Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayalleri, serap gibi parıldayan illüzyonlarla takas ederdi; Ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşır, ama ışığın ortasında boğulurdu. Ve o ,Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayar ve oraya ızdırap ekerdi. Ben ise kaderin yankısından doğan bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhları toplardım, anılarına dokunurdum ve soğumuş kalpleri şefkatle sarardım. Gözyaşı Diyarı işte böyle korunurdu ;kutsaldı, boyun eğmezdi ve kaybolanlara karşı acımazdı.

İşi için Mısır’a giden Bella, geçmişiyle bağlantılı lanetli bir taş bulur ve kendini başka bir zamana savrulmuş halde bulur. Orada hem geri dönmenin yollarını arar hem de sırlarla dolu bir krala karşı hislerine engel olmaya çalışırken, kaderini değiştirecek seçimlerle yüzleşir.. Kitabım hoşunuza gittiyse lütfen oy vermeyi unutmayın <33

Elara öldüğü gece her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama gözlerini açtığında… başka bir bedendeydi. Başka bir evrende. Başka bir hayatın içinde. Ve hiçbir şeyi hatırlamıyordu. Boynundaki kolye dışında. O kolye… sadece bir hatıra değil, açılmaması gereken bir geçidin anahtarıydı. Ve Elara, o kapıyı açabilecek tek kişiydi. Ama hatırlamak tehlikeliydi. Çünkü her hatıra, mühürlenmiş bir şeyi uyandırıyordu. Ve biri vardı… her şeyi bilen biri. Adrian. Onu tanıyordu. Onu hatırlıyordu. Ama gerçeği söyleyemiyordu. Çünkü Elara’nın ölümünde onun da payı vardı. Gerçekler ortaya çıktığında, Elara’nın sadece geçmişini değil… kendi kimliğini de sorgulaması gerekecek. Ve belki de en büyük soru şu olacak: Hatırlmak mı… yoksa her şeyi sonsuza kadar kaybetmek mi?

Geri sayan bir sayaç... Saniyelerle yarışan bir ibre... Ve her geçen dakika biraz daha yaklaşan bir son. Bazı şeyler tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar planlanmaz. Ama bazı sayılar... asla yanılmaz. O, sadece sıradan bir hayat yaşadığını sanıyordu. Ta ki karşısına çıkan o sayaç, hayatındaki her şeyin bir zaman sınırı olduğunu fısıldayana kadar. Her tik tak bir sır. Her sıfıra yaklaşış bir kayıp. Ve en tehlikelisi: Sayaç sadece zamanı değil, gerçeği de gösteriyor olabilir. Peki ya süre dolduğunda ne olacak? Kaybedecek misin... Yoksa gerçeği mi öğreneceksin? Süre başladı. TİK TAK TİK TAK...

4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral`ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü`nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Antik bir soydan gelen Lilith ve arkadaşı Lumira ile birlikte gittikçe garipleşen olaylar ve arkadaşlıklarındaki enteresan kopukluklar ve Lanetin Tarihi (L. T.)

Ölmek, her şeyin bittiği anlamına gelmez. Bazen asıl hesap, o andan sonra başlar. Aurora, Okdoll Krallığının varisiyken bir gecede her şeyini kaybetti. Tahtını, bedenini, hatta ölümünü bile. Ve en kötüsü, kendi kaderi üzerindeki söz hakkını... Artık kimse onu göremiyor. Ama o her şeyi hissediyor. Akademinin soğuk duvarları arasında gizlenen sırlar, saray entrikaları, yarım kalan büyüler, gizlenen gerçekler ve geri dönmemesi gereken ruhlar arasında Aurora`nın tek amacı kardeşini korumaktı. Fakat zamanla her şey değişti. Geçmiş sandığından daha karanlıktı. Ihanetler tesadüf değildi. Ve bazı ölümler, asla olması gerektiği gibi yaşanmamıştı. Aurora bilmediği gerçekleri öğrendikçe amacını da kaybeder. Yerine daha tehlikeli bir arzu gelir: intikam. Artık mesele geri dönmek ve hayatta kalmak değildir. Mesele, ona bunu yaşatanlardan hesap sormaktır. Çünkü bazı ruhlar ölmez, bekler. Peki, bir ruh hâlâ acı çekiyorsa gerçekten ölü sayılır mı? Bölümler zaman geçtikçe düzenlenebilir. Lütfen bunu bilerek okuyunuz.

Geçmiş, sadece tarih değildir. Bazen insanın ait olduğu tek yerdir. Orkide Sonay, üniversite öğrencisi sıradan bir genç kadınken, büyükannesinden miras kalan gizemli bir madalyonla tüm hayatı altüst olur. Zamanın derinliklerine savrulan Orkide, kendini 19. yüzyıl İngiltere’sinde, aristokrasinin ihtişamı ve skandalların gölgesinde bulur. Ancak bu dünyada sadece kıyafetler ve kurallar farklı değildir; kökeni, kimliği ve kaderi de burada gizlidir. Büyükannesinin yıllarca sakladığı sırlar, ailesinin gerçek geçmişi ve zamanlar arasında dolaşan lanetli bir kadersel döngü, Orkide’yi kendi benliğini yeniden inşa etmeye zorlar. Aşkın en saf hâlini Christopher’da bulan Orkide, kalbini geçmişe bırakırken, bugünün zincirlerinden kurtulmak ister. Ancak aşk, sırlar ve fedakârlık birbirine karıştığında, hangi zamanı evi olarak seçecektir? ------------------------- "Beni bulduğun gün, doğum günümdü ve bir başıma çimenlerin üzerine çöküp evime gitmeyi dilemiştim. Saatler sonra gittiğim handa seninle tanıştık. Biliyorum geldiğimden beri evime büyükannemin yanına gitmek istediğimi söylüyorum ama" devam edecek gücü toplamak için kısaca duraksadım. "ama burada daha değerli bir şey buldum. Senin yanında kendime bir yuva buldum Christopher. Sen benim yuvamsın ve herhangi bir zaman dilimini ya da yeri burada senin yanında olmaya değişmem. Çünkü seni seviyorum," --------------------------- "Darmadağınık saçlarını, gözlerini, kahkahalarını, azmini, cesaretini, güçlü duruşunu... Aklına gelebilecek her şeyini seviyorum. Tüm benliğimle yalnızca sana aşığım Rory. Eğer buradan gidelim ve birlikte mutlu olabileceğimiz bir yer bulalım dersen her şeyi bırakır ve seninle her yere gelirim. Evine dönmenin bir yolunu bulursan peşinden o zamana da gelirim. Ben yalnızca senin yanında olmak istiyorum. " Wattpad ilk yayın tarihi: 04.07.2024 Kitappad ilk yayın tarihi:11.02.2025

Arianthé, esir bir prenses. Ama asıl sorunu bu değil. Gerçek kabusu, uyandığı dünyanın en bayağı romantizm klişesine dönüşmüş olmasıydı: “Lanetli prensesi yalnızca ruh eşi kurtarabilir.” Kylessa`nın sisli adalarının tek varisi olarak, siyasi bir koz olarak tutulduğu Asterionis İmparatorluğu sarayında şimdi yapması gereken tek şey, havada asılı duran o aptal, pembe ekranın talimatlarını dinlemekti. 738 gün içinde lanetini bozacak ruh eşini bulmak ve bunun için uyumu %80`e çıkarmak zorundaydı. Ama Arianthé’nin bir planı vardı: Bu oyunu kuran kim olursa olsun, hayal kırıklığına uğratacaktı. O, kurtarılmayı bekleyen bir çiçek değildi. O, labirentin kendisiydi— ve çıkış yolunu başkalarına bırakmayacaktı. "Ruh eşi mi? Çok zahmetli."

[Tebrikler, `Lanetli Prenses` romanına göç etmekte başarılı oldunuz!] Ben bu hikayenin kurtarıcısı değilim. Ben sadece, lanetten ölmek üzere olan ana karakterin boşluğunu doldurmak için sisteme sızmış bir hatayım. Peki ana karakteri kaybolan bu dünyada, bir `hata` olan ben hayatta kalmayı başarabilecek miyim? Belki de bu hikaye, kahramanın zaferini değil, bir hatanın hayatta kalmak için senaryoyu nasıl paramparça ettiğini anlatacak.

Yüzyıllar boyunca 12 krallık, farklı tanrıların egemenliğinde yönetildi. Ancak tek bir yanlış tüm doğruları beraberinde götürürdü ve Elit`lerin Ana Tanrı`nın kurduğu kuralın dışına çıkarak yıllar önce en büyük ihanetlerden birisi yaşandı. Krallıklar artık Tanrılar tarafından değil, insanların yönetimine geçmişti. Bütün denge alt-üst olmuştu ve iki tanrının hapishaneye kapatılması ile tüm zincirler göklere vurmuştu. Sis Krallığı`nda doğup büyümüş, daha bebekken hayatın zorluklarına tanık olmuş Leiri, hayatına en nefret ettiği krallık olan, Kupa Krallığı`nda asker olarak devam etti. Leiri Leirwoold, başkaldırmak istediği bu krallığa ilk adımını kaderini belirleyen ve daha da ötesinde kaderinin içinde olan adamla atacağını nereden bilebilirdi? "İki hayat vardı, biri aydınlığı birisi karanlığı temsil ediyordu. İkisi bir araya geldiğinde ise kıyamet kopacaktı."

"Her şey sadece rüya." Diye fısıldadı yine o ses. Laçin o sesle doğmuştu, o sesle ölecekti. Her yerdeydi bu ses; duvarlarda, gökyüzünde, arkasında, içinde. Onun sesinden kurtulamıyordu. Cehennem azabı çektiriyordu sesiyle. Kendini cehennemde şeytanla konuşur gibi hissediyordu hep. O cehennemdi, o şeytandı. Hayır, o normal biri değildi. Nefret ediyordu, hem sesinden hem de kendisinden. "Bir kere sarılalım mı?" İnanamaz gözlerle bakıyordu bu sözlere. Annesini, babasını öldürdükten sonra hala sarılmak mı istiyordu? Göz yaşlarını sildi. "Hayır, istemiyorum." Sesi güçsüz ve kırık çıkıyordu. Saatlerce ağlamış, bağırmış, sesini duyurmaya çalışmıştı. Ama yine duyan yoktu, hep tekti o. "Bir kez bile mi?" Neredeyse gülecekti bu sözlere, sevdiği herkesi almıştı ondan. Hala neyin derdindeydi o? "Biliyor musun, ölsen gram üzülmem." Sanki bir şeyler patladı, o an Arsen için çok şey oldu. Öldü, ama yaşadı. Ağladı, ama kimse görmedi. "Cenazene bile gelmem, ağlamam, oturur oynarım. Sende sevdiklerimi öldürüp öyle yaptın değil mi? Aynısını sana yaparım. Artık sevme beni. Gerçi seviyor muydun ki? Sevmiyordun, neden? İnsan sevdiğinin sevdiklerine dokunmaz çünkü. Sen benim sevdiklerimi elimden aldın ve sevdiğini kaybettin!" Annesinin kalbindeki bıçağa uzanıp çekti. Arsen artık yalnızdı, Laçin gibi. Laçin ne yaşadıysa bin katını yaşatacak, aldığı nefesi haram edecek gibi baktı ona. Bıçağı tam kalbine bastırdığında biri güldü, diğeri gözlerini yumdu. "Bu bıçağı zamanı gelince tam kalbine saplayacağım, hiçbir şey içimde ukde kalmayacak..." Ve o gün her şeyin bittiğini sandılar, oysa yeni başlıyordu hayat. Acı kaderlerinde yazılıydı, ölüm onların cehennemiydi. Kurbanın kanını taşıyan herkes birer birer cehennem ateşinde yanacaktı.

Bir gece gelen siyah bir davetiye, Elara’nın hayatını tamamen değiştirir. Davet edildiği eski bir malikânede insanların anılarını, pişmanlıklarını ve hatta kaderlerini sattığı gizli bir “Gece Pazarı” vardır. Burada herkes geçmişinden bir parça satarken Elara farkında olmadan çok daha tehlikeli bir şey satın alır: Birinin ölmesi gereken geceyi Artık malikânedeki yedi kişiden biri ölmelidir ve seçimi yapmak Elara’ya aittir. Ancak her birinin geçmişi ortaya çıktıkça gerçek suçlunun kim olduğu sorusu giderek daha karmaşık bir hâl alır. Gece ilerledikçe Elara korkunç bir gerçeği keşfeder: Bazı davetler kader değildir… cezanın kendisidir.

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep oldu. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü… 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. Çoğaltılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

"Bazı vaatler, yalnızca evlilik değil… Kaderin ta kendisidir." Ölümcül bir hastalığı iyileştiren nadir bir çiçek, bir kızın yaşamını ve krallığın geleceğini bağlıyor. Bir evlilik… Ama bu yalnızca bir söz değil; eski sırlar, kadim lanetler ve kraliyet sırlarıyla örülü bir kaderin başlangıcı... "Belki de kader çoktan seni bana yazmıştır Valerie."

İkisi bir araya geldiğinde, geçmişin karanlık sırları, aşk ve kaybın ölümsüz etkisiyle gün yüzüne çıkacak, yıllar süren bir arayış nihayet sonuca ulaşacaktı. Zamanın, aşkın ve ölümün birleştiği bu gizemli yolculukta, Gülşah ve Kürşad’ın hayatları birbirine dokunacak, ancak geçmişin ağır yükü onları sonsuz bir döngüye hapsedecekti. Geçmişten günümüze uzanan bir aşk hikayesi... Gülşah ve Kürşad`ın hikayesi... Tüm hikaye bir kurgudan ibarettir.

"UZAK DUR… YOKSA KENDİNİ KAYBEDERSİN." Yüzyıllar önce cadılarla insanlar arasındaki savaşta, insanlığı korumak için özel güçlerle doğan Koruyucular ortaya çıktı . İnsan gibi görünseler de güçleri, zekâları ve doğaları onlardan farklıydı. Cadı büyülerinin giderek arttığı son dönemde Bethany, Koruyuculardan uzaklaşıp inzivaya çekilmişti. Ancak geçmişten gelen bir lanet ve bitmeyen bir intikam, tüm planlarını tersine döndürmüştü . Şimdi Koruyucuların ona hiç olmadığı kadar ihtiyacı vardı. Bethany ise geri dönmenin eşiğindeydi. Ya lanetine rağmen Koruyucularla yeniden savaşacaktı ya da doğasına sırt çevirip milyonlarca insanı cadıların eline bırakacaktı...

Kaos olmazsa sonradan gelene düzen diyemeyiz Suya adanmış yaşamların, boğulmadan yüzeyde kalanlarını anlatan bir hikaye. Skuggan dan yükselen keman sesleri, okyanusun her bir kaybına adandı. Kaosu da onlar getirdi ölümü de.

Lara Bayhan sekiz yıl önce ailesini öldürdüğü iddia edilen adam cihan karçayı öldürmekle yargılanıp hapse girer ama işlemediği bir suç için ceza yediğini kanıtlamak ister biriyle ittifak olmak zorundadır cihan karçanın kardeşi kıraç karça ile ailesini ve cihan karçayı öldüren kişiyi bulmak için vesper` denenen örgütün derinliklerine inmeye çalışır......

Derler ki bazı denizler yalnızca gemileri değil, kalpleri de yutar. Cerys Viremont, annesinin erken ölümünden sonra katı bir babanın gölgesinde büyümüş, hayallerini kitapların satırlarına saklamış genç bir kadındır. Onun için deniz, özgürlüğün ve efsanelerin kapısıdır. Fakat deniz, aynı zamanda en büyük imtihanını da getirecektir: Korran Riven. Korsanların lanetli dünyasından gelen Korran ile Cerys’in gizli aşkı, onları hem birbirine hem de darağacına sürükler. Evliliklerinin ilk gecesi, Korran’ın boynuna ip geçirilir. Ama aşk ölüme boyun eğmez. Ruhu arafta sıkışıp kalan Korran, sevdiği kadına dönmek için deniz sislerinden yeniden yükselir. Cerys, kaderi değiştirmek için elini uzatır: Korran’ı geri getirmek, Whisper Tide’ın tayfasını bir araya toplamak ve onları “ruhlar geçidinden” geçirerek yaşayanların dünyasına dönmek… Ancak deniz, bedel ödemeden hiçbir aşkı bağışlamaz. Onların yolculuğu, karanlık efsaneler, hayalet gemiler, lanetli hazineler ve kanlı fırtınalarla örülüdür. Karanlık Denizlerin Gelini, aşk ile ölüm arasındaki en ince çizgide duran, gotik ve destansı bir hikâyedir. Denizin fısıltıları arasında kaybolmuş bir aşkın, kaderle savaşını anlatır.

"Bu lanetten kurtulmanın tek yolu ölmek, ama lanet seni ele geçirdi ise yaşıyorum diyemezsin zaten"

*Yakında bölümler gelecek* .................................................. Günahkârların Çağı, çoktan Günahkârların Laneti’ne dönüşmüştü. Takvimler bin yüz yılı devirmişti; ama zaman ilerlememişti sanki. Dünya hâlâ karanlıktaydı. Güneş doğuyor, fakat ısıtmıyordu. Geceler uzadıkça uzuyor, sabahlar bir lütuf değil, yalnızca yeni bir acının başlangıcı oluyordu. İnsanlık çökmüştü. Şehirler bir zamanlar göğe meydan okuyan kulelerken şimdi is ve küf kokan harabelerden ibaretti. Beton yığınlarının arasında rüzgâr uğuldar, eski dünyanın metal iskeletleri çürümüş kemikler gibi toprağa saplanırdı. Teknoloji bir masaldı artık; ekranlar kararmış, makineler susmuş, bilgi unutulmuştu. İnsanlar yeniden kılıçlara, mızraklara, baltalara dönmüştü ama bu dönüş bir ilerleme değil, daha derin bir düşüştü. Eski çağların bile bir onuru vardı; bu çağdaysa yalnızca vahşet kalmıştı. Açlık hüküm sürüyordu. Tarlalar lanetlenmiş gibi ürün vermez, su kaynakları ya zehirli ya da kanla karışık akardı. İnsanlar hayatta kalmak için birbirini satıyor, kardeş kardeşi ihbar ediyor, çocuklar daha konuşmayı öğrenmeden bıçak tutmayı öğreniyordu. Merhamet zayıflıktı. Vicdan, mezara gömülmüş eski bir kelimeydi. Viktor dönemi sona ermişti. Onun yönetimi zalimdi, evet; ama en azından kuralları vardı. Şimdi ise tahta oturan yeni kral, zulmün bile sınırlarını aşmıştı. İsmi fısıltıyla anılırdı; çünkü adını yüksek sesle söylemek bile ölüm sebebiydi. Bu kralın ne affı vardı ne de sabrı. Onun gözünde insanlar, yalnızca hükmedilecek etten ibaretti. Meydanlar idamlarla doluydu. Gün doğarken çanlar değil, çığlıklar yankılanırdı. Suçlu olmak gerekmiyordu; yanlış yerde durmak, yanlış bakmak, hatta doğru zamanda susamamak bile yeterliydi. Askerleri demirden iradeleri ve taşlaşmış kalpleriyle sokakları arşınlar, direnenleri değil, nefes alanları ezerdi. Umut yasaktı. Eski kitaplar yakılmış, eski hikâyeler unutturulmuştu. Gelecekten söz edenler ya delilikle ya da isyanla suçlanırdı. İnsanlar başlarını eğerek yürür, göz göze gelmekten korkardı; çünkü bir bakış, bir ihbar, bir cellat demekti. Ve dünya… Dünya sanki bu laneti kabul etmişti. Gökyüzü sürekli griydi, yağmur bile kül gibi yağardı. Toprak kana doymuş, rüzgâr duaları bile taşımıyordu. Tanrılar susmuştu ya da insanlığı çoktan terk etmişlerdi. Bu çağda yaşamak bir mucize değil, bir cezaydı...

Lina, bir arkeolog olarak geçmişin tozlu sırlarını ortaya çıkarmaya alışkındı. Sıradan bir araştırma sandığı yolculuk, Lina`yı hem kültürel bir girdabın hem de kökleri yüzyıllar öncesine dayanan, karanlık bir ruhsal bağın merkezine itiyor. Mühür açıldıkça, yalnızca geçmişin kırılma noktaları değil, Lina`nın kendi kaderine bağlı, gizemli bir figürün izleri de belirginleşmeye başlıyor. Artık soru şu: Kore onu ait olduğu yere mi çağırıyor, yoksa onu yutacak olan kadim bir tehlikeyi mi serbest bırakıyor?

Ravenwood... Sırlarla örülü, lanetli bir kasaba. Nora Cole, sıradan bir hayat sürmeye çalışırken, geceleri huzursuz eden rüyalar görmeye başlar. Bu rüyalar, zamanla gerçekliğin sınırlarını zorlayacak kadar canlı ve rahatsız edici bir hâl alır. Kasabaya gelen Ethan ve Kael`ın varlığı, Nora`nın hayatında hiç beklemediği bir dönemin kapısını aralar. İki adamın dikkatini çeken bir isim - Elina Langley - gizemli bir çekim yaratırken, Nora kendi kaderinin, geçmişinin ve lanetinin izini sürmeye başlar. "Uyanış", bir sırrın, bir kaderin ve kaderin içindeki savaşın hikâyesi. Lanet uyandı. Peki ya sen hazır mısın? ! Bu kitap vampir günlükleri kitabından esinlenerek yazılmaya başlanmıştır.

Bir zehir. Bir ihanet. Kayıp bir veliaht. İsis Krallığı`nın parlak gelecek vaat eden Prensi, en güvendiği elinden içtiği bir kadehle her şeyini kaybetti: Tahtını, sağlığını ve özgürlüğünü. Şimdi, en amansız düşmanının zindanlarında, bilinmez bir kaderi bekliyor. Ahrimen İmparatorluğu`nun gururlu Prensi için bu, zaferin en tatlı ödülüdür. İntikam, soğuk ve karanlık duvarlar arasında, yavaş ve acımasızca alınacaktır. Ancak bazı bağlar, nefretten daha güçlüdür. Kadim bir kehanet, görünmez zincirlerin şakırtısını fısıldar karanlığa: "Bedenler birbirini hissedip, ruhlar kenetlendiğinde... Zincir parlayacak. Ve iki ruh, bir daha asla ayrılamayacak." Bu bir kurtuluş hikayesi değil. Bu, kuralların çiğnendiği, yasakların kapısının aralandığı ve kaderin, iki düşmanı görülmemiş bir bağla kenetlediği bir hesaplaşma. Prensesler artık kulelerde beklemiyor. Onlar, kuralları yıkıp yasak olanın peşine düşüyor. Karanlık Fantazi | Düşmanlar | Politik Entrika | Yasak Bağlar