Bazı yaralar vardır. Kapanmaya yüz tutan kapanmayan ve iz tutan yaralar bu 3 yara da bende var hepsi. 17 yıl kolay değil 17 yıl ben 17 yıl boyunca canavar bir ailede büyüdüm. Yanlış onlar beni büyütmediler ben büyümek zorunda kaldım. 17 yıl boyunca çektiğim acılar hepsi boşuna mıydı? Ben 17 yıl boyunca çektiğim acıyı tek başıma çektiğimi sanıyordum. Hâlbuki hiç tanımadığım ikizim Efe Saygın Efe de 17 yıl boyunca çektiğim acıların aynısını kalbinde yaşıyormuş. Bana bu acıları yaşatan hiç kimseyi affetmiyeceğim ama kendim için değil ikizim diğer yarımda bu acıları hissettiği için. "Abinim kızım ben senin abinim"Alp "Tabiki de sana akıl vericeğiz abiyiz biz abi" Sarp "Kim ne diyor sen abilerine karşı mı geliyorsun çiçeğim abiyiz biz abi" dedi. Doğu Diğerlerinin bir şey demesine izin vermeden bağırdım. "YETER! NE ABİYMİŞ. EYY GÜZEL ALLAH`IM BEN SENDEN BİR TANE İSTEDİM 6 TANE İSTEMEDİM Kİ"

" Evlenelim " " Tamam. Evlenelim. " 🕰🕰🕰 Acıların tazesi can yakardı değil mi? Peki geçmişte yaşananlatın bıraktığı hasara ne demeli? Hayatın kördüğüm olduğu zaman da ailesinden kopmak ve nefes almak için mesleği olan doktorluğu Artvin`de devam ettirmek isteyen Neşe ve otobüste karşılaşıp aynı koltukta kavga eden Yüzbaşıyla hikayesiydi bu. Saklanan sırlar, kapanan yaralar kanayacaktı.

"GECE BENİM TAHTIM" dedi varis herkes sadece endişe dolu gözler ile bakıyorlardı. bilirlerdi ki tahtın sahibi yeraltını mahfetmeye gelmişti. Karanlık sokaklar tarafından büyütülmüştü. Ailesi mi bırakmıştı? yoksa bir başkasımı bilmiyordu. Genç varis karanlığı dost, gece yi yoldaş saymıştı. Bilmediği belkide bilmek istemiyeceği onlarca şey vardı. Bilirsiniz ki her insan aynı acı ile büyümez. Varis dünyalara bedel acılara, şiddete belkide işkenceye maruz kalmıştı. Sıra kimde miydi ondaydı. Variste Gece yi taht saymıştı artık yeraltına boyun eğmeyi bırakmıştı İnsanlar ona eğmeye başlamıştı Ve varis kendini dünya ya tanıtmıştı.

​"Bazı günahlar toprağa gömülür, bazıları ise küle döner." ​Azra "Kül" Soykan; o adaletin kör noktası, sistemin en tehlikeli sızıntısı. Arkasında iz bırakmayan, her düğümü tek bir mermiyle ya da tek bir kodla çözen bir hayalet. ​Şehrin en güçlü ismi Karan Demirkol`un babası öldürüldüğünde, geriye sadece cevabı olmayan sorular ve şifreli bir geçmiş kaldı. Karan, bu karanlık labirentten çıkmak için tek bir yola güveniyordu: Bir zamanlar yakalayamadığı o "Kül"e. ​İntikam ateşiyle yanan bir adam ve o ateşi küle çevirmeye yeminli bir kadın... ​Soylu maskelerin ardındaki saf pislik ortaya çıkarken, her sır yeni bir düğüm, her yakınlaşma yeni bir tehlike doğuracak. Karanlığın içinde bir oyun kuruldu ve bu oyunun tek bir kuralı var: ​Kül olmadan, şifreyi çözemezsin. Azra (Kül): "Bana para ya da güç teklif etme Demirkol. Bana o soylu maskelerinizin ardındaki saf pisliği vaat et." Karan: "Sen kâbus ol Azra, ben o kâbusun içinde uyanmaya hazırım."

" Ya battığı bataklığa aşıksa... Zarar verse de sevmeye devam etmez mi insan?" Bazen insan, dizlerini kanatan yüklerden kurtulmak istiyordu. Geçmiş varsa bu mümkün müydü?

Babasından yılarca şiddet gören Derin`in tek kurtuluşu; Ateş ‼️üstü açık şekilde yazılmış (+)sahneler olabilir ismeyen okumasın‼️

Ben ailemle birlikte çiftlik evinde yaşıyoruz ,ama devler saldırınca ne yapabilirdim ki ben mısra ve beni devlerin kuralına sundular ne olacak şimdi….

Özgürlük adı altında toplanmış birden fazla gencin aslında ateşten bir kafesin içinde olduğunu kimse bilemezdi. Peki o ilk kıvılcımı ben mi çıkarmıştım? Hayatta kalmak için çabalayan binlerce çocuğun bir yetimhanede kalması hiç adil değildi. Burası çocukların sığınabileceği en son yerdi. Çünkü burası cehennemin ta kendisiydi. Oyunlar, silahlar ve kan. Bunlar benim hayatımın bir parçasıydı. Ben herkesle oyunlar oynadım ama hiçbiri ip üstünde yürümek kadar tehlikeli değildi. Ben birçok kez silah kullandım ama hiçbiriyle birden fazla insan öldüreceğimi düşünmedim. Ve ben çok kez kana bulandım. Ellerimden hiç çıkmayacak masum insan kanları...

Gerçek hayattan yaşanmışlıklar barındıran bir hikâye. Hiç âşık olmamış bir adam, gece hayatı olmayan, dudaklarından sadece "iş" ile ilgili zehirli kelimeleri döken, annesinin sürekli kendisine, evlen evlen, demesiyle hayattan bıkan genç bir adam. Hikâyeler yazan, hayali yazar olan bir genç kız. Sıradan normal hayatlar yaşayan, arkadaşları ile buluşan, kendi içinde ki karamsarlığa yenilmemeye çalışan, her daim etrafa gülümseyen ve gerçek aşkı hiç tatmamış bir genç. İkisinin yolları, telvede ki yollar gibi birleşiyordu. İnsan, sevdiğine benzermiş lafının gerçekliğini bizzat tacadaklardı. ( Kendimi daha fazla geliştirebilmek adına, oy verip, yorum yaparak, yaptığım hatalardan bahsederseniz. Çok mutlu olurum. Teşekkür eder, sizlere keyifli okumalar dilerim. )

!!T4CİZ VE ŞİDDET/İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR, HASSAS KİŞİLER OKUMAMALIDIR!! Anaokulu öğretmenleri çok `neşeli`,`mutlu` ve sevecenlerdir, çocukları çok severler! Kimse (şu ana) bir anaokulu öğretmenini ağlarken görmemiştir, `çünkü ağlamazlar`... Ama bazen `mutlu kadın` rolü yapmak zorunda kalırsın.

Pikopat bir İtalyan mafyanın Türk teğmen kızı ve bir gizemli yüzbaşının hikayesi Birbirleriyle düşman ininde karşılaşıyorlar ama biri düşmanın içine sızmış bir asker diyeti ise yakalanmış bi asker. Ikiside birbirinde haz etmiyorlar ama iş birliği yapmak zorunda kalacaklar bakalım ne olcak. Bence bir şanş verin pişman olmazsınız.

Midesi hasas olanlar okumasın! İşkence ve argo içerir. YETŞKŞN İÇERİKLİDİR ! O bir melekti. “ İşkence meleği.” “ SEN BENİM MAVİMSİN, HIRÇIN MAVİM.” Midesi hassas olanlar okumasın. :)

Daha yeni doğmuş olan Büşra Şevval Mardin in en büyük aşiretinin hanım ağası olacağından habersizdi. Daha bebek yaşta verilmişti eline aile yüzüğü. Bilmiyorduki o yüzük yük olacaktı ona. ... Kanla yazılan kader ve yanında getirdiği kederdi benim üzerimdeki. Yanlızlığın eseriydi şimdiki halim... ... Benim için beyazlar artık zifiri karanlıktı... ... 19. Bölümden... Önümüze konulan seçenekler ve seçmek zorunda kaldığımız seçenekler kesinllikle aynı değildi. Zorunluluklar, hayata katılan zorluktu. Bunu tecrübe etmek ise başa gelinebilecek en kötü şeydi. Çünkü zorluklar hayata sürülen kara leke gibiydi. Bu leke ömrünüz boyunca üzerinizde leke olarak kalır, çıkmazdı. Bü ise size acı verirdi. Benim üzerimde ki kara lekeler say say bitmezdi. Benim kara lekem doğumumla başlamıştı. Benim doğmam hataydı. Önce dedem, sonra annem, sonra babam ve en son bütün sülalem. Bunlardan ayrı olarak ise ezeli düşmanlarımdı lekelerim. Şimdi ise hayatıma yeni birisi ekleniyordu. Şu an kara lekemi yoksa hayatıma giren ilk ak lekemi bilemiyordum ama ilerleyen zamanlarda belli olacaktı.

“Henüz gençliğimin baharında kendi yaralarımı sarmaya başladım. Korkularım, etrafımda hiçliğe giden hayatlar, bir bir yok olurken bile yaptığım tek şey “olmamış” gibi davranmaktı.” Belki de, hiçliğe gidip dönmeyen ruhlar arasında hiç rastlamadığım kendi ruhumun azabını dindirebilirim.

Arya,sıradan bir hayat sürerken karanlığın onu çoktan gözüne kestirdiğinden habersizdi. Onun adını ilk kez duyduğunda sadece yabancıydı. Ama Pars için Arya,bir takıntıdan çok daha fazlasıydı,bir sahiplik,bir ihtiyaç,bir saplantı. Zekice planlanmış bir kaçırılış,lüks bir malikânenin içinde yankılanan çığlıklar,karanlığın içinde bile titreyecek kadar acı ve derin bir geçmiş... Ve bu karanlığın tam ortasında hâlâ solan bir umut varmıydı? AŞK MI? ESARET Mİ? Kimin av, kimin avcı olduğunu anlamanın imkansızlaştığı,psikolojik gerilim ve karanlık tutkulara örülü bir hikayeye hazır mısın? ...

Kanunlar baştan yazılıyor.

Örgütün kaybolan başını bulmak için görevlendirilen sis timinin yapılan ihanetlere karşı duyduğu intikamı ve hiçbir şeyin dışarıdan göründüğü gibi olmadığı anlatan bir hikâye.

Yaşamayı unutmuş biri için; yeni bir başlangıç ve son arasında hiçbir fark yoktu.

Mafya ailesinin tek varisi ve aile geçmişi ana kahramanımız Kate ve ona tutulan 2 korumanın hikayesi.

Gölge bir iz değil... Gölge, karanlıkta yürüyen adaletin tam kendisiydi 🐦‍🔥

Acı dolu başlayan minsung....

Bi gel bak derim

‼️kan , vahşet ve mide bulandırıcı sahneler ….. Ekranda bir video oynuyordu Bir Sahne ,Final sınavı Çok fazla güvenmenin sonuçları Kan ve vahşet Bu alandaki tüm meslektaşlarım bundan zevk alıyordu Bende dahil:) Sonuçta ne demiş Şebnem ablamız “Elimden tuttuğunda öyle bi sevmişimki bize bir şey olmaz sanmışım “

Gökçe 19 yaşında bir kızdır 6 yaşlarındayken gözleri önünde ailesi öldürülmüş ve çocuklarla beraber yetimhaneye verilmiştir üvey ailesi çocukları çok sevmektedir gökçenin kardeşi gibi gördüğü Işıl,su, bora ,ayaz ,deniz, ateş dir Beraber yaşamaktadırlar tamda mutlu aile tablosu gibi bir hayat Ama bu mutluluk bir telefonla sona ericeğini kimse bilmiyordu

Ne bilebilirdim ki abimin arkadasının yıllar sonra beni bulup bana evlilik teklifi edebilceğini... Keyifli okumalar😽😻🌸