. "Ay ışığında edilen yeminler, güneş doğunca ihanete dönüşürler."

Düşmandan Aşka :) Güliz için güne başlamak tam bir kabustu: işe geç kaldı, kaza yaptı, bisikleti pert oldu… Yetmedi, işini de kaybetti. Ona çarpan kişi ise şehre ilk kez ayak basan Mert’ti. Mert, Güliz’in tam zıttıydı: nazik, sakin ve sinir bozucu bir şekilde… çekici. Güliz ise deli dolu, ateşli ve her an patlamaya hazır bir bomba gibiydi. Yağmur altında, kırık bir bisiklet ve dağılmış hayatlar arasında başlayan bu kaos; kahkaha, inatlaşma ve biraz da aşkla karışmaya başlar. Peki, her şey ters giderken… kalpler doğru zamanda yolu kesiştirir mi? Romantik bir komedi okumaya hazır olun :) Yayın tarihi : 12.11.2025

Görülmek bazen çıplak kalmaktan daha tehlikelidir. Serin, geçmişin küllerinden sessizce yeniden doğarken, arzularıyla yüzleşmek zorunda kalacaktı. Onu izleyen bir bakış, unuttuğu bir duyguyu uyandırmayı başardı: var olma isteğini. Ve tutkuyla utanç arasındaki ince çizgide yürürken, bedeninin değil, ruhunun soyunduğunu fark etti. "Bazı ısırıkların izi daha derinde kalır." Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir kadının kendi gölgesine dokunuşunun hikâyesi. ●Bu kitap için yazdığım şarkıları youtube kanalımda yayınladım; laiasal 🎵 "My Skin Remembers" [Tenim Hatırlıyor] ~ Laisasal 🎵 "What My Hands Have Done" [Ellerimin Yaptığı Şeyler] ~ Laiasal ©Telif hakları bende saklıdır.

Her zaman gördüğüm o siyah ejderhayı yine görüyordum arkası bana dönüktü ama yüzünü görebiliyorum o ise beni fark etmiyordu yüzündeki dikenlerin ucu altın rengindeydi siyah derisi göz kamaştırıyordu. Eski gördüklerimden tek farkı yerde kan vardı hemde çok fazla kan vardı ona yaklaştıkça kanın siyah ejderhadan geldiğini anladım. Biraz daha yaklaştım ve kafasının olduğu yere yakın oturdum acıyla inliyordu ne yapacağımı bilemediğim için gözlerim dolmuştu. Elimi kafasına doğru yaklaştırdığımda gözlerini açtı

Kerem Ateş, rutin bir denetim için adım attığı Genesis Sağlık Tesisi`nde şüpheli bir düzenle karşılaşır. Aldığı riskli bir kararla, gerçeği ortaya çıkarmak için tesise sızar ve Bilim Lideri Nil Asena Tuğ ile karşı karşıya gelir. ​ Kerem’in elindeki bilgi, Genesis’in ve Nil’in tüm sırlarını ifşa etme tehlikesi taşımaktadır. Çıkan arbede sonucu ikisi de bilinci sıfırlayan deneysel bir makinenin kapsülüne hapsolur. ​ Nil, özel rezonatör yüzüğü sayesinde tüm anılarını korurken, Kerem geçmişine dair her şeyi kaybeder. Şimdi, hasarlı makineden kurtulmalarının tek yolu, birbirine güvenmeyen bu iki düşmanın iş birliği yapmasıdır. ​ Biri her şeyi bilen tehlikeli bir düşman, diğeri ise boş bir zihinle kaybolmuş bir ajan. Kurtuluşları Kerem`in unuttuğu sırları hatırlamasına bağlıdır. Ama o sırlar geri geldiğinde, aralarındaki zoraki çekim, aşk ve ihanet arasındaki ince çizgide bir sınav verecektir.

İhanetlerden ve sırlardan ibaret bir hayatta aşık olmak yasaktı. Hele düşmanına aşık olmak intihar demekti. Peki bu intihara göz yumarsak ne olurdu? İşte İnci Akın ve Ateş Kıvanç Arslan da bu sorunun birer cevaplarıydı.

"Maskenin içine senin kimliğini belirten bir kod işleyecek o adam." dedi Köse ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yalnızca karşısındaki duvara bakıyordu. Köse onun ilgisini çeken yazıya baktı. "Korkunç gelecek biliyorum ama bu yazı gerçek kanla yazıldı." Sara ürperdi. "Kimin kanıyla?" "Çok fazla insanın kanı." Bu yazıyı gördüğü ilk anı anımsayarak kısık bir sesle fısıldadı kutsal cümleyi. "Her yüz maske takar." "Bu ne demek?" Köse dudaklarında bir gülümsemeyle ona döndü. "Görmedin mi Sara?" dedi onun saçını okşarken. "Her yüz maske takıyordu."