ESENDERE`YE yeni bir başlangıç için gelmişti inci. ama daha ilk anda kendi yansıması gibi duran o adamla yolları kesişti Yüzbaşı Korhan.. İkisi de kendi sessizliğinde yaşayan birer kalpti ama aralarındaki çekim sanki herkesin duyabileceği kadar gürültülüydü. Bir sınır köyünde başlayan yakınlık...Birbirlerine yaklaşmaktan korkan iki yabancının aynı sessizlikte aynı ateşte yanmasıydı onlarınki.. İnci kendini ararken yüzbaşıyı bulmuştu. peki ya yüzbaşı ne yapacaktı?

!!Düzenlenmiş hali!! Yerde yatan bedenini gördüğüm anda içimdeki tüm hisler zaten kırılmıştı. Koşarak onun yanına gittim, "Yelda, Yelda uyan nolur güzelim." bir hafta önce yüz gizliliği amacı için öptüğüm, ve iki gün önce en haksız olay yüzünden kavga ettiğim kadına nefes alabilsin diye dudaklarına yapışmış bir salaktım ben. "Yelda hadi aç gözlerini, yemin ediyorum bir daha senin üzerine gelmeyeceğim, kavga dahi etmeyeceğim.." 𓇢𓆸 Her insanın hayatı için seçimleri, kazancı, mesleği ve yaşadığı bir aşk vardır. Dünyanın neredeyse hepsi bunlar üzerine kuruludur, insanların sözde aşk dedikleri şey bazen taciz bile olabilir ama insan bu işte aşktan gözleri kör olduğu için aşkla takıntıyı ayırt edemeyen varlıklar. Yelda ise bunların farkına çok erken varmıştı.. Neyseki kendini koruyabilme bilincindeydi, yaşadığı şeyler yüzünden aşka olan inancı olmasada bir gün o ekibe geri geldiğinde onu gördü.. Buz mavisi gözleri ile Yeldanın içindeki donmuş buzlu okyanusu tekrar çözebilecek güçten biriydi.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Ceylin`in dışarıdan kusursuz görünen hayatı, babasının yaptığı hatalar silsilesi yüzünden bir anda tepetaklak olmak üzereyken hiç beklemediği bir anda, hiç tanımadığı birinden gelen bir yardım onu kurtuluşa mı, yoksa daha büyük bir girdaba mı sürükleyecekti? 𓆝 𓆟 𓆞 𓆝 ↬Argo, cinsellik, şiddet gibi unsurlar içerdiğinden küçük yaştaki okuyucular için uygun değildir. ↬Başlangıç: 03.11.2025

Bazı acılar tek bir kişiye ait değildir. İdil ARSLAN, yıllar önce öldürülen babasının acısıyla ve yarım kalmış bir hesapla yaşamayı öğrenmiştir. Babasının yokluğu hayatında büyük bir eksik olmaya devam ederken intikam bir öfke patlaması değil, sabırla beklenen bir gölgedir. Koray hayatına girdiğinde varlığı, İdil`in uzun süredir kapalı tuttuğu duygularını fark etmeden yerinden oynatır. Sırlar korunur, bağlar ise yavaşça kurulmaya başlar. Yakınlık arttıkça karanlık da fark edilmeden aralarına sızmaya başlar.

Elara öldüğü gece her şeyin bittiğini sanmıştı. Ama gözlerini açtığında… başka bir bedendeydi. Başka bir evrende. Başka bir hayatın içinde. Ve hiçbir şeyi hatırlamıyordu. Boynundaki kolye dışında. O kolye… sadece bir hatıra değil, açılmaması gereken bir geçidin anahtarıydı. Ve Elara, o kapıyı açabilecek tek kişiydi. Ama hatırlamak tehlikeliydi. Çünkü her hatıra, mühürlenmiş bir şeyi uyandırıyordu. Ve biri vardı… her şeyi bilen biri. Adrian. Onu tanıyordu. Onu hatırlıyordu. Ama gerçeği söyleyemiyordu. Çünkü Elara’nın ölümünde onun da payı vardı. Gerçekler ortaya çıktığında, Elara’nın sadece geçmişini değil… kendi kimliğini de sorgulaması gerekecek. Ve belki de en büyük soru şu olacak: Hatırlmak mı… yoksa her şeyi sonsuza kadar kaybetmek mi?

Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt ola ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?

Geçmişin yankısı, geleceğin kıyısı, bugünden bakınca yarının ilk adımı; bir nefeslik cesaret, kaderin kapısı. Uzun yıllar sonra çocukluk arkadaşı olan Ada vesilesiyle ülkeye yeniden dönen Naz Aksoy, geçmişin yükünü bırakıp yeni bir hayata başlamak ister fakat geldiği gibi kaçtığı geçmişiyle karşılaşır. Yeni bir bir gelecek için çıktığı bu yolda en büyük korkusu Cihan Aksoy`un başlattığı bir oyun tüm dengeleri değiştirir. İntikam için çıkılan bu yolda Naz`ı bekleyen yalnızca oyun kurucular değil, kendi içinde ki sessiz yaralardı; çünkü bazı hesaplar mahkemede değil kalpte görülürdü. Geçmişin izlerini silmek isterken attığı her adımda Cihan`ın bıraktığı gölgeler büyür; dostla düşman arasında ki çizgi incelir. Güvenmek kumar, susmak ise ihanet olur. Aşk görünmez bir kapı gibi durur önünde, açarsa geçmişi kanatır, kaçarsa geleceğini. Çünkü bazen bir kalbe sığınmak istersin ama dokunduğun an kendi duvarlarında yüzleşirsin. Naz, sonsuzun kıyısına geldiğinde bir seçim yapmak zorunda kalacak; ya intikam ateşinde yanıp kül olacak ya da aşkın nefesiyle yeniden hayat bulacak. Koca bir hayat belki de o an verdiğin karara bağlanabilir; şimdi nefes al, cesaretlen. Açılacak kapı senin geleceğin.

Kadınların da en az erkekler kadar baskın olabileceğini göstermek isteyen Sezgi, Bağdelen Halkı tarafından mahalle lideri olarak kabul edilen Kaplan`a kafa tutar ve kendi çetesini kurmak için hazırlıklara başlar. Ancak Kaplan, Sezgi`yi engellemek için her şeyi yapmaya hazırdır. *enemiestolovers 4.2.23

Hayattan kaçanların yolu, adı bile fısıltıyla anılan bir otele düşer. Alt katındaki gizli kütüphanede kitaplar okunmaz; geçmişler saklanır. Burada kalan herkes, sessizlikle yüzleşir. Yalnızlık Kütüphanesinin Oteli, insanın kendinden kaçamayacağını hatırlatan bir hikâye. Fısıltı dolu bir gizem`e hazır olun sevgili Şanslarım☘️🍀 SEHER VAKTİ🩵🩷

Hawkins zaten yeterince garipti. Ama Lyra’nın gelişiyle işler biraz daha karmaşık oldu. Üye değil. Kahraman değil. Sadece yanlış zamanda doğru yerde olan biri. Ve belki de bazı şeyleri görmezden gelmemesi gereken biri.

Onu kimse kurtarmadı. Sadece biri, görmezden gelmedi. Fas`da sessizliğe mahkûm edilen bir kız, Türkiye`de karanlıkla yaşayan bir adam. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir anlaşmanın iki hayatı değiştirmesi. Anahtar kimin elindeyse, kader onundur.

Bir druidin ve bir Zerûn’un hikâyesi Toprak onu korumayı seçti. Karanlık ise ondan kaçmadı. Elowen bir druid. Doğayla konuşabilen, yaraları iyileştirebilen, toprağın fısıltılarını duyan bir kadın. Ama Beyin Avcıları dünyayı ele geçirmeye başladığında, doğa bile susmaya başlar. Kael bir Zerûn. Geceyle yoğrulmuş, geçmişinin ağırlığını omuzlarında taşıyan, karanlığın içinden çıkmış bir adam. Kimseye güvenmez. Kendine bile. Bir ormanda yolları kesiştiğinde, ikisi de bunun sadece bir tesadüf olmadığını anlar. Toprak ve karanlık… Birbirine zıt ama birbirini tamamlayan iki güç. Elowen onu iyileştirebilir mi? Kael karanlığını ona bulaştırmadan sevebilir mi? Beyin Avcıları yaklaşırken, sırlar açığa çıkacak. Travmalar kanayacak. Ve bazı bağlar, kaderden bile güçlü olacak. Toprak her şeyi affeder. Ama karanlık… asla unutmaz.

Ö̶l̶ü̶m̶ü̶ ̶g̶e̶t̶i̶r̶e̶n̶ ̶s̶ı̶r̶,̶ ̶s̶e̶n̶i̶ ̶h̶a̶y̶a̶t̶t̶a̶ ̶t̶u̶t̶a̶n̶ ̶t̶e̶k̶ ̶i̶p̶u̶c̶u̶ ̶o̶l̶a̶b̶i̶l̶i̶r̶.̶ Asena Tansu Ataman, 24 Aralık gününe uyandığında her şeyin olağan akışında devam edeceğini sanıyordu. Ünlü araştırmacı gazeteci babası ve öğretmen annesini evden uğurladıktan dakikalar sonra duyduğu patlama sesi, hayatının seyrini değiştirdi. Babası ve annesinin ölümüne sebep olan gizli dosyaların patlamada yok olmadığı öğrenildiğinde yavaşça daralan bir 𝑐̧𝑒𝑚𝑏𝑒𝑟in içinde sıkıştı. Ölümle tehdit edildiğinde ise yanı başında bulduğu adam tek çıkış yolu oldu.

Ashkareth’te pas hayatta kalmanın bedelidir. Aurelion Akademisi’nde ise gümüş. Aria, ait olmadığı bir dünyaya zorla sürüklendiğinde tek bir gerçeği öğrenir: Bu akademi öğretmez. Öğütür. Kadim Duman, sırlar, gözetmenler ve tehditler arasında; Aria hayatta kalmak için ya sessiz kalacak… ya da her şeyi yakacaktır. Burada herkes izler. Ve bazı bakışlar, kılıçtan daha keskindir.

ölümün pençesinde karanlığın izbe noktalarında bedenlerimiz birbirine kenetlendi. aydınlığın doğuşunda ise bileğindeki prangaların esiri oldu. જ [lalisa manoban x jeon jungkook] 01.11.2022 [mommy-daddy issues, highschool au, angst] düz yazı

"Sadece kafesinin sahibini değiştirdin, Vera. Ve benim kurallarım babanınkilerden çok daha acımasız."

Yeraltı Düşman Soylarından; Dedektif Yurelia Averelle ile Doktor Rydan Raventhorn`un birbirine mühürlenmiş kaderleri... Yeraltının karanlık damarlarının, iki soyun kaderi birbirine kenetlenmişti.

Sokakların karanlık köşelerinde, illegal dövüş ringlerinin vahşiliğinde hayatta kalmaya çalışan Akın Çebi Sakman ile hayatın zorluklarına göğüs geren Zelal Kurtuluş`un yolları kesişiyor. Akın`ın sert mizacı, uyanık zekası ve her an patlamaya hazır tehlikeli duruşu, dövüş arenasında rakiplerine korku salar. Zelal ise neşeli ve güçlü yapısıyla, hayatın acımasız yüzünü yumuşatmaya çalışan genç bir kadındır. Onun mücadeleden yılmayan tavrı, Akın`ın karanlık dünyasına ışık tutar.

Bir arkadaşlık, bir sırrın ve duygunun gölgesinde nasıl değişir? Jisung, yıllardır kalbinde bir sırrı taşıyor: Minho’ya duyduğu aşk. Ship:Minsung 🐰💓🐿️ Wattpad: zyro_nis

Felix, bir gecede evini, okulunu, şehrini ve dostlarını kaybeder. Yeni bir başlangıç umuduyla taşındığı şehirdeki okulda, İngiltere’den gelen bir çocukla yolları kesişir: Hyunjin. Ama bazı kırık kalpler, yeni ellerle bile tamir edilemez... Ya da belki sadece doğru ellerle mümkündür? 🐥💖🥟 Wattpad: zyro_nis

BU HİKAYE ÜCRETSİZ OLARAK INKSPİRED UYGULAMASINDAN YAYINLANACAKTIR. KULLANICI ADIM: @justmydreamm KİTAP ADI: Mecburiyet İkimizde birbirimize mecburduk. Başka çıkış yolumuz yoktu. Ne yaparsak yapalım sürekli birbirimize destek olmak zorundaydık peki ya bu mecburiyet giderse o zaman herşey aynı kalır mıydı...

Düştüm ey Gönül! Gözden, yürekten, elden ayaktan... Bilemezdim böyle olacağını. Ben ki iflah olmaz, serseri bir kızdım. Tek derdim Galata`nın yamacında bir ömür geçirmekten ibaretken Karadeniz`de boğuldum. Abi bildiğimle evlenmekten kaçarken ateşle nikâhlandı yüreğim. Ama sen bilemezdin bu aciz beni! Görmemeliydin gözlerimde çağlayan seni! Varsın sen yine beni dilbaz bil. Ben yanarım ateşinde, kül olurum ama asla sönmem. Varsın sen görme beni, yine sev sarı saçlı mavi gözlünü ama gülme de yüzüme, çünkü ben ilk kelimesini henüz söylememiş bir bebekten farksızım. Gülüşlerine de aldanırım, dokunuşlarına da. İlk kelimem sen olursun o zaman ben savrulurum. ----- Yandım ey Can, cayır cayır kor alev oldum. Nerden bilecektim kara gözlerinin Karadeniz`den tehlikeli olacağını. Hani o yaramaz bir kız çocuğuydu sadece? Nereden bilirdim o yaramaz çocuğun kalbimin zillerine basıp kaçacağını? Hani aşk bir kez olurdu? Yoksa ona kadar olanlar aşk mı değildi? Oysa o hayatıma girdiğinde kalbim başkasındaydı... Bende bile değildi! Nasıl ele geçirdi ruhumu? Dilbaz`ım, Telli Turnam... Galata`n olsam ayrılmasan yamacımdan... ⚓⚓⚓⚓ Tüm hakları saklıdır.

Yirmi bir yaşına gelen her cadı, ritüel dairesinin önünde diz çökmeli ve kaderine Essentia’nın karar vermesine izin vermelidir. Işık. Savaş. Gölge. Tarihin izin verdiği yegane yollar bunlardır. Ember, hayatını bir kartograf olma hayaliyle harcamıştır; kadim savaşlarda dövüşmek ya da yasaklı büyüye dokunmak yerine, unutulmuş toprakların haritasını çıkarmayı dilemiştir. Ancak ritüel salonuna girdiğinde, daire onu seçmez. Daire parçalanır. Sular siyah ve maviye döner. Bir usta içeriden dışarıya doğru yanarak can verir. Ve krallıklardan daha eski bir ses onun adını fısıldar. Şimdi generaller tarafından avlanan, meclisler tarafından gözlenen ve var olmaması gereken bir güce hapsolan Ember; Essentia’nın ardındaki gerçeği, Gölge (Umbral) cadılarının sürgününü ve kimsenin hatırlamaması gereken bir kehaneti açığa çıkarmaya zorlanır. Çünkü iki rengi birden taşıyan bir kızın, dünyayı kurtarması asla beklenmiyordu. O, dünyayı yeniden inşa etmek için gelmişti. Bu kitap veya hikaye hakkında daha fazla detay istersen karakter analizleri veya benzer türde öneriler konusunda yardımcı olabilirim. Bu metnin devamını getirmemi ister misin?

İnsanlar yaşadıkları süre boyunca işledikleri günahlarla ve sevaplarla beraber mezara gömülürler.Bu günahlar,sırat köprüsünden geçerken nereye gideceklerini belirler. Sonuçta,herkes öldüğünde ya Cehenneme ya da Cennete gider.Bunu herkes bilir. Fakat sırat köprüsünden geçerken bir anda bilinç kazanan ve kendisini Teofani Hotel`de,tuhaf varlıkların arasında,bulan karakterimiz bu iki seçenektende yoksun bırakılmıştır.Ölmeden önce hiçbir anısı bulunmayan karakterimiz bu hoteldeki garip kişilerle muhattap olmak zorunda kalır.