Sekiz yıl. Sekiz uzun yıl boyunca şehir kan koktu. Geceleri silah sesleri rüzgâra karışıyor, gündüzleri ise insanlar hangi mahallenin kime ait olduğunu konuşuyordu. İki suç örgütü arasındaki savaş çoktan bir bölge kavgasını aşmış, nesiller boyu sürecek bir kan davasına dönüşmüştü. Bu savaşın merkezinde ise Connie Predato vardı. Yarı Titan bir kabus, yeraltı dünyasının en korkulan liderlerinden biri. İnsanlardan daha güçlü, daha hızlı ve daha tehlikeli. Adı bile birçok kişiyi susturmaya yeterdi. Sekizinci yılın sonunda düşmanları nihayet diz çöktü. Ama Connie zaferinin bedeli olarak para istemedi. Toprak istemedi. Silah istemedi. Onların en değerli şeyini aldı. Liderlerinin kızını. Liora Burton, bir barış anlaşmasının parçası olarak Connie`nin malikânesine gönderildi. Eş olarak. Ama gerçekte ne eşti ne de misafir. O bir rehineydi. Yaşayan bir savaş ganimeti.

ZALİMLER VE MASUMLAR Bir tarafta gücün, paranın ve soyadının hüküm sürdüğü bir dünya… Diğer tarafta ise sevgiye, adalete ve biraz olsun huzura tutunmaya çalışan insanlar… Akçetinler için hayat, başkalarının kaderini belirlemekten ibarettir. Onların dünyasında güçsüz olanın sesi duyulmaz, masumiyet ise her zaman kurtuluş anlamına gelmez. Kimi insan doğuştan zalim değildir. Kimi masum da göründüğü kadar masum değildir. Bazen bir insanı zalim yapan yaşadıklarıdır. Bazen de masum görünen birinin yaptığı tek bir seçim, onlarca insanın hayatını değiştirebilir. Aşk, ihanet, intikam, aile sırları ve yıllarca saklanan gerçekler ve entrikalar... Eren ve Defne`nin yolları kesiştiğinde, ikisinin de hayatı geri dönülmez biçimde değişecektir. Eren, geçmişinin yaralarını kalbinin kapısında kilitli tutarken; Defne, o kapının ardında saklanan adamı sevmeye çalışacaktır. Fakat bu hikâyede herkesin bir sırrı vardır. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında, masum ile zalim arasındaki çizgi tamamen ortadan kalkacaktır. Çünkü bazen… En büyük zalim, kendisini masum sanandır. En büyük masum ise, yaşadıkları yüzünden zalim görünendir. ZALİMLER VE MASUMLAR Bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası…

Hamit, yavaşça önündeki tüllü duvağı kaldırdığında şokla karşısındaki Nuriye`ye bakakalmıştı. Bu kişi Perihan değildi. Şaşkınlıkla Nuriye`ye bakıyor ve idrak etmeye çalışıyordu. Şu anda karşısında duran, kaçırdığı kadın Perihan değildi, Nuriye`ydi. Nuriye ise sadece yere bakıyordu. Buraya kadar gelme cesaretinde bulunmuştu ancak Hamit`in gözlerine bakabilmek için yeniden bir cesaret gerekiyordu ona. Pişman mıydı? O da bilmiyordu bunun cevabını. Ancak bildiği bir şey vardı: Bu adamı seviyordu ve gelmişti artık ona.

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Affettiği eski sevgilisi tarafından tekrar ihanete uğrayan Defne, o gece arabasıyla küçük bir kıza çarpar. Ve o küçük kız, sırlarla bağlı olduğu aileye istemeden girmesine neden olur. Peki bu bir tesadüf mü, yoksa birileri sırları açığa çıkarmak için mi uğraşıyor?

Tek fark; aralarında başka kimsenin olmamasıydı.. Birbirlerinde hem iyileşmeyi hem de ödeşmeyi umuyorlardı. Tüm hakları saklıdır.

Alev topu gibiydim. Baran o heybetli duruşuyla, kaşları hafif çatık bir şekilde beni izlerken, ben o son nefeslik mesafeyi de yıkarak tam önüne dikildim. Göğsüm neredeyse onun göğsüne değecek kadar yakındım. Başımı dimdik havaya kaldırıp, sağ elimi kaldırdım ve işaret parmağımı doğrudan onun o keskin, tavizsiz yüzüne doğru öfkeyle salladım. "Bana bak ağa..." dedim, sesim titremesin diye çenemi sıkarak, kelimelerimi adeta yüzüne çarptım. "Ben kendimi korumasını bilirim. Sen projeyi koru yeter! Evet, sizin gibi ağaların arkasındaki kirli düzene benim tek başıma gücümün yetmediği doğru... Ama kendimi o adamlardan da, sizden de gayet iyi korurum. Kimsenin gölgesine de, uyarısına da ihtiyacım yok!" Baran, yüzüne doğru cüretkârca sallanan o parmağa ve benim bu pervasız çıkışıma rağmen zerre kadar geri çekilmedi. Aksine, çenesini biraz daha kasarak, gözlerindeki o fırtınalı, karanlık ama tuhaf bir şekilde ateşli ifadeyle meydan okumamı doğrudan göğüsledi. ************************************** Köklerinden kaçan bir kadın, dönmek zorunda kaldığı o sert topraklar ve kendi elleriyle kazdığı bir başka bataklık... Zeynep, yıllar önce Şanlıurfa`nın nefes aldırmayan düzeninden, bağnazlığından ve o karanlık geçmişinden sıyrılıp İstanbul`un sert rüzgarlarında kendi hayatını kurmuştu. Şimdi sırada hayatının en büyük meydan okuması vardı; yıllar önce arkasına bile bakmadan kaçtığı o topraklara, bu kez baş mühendis olarak geri dönüyordu. Urfa`nın toprağı da sertti, insanı da... Kuraklığa yenik düşmüş o coğrafyayı diriltmek çok zordu, sadece çorak topraklarla değil, kendi geçmişinin hayaletleriyle de savaşmasını gerektiriyordu. Zeynep, kendi elleriyle düştüğü bu yeni bataklıktan sıyrılmak için bir kez daha canıyla dişiyle mücadele etmek zorundaydı. Ancak bu sefer yalnız savaşmayacaktı.

KÖY~DÖNEM Her köyün bir hikâyesi vardır. Kimi gülerek anlatılır, kimi ise yıllar geçse de unutulmaz. Bu hikâye ne masal kadar güzel, ne de anlatıldığı kadar kötüdür. Bazen insan, kendi hayatının yönünü seçemez. Doğduğu ev... Büyüdüğü sokak... Ve bir gün hiç tanımadığı bir insanla aynı sofraya oturmak zorunda kalır. 2000`li yılların başında, dağların arasına saklanmış küçük bir köyde... Kimisi sevdiğine kavuşmayı bekliyordu. Kimisi ailesinin tek sözüyle kaderini kabul ediyordu. Kimisi ise daha neyi kaybedeceğini bile bilmiyordu. Oysa hiçbirinin haberi yoktu. Bir gün atılacak tek bir adım, sadece bir evi değil, birçok hayatı değiştirecekti. Ve bazen... İnsan, en uzun yolculuğuna hiç bilmediği bir kapının eşiğinden başlardı. * "Ben senin rızanı boşuna almadım taşra gelini" diye dibimde sesizce konuşan adamla irkildim. Hızlıca etrafıma baktım. Yavaşça dönüp ona baktım bakmasın da o kadar dibimdeydi ki utançtan tek kelam edemedim. Ne oldu sana dik kafalı Zehra kendine gel. Bakışlarımı kaçırdım tekrardan. Hemen uzaklaşmam gerekiyordu biri görse rezil olurdum. "Şimdilik benden kaç utan ama o gece bu utancının hesabını o yatakta sorarım senden" diyince kulaklarım alev aldı. Daha büyük bir korkuyla etrafıma bakarken o sözlerini söyler söylemez milletin ortasında bunları söyleyen o değilmiş gibi gidip Celal ağabeyimin yanına oturdu. * Başlama tarihi; 04.08.2026

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Kitabim son kadehimin devam hikayesidir , icinde ask , ayrilik , buyu , arkadaslik, hepsi var.

Ben Derin Lalin Koral hayat?n? yalanlardan uzak ya?ad???n? sanan fakat bir yalan �ukurunun ortas?na do?an...

Derin ile Mert`in masum a?k?n?n �zerine d�?en ge�mi? onlar? ay?rabilecek mi?

Arkadaşlıkları bir gruptan çok daha azı. Hepsi bambaşka kişiliklere ve hayatlara sahipler ama bir şekilde arkadaşlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. Günlük yaşamları ve birbirleriyle olan ilişkileri devam ettikçe birbirleri hakkında daha fazlasını öğrenecekler.

?ki ailenin �ocuklar? birbirine a??k olursa ne olur

Alya 20 ya??nda bir mafya babas?n?n k?z? �niversitede Uras ile tan???r.

Uras�?n babas? Cemal Ko� Alya�n?n babas? Kadir Arslan ile aras?nda uzun zamand?r sava? var ama, Bu iki gen� onlar? bir araya getirecek�

Thomas Van der Berg...

"Unutmak bir hediye de?ildir; bazen en ac?mas?z cezad?r."
?ehrin neon ???klar?n?n ula?amad???, hat?ralar?n birer para birimi gibi el de?i?tirdi?i o karanl?k sokaklarda, Mihra zihinlerin mimar?d?r. ?nsanlar?n en utan� verici an?lar?n? bir ne?ter gibi kesip atan, haf?zalar?n derinliklerinde sessiz izler b?rakan bir "Bellek Taciri"
kendi elleriyle silip att??? bir ge�mi?in y�k�, onu ?ehrin en gizemli ve en tekinsiz kap?s?na, Alaz�?n d�nyas?na s�r�kler.
Bu malikanede sessizlik, bir emirden daha serttir. Alaz; g�c�n, so?ukkanl?l???n ve yalan?n v�cut bulmu? hali. Mihra ise bu saray?n duvarlar? aras?nda, zihinleri yeniden ?ekillendirmek i�in bi�ilmi? bir silah. Ancak bu evin temelleri, g�n y�z�ne �?kmam?? an?larla ve saklanan ger�eklerle at?lm??.
Mihra, Alaz�?n zihnine her dokundu?unda, saray?n g�lgeleri biraz daha derinle?ir. Kimin avc?, kimin av oldu?u, hangi an?n?n ger�ek, hangisinin in?a edilmi? bir ill�zyon oldu?u birbirine kar???r.
Ger�ekler, sadece hat?rlayanlar i�in de?il, onlar? yok etmeye �al??anlar i�in de bir tehdittir.
Unutulmu? kan ve a?k: Hi�bir ?ey g�r�nd�?� gibi de?il, ��nk� hi�bir an? masum de?il.

Bazı insanlar hayatınıza tesadüfen girmez. Bazıları, en çok düştüğünüz anda karşınıza çıkar. Nehir, kaybettiği hayallerinin yasını tutarken karşısına çıkan yabancının hayatını bu kadar değiştireceğini bilmiyordu. Ama her yaranın bir izi, her hikâyenin bir bedeli vardı. Ve bazı sonlar, en başından beri kaçınılmazdı. Peki bir kuğu, son kez dans etmeden önce ne kadar ileri gidebilir?

Biri hayat?n silkeledi?i yerde,

sava??p varl?kl? bir adama d�n�?t�.

Di?eri ise hayata kar?? verdi?i m�cadeleyi,

binbir zorlukla a?arak ayakta kalmay? ba?ard?.

?ki ayr? beden, y?llarca hep iki ayn? kalp olarak kald?.

Bu hikaye 1987 yılından günümüze kadar uzanmaktadır GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİ DEĞİLDİR genç bir moda tasarımcısı olan Pervin ve Muhlise`nin tip1 diyabetle olan mücadelesini anlatıyor Pervin moda dünyasının en gözde kadınlarından Muhlise ise moda dünyasının en kıskanç en karaktersiz kadınlarındandır Pervin`in can düşmanıdır her ikiside tip1 diyabetle savaşan iki ayrı kadınlardır

Yıllar önce birbirine bağlanmış iki yürek yanlış bir anlaşılmanın kurbanı olmuştu. Birbirini dinlemeyen iki insan kendini yılların yalnızlığına mahkum etmişti. Yalnış anlaşılmalar zamanla yerini pişmanlığa bırakır. Gerçekler bir bir gün yüzüne çıkar. Bir yanda buruk bir kalp bir yanda hayal kırıklığı. -Üstümüze kar yağıyordu. Omzuma kartopu yiyince karın etkisinden çıkıp kar topunun geldiği yöne baktım. Görüntü hiç şaşırtmıyordu. Elinde kartopuyla bana gülerek bakan bir adet Barış duruyordu karşımda."Öyle mi?"dedim. "Öyle." Sen görürsün bakışı atıp yere eğildiğim gibi elime biraz kar aldım ve ona şekil verme gereği bile duymadan kafasına attım. Daha doğrusu fırlattım. Attığım kartopundan son anda kurtulmuştu. "Bakıyorum da geçen seneye göre paslanmışsınız Melis Komutanım!"bu dediğine güldüm. "Orası hiç belli olmaz Barış Komutanım."dediğimde güldü.

Karde?ine (Yonca) daha k���kken bakmak zorunda kalan Petek b�y�d�?�nde karde?ine bakmak zorunda b?rakan babas?n?n d�?manlar?ndan kurtulmaya �al???r bu esnada da k���kken karde?ini al?p ka�t??? memleketlerine geri d�nerler.Orda ya?ad?klar? olaylar? konu al?r

Mart ayının son gününde İstanbul`dan Ankara`ya doğru gece yarısı hareket eden bir tren... Taner, vagonların sarsıntısı eşliğinde, yolun sonunda onu bekleyen Nisan`a kavuşmanın sabırsızlığını taşımaktadır kalbinde. Fakat bu uzun ve melankolik yolculuk, zihnindeki tüm ezberleri sarsacaktır. Önce yolu kesişen Sıla, Taner`in Nisan`la kurduğu geleceğin üzerine koyu bir soru işareti düşürür; ardından trende yollarının kesiştiği Zehra, o keskin gerçeği fısıldar: Ankara`ya bahar, Nisan ayının ilk gününde bile henüz gelemeyecektir. Raylar bozkıra uzandıkça Taner; kiminle yola çıktığını, kimin için beklediğini ve aslında neyi aradığını sorgulamaya başlar. Nisan Gelecek Sandım, tren penceresinden akseden hayallerin, geciken baharların ve insanı kendi gerçeğiyle baş başa bırakan uzun yolların hikayesi...

Şurimşine: Lazca canımın içi sevdiğim. 2000`ler de geçen bir aşk hikayesi. Mert Ali ve Leyla`nın hikayesi. Şiddet ve korkutularak büyütülen Leyla ilk kez sevilmeyi tadacaktı belki de. Saf sevgiyi. Leyla`dı o Mert Ali için annanesinin koyduğu ismi vardı sadece. Onu satan babasının hiç bir şeyi olsun istemiyordu karısının üzerinde.

"Her beyaz çiçek bir gün kanlanırdı. Tıpkı erguvan gibi. Bu hikâye de baştan sona kandı. Erguvan hiçbir zaman beyaz olmamıştı."

Bir zamanlar “En Güzel Kasaba” olarak adlandırılan Whisperfall, artık bir ölüm kasabasına dönüşecekti. Çocukların neşeli kahkahalarıyla çınlayan sokaklar; yakında çığlıklara, hıçkırıklara, isyanlara ve çaresiz bağırışlara teslim olacaktı. Peki, gölgelerin ardında saklanan katil sonunda kendini gösterecek mi? Tüm hakları saklıdır ve yazara aittir.

Ailesi taraf?ndan hayat? mahvolan bir k?z?n kar?s?na adam �?kar ve k?z?n hayat?n? de?i?tirir ama k?z?n bilmedi?i bir?ey vard?r hayat?n? de?i?tiren adam asl?nda bir katildir