Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

⚠️ GERÇEK HAYAT HİKAYESİNDEN UYARLANMIŞTIR⚠️ Gereksiz ve yanlış bir ilişkiye bağlanmak... Hemde fazlasıyla bağlanmak... Gerçekten aptalca Ama asıl önemli olan, Avcunun içinden pırlantaya benzer bir taş kayarsa endişelenme... çünkü o taş yerine sana hakettiğinden fazla pırlanta verilebilir.

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

Deneme amaçlı yazıyorum ilk. E muhtelemen yarım yamalak devam edıcek

Bazı insanlar bir günde değişmez; sessizce eksilir, sessizce yeniden öğrenir yaşamayı. Bu hikâye, büyük mucizelerin değil, hayatta kaldıktan sonra nereye ait olduğunu arayan bir kalbin izidir. Dışarıdan güçlü, içeriden yorgun; kalabalıkların ortasında bile kendine yer bulamayan bir ruhun… Kırılmamak için susan, unutulmamak için değil sadece kaybolmamak için yürüyen birinin. Ve bir gün, kendi gölgesiyle barışmayı öğrenene kadar kimseye anlatılmayan, nihân kalan bir hayatın başlangıcıdır. Neris EFSUN & Arkan KARAHAN

Bazı günler vardır, sıradan görünür. Ne gökyüzü farklıdır ne de insanlar. Ama kader, en büyük hamlelerini sessiz anlarda yapar. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, geçmişin gölgeleriyle yazılmış bir kaderin hikâyesi. Hiçbir başlangıç göründüğü kadar masum değildir. Ve bazen Karma hiç beklenmedik bir anda gerçekleşir...

Buraya kendi yazdığım şiirleri atıyorum.

Bu kitap, sevilmek uğruna kendinden vazgeçen bir kızın hikâyesi. İki erkek, iki farklı ihtimal ve tek bir gerçek var: Asıl kaybolan, onun kendisi. Bu hikâye, gerçek aşkı bir anda bulan bir kızın değil; önce kendini sevmeyi, sınır koymayı ve değerini hatırlamayı öğrenen bir kızın yolculuğu. Gerçek aşk, ancak o yol tamamlandığında anlam kazanacak. Bu kitap; kalmakla gitmek arasında sıkışanlara, yalnızlıktan korktuğu için yanlış sevgilere tutunanlara ve en çok da kendini en sona bırakanlara ait.

Bazı hikâyeler bitmez. Sadece şekil değiştirir. Bu kitap, bir aşkın neden yarım kaldığını değil, o yarım kalmışlığın bir insanı nasıl tamamladığını anlatıyor. Sessizliklerin konuştuğu, gitmenin de kalmak kadar cesaret istediği bir hikâye. Çünkü bazı insanlar hayatına son olmak için değil, seni kendine getirmek için girer.

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Bu sayfalar, kelimelerin mermer soğukluğuyla ruhun asitli sıcaklığının çarpıştığı bir ayindir. İmgeyi bir zırh gibi kuşanıp, gerçekliğin o kaba ve müstehcen yüzünü kapalı perdelerin arkasından izliyor şiirler. Burada dil, sadece bir anlatım aracı değil; paslı bir jiletin kadife bir kumaş üzerinde bıraktığı o estetik ve kanlı izdir. Saydamlaşan benliklerin, ideolojik hezeyanların ve arkaik arzular... Modern insanın, kendi trajedisini bir şov gibi izlediği o görkemli ve sürreal çöküş. Bu kitap; lirik bir hüzün, brütal bir gerçeklik, bir dışavurumculuk manifestosudur. Okuyacağınız şey bir şiir toplamı değil; bir ruhun, kendi aynalarını kırarken çıkardığı o kristal ve tekinsiz gürültüdür.

Köklerinden atılan bir kız hiç ait olmadığı bir aileye dahil oluyor,onların köklerine tutunuyor.Onlarda güç buluyor ve özel harekat polisi olarak ona yaşatılanların intikamını almak için köklerine dönüyor. HİKAYEMİN KİŞİ,KURUM VE KURULUŞLAR İLE HERHANGİ BİR BAĞLANTISI YOKTUR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.TELİF HAKKI SAKLIDIR TEK BİR CÜMLEMİN DAHİ BAŞKA KİTAPTA GEÇMESİ HALİNDE RESMİ İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Unutulanlar Lisesi Herkesin hatırlanmadığı bir yer vardır. Ama bazıları için bu, bir okuldur. Bu liseye gelen öğrencilerin ortak bir özelliği vardır: Onları kimse hatırlamaz. Aileleri, arkadaşları, hatta bazen kendileri bile… Unutulanlar Lisesi’nde ders programları kadar katı bir kural vardır: Mezun olabilmek için, hayatındaki en değerli anıyı bırakman gerekir. Kimisi çocukluğunu, kimisi adını, kimisi sevdiği birini… Ada bu okula geldiğinde buranın ona yabancı olmadığını hisseder. Koridorlar tanıdık, duvarlar suskundur. Ve yerde duran eski fotoğraflar, ona ait anılar fısıldar. Ama asıl soru şudur: Ya bir insan, en değerli anısını zaten bırakmışsa? Hatırlanmak bir ayrıcalıktır. Unutulmak ise bazen bir bedel.

Attığı bir fotoğrafa aldığı yanıt yüzünden telaşa kapılan İclal, paranoyak bir genç kızdır. Bu korkunun onu sürüklediği yeri bu kitabımda sizlere sunuyorum. *Bir texting kurgusudur!!

Yalnızca yedi yaşında olan bir kız çocuğunun ölümü ve ardından getirdiklerini içeren bir kitap olacaktır. Kız çocuğunun ölümüyle beraber ablası her şeyini kardeşinin intikamına adar ve tabiki bunun bazı getirileri olur. Sizler Naz`ın alacağı intikamı, izleyeceği yolları okuyacaksınız. UYARI: +17 ögeler içermektedir. Kan, ölüm, şiddet gibi kavramlar olacaktır.

Şahsıma ait şiirler...

Alara`nın bütün acılarını, geçmişini arkasında bırakıp Almanya`ya gitmesiyle başlıyor hikayesi. Alara orda kendi şirketini kurar ve hayatına orda devam edip bir daha Türkiye`ye gitmemeyi düşünürken, babasının rahatsızlanması planlarını mafetmişti. Babasının rahatsızlanma sebebi ile Türkiye`ye giderek geçmişteki acılarını, arkasında bıraktığı kişiler ile yüzleşmek zorunda kalmıştır. Babasının ortağının oğlu ile şirketin başına geçip, babası iyileşisiye kadar kalacağını düşünmektedir.

“Biz o gün ilk kez otobüste karşılaştık ben üniversite de hazırlık bölümünde okuyordum o ise üniversite 2. sınıfın öğrencisiydi…” ~Onu ilk gördüğüm an kalbim de sanki bir şeyler kıpırdandı bu duyguya şaşırmıştım çünkü uzun bir zamandan sonra ilk defa böyle hissetmiştim. ~O ise benimle bir kaç saniyelik göz teması kurup ilerlemişti…

Kim anne ve babasının ölümüyle suçlanırdı ki? Bu işin sonunda peki ben gerçekten katil mi olacaktım? Belki de biri tarafından düzenlenen oyun? Merak ediyorsanız kitabı okumaya derhal başlayın

Ben Dilrûş. Gönül aydınlığı, karanlığa mahkûm. Zehirle, acıyla büyümeye mahkûm edilmiş bir kız çocuğuyum. Hayatım başladığı gibi bitecek belki... Herkese karşı savaştım, engelleri aştım, düşmanları yendim. Ama kendime yenildim Her adımımda geçmişim siliniyor, her zaferim beni biraz daha yalnızlaştırıyor. Ama hayat böyle; ya yaşamaya mahkûm olursun ya da karanlığa teslim...

Derin, herkesin gözünde ışıl ışıl bir genç kız… Kahkahalarıyla kalabalıkları dolduruyor.Ama yalnız kaldığında, sessizlik ona en büyük gerçeği fısıldıyor.Hiç kimsenin bilmediği, en derininde sakladığı o sır…Ve farkında olmadan her adımını izleyen bir çift göz.Hayat bazen en büyük fırtınaları en sessiz anlarda başlatır.”

Taehyung`la jungkook arkadaşlardı birbirine çok yakınlardı takı ruh eşi olduklarında herşey değişmişti jungkook baskın alfa taehyung ise yüz yılların ilk deltasıydı baskın alfa jungkook taehyung`a aşıkken yüz yılların ilk deltası Taehyung jungkook`un yüzüne bile bakmıyordu.sırf ruh eşi oldukları için başka kişilerle gezip yatıyordu buda tabikide jungkook`un acı çekmesine sebep oluyordu

Uyarı: Yaş farkı bulunmaktadır. Mat siyah kapaklı kitabın üzerinde kocaman, bordo harflerle tek bir kelime yazıyordu: “BAKİR.” Bu kitap, mafya ve çete dünyasında gizlice el değiştiren, genç kızları hedef alan karanlık bir rotaydı. Sayfaları arasında yalnızca seçilmiş olanların fotoğrafları vardı — yaşları 17 ile 20 arasında değişen kızlar... Her fotoğrafın üstü kırmızı bir çarpı işaretiyle çizilmişti. Onlar artık sadece birer isim değil, birer hedefti. Kitabın dördüncü sayfasında, üçüncü fotoğrafa gelindiğinde sayfa daha da kararıyordu. O fotoğraftaki kız: Eliz. Simsiyah, dümdüz saçları alnını kaplayan bir kakülle son buluyordu. Teninin solgunluğu, gözlerinin buz gibi keskinliğiyle daha da belirginleşiyordu. Ona bakan biri yalnızca bir yüz görmezdi; onun bakışlarında bir soğukluk, bir boşluk, bir tehdit gizliydi. Ve işte tam da bu yüzden, o karanlık dünyanın en gözü dönmüş adamları bile gözlerini onun fotoğrafından alamamıştı. Kitaba henüz yeni girmişti… Ailesi tarafından reddedilmiş, yalnızlığa terk edilmişti. Ve şimdi, karanlıkta pusuda bekleyen herkesin hedefiydi.

Hiçliğin ortasında yankılanan bir ruhun içsel isyanı… Yüklerinden kurtulamayan bir balon gibi, ağırlaşan benlik ve duyurulamayan haykırışların arasında kaybolan bir varoluş sorgusu.

Emekli, yaşlı albay tek başına hayatı sürdürmeye çalışır… Onca geçen yılların ardından hayatın sunduğu son seçenecek: Yalnızlık.