Güzel doktor Amber,eski polis Sinâ ve küçük kızı Derin’in hikayesi ❤️

Kendini resme ve Sanata adayan bir prensin yaşadığı keder dolu anlardan sonra bir ilham per işinden ölüm perisine dönüşü anlatılmaktadır.

Sesi gibi gönlü de güzel Hazan çiçeğim...

Mardin`in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı`nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan`ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin`in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan`ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?

Dünyaca ünlü yakışıklı bir piyanist ve cafe sahibi genç,güzel bir kadın bir araya gelirse neler olur 🤭🤭

Bir karı koca düşünün kendi seçimleri yüzünden üçüz çocuklarının doğumda öldüğümü zannediyorlar. Ama aslında üçüz çocukları parla,Atilla ve dorukhan çok farklı hayatları yaşayan insanlar olmuşlar. 17 yaşanan kadar şüren bu yanlış,aslında sadece küvezdeki nöbetçi doktorun hatası yüzünden gerçekleşen bir sorun. Ve ben sizi davet ediyorum!!! Evet ,evet davet. Sizi Ailesi yüzünden panik atak hastası olan parla`nın, Kalp hastalığı yüzünden yaşıtları gibi doya doya gençliğini yaşayamayan dorukha`nın Ve Bir yıl önce ailesini trafik kazasında kaybedip ,tüm hayatı darma duman olmuş atillanın hayatına davet ediyorum.

“Beni değil, içimdeki ölüyü seviyor… Fırçası her darbede tenimi değil, bir hayaletin tenini okşuyor. Adımı söylerken aslında başka bir kadının yankısı doluyor o harflere. Ben nefes alıyorum, ama o her dokunuşunda bir mezarın kapağını aralıyor. Gözlerimin içine bakmıyor, çünkü benim gözlerimde hayat var — oysa onun aşkı ölüleri sever. Ben ona sarıldıkça, kendi suretim eksiliyor içimde. Sanki ruhumun kıvrımlarında bir kadın daha yaşıyor, sessizce nefes alıyor onunla. Ve ben, yaşadıkça onun ölümünü tamamlıyorum.“ Bu kitabın tüm hakları tarafıma aittir. Başka uygulamalarda paylaşılamaz. Paylaşıldığı takdirde hukuki süreç başlatılacaktır.

Meriç ve Müge’nin Floransa tatilinde tanışmalarıyla başlayan olaylar zincirine hepiniz davetlisiniz

Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️

✦ ~~~~~ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ Bu satırlar sadece kâğıda dökülmüş kelimeler değil; her gün tekrarladığım sessiz bir ritüelin nefesi. Her gün, içimde biriken söylenmemiş hisleri, seni düşündüğüm anları, kelimelere dönüştürmeden önce içimde yavaşça dolaşan duyguları yazacağım. Bu mektuplar sana ulaşmak için değil, bana ait bir dünyayı saklamak ve her gün yeniden hissetmek için var. Her satır, her harf, her nefes, duygularımın sessiz bir izi. Ve gün sonunda, yazdığım mektubu yırtacağım, parçalara ayıracağım; çünkü her günün hisleri, sadece o günün içinde anlam kazanıyor. ✦ ~~~~~

Daha küçücük bedeni farkındalıkla yüzleşemeden annesiz kalan babasıyla sanat açısından acılı ve sancılı süreci anlatan Luna’nın hikayesi.

Bir oyuncak müzesi. Bir ceset. Ve yüz yıl öncesinden gelen bir sır... İstanbul`un köklü bir semtinde, her köşesi nostalji fısıldayan bir oyuncak müzesinde işlenen dehşet verici cinayet, şehri sarsar. Kurbanın elinde, eski ve meşhur bir ressama ait olduğu iddia edilen bir palet fırçası bulunması, olayın basit bir hırsızlık olmadığını gösterir. Bu cinayet, sadece bugünü değil, geçmişin tozlu sayfalarını da kanla boyamıştır. Dosya, mesleğinde analitik zekasıyla tanınan, Gizemli Kızlar Dedektiflik Bürosu`nun en keskin dedektifi Nazlı Deniz`in masasına düşer. Nazlı, ilk başta modern bir cinayetle karşı karşıya olduğunu düşünürken, derinlere indikçe kurbanın ve katilin izlerinin sanat tarihine karıştığını keşfeder. Cinayet, efsanevi bir ressamın yüzyıl önce kaybolan eseri etrafında dönmektedir. Nazlı, tarihi eserler, kayıp tablolar ve sanatı uğruna her şeyi göze almış bir ruhun peşine düşmek zorundadır. Peki, bir oyuncak müzesindeki cinayet ile tarihin derinliklerindeki bir sanat skandalı arasında nasıl bir bağ olabilir? Katil, geçmişin gölgelerinden gelen bir hayalet mi, yoksa fırça darbelerinin arkasına saklanan modern bir deha mı? Nazlı Deniz, esrarengiz tabloların, sahte belgelerin ve unutulmuş sırlar zincirinin içinden geçerek, ressamın yüz yıllık lanetini çözmek zorunda. Tarihin Tozlu Paleti; sanat, cinayet ve dedektifliğin ustalıkla harmanlandığı, nefes kesici bir polisiye serüven sunuyor.

Sanat galerimin açılışı için son dokunuşları yaparken, Kintsugi sanatını kullandığım vazoya ilgiyle baktım. Lacivert vazodaki sır, geceyi andıran derin bir deniz gibi; çatlaklar ise altınla ışıldıyordu. Her bir kırık bana geçmişin bir anısını fısıldıyordu. Kırık her bir parçayı altın rengiyle onardım. Vazonun üzerinde küçük küçük yıldızlar serpiştirmiştim; kuzey yıldızını andıran, yol gösteren ışıklar. Onlara bakarken içim gururla doluyor. Kırılan vazo mucizevi bir şekilde bir araya geldi. Parçaları belli oluyor ama orada işte, hâlâ güçlü. Bu sanat kalbimde kırgın bir kalbin yeniden doğuşunu hatırlatır gibi çarpıyordu. Altın çizgiler galerinin loş ışıklarıyla parlıyor, küçük yıldızlar zemindeki gölgelerle dans ediyordu. Gözlerim ondan ayrılmıyor. Güzel, öyle değil mi? Kırıldığı için utanmıyor. Aksine, kırıldığı yerlerden ışıldıyor… Tıpkı biz insanlar gibi. Bir eşya parçalanır; kırıklar ortaya çıkar, eksikler görünür. Ama işte tam o noktada Kintsugi ortaya çıkar. Altın, gümüş veya platinle bir araya getirilir parçalar. Parçaların birleştiği yerler, ışığı yansıtan çizgiler gibi parlar; geçmişin yükünü, zamanın acısını ve tekrar doğmanın güzelliğini anlatır. Kintsugi, kırılmışın yeniden doğuşu; tam da bu yüzden, kusursuzlukla değil, kırılganlıkla güzeldir. Her altın çizgi, yaşanmışlık ve sabrın şiirsel bir izidir; her çatlak, bir ruhun hikayesini taşır. Sanat galerisi, sohbetlerin uğultusu ve kadehlerin tok sesleriyle doluydu. Yaklaşan ayak sesleri bana tanıdık bir koku taşıdı: vanilya ve sandal ağacının sıcak karışımı, hafif tütün notalarıyla Kaan’a özgü bir koku. Gözlerimi özlemle birkaç saniyeliğine kapattım, anılar zihnimde film şeridi gibi akarken, kalbim hafifçe hızlandı. Gözlerimi açtığımda, Kaan önümde duruyordu. Galerinin kalabalığı, bir an için tamamen silinmişti. Sanki zaman sadece ikimizin etrafında dönüyordu. “Biliyor musun,” dedi Kaan, sesi fısıldar gibi ama her kelimesi ağır ve anlamlı, “Bu vazo… Kırık parçalarını bir araya getirdiğin o şaheser, senin ellerinden çıktı. Her çatlağı onardın ve ortaya gözle görülür bir masal çıkardın. Bizim masalımız gibi." Sesinin derinliği, gözlerindeki kararlılık beni içine çekti. "Biliyorum, kalbini ve güvenini kırdım. Ama ben hâlâ bize karşı büyük bir umut besliyorum. Bu vazoyu onardığın gibi, biz de kırılan her parçayı birlikte onarabiliriz. Nare… Senin için her şeyi yaparım. Bu zamana kadar da sadece seni korumaya çalıştım." Kalbim hızla atarken, nefesimi topladım ve karşılık verdim. “Boşanmamızı ailem için ertelediğimi biliyorsun. Her şey benim için fazlasıyla zor lütfen daha fazla zorlaştırma Kaan." deyip derin bir nefes aldım. Kaan tedirgin bir şekilde ellerime doğru uzandı. “Bekleyeceğim. Ne kadar sürerse sürsün, her kırık parçamızı birlikte onaracağız. Ve sana ait kalacağım, Nare… Senden asla vazgeçmeyeceğim.” Acının tebessümü dudaklarıma yansırken, bakışlarımı birleşen ellerimizden onun gözlerine doğru çevirdim. "Çaban nafile. Artık her şey için çok geç. Sen... Beni kaybettin Kaan. Eskiden sana hissettiğim huzur, güven, umut... Kalbimde bir parçası bile kalmadı. Seni dünyadaki tüm duyguların en güçlüsüyle seven bir kadını kaybettin." Onu bırakmamdan korkar gibi elimi daha sıkı tuttu. Kalbimde fırtınalar koptu, düşmemek için onun beni tutmasına izin verdim. Belki de son kez yan yana duruyorduk. Çenesini omzuma dayadı ve derin bir nefes aldı. Dışarıdan görenlerin imrendiği aşkın acı verici ateşinde yanıyorduk.

COTDS, kullanıcı adım olan Carnival Of The Dead Souls (Ölü Ruhlar Karnavalı) ‘un kısaltmasıdır. Bu seride, dinlediğim şarkılardan esinlenerek yazdığım yazıları göreceksiniz her farklı bölümde. Şarkıyı dinlerken hissettiklerim, düşündüklerim, kafamda oluşan senaryo gibi etkenlerin birleşmesi işe yazdığım bu kısa yazılarda şarkı sözlerine birebir bağlı kalmamaya özen gösterdim -şarkı sözleri zihnimde oluşan senaryoya ne kadar etki ediyorsa o kadarıyla sınırlı kalmaya çalıştım-. *Bölümlerin başlarında şarkı adı, şarkıcı belirtilmektedir.*

Bazı seçimler tek bir insanın hayatını etkilemez hayatımızda yanlış yaptığımız tek bir seçim bir insanın hayatının en büyük yıkımı olabilir. Kelimeler seçerek konuşulmalı kararlar düşünülmeden verilmemeli çünkü ne kadar bu hayat benim desekte toplumda yaşayan hiçbir birey aslında tek yaşamaz verdiği kararlar tek bir bireyi etkilemez bu yüzden o yaşam benim değilde bizimdir. Ben bu hikayeyi yazarken temelde Kutay`ın karşılıksız sevdasını, Efsunun yanlış seçimlerini ve bu seçimlerinin mirasçısı olan Efsun İzeli yazıyorum aslında bu hikaye Efsun İzelin ama onu anlamak ve tanımak için hem annesini hem Kutayı tanımamız gerekiyor çünkü geçmişi anlatmadan İzli tanıtamam bu hikaye de yargılamak yerine dinlemeyi düşünmeden yorum yapmak yerine anlamayı seçin çünkü herkesin bir sebebi var. -

Sanat köşesi, sessizliğiyle bile savaş alanına dönüşebilirdi. Jennie için tuval fısıltıların diliydi; her renk ölçülü, her çizgi dengeliydi. Lisa içinse çizim bir çığlıktı; sert, keskin ve kaotik. Birbirinden farklı iki sanatçı, aynı sergi için aynı tuvalin başına zorla getirildiğinde işler yalnızca sanatla sınırlı kalmayacaktı. Rekabet, küçümseyici sözler ve susturulamayan bakışlar… Hepsi giderek daha karmaşık bir çekime dönüşüyordu. Peki, fırçaların birbirine değmesi sadece renkleri mi karıştıracaktı, yoksa kalpleri de? JenLisa fanfiction

Bu kitapta bir Japon şiir sanatı olan HAİKU konusunda bilgiler vereceğim. Haiku`nun tarihçesi, özellikleri ve nasıl yazıldığını anlatarak kendi yazdığım Haiku`lardan örnekler sunacağım. Lise yıllarından beri Haiku yazıyorum ve çok seviyorum. Yüzlerce Haiku yazdım ve sosyal medyada yayınladım.

Özel Karay Müzik Koleji’nde resitalden önce bırakılan resitalden sonrakiyle aynı olmayacak. Herkes yalana bulaşacak. Yalanlar resitali kanla başladı; yalanla son bulacak. Sanat Karay herkesin korktuğu, okulun istenmeyen kızıyken katılımın zorunlu olduğu piyano resitalinde kaderinin notalarını yalanların çaldığından habersizdi. Piyanonun tuşlarından akan yalan onunda parmaklarına bulaşmıştı. Artık gerçeği bulmaktan başka çaresi yok. Tabii onunda… Onun adı Devrim. Devrim Dinçer Demiralp. Yalanlar resitalinin baş şüphelisiyken, deliller onun aleyhine işlerken yanında bir tek o vardı. Sanat. Yalanlar resitali onları bir araya getirdi. Etraflarını saran engeller, karanlık sırlar ve ihanetlere rağmen gerçeği bulabilecekler mi? Üzerlerine bulaşan yalandan kurtulabilecekler mi? Bu hikayenin adı Yalanlar Resitali. Bu hikaye yalan söyleyen aptalların değil; yalanlar resitalinin kurbanlarının hikayesi. (Not: Kitap, hassas temalar ve şiddet unsurları içermektedir ancak özendirici veya teşvik edici değildir.)

Başlangıcını yağmurlu bir günün üstlendiği, biraz buruk ama içler ısıtan bir aşk hikayesi. Bu hikayenin Ana karakterleri Işık ve Burak olsada en büyük rolü Kitaplar ve sanat üstlendi.

“Bazen her şey göründüğü gibi değildir. Özellikle ruhsal sağlığı bozuk bir deliyseniz.”

Leya, Küçüklükten beri ailesinden gördüğü sevgi ve ilgisizlik, şiddet, çocuklar arasında dışlanma sonucunda birini çizmiştir. Ancak bu sadece bir çizim olarak kalmayacak, hayali arkadaşı olacaktır. Resim konusunda çok yetenekli olan Leya, gündüzleri portre çizip para kazanırken geceleri sokak sanatçılığı yapmaktadır. Ancak insanlar şikayetçilerdir ve gizli gizli yapar. Bir gün polise yakalanır ama yakalandığı polis hayali arkadaşının, Kuki`nin tıpa tıp aynısıdır. Hem fiziksel, hem mental. Ancak ikisi de birbirini tanımıyordur…

"Gözleri koyu, derin. Saçları rüzgârda savrulmuş gibi hafif dağınık. Dudaklarında hiçbir zaman tamamlanmamış bir cümle... Ve göz göze geldiklerinde içini saran o tanıdık olmayan his: Tanıdığı birini hatırlamak gibi, ama hiç tanımamış olmak gibi."

Sık ağaçların arasından görmek istediğim son manzaraya erişti gözlerim, var gücümle daha hızlı koştum. Uçurum bana kollarını açmış bir şekilde bekliyordu. İlerledim ağaçların arasından sıyrıldığımda kollarımı iki yana açıp denizin ufkunda görünen parlayan aya hisrerik bir gülümsemeyle söylediğim son sözlerimdi. “Son bir kez.” Uçurumdan aşağı süzüldüm. Mehir kalbi ve geçmişi yaralı genç bir kız. Sungur karanlık dünyasında kalbi taşlaşmış bir adam. Hayat onları bir araya getirdi, eşsiz bir aşk hikayesi ile birbirlerine bağladı.

Küçük hayatların Büyük hikâyesi

Güzel Sanatlar`da okuyan Ayşe`nin hayatını konu alan genç kız edebiyatı türünde bir hikâyedir.