Aynı dosyanın peşindeydiler... ama birbirlerinin kanını dökmeye yeminli gibiydiler. Alp Aras Korkmaz, inandığı adaletin izinden şaşmayan sert bir adamdı. Selen Yılmaz ise zeka oyunlarını seven, sivri dilli ve kurallarına sadık bir kadındı. Her karşılaşma bir savaş, her söz bir meydan okumaydı. Ama zamanla dosyadan daha karmaşık bir şeye bulaştılar; kalplerine.

Bir müzik hayata döndürebilir seni, Söyle o halde melodiyi. Bir ritim tut aklında, döndür dilinde, Dudakların fısıldasın çaresizliği... Adım Mahru benim, bende ay gibi, Geceye çökeceğim. Ve onunla tamamen karıştığımda, kendi melodimle bağıracağım. Karanlık, ışığı yanmayan bir sokakta gözlerimin içine baktığında uzun zaman sonra ilk defa bir umut yeşermişti içimde. Adım Mahru Aydemir ve bu yola Kunter Kasım Karademir ile ilk adımımı attığımda karanlığın beni daha da içine çekeceğinden, aslında aydınlıkta olduğumdan haberim yoktu.

Zengin ailenin kızı Alin futbolcu sevgilisi ile aniden ortadan kaybolur. Bu kayboluşun ardından ünlü futbolcu 3 gün sonra ormanlık bir arazide bulunur. İlk başta Galatasaray taraftarının yaptığı öne sürülür ve uzun bir süre Galatasaray’ın bütün sabıkalı taraftarları, son oynanan FB-GS maçına gelen bütün taraftarlar sorgulanır. Olayın ardından sessizliğini koruyan futbolcu uzun süre ortada görünmezken futbolcudan 2 gün sonra kızın cesedi bulunur. Olaylar git gide korkunç bir hal alırken Okan Buruk tatile gider tm gidin okuyun ya valla cok guzel ae!

Ikimizde katildik ama gercek katil hep bendim

ANDREİ SAVİNKOV: Ölmeyi seven biririsini ilk defa görüyorum. SİZ: Bu da demek oluyor ki son görüşün olucak. ANDREİ SAVİNKOV: Neden öyle dedin ? SİZ: Öleceğimi biliyorum çünkü ANDREİ SAVİNKOV: Hiç kimse ne zaman öleceğini bilemez.. SİZ: Ama belirleye bilir intihar gibi mesala ANDREİ SAVİNKOV: Ölümün kurtuluş olacağını ne yaşıyarak öğrendin . SİZ: Öğrenemedim ama deniye bilirim. ANDREİ SAVİNKOV: Denemekle kalırsın. UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Ceylan’ın hayatı tek gecede değişti. Önce okulda işlediği vukuat, sonrada üvey abisine yaptığı şey, Ceylan hayatı uğruna kendini riske atmış, daha 16 yaşında iki vukuat işleyerek kaçmıştı. Onu yanına alanlar ise Duman kardeşler olmuştu.

Vega Manon bir zamanların en acımasız MMA dövüşçüsüyken şimdi küçük bir sahil kasabasında, sakin bir kafede şarkı söyleyerek hayatını sürdürmektedir. Her sabah kahve kokusuyla uyanır, her gece mikrofonun başına geçtiğinde geçmişini boğmaya çalışır. Ama bazı yaralar sesle değil, sessizlikle konuşur. Darien Arzhel ise hâlâ ringin kralı. Soğukkanlı, stratejik ve rakip tanımaz. Bir akşam girdiği kafede, sahnedeki kadının sesinde tanıdık bir kırılmayı fark eder. Gözlerinin içine baktığında ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Vega`nın karanlık geçmişi, 13 yaşında yaşadığı bir travmayla şekillenmiş, ringdeki kimliği "Kod 13" olarak yeniden doğmuştur. Ama şimdi biri geçmişini kazımaya başlıyor. Ve bu kez kaçmak, savaşmaktan çok daha zor. Aşk mı, güven mi, hayatta kalmak mı? Bazen en büyük dövüş, ringin dışında başlar...

Bir evin karanlığı bazen dışından değil, içindeki sessizlikten yayılırdı. Bazı evler sessizce ağlar, bazı yaralar da görünmeden kanardı. Bazen insan en çok kendi ruhunun gölgesinden korkardı. En çokta o gölgenin aralığının içinden çıkacaklardan...

Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Gündüzleri herkesin güvendiği bir psikolog. Geceleri ise kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Herkül Atilla Ayhan. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Danışanlarından biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. Sessizliğin içinden fısıltılar yükselir. Ve bazı hikâyeler... Zihnin en karanlık yerinde yazılır. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

"Cansu`nun ailesi, lunaparkta meydana gelen korkunç bir kaza sonucu hayatını kaybeder. Bu trajedinin üzerinden beş yıl geçtikten sonra Cansu ve arkadaşları, geçmişin karanlık izlerini araştırabilmek için lunaparka gizlice girerler. Ancak çok geçmeden, kendilerini bu terk edilmiş lunaparkta mahsur kalmış hâlde bulurlar.".

Ünlü bir savcı ve polis Hiç ruhunuzu ve bedeninizi birbirinden ayırmak istediniz mi ben istedim ama olmadı hayat çekmek zorunda kaldığım herşeye rağmen yinede izin vermedi

Azat Deniz Erdemir, Türkiye`nin en ünlü deniz katili olarak bilinirken bir anda bilinmeyen bir nedenle teslim olur. Teslim olması Türkiye içerisinde çok ses getirir ve Azat Deniz Erdemir hakkında halk tarafından idam kararı istenir. Konu meclise gider ve meclis idam yerine Azat Deniz Erdemir`e dünyanın en tehlikeli hapishanesi olan Alcatraz Hapishanesi`nde müebbet cezası verir. Halk onun gidişiyle her gün işlenen cinayetlerin durduğunu sanar ama o tam olarak 5 yıl sonra kaldığı hapishaneden kaçmayı başararak Türkiye`ye geri gelir. Bu sırada Türkiye`nin en ünlü deniz katilinin peşinde olan Kardelen Sahra Aktaş, gündüzleri polis olarak görev yaparken geceleri ise deniz katilinin peşine düşer. Peşindeki interpolle birlikte köşeye sıkışan Azat, Sahra`nın gelişiyle ne yapacak bakalım? Sen Sahra`da açan bir kardelen; Ben denizlere ölümü getiren bir kandelen Sen söyle şimdi olur mu bizden? KARŞILIKLI OY, YORUM, TAKİP YAPILMAYACAKTIR!!! haberiniz olsun.

Bir hata… Bir oyun… Ve ölümle yüzleşmeye hazır mısınız? Alp Şahin, işe alındığı gün yaptığı tek bir hatayla hayatını bir kâbusa çevirir. Herkes onun bu hatayı telafi etmesini beklerken, patronu Bora Şimşek farklı bir yol seçer: Bir oyun. Ama bu sıradan bir oyun değil… Bora, sadece bir şirket patronu değil; aynı zamanda zekâsını kurbanlarını tuzağa düşürmekte kullanan, karanlık bir geçmişe sahip soğukkanlı bir seri katil. Alp, hayatta kalmak için Bora’nın kurduğu tehlikeli labirentte yolunu bulmak zorunda. Kurallar belli değil. Güvenilecek kimse yok. Kaos içinde ilerlerken tek bir soru aklını kemiriyor: Bu oyundan sağ çıkabilecek mi? Yoksa ilk ve son hatası, hayatına mı mal olacak? Kaos Oyununa hepiniz hoş geldiniz.

Bir başlangıç masalıydık biz, birbirinden farklı iki kişilik. Bir araya gelmezdi, ama o beni seçti. Benimle var olan adam benim için vatanını karşısına almıştı. [Yargıç Bekçisi Alıntı] Hüzünlü gözlerle iki çift zifiri kuyuya bakıyordum. Ellerim her iki yanağını mühürler gibi sıkmıştı. Ellerim uyuşmaya başlamıştı. Ama bırakmadım, bırakmam! Bırakırsam giderdi. "Kanat neolur gitme! Yalvarırım ben, ben sensiz ölürüm." Usulca benden ayrılıp arabanın kapısını açtı. Tedirginliğim her geçen saniye artarken, ellerimle yüzümü kapattım. Göz yaşlarım intihar ediyordu. Uğrunu bedeller ödediğim adam için. Aşkım, herşeyim için. Biz bu masala en son sayfadan okumaya başladık. Mutlu olduk, sevindik, yıkıldık. Biz birbirimize hiç kavuşamadık. Biz hiç beceremedik sevmeyi de, terk etmeyi de. Aşk kokan dudakların. Karşısında direnmeyi de. Biz hiç ama hiç kendimiz olamadık. Biz becerememiştik, biz birbirimizden ayrı beceremezdik

|SERİ KATİL KURGUSU| Yükselen ay kendini sana verince karanlığın ışık kaynaklı olmadığını anlayacaksın. Erdem, ailesine bakabilmek için üniversitesini dondurmuş bir kızdır. Hayatını kazanmak için, bir marketin gece vardiyasında çalışmaya başlar. Ancak her şey, devamlı müşterilerinden birisinin alışverişlerine kayıtsız kalmasıyla, farklı bir yönde ilerler.

Belki herkesden nefret eden biri vardı, yada birileri. Ama herkes birinden nefret edebilir mi? Belki evet Belki bir lanet Belki de nefret Ama kim doğdu doğalı nefret edilecek kadar günah işlemiş olabilir ki? Deniz Ağcan herkes tarafından nefret edilen bir lise öğrencisidir. Herkesin ona nefret kusmasından bıkar ve hayatına son vermeye karar verir, atlar atlamasına bir çatıdan ama gözlerini tanımadığı üç adamın yanında açar. Bu adamalar ondan nefret etmiyordur hatta biri ona ilgilidir. Hissiz, adı sanı olmayan sarı gözlü eşsiz biri, ama günlerden bir gün Deniz Ağcan nefretinin yapay olduğunu öğrenir, nefreti yapaydır. Kimin yaptığını öğrenince yıkılır, kumar masasına oturmaya karar verir ve ortaya koyabileceği tek bahis hayatıdır. KİTAP ŞARKISI :-: BELKİ ODA ÜZGÜNDÜR (Anıl Emre Daldal

Gazel Alya Yalaz... Sıradan bir üniversite öğrencisi, sıradan bir hayat. En azından öyle sanıyordu. Ta ki birinin onu izlediğini fark edene kadar. İki yıldan fazla süredir peşinde olan bir katil, Gazel`e takıntılı hâle geliyor. Ona yaklaşan herkes birer birer ölü bulunurken, Gazel her gün biraz daha köşeye sıkışıyor. Nereye gitse, kimi sevmeye kalksa... gölgeler onun peşini bırakmıyor. Katil, sadece onu izlemiyor. Onu "sahipleniyor." Kim olduğunu bilmiyor. Ne istediğini bilmiyor. Ama bildiği tek şey var: Bu oyun, artık sadece korkudan ibaret değil. Bu, Gazel`in hayatta kalma savaşı.

"Birbirimizi kurtaramadığımız her anda biraz daha öldürdük." Psikiyatrist Mihra Aksa Erguvan, mesleğine tutkuyla bağlı, sakin ve kontrollü bir kadındır. Ancak üç aydır seanslarına düzenli olarak gelen genç danışanı Kübra Yılmaz, bir sabah ormanın derinliklerinde cansız bulunur. Bu ölüm, sadece bir vakayı değil, Mihra`nın hayatındaki en kırılgan dengeleri de paramparça eder. Olayın başına atanan Savcı Vural Sipahi, doğruların peşinde inatla yürüyen bir adamdır. Adalet onun için bir inançtır. Fakat bu dava, onu geçmişin tozlu sayfalarına, çocukluğunun karanlık sokaklarına sürükleyecektir. Çünkü kader, yıllar önce yolları ayrılan iki insanı; Mihra ve Vural`ı yeniden karşı karşıya getirir.

Bu kitap karanlık olayları anlatıyor. Bazı insanlar kötüdür ve bazen adalet yerini bulmaz. Bir adam kendi yolunu çizer. Sadece suçluları cezalandırmak yolunun amacıdır. Ardında iz değil, küçük notlar bırakır. Bir avukat bu notların peşine düşer. Her olay yeni bir sır açar. Ve hiçbir şey göründüğü gibi değildir.

"Güzellikle gelirsen abine bir şey olmaz, ha ama yok ben illa zoru seviyorum diyorsan abinin beynini patlatırım, arından seni sırtıma alıp götürürüm!" İnsanların deli gibi korktuğu bir adam...bir seri katil...bana aşık olup beni tehdit ederse ne olur? Bunun sonu aşk olur mu mesela?...

0541**: Öleceksin 0533**: Kimsiniz? 0541**: yakında öğrenirsin;) 0533**: Çok korktum ama lütfen bir daha olmasın. *engellendi* Telefonumu kapatıp cebime koydum. Son zamanlarda böyle eğlence isteyen kişiler artmıştı. Derslerin verdiği stresle bu tür oyunlara katlanamaz hale gelmiştim. Gittikçe ağırlaştığını hissettiğim çantamla birlikte okuldan çıktım. Okul çıkışında yaşanan kalabalıktan bir an önce kurtulmak için adımlarımı hızlandırmıştım ki gelen mesajla duraksadım. Az önceki kişiden gelmişti. İyide ben bunu engellememiş miydim? 0541**: Seni ilk gördüğüm andan beri öldürmek istiyorum. 0533**: Bak kardeş eğer oyun istiyorsan yanlış kişiye çattın. 0541**: İçimde sana karşı beslediğim bir öldürme arzusu var. 0533**: Tamam birader lütfen içindeki arzuları kendine sakla ve bir daha yazma. Yoksa bundan sonrasını polise anlatmak zorunda kalacaksın. 0541**: Polislerle aram pek iyi değildir:) ama seninle iyi anlaşabiliriz ha ne dersin? Böyle oyunlara kanacak değildim. Ama nedensizce içim ürpertiyle dolmuştu. Anlık refleksle kafamı kaldırdım. Karşımda bana göz kırpan bir adamı görmemle elim mesaj kısmında kaldı.

Bir insan hafıza kaybı yaşadıktan sonra bazı insanlar değişebilir mi?

August Ratnikov, yeraltı dünyasında Viy adıyla bilinir. Rus mafyasının en karanlık kollarından birinde, görünmeyen ama her şeyi gören bir merkez gibidir. Bilgi, iletişim ve strateji onun alanıdır; ağlar onun üzerinden kurulur, kararlar onun sessiz onayından geçer. Dışarıdan bakıldığında sadık bir adamdır. Düzenin, hiyerarşinin ve kuralların içinde yerini bilen biri… Ancak bu dünyanın bir gerçeği vardır: Güç, er ya da geç el değiştirir. August bunun farkındadır. Viy ve etrafındaki küçük ama etkili ekip, mafya ağının “temizlik” işlerini üstlenir. Sorun neyse bulunur, kökünden çözülür. Yöntemleri serttir, sınır tanımaz. Öyle ki, bu dünyanın bile alışık olmadığı bir korku bırakırlar arkalarında. Çünkü bazen hedef, yalnızca yeraltı dünyasıyla sınırlı kalmaz. Ve bazen, hedef sadece işin bitmesi değildir. Asla başına gelmez dediğin şeyin tam ortasında, o işin içine gömülmüş hâlde bulursun kendini. Viy’in soğuk hesaplarında aşka yer yoktur. Fakat bazen bir bakış, en keskin silahtan daha derin yaralar açar. Şimdi asıl soru şudur: Viy, her şeyi gören gözlerini asla dediği şeyler için kör etmeye hazır mıdır?"

Bir patlamanın ortasında gözlerini açtığında, seni yıllardır tanıyan ama aslında hiç tanımadığın bir adamın yanında buluyorsun… O adam seni korumak için değil, gözetlemek için yanına gelmiş olabilir. İntikam dolu bir oyun. 365 gün. Bir liste. Ve iki kişi: biri kaderin en karanlık noktası, diğeri ise onu şekillendiren yüzbaşı… Gece ve Barkın’ın hikayesi şimdi başlıyor

Sert avucu bileğimi kavradığında beni kendine doğru çekti. Kendisine doğrulttuğum namlu kalbinin hemen altınayken gözlerime baktı. "Sen benim en başından beri, tek düşmanımsın." İhtiras dolu bakışlarına tezat, kanlı dudaklarından sızan sözleri, tıpkı zehirli bir yılan gibiydi. Elimde sıkı sıkıya tuttuğum soğuk silahın namlusunu, mide boşluğuna daha da bastırdım. "Hadi ama..." dedim sessizce, buna inanmak istemiyor gibi. "Bunun bir yalan olduğunu söyle." Alnını alnıma yasladığında belki de ilk kez ölmek istedim. Dudakları üzerindeki kanı diliyle temizledi. "Bu kaosun dişli mücevheri sensin, Tomris." Buna inanmak istemiyordum. Tetiğe yavaşça dokunurken yanaklarım tekrar ıslandı. Titreyen dudaklarımdan birkaç hıçkırık peyda olurken, kirli ve terli yüzüm, yüzünün çok yakınındaydı. "Hemen, bana bunun kocaman bir yalan olduğunu söyle Pars" Yaşlı gözlerim belki de ilk kez birine yalvarıyordu. "Lütfen..." Sessizdi. Uzun zaman sonra ilk kez bu kadar sessizdi. İntikam bir tutku gibiydi. Bağımlı hâle geldiğim tek tutkumdu. Ancak o an, içimdeki intikam arzusunu onunla tatmin etmemek için ne çok sebebim vardı... Peki ya şimdi, hangimiz ölecekti?