Bir insan kalabalığın içşnde yalnız kalabilir miydi koskoca bir şehirde yalnız olabilir miydi?

Şiir kitabıdır.

Neden hep fedakarlıklar tek taraflı olur? Neden sadece tek taraf tüm hayal kırıklıklarını hücresine kadar yaşar? Bu kitapta genc bir kızın büyümesi, büyürken yaşadığı sancıları okuyacaksınız. Ayrılıkları kavuşmaları imkansızlari güvenle dolu ihanetleri okuyacaksınız. Yalnız bırakmayın, kimse yalnız kalmamalı.

"Karanlığın içinden yükselen, hayata ve insanlara karşı yazılmış derin bir iç döküş."

“Belki geçici geliyordur hislerim ama ben seni seviyorum be kızım. Öyle böyle değil. Nasıl anlatayım ki?” AÇIKLAMAYI OKUMADAN KİTABI GEÇME Kitabın adındaki çirkin bir kızın güzellik algısından bahsetmiyor ondan hoşlanan çocuğun kızı ilk gördüğünde ağlıyor olması ve daha ne hissettiğini bilmeden gözyaşlarının bıraktığı izlere ve gözlerindeki kızarıklığa karşı söylediği bir söz serseri ise kızın çocuğun inadına söylediği bir lakap Kitabımın içeriğinde ; Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki Bilinmeyen: ihtimallerden seçmedim ki Oylamayı ve yorumlamayı unutmayın lütfen emek vererek yazıyorum… 🫶💫

Annesinin ve babasının ölümünden sorumlu tutulan bir adam.... Ve mafya olan abilerinin ablalarının kendisine nefretiyle boğuşurken aynı zamanda takıntılarla ve düşmanlarla bağuşuyordu. Bir çift siyah göz ve bir çift yeşil göz düşman gibiydiler ama birisinin içinde pişmanlık birisinin içinde kırgınlık vardı. Bu oyunun bir kazananı olucaktı ama hepsi bir yere çıkıcak... Ya ölüm ya ölüm.

"Çürük Umut", metropolün kalabalığında yapayalnız yaşayan, odasındaki koltuğa ve tükenen umutlarına tutunmaya çalışan yaşlı bir adamın trajik hikâyesidir. Amansız bir hastalığın pençesinde sessizce ölen ihtiyar, toplumun duyarsızlığı yüzünden ancak bedeni çürüyüp dışarıya koku yaydığında fark edilir. Metin, modern insanın yalnızlığını ve yabancılaşmasını sarsıcı bir dille ele alır.

Nerden bilebilirdimki yeni okulumun bana hem imkansız aşk hemde gerçek ailemi geitreceğini. Bu benim hikayem. Bu ben ile 6 aydır sevdiğim çocuğun beni sevmemesinin hikayesi. İmkansız olduğumuzu bildiğim halde onunda beni sevmesini beklediğim hikaye. Bu hikaye gerçek ailemin hiç ummadığım anda karşıma çıkmasının hikayesi. Bu kitabı yazıyorum evet belki bir çok kişi okumayacak ama benim yaşadıklarımı yaşayanların yarasını da merham gibi saracak bu kitap. Kim bilir belki bir gün imkansızlıklarda imkan dahilinde olur... Belki beni sevmeyeceğini düşündüğüm gerçek ailemin beni sevmesinin ve benim hayatta ilk defa gerçekten sevilmemi hissedeceğim hikayedir.

Elora vane morhenna kırallığında yaşayan bir prensestir aklına bir kıral ile evlenme düşüncesi hiç gelmemiştir ama kader onu Drawen Thorne Duskwood kırallığını genç kıralı ile karşılaştırır

bazen herşey yolunda gitmez,ve sırf kurtulmak için o yoldan çıkmak gerekir… ya o yoldan çıkınca karşılaşacağım şeyler iyi sonuçlu olmazsa?? öyle yada böyle bir şekilde kendimi kanıtlamam ve kendi ayaklarımın üstünde kalabilmem gerekirdi ve bende öyle yapacaktım o gördüğüm rüya gerçekmiydi? o bir çift göz beni takip ediyor olabilirmiydi?…

Köklerinden atılan bir kız hiç ait olmadığı bir aileye dahil oluyor,onların köklerine tutunuyor.Onlarda güç buluyor ve özel harekat polisi olarak ona yaşatılanların intikamını almak için köklerine dönüyor. HİKAYEMİN KİŞİ,KURUM VE KURULUŞLAR İLE HERHANGİ BİR BAĞLANTISI YOKTUR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.TELİF HAKKI SAKLIDIR TEK BİR CÜMLEMİN DAHİ BAŞKA KİTAPTA GEÇMESİ HALİNDE RESMİ İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Bazı insanlar doğduğu gün kaybeder. Kaan ise kaybetmeye doğmuştu. Bazen en büyük acı, kaybetmek değildir... En büyük acı, geç öğrendiğin gerçeklerdir.

26 yaşına kadar yalnızlığa mahkum kalmış bir kadın asker görevden dönüdünde ailesinin,bunca zaman çekti acının bı karışıklık yüzünde oldunu öğrenir.

Bu kitap geçmişinden kurulamayanlara... Hayat beni çok garip yerlere sürüklüyordu ben ise kaçamıyordum

İnsan dediğin nedir ki? Bir nesne mi, bir eşya mı ya da beş harften oluşan bir kelime mi? Sınırları yoktur aslında; kelimelere sığdıramayacağımız her şeydir insan. Sadece biz onu belli kalıplara soktuk. Unuttuk... Değer vermeyi, sevmeyi, kırınca tamir etmeyi unuttuk... Şimdi tüm bunların arasında soruyorum size: İnsan dediğimiz şey gerçekten nedir?

Ben Leyla öz annesi tarafından satılmış öz babası tarafından tecavüz edilmiş. Öz babası tarafından tutsak edilmiş kimsesi olmayan Leyla ben her şeye rağmen yaşamak için çabalamış Leyla.

"Bazı şarkılar vardır; sadece aşkı anlatmaz.Bu da o şarkılardan biriydi.Terk edilmiş bir kızın, babasına olan isyanı gibi.Ya da var olsa dahi hiç sevilmemiş kızların hikâyesi gibi."Bu hikaye tam da o şarkıların bir parçası.... Yıllar sonra babasının yokluğuna alışan Lila babasından gelen eski bir mektup ile sarsılır. Babası hala hayatta mı? Yıllardır neredeydi? Neden gelmemişti ? Binlerce soru ve düşünce denizinde gerçekleri bulabilecek miydi? Gerçek aşk neydi ve kimdi? Ortaya çıkan sırlar herşeyi daha da karmaşık hale getirmişti.Geçmiş ve gelecek arasına sıkışıp kalan Lila babasını bulma umuduyla eline geçen tek izin peşine düşer.

“Beyza, senelerini harcayıp girmeyi başardığı bu okulda çok mutlu olacağına inanıyordu. Zaten tek hayali de buydu: Sürekli kavgalarla dolu evinden çıkıp, mutlu olacağı ve arkadaşlarla dolu o okula gitmek… Ama hiçbir şeyin hayalindeki gibi olmadığını, okula başladığında anladı. Gelin, birlikte Beyza’nın hayatında neler olacağına bakalım.”

Yalnızlığın gölgesinde olan iki kişinin, sevdalarına şahit olmak ister misiniz?

İnsan bir bataklığa bir kez girdiğinde artık herşey için çok geçtir, oradan çıkmak için ne kadar çok çırpınırsa bataklık onu daha çok içine çeker. Benim hayatım da böyleydi...

Bu kitabın telif hakkı tamamen bana aittir , alıntı, benzerlik yapılmasına karşıyım. Biri, spot ışıklarının altında binlerce kişiye ruhunu haykıran gürültülü bir melodi... Diğeri ise kütüphanenin kuytu köşelerinde, dağınık A4 kağıtlarına kendi yalnızlığını fisıldayan sessiz bir gölge. Bora Yankı, hayatı sahnelerden, alkışlardan ve kalabalıkların coşkusundan ibaret olan bir rock solistidir. Onun dünyasında her duygu yüksek perdeden yaşanır, her firtına bir şarkıyla kopar. Ta ki eylül ayının o serin gecesinde, kampüs festivalinin en arkasındaki loş kör noktada dikilen o yabancı kızı görene kadar. Herkes sahneye çekilirken, elindeki kalın kitaplarla dünyaya görünmez duvarlar ören bu kız, Bora`nın içindeki isimsiz sızıyı tetikler. Umay Akça, kalabalıkların gürültüsünden kaçıp kütüphanenin mutlak sessizliğine sığınan, kendi hayatının taslaklarını odasındaki beyaz sayfalara gizleyen disiplinli bir yalnızdır. Kendi dünyasında açtığı o derin savaşı, kalemiyle kağıt üzerinde vermektedir. Bora, o gizemli gölgenin peşinden kütüphanenin ağır sessizligine adım attığında özgüvenini kaybeder, yaklaşamaz. Ancak o masanın köşesinde, dağınık A4 kağıtlarının üzerinde karalanmış o iki kelimeyi görür: Gölge Ritmi. "Herkes sahnedeki müziği dinler, Bora. Kimse arkadaki gölgelerin ne kadar gürültülü olduğunu bilmez." Zıt dünyaların, sessiz taslaklarda buluşan büyüleyici hikayesi.

Aylin her gün babasını ve Abilerini beklerdi belki gelir’ler…..diye. Ama babası ve Abileri bir kere bile onu ziyarete gelmemişti…

Yıl 1972. Mevsim, insanı nefessiz bırakan Tokat kışı... Babasının şüpheli ölümünün ardından Kervansaray Köyü’ndeki iki katlı, sobalı o eski eve koca bir sessizlik çöker. Aykız ve hastalıklı annesi, el kapısında un sırasına girecek kadar sefalete mahkûm edilirken, adaletin kapıları yüzlerine bir bir kapanır. Ne arkalarından gelecek dağdaki bir abi ne de yollarını aydınlatacak bir ışık vardır. Aykız’ın önünde ise sadece yırtık ayakkabılarıyla yürümek zorunda olduğu o karlı, çaresiz yollar uzanmaktadır. Bir kadının analığının, evladının, gençliğinin ve nihayetinde nefesinin elinden alınışını iliklerinize kadar hissedeceğiniz; mutlu sonların uğramadığı, safi melankoli ve gerçekçi bir Anadolu trajedisi.

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne`nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışmayı kabul eder. Cem`in korkaklığı Defne`nin hayalkırıklığı yaşamasına sebep olur. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler. Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı çevreye adapte olmaya çalışır. Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

İkra, karşı komşusu Kıvanç’ın içinde bulunduğu yalnızlığı çiçeklendirmeye kararlıdır. “Siyah güllerin yanına beyaz güller ektim. Sana veda etmek değil, en saf duygularımla seni iyileştirmek istiyorum.”