Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

🌧️ Yağmur durmuyordu Sanki gökyüzü, içinde biriken her şeyi o gece kusmaya karar vermişti. Sokaklar boştu. Işıklar titriyordu.

Gözleri bağlı, tek tek sayarken biliyor: Tek bir hata, tek bir zayıflık... ve her şey silinecek. Cesaretin olmadığı yerde kurtuluş da yoktur. Bu, bir enkazın içinden yeniden doğuşun hikâyesi... Ya da sonsuza dek o yıkıntının altında kalmanın. Enkaz, çaresizliğin en karanlık yüzüyle yüzleşmeye hazır olanlar için başlıyor.

Ben, yanmayı seçmedim. Ateşin içinde doğdum. Ve o ateş... benden başka herkesi yaktı. Bense sadece izledim. Çünkü cesetler hareket etmez, sadece çürür.

"Maskenin içine senin kimliğini belirten bir kod işleyecek o adam." dedi Köse ama Sara onu dinlemiyordu sanki. Yalnızca karşısındaki duvara bakıyordu. Köse onun ilgisini çeken yazıya baktı. "Korkunç gelecek biliyorum ama bu yazı gerçek kanla yazıldı." Sara ürperdi. "Kimin kanıyla?" "Çok fazla insanın kanı." Bu yazıyı gördüğü ilk anı anımsayarak kısık bir sesle fısıldadı kutsal cümleyi. "Her yüz maske takar." "Bu ne demek?" Köse dudaklarında bir gülümsemeyle ona döndü. "Görmedin mi Sara?" dedi onun saçını okşarken. "Her yüz maske takıyordu."

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Pera, hayatı boyunca hep satılmış, ezilmiş ve susturulmuştu. Birilerinin malı, birilerinin oyuncağı olmuş; kendi adını bile özgürce söyleyememişti. Onun için mutluluk, yalnızca yıldızlara bakıp hayal etmekti. Ta ki bir gece kapılar kırılana kadar… İstanbul’un gölgelerinde yaşayan, sanat ve antika kaçakçılığıyla servet kurmuş acımasız bir mafya, Pera’yı kaçırdı. Ama onu satın almak için değil, yanında tutmak için. Başta yeni bir tutsaklıktı bu. Demirden kurallar, sert bakışlar, kaçışsız duvarlar… Fakat zamanla başka bir şey filizlendi. Pera, en çok korktuğu yerde ilk kez kalbinin atışını hissetti. O, onun zindanıydı; ama aynı zamanda ilk defa değer gördüğü tek yer de orasıydı. Zorla başlayan bu esaret, karanlığın içinde beklenmedik bir duyguya dönüştü: Aşk. Ama bu aşk, özgürlüğün kapısını mı açacaktı, yoksa Pera’yı bambaşka zincirlerle daha derinlere mi çekecekti?

İşsizlik, çaresizlik ve sıkışmış bir hayat... İş ararken karşısına çıkan gizemli adam, ona bir gelecek değil kaderini sunar. Ama her teklif bir bedel ister. Ve bazı yollar insanı ışığa değil, gölgeye düşürür.

Bazı kayıplar bastırılamaz. Babası şehit ilan edildiğinde herkes susarken, Ekim bir şeylerin yanlış olduğunu hisseder. Resmî raporlar fazla kusursuz, gerçekler ise fazlasıyla eksiktir. Geride kalan tek ipucu ise babasının bıraktığı bir flash bellek. Gerçeğe bir adım daha yaklaştıkça, Ekim yalnızca babasının ölümünü değil, tüm sistemin yalanlar üzerine kurulu olduğunu keşfeder. Anılar silinmiş, kayıtlar değiştirilmiş ve duygular kontrol altına alınmıştır. Artık güvenilecek kimse yoktur. Aşk, bu dünyadaki en büyük ihanetti. Ekim artık bir seçim yapmak zorunda: Gerçeği ortaya çıkarıp her şeyi yıkmak mı… Yoksa hayatta kalmak için susmak mı? Çünkü bazı gerçekler yalnızca özgürlük getirmez. Yok eder.

" Ya battığı bataklığa aşıksa... Zarar verse de sevmeye devam etmez mi insan?" Bazen insan, dizlerini kanatan yüklerden kurtulmak istiyordu. Geçmiş varsa bu mümkün müydü?

Merhaba ben burda yeniyim bu kitap kan, vahşet, takıntılı, sosyopat vb. Kötü içeriklere sahiptir lütfen kitabımı buna göre okuyun lütfen hiçbir gönderimi alıp yayınlamayın veya izin alın şimdiden teşekkürler okuyan herkese☺☺

Yavuz ve Elif’in hikayesi lise yıllarına dayanır. İki genç, birlikte üç sene boyunca yaşadıkları dolu dizgin aşklarına gölge düştüğünde yolları mecburi bir şekilde ayrılır. Aradan geçen yıllarda kadın oldukça sadık kalsada genç adam hissettiği psikolojik baskı ile hisleri arasında bir çukurda sıkışıp kalır. Alınan bazı kararların geri dönüşü yoktur ve ikili geri dönülemez bir yola girer. Ta ki… Kader onları yeniden bir araya getirene kadar. Yazgıları henüz bitmemiştir ve yeni bir başlangıç ile yeni bir son arasında sıkışıp kalmışlardır.

Yitip, giden canlar. Akıp, Albayrağı süsleyen kanlar... Yıllar önce aileleriyle beraber şehadet şerbetini içen bir tim. Göktürk timi. Çevirdik sayfaları. Geldik bugüne. Tim Göktürk. Abilerini, ablalarının izinde. Onların savaştıkları ile savaşmak için kuruldu. Operasyon adı: Bozkurt. Kurtuluşun destanı. Bu sefer masal değil kanla yazılacak olan bir gerçek. Bir operasyon hangi gerçekleri ortaya çıkarabilirdi? Tim Göktürk`ün ilk baskını kafalarında ki soru işaretlerini arttırmıştı. Gizem DALKILIÇ. Göz renginin huzurlu yeşili vardı. Vardı ama gözlerinde huzur yoktu. Güneşin parlak sarı rengini taşıyordu saçlarının her bir tutamında. Ama hayatında ışık namına bir şey yoktu. İstediği tek şey ölmekti. Çünkü kendi masumiyetinin yükü omuzlarına ağır geliyordu. Bu tamamıyla timin görevini anlatan bir yazım değil. Bir kız çocuğunun kurtuluşunu yazacak bir destan.

“Gökyüzü bu dünyanın kaderini belirler. Ama bir gün tek bir gerçek iner… ve yeryüzüne değdiği anda her şey yıkıma sürüklenir.”

Ruh seslendi. Doğa tüm gerçeklerin ortaya çıkması için izin verdi. Kehanet gerçekleşecekti... Unutulan büyü damlarlarından ilmek ilmek boşalacak ve parmaklarının değdiği her yeri kurutarak ölüme hapsedecekti. Umay Ana söz verdi... O artık Yertinç Temsilcisiydi. Kanlı Yıldız yok olana kadar Hayat Ağacının ruhu olmak için savaşacaktı. Sekendiz`i yeniden gökyüzüne yükseltmek için iyiliği ortaya çıkaracaktı.

"Karanlığın içinde parlayan ışık, bir kalbin ritmini değiştirebilir mi?" Karanlık ve aydınlık arasındaki ince çizgide, iki ruh bir araya gelecek... Ve dünya, bir daha asla aynı olmayacak. Darian L. Petrov, Rusya`nın en güçlü motorcu çetelerinin lideri. Hızı ve gücüyle nam salmış, suçun derinliklerinde kaybolmuş bir adam. Geçmişi, ardında silinmez izler bırakmışken, hayatı yalnızca özgürlük ve hızla şekillenmektedir. Fakat bir gün, her şeyin anlamını yeniden tanımlayacak bir karşılaşma yaşar: Milena Valérie Ivanova. Milena, Rusya`nın en prestijli bale okuluna girmeye hazır, büyüleyici bir balerin. Zarafeti, disiplini ve tutkusuyla herkesi etkileyen bir genç kızdır, ama kalbinde bir boşluk vardır. Bir gün, hayatını değiştirecek bir anla karşılaşır; karanlık bir adamın, Darian L. Petrov`un gözleriyle. İlk bakışta, birinin motorunun gürültüsü, diğerinin dansının zarafetiyle bir araya gelmesi imkansız gibi görünse de, zamanla aralarındaki bağ, birbirlerinin eksikliklerini tamamlayan bir köprüye dönüşür. Darian, geçmişinin karanlık gölgelerinden Milena`yı korumak için her şeyi göze alırken, Milena da Darian`a hayatın en derin anlamlarını, dansın ötesinde, kalbinin ritmini öğretmeye başlar. Suç dünyasının acımasız gerçeği ile balenin saf ışığı arasındaki bu tezat, aralarındaki büyük aşkın yolculuğunda birleşir. Her bir adım, hem tehlikeli hem de tutkuyla doludur. Ama bir soru kalır: Gerçek aşk, tüm karanlıkları aydınlatmaya yetecek kadar güçlü olabilir mi? "Sonsuz hızda bile, kalbim yalnızca sana doğru çarpıyor, Milena. Çünkü sen yanımdayken, dünya duruyor gibi hissediyorum." -Darian L. Petrov

Hayatın yollarını kesiştirdiği insanlar birlikte tüm yaşananlara rağmen mücadele edecek, mutlu olmağı öğreneceklerdi. Pamir Karabulut: hayatın sert darbelerini defalarca yemiş yaralı bir adam. Fatih Karabulut: Pamir`in yeğeni, küçük omuzlarında hunharca acı taşıyan yaralı bir çocuk. Lalin Yılmaz: çocuk psikoloğu, güzel, sevecen ve alanında başarılı bir genç kadın. Onlar hayatın onlar için hazırladığı sürprizlerden habersizdi. #Romantizimde 1. sıra - 02.04.2023 Kapak @-mahbub `e aittir Başlama tarihi: 11.08.2020

Ruhunu müzikle duyuran bir fani. Gerçekleri öğrenmek için herşeyi yapsada bir sorun vardır... Önce kendini tanımalıdır. “Tanırsan yanıtları bulacaksın. Tanımazsan zaten kendini bile bulamayacaksın küçük varis.” Kararlıdır sadece kendisi değil... (Kitapta ki herşey kurgu ve hayal ürünüdür.)

Şu dünyada her şey oldum. Her isim, her yaşam oldum ama hiçbir zaman istediğim kadar Elzem olamadım. O da diğerleri gibi çalıntı bir isimdi. Ama yine de ben Elzem’dim. Elzem Ateş’tim. Olmayı en sevdiğim kişiydim.

"Sen 19 yaşındasın Arya. Benden fazlasıyla küçüksün. Niye evlenmek istiyorsun?" "Çünkü bu evden kurtulmak için tek çarem bu." "Benim çıkarım ne?" "İster misim bilmem ama ne istersen yaparım. Boşanana kadar." "Ne istersem mi?" Yüzünde fesat bir gülümseme oluştmuştu.

“Gözlerinin karanlığı, geceden daha derindi. Benim masumiyetimle onun günahları bir araya geldiğinde, ortaya çıkan tek şey bir yıkımdı .Ve bu yıkımın ortasında ben vardım...” Doğunun kurallarıyla , Batının karanlık sokakları kesiştiğinde; aşk kanlı bir savaşa mı dönüşecek, yoksa kalplerdeki tek sığınak mı olacak? Aşkın en derin yaralarıyla birlikte, ihanetin gölgesi, tutkunun ateşi ve masumiyetle günah arasında sıkışıp kalmış ruhların hikâyesi...

Sen mi karanlığın içindesin? Yoksa karanlık mı senin içinde?

Defne Yalın sıradan bir hayat yaşıyordu. Ta ki yanlış zamanda, yanlış sokakta durana kadar. Bir isim duydu. Bir bakışa yakalandı. Ve artık geri dönüşü olmayan bir eşiğin önünde. RS bir tehditti. Ama o tehdidin arkasındaki adam… en tehlikeli şeydi. Çünkü bu hikâyede yeraltına adım atanlar sadece hayatlarını değil, kalplerini de kaybediyordu. Ve Defne, hangi kaybın daha ağır olduğunu henüz bilmiyordu.

Aras, gücünü yıkımdan, otoritesini ise korkudan alan bir adam. Onun dünyasında sevgi bir zaaf, merhamet ise ölümdür. Ta ki geçmişinin silik bir hatırasında saklı olan o masumiyet, Aslı’nın gözlerinde yeniden canlanana kadar. Aras için Aslı, sadece bir saplantı değil; ruhundaki karanlığı aydınlatacağını sandığı tek kaçış noktasıdır. Onu bir kafese hapsederken aslında kendi yalnızlığını zincirlediğinin farkında değildir. ​Aslı ise özgürlüğün gökyüzü olduğunu sanırken, kendini bir celladın göğsünde nefes alırken bulur. Kaçtığı her yolun Aras’ın bakışlarına çıktığını, attığı her çığlığın Aras’ın duvarlarında yankılandığını gördüğünde anlar: Bazı kafesler altındandır ve bazı anahtarlar celladın kalbine saklanmıştır.